ጁን

ጁን 1

አብ እንደ ላከኝ እኔ ደግሞ እልካችኋለሁ። (ዮሐንስ 20:21)

የምንወደውን የጌታችንን የክርስቶስን ፊት ሳናይ፣ ፈቃዱን እንድናደርግና እንድንሠራው የሰጠንን ሥራ እንድንፈጽም እርሱ እየላከን መሆኑንም ሳንረዳ ከክፍላችን ፈጽሞ መውጣት የለብንም። በቅርብ ይከተሉት ለነበሩት ደቀ መዛሙርቱ «አብ እንደ ላከኝ እኔ ደግሞ እልካችኋለሁ» ያለው እርሱ፣ ንጋት ሌላ ቀን እንድንኖር በሚጠራን ጊዜ ሁሉ ለእያንዳንዳችን ያንኑ ይናገራል። «ቃሉን የሚያደርጉና የቃሉን ድምፅ የሚሰሙ» መላእክት በእርሱ እንደሚላኩ እኛም እንዲሁ በእርሱ እንደ ተላክን ልንረዳ ይገባናል። ለእያንዳንዱ ቀን ሥራ እቅድ አለ፤ ይገልጥልን ዘንድ ወደ እርሱ ብቻ ብንመለከት ይገልጥልናል፤ የምንፈጽመው ተልእኮ፣ የምናከናውነው አገልግሎት፣ «ሌሎችንም ደግሞ ለመድረስ» እንድንችል በትዕግሥት የምንማረው ትምህርት አለ። ስለ እቅዳችን መጨነቅ አያስፈልገንም፤ የሚልከን እርሱ ወሰን በሌለው ጥበቡ እቅዱን የማውጣት፣ አእምሮአችን የቱንም ያህል የደነዘዘና የዘገየ ቢሆን እቅዱን ለእኛ የመግለጥም ኃላፊነት አለበትና። ስለ ብቃታችንም ቢሆን የሚያስፈልገንን ጸጋ ሁሉ እንደምናገኝ የተረጋገጠ ነው፤ አስቀድሞ እፍ ብሎብን «መንፈስ ቅዱስን ተቀበሉ» ሳይለን ፈጽሞ አይልከንምና። ለተለየ ኃይል ሁልጊዜ የተለየ ስጦታ አለ።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ጁን 2

ምንጭ … ለኃጢአትና ለርኵሰት። (ዘካርያስ 13:1)

በምንጩ የምታምኑ እናንተ፣ ዘወትር ወደ እርሱ ሂዱ። በቀላሉ ሊያጋጥሙና እጅግ አጥፊ ከሆኑ ሁለት ስሕተቶች ተጠበቁ። የትኛውንም ኃጢአት ለምንጩ እጅግ ታላቅ አድርጎ ከመቍጠር ተጠበቁ፤ የትኛውንም ኃጢአት እጅግ ትንሽ አድርጎ ከመቍጠርም ተጠበቁ። የዘላለም ጥፋት ዘር ሊሆን የማይችል ያህል ትንሽ ኃጢአት የለም፤ በባሕር ጥልቅ ውስጥ እንደ ሰጠመ ያህል አንዲት የማስተስረያ ደም ጠብታ ፈጽማ የማታጥበው ያህል ታላቅ ኃጢአትም የለም።—ጄምስ ሃሚልተን።

ጁን 3

እኔ … እንደ ቄዳር ድንኳኖች … ጥቁር ነኝ። (መኃልየ መኃልይ 1:5) እኔ ለውዴ ነኝ፥ ምኞቱም ወደ እኔ ነው። (መኃልየ መኃልይ 7:10)

ከጌታ ጋር እንደሚደረግ ቅዱስና የቅርብ ኅብረት ነፍስን የሚያዋርድ ምንም ነገር የለም፤ ቢሆንም እርሱ ሁሉን እንደሚያውቅ፣ ይህም ሆኖ አሁንም እንደሚወደን መረዳት ጣፋጭ ደስታ አለው።—ጄ. ሃድሰን ቴለር።

ጁን 4

ዳዊትም እግዚአብሔርን ጠየቀ። (2ኛ ሳሙኤል 5:19)

ክርስቲያን ሆይ፥ የተግባርን መንገድ ልታውቅ ብትወድ እግዚአብሔርን መሪ ኮምፓስህ አድርገው፤ መርከብህን በጨለማው ማዕበል መካከል ልትነዳ ብትወድ መሪውን በሁሉን ቻዩ እጅ አስጨብጠው። አባታችን መሪውን እንዲይዝ ብንፈቅድለት ብዙ ዓለት ልናመልጥ በቻልን ነበር፤ መምረጡንና ማዘዙን ለሉዓላዊ ፈቃዱ ብንተውለት ብዙ ጥልቀት የሌለው ውኃና የሚውጥ አሸዋ ልናስወግድ በቻልን ነበር። አንድ ፒዩሪታን፦ «ክርስቲያን ለራሱ በቈረሰ ቍጥር የገዛ ጣቱን መቍረጡ አይቀርም» ብሏል። «አስተምርሃለሁ፥ በምትሄድበትም መንገድ እመራሃለሁ» የሚለው እግዚአብሔር ለሕዝቡ የሰጠው የተስፋ ቃል ነው። እንግዲያስ ግራ የሚያጋቡንን ነገሮች ሁሉ ወደ እርሱ እንውሰድና «ጌታ ሆይ፥ ምን አደርግ ዘንድ ትወዳለህ?» እንበለው። ዛሬ ማለዳ እግዚአብሔርን ሳትጠይቅ ከእልፍኝህ አትውጣ።—ስፐርጀን።

ጁን 5

ከቶም ሄዶ የማያውቅ አንድ ሰው … ይህም ሰው ጳውሎስ ሲናገር ይሰማ ነበር፤ … ይድን ዘንድ እምነት እንዳለው ባየ ጊዜ፥ … ቀጥ ብለህ በእግርህ ቁም አለው። ብድግ ብሎም ተንሥቶ ይመላለስ ነበር። (የሐዋርያት ሥራ 14:8, 9, 10)

እውነተኛ እምነት ባለበት ስፍራ መታዘዝን ያስከትላል፤ መታዘዝን ባስከተለበት ስፍራ ደግሞ በአንድም ሆነ በሌላ መንገድ ሁልጊዜ በረከትን ያመጣል።—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ጁን 6

ማርታም ኢየሱስን። ጌታ ሆይ፥ … ከእግዚአብሔር የምትለምነውን ሁሉ እግዚአብሔር እንዲሰጥህ … አውቃለሁ። ኢየሱስም። ወንድምሽ ይነሣል አላት። ማርታም። በመጨረሻው ቀን በትንሣኤ እንዲነሣ አውቃለሁ አለችው። (ዮሐንስ 11:21, 22, 23, 24)

በጸሎትህ ከሁሉ በላይ እግዚአብሔርን ከመወሰን ተጠንቀቅ፤ በአለማመን ብቻ ሳይሆን እርሱ ምን ሊያደርግ እንደሚችል የምታውቅ መስሎ በመታየትም ጭምር። ያልተጠበቁ ነገሮችን፣ ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ የሆኑትን ጠብቅ። በምትማልድበት ጊዜ ሁሉ በመጀመሪያ ጸጥ በልና እግዚአብሔርን በክብሩ አምልከው። እርሱ ምን ሊያደርግ እንደሚችል፣ ክርስቶስን መስማት እንዴት ደስ እንደሚያሰኘው፣ በክርስቶስም ያለህን ስፍራ አስብ፤ ታላላቅ ነገሮችንም ጠብቅ።—አንድሪው መሪ።

ጁን 7

ከክርስቶስ ጋር አንድ ትሆኑ ዘንድ የተጠመቃችሁ ሁሉ ክርስቶስን ለብሳችኋል። (ገላትያ 3:27)

እንደ ልብስ የምንለብሰው የአዳኛችንን ጽድቅ ብቻ፣ ወይም የቅድስናውን ውበት ወይም የባሕርዩን ጸጋዎች ብቻ አይደለም። ጌታ ራሱ ልብሳችን ነው። እያንዳንዱ ክርስቲያን ክርስቶስን ተሸካሚ ብቻ ሳይሆን ክርስቶስን ለባሽም ነው። ሰዎች ሰውነታችንን ሲመለከቱ ልብሳችንን እንደሚያዩ፣ እኛን ሲመለከቱ እርሱን እስኪያዩ ድረስ በኅብረት ወደ እርሱ እንግባ፣ መገኘቱንም እንልበስ፣ በመንፈሱም እንረስርስ።—ኤ. ጄ. ጎርደን።

ጁን 8

የእኔን እግር ለዘላለም አታጥብም። (ዮሐንስ 13:8)

እግዚአብሔር ሊሰጠን የወደደውን በረከት እንዳንቀበል የሚከለክለን ማናቸውም ነገር ትሕትና አይደለም፤ የትሕትና ፌዝ ነው እንጂ። እውነተኛ ትሕትና ሁልጊዜ እጅግ የበዛውን የጸጋ መጠን እንደሚያስፈልገው ይሰማዋል፤ ያም ጸጋ በተሰጠው መጠን ይፈጸማል። በእውነት ትሑት የሆነ ሰው በእግዚአብሔር ሙላት ሁሉ ሊሞላ ይሻል፤ እንዲህ በተሞላ ጊዜ ለትዕቢትም ሆነ ለራስ ወዳድነት ትንሽ ስፍራ እንኳ እንደማይቀር ያውቃልና።—ጆርጅ ቦወን።

ጁን 9

ትካዜህን በእግዚአብሔር ላይ ጣል፥ እርሱም ይደግፍሃል። (መዝሙር 55:22)

የራሱን ጭንቀት በራሱ ላይ የሚሸከም ሰው የማይመች ሸክም ይጭናል። ሊመጣ የሚችለውን መፍራት፣ የሚመጣውን መጠባበቅ፣ የማይመጣውን መመኘት፣ እነዚህንም ሁሉ ማስተካከል አለመቻል ዘወትር ሥቃይ ሳያመጡበት አይቀሩም። እኔ ጭንቀቶቼን በእግዚአብሔር ላይ እጥላለሁ፦ እርሱ አዞኛልና። እርሱን ሊጎዱት አይችሉም፤ እርሱ ሊያስተካክላቸው ይችላል።—ሆል።

ጁን 10

መልካም፥ አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ። … አንተ ክፉና ሃኬተኛ ባሪያ። (ማቴዎስ 25:21, 26)

እግዚአብሔር ተጠያቂ የሚያደርገን ስላለን ሳይሆን ሊኖረን ስለሚችለው፤ ስለ ሆንነው ሳይሆን ልንሆን ስለምንችለው ነው።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ጁን 11

ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱ በታንኳይቱ ገብተው … ግድ አላቸው። (ማቴዎስ 14:22)

ኢየሱስ እንዲሄዱ ግድ አላቸው! በተልእኮ ላይ የመከናወን የተረጋገጠ ተስፋ መቼም ቢሆን ኖሮ እዚህ ነበር ብሎ ሰው ያስባል። በእርግጥ ከየትኛውም ስፍራ ይልቅ እዚህ የድል ፍጻሜ በሙሉ እምነት አስቀድሞ ሊነገር ይችል ነበር፤ ቢሆንም ከየትኛውም ስፍራ ይልቅ እዚህ የሚመስል ውድቀት ሆነ። ወደ ባሕር ጉዞ ላካቸው፤ እነርሱም ከዚያ በፊት አጋጥሟቸው የማያውቅ ዓይነት ማዕበል ገጠማቸው።

ይህን ላሰላስል፤ በእኔም ላይ እንዲሁ ሆኖአልና። አንዳንድ ጊዜ ከእኔ በላይ በሆነ በሚመስል ኃይል እንድሠራ ተገፋፍቻለሁ—ወደ ባሕር እንድወጣ ግድ ተብያለሁ። ግድ እንደ ተባልሁ ማመኔ መተማመንን ሰጠኝ፤ የተረጋጋ ጉዞ እንደሚሆንልኝም እርግጠኛ ነበርሁ። ውጤቱ ግን በውጭ ሲታይ ውድቀት ሆነ። ጸጥታው ወደ ማዕበል ተለወጠ፤ ባሕሩ ተናወጠ፣ ነፋሳቱ ጮኹ፣ መርከቢቱ በማዕበሉ መካከል ተንገላታች፤ ጥረቴም ወደ የብስ ሳይደርስ ተሰበረ።

ታዲያ መለኮታዊው ትእዛዜ ቅዠት ነበርን?

አይደለም፤ ተልእኮዬም ውድቀት አልነበረም። በዚያ ጉዞ በእርግጥ ልኮኛል፤ ነገር ግን የእኔን ዓላማ ለመፈጸም አልላከኝም። እርሱ አንድ ግብ ነበረው፤ እኔም ሌላ ግብ ነበረኝ። የእኔ ግብ ውጫዊው ጸጥታ ነበር፤ የእርሱ ግን ከማዕበሉ ጋር መገናኘቴ ነበር። የእኔ ግብ የቁሳዊ ዕረፍትን ወደብ ማግኘት ነበር፤ የእርሱ ግን በተከፈተው ባሕር ላይ እንኳ ዕረፍት እንዳለ ሊያስተምረኝ ነበር።—ጆርጅ ማቲሰን።

ጁን 12

የእውነትን ቃል በቅንነት የሚናገር የማያሳፍርም ሠራተኛ ሆነህ፥ የተፈተነውን ራስህን ለእግዚአብሔር ልታቀርብ ትጋ። (2ኛ ጢሞቴዎስ 2:15)

መሣሪያዎችህን አዘጋጅተህ ጠብቅ፤ እግዚአብሔር ሥራ ያገኝልሃል።—ቻርልስ ኪንግስሊ።

ጁን 13

ከመካከላቸው ውጡ፥ ተለዩም። (2ኛ ቆሮንቶስ 6:17)

እግዚአብሔር ዓለምን ሁሉ የመምረጥ ዕድል እያለው፣ የጥንት ሕዝቡን እጅግ በሚያስደንቅ ስፍራ አኖራቸው። በሰሜን በኩል በረዶ በለበሱት በሊባኖስ ተራሮች ተከልለው ነበር፤ ምድረ በዳ የሆነ በረሃ ምሥራቃዊ ድንበራቸው ነበር፤ በደቡብ በኩል እስከ ሩቅ ድረስ የሚያስፈራ ምድረ በዳ የተባለ መካን ምድር ተዘርግቶ ነበር፤ በምዕራባቸው ደግሞ ባሕሩ ነበረ—ያን ጊዜ እንደ ዛሬው የአሕዛብ አውራ ጎዳና ሆኖ ግንኙነትን ከማደናቀፍ ይልቅ የሚያቀልል አልነበረም—ጥቂት ወደቦች ብቻ ባሉትና የንግድን እርምጃ የሚጋብዙ መርከብ የሚሄድባቸው ወንዞች በሌሉት ዳርቻ ላይ ይጋጭ ነበር።

እግዚአብሔር የተመረጡ ሕዝቡን ባኖረበት በዚያው ስፍራ ውስጥ ታላቅ እውነት አናገኝምን? ቅዱሳን ወይም የተቀደሱ እንሆን ዘንድ የተለየን ሕዝብ መሆን እንዳለብን በእርግጥ ያስተምረናል—በዓለም እየኖርን ከዓለም ግን ሳንሆን—ከውኃ ጋር ሊደባለቅ እንጂ ሊዋሐድ እንደማይችል ዘይት።—ጉትሪ።

ጁን 14

እነሆ፥ እኔ ከአንተ ጋር ነኝ፥ በምትሄድበትም ሁሉ እጠብቅሃለሁ፥ ወደዚችም ምድር እመልስሃለሁ። (ዘፍጥረት 28:15)

«ከአንተ ጋር ነኝ»፣ ጓደኝነት፤ «እጠብቅሃለሁ»፣ ጠባቂነት፤ «እመልስሃለሁ»፣ መሪነት።

ጁን 15

… እስከ ምድር ዳርቻ ድረስ ለማዳን ትሆን ዘንድ … አድርጌሃለሁ። (የሐዋርያት ሥራ 13:47) … እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ። (የሐዋርያት ሥራ 1:8)

ሰዎች ክርስትና በእውነት የዓለም መዳን የሚሆን እውነተኛው ሃይማኖት እንደ ሆነ ከዚህ በፊት ጠይቀው በማያውቁት ሁኔታ አሁን እየጠየቁ ነው። ክርስቲያን ወንዶች ሆይ፥ ለዚያ ጥያቄ የራሳችንን ድርሻ መልስ መስጠት የእኛ ፋንታ ነው። ክርስትና፣ የክርስቲያን እምነትና የክርስቲያን ሰውነት ዓለም የሚያስፈልገውን ለዓለም ሊያደርግ እንደሚችል ማወጅ የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን በዚህ ሰዓት በከፊል በውስጣችን ለተገለጠችው ለእኛ ነው።

«ምን ማድረግ እችላለሁ?» ብላችሁ ትጠይቃላችሁ።

አንድ የክርስቲያን ሕይወት ማቅረብ ትችላላችሁ። ለተግባር ሁሉ እጅግ የታመነ፣ ለአገልግሎት ሁሉ እጅግ የተዘጋጀ፣ የትኛውንም ኃጢአት ላለመሥራት እጅግ የቈረጠ ሕይወት ማቅረብ ትችላላችሁ፤ ስለዚህም ታላቂቱ የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን እናንተ በእርሷ ውስጥ በመኖራችሁ ትበረታለች፤ የዓለምም ጥያቄ ይመለሳል፤ ይህም ምስኪን፣ ግራ የተጋባ የሰው ልጅ ገጽታ ክርስትና ምን እንደ ሆነ የሚያሳየውን ያን አዲስ መገለጥ ሲያይ አንድ ታላቅ ሰላም ይመጣለታል።—ፊሊፕስ ብሩክስ።

ጁን 16

ያመንሁትን አውቃለሁ። (2ኛ ጢሞቴዎስ 1:12)

ከክርስቶስ ጋር ያለ የግል ትውውቅ ሕያው ነገር ነው። ሰዓትን ሁሉ ለዕድገት እንደሚጠቀም ዛፍ በፀሐይ ብርሃን ይለመልማል፤ በዝናብ ይታደሳል—ማዕበሉ እንኳ ለድጋፉ በምድር ውስጥ ይበልጥ አጥብቆ እንዲጨብጥ ያደርገዋል። እንግዲህ አንተ የታወክ ልብ ሆይ፥ በልምድህ ሁሉ «ይህ የመጣው ከጌታዬ ጋር ይበልጥ እንድተዋወቅ ነው» በል።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ጁን 17

አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል ጠብቁ። (የሐዋርያት ሥራ 1:4) በዓለ ኀምሳ የተባለውም ቀን በደረሰ ጊዜ፥ ሁሉም በአንድ ልብ ሆነው አብረው ሳሉ፥ … በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው። (የሐዋርያት ሥራ 2:1, 4)

ለመለኮታዊ ገፋፊነት መታዘዝ ወደ ቋሚ ሀብትነት ይለውጠዋል።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ጁን 18

እኛም እግዚአብሔር ለእኛ ያለውን ፍቅር አውቀናል አምነንማል። (1ኛ ዮሐንስ 4:16)

ከክርስቶስ ጋር በቅርበት የመመላለስና ለእርሱ በተከናወነ ሁኔታ የመሥራት ምስጢሩ የእርሱ ተወዳጆች መሆናችንን ሙሉ በሙሉ መረዳት ነው። ልቡን በእኛ ላይ እንዳደረገ፣ ከዚያ ከሰማያት በርኅሩኅ ትኵረት እንደሚመለከተን፣ የሕይወታችንን ምስጢር በጥንቃቄና በፍቅር እየፈጸመ እንዳለ፣ እናት ሕፃን ልጅዋ ብቻውን ለመሄድ የመጀመሪያ ሙከራ ሲያደርግ እንደምትከተለው ዕለት ዕለት እንደሚከተለን፣ ፍቅሩን በእኛ ላይ እንዳደረገና ራሳችን ብንቃወምም እንኳ፣ እስከምንፈቅድለት ድረስ ከሁሉ የላቀውን ፈቃዱንና በረከቱን ለእኛ እየሠራ እንዳለ ብቻ ይሰማን፤ ከዚያም ምንም ነገር ተስፋ ሊያስቆርጠን አይችልም። ልባችን በምላሽ ፍቅር ይግላል። እምነታችን ኃያላን የተስፋ ቃሎቹን ለመቀበል ይዘልላል፤ መሥዋዕቶቻችንም ለእንዲህ ላለ ውድ ጌታ የፍቅር ቅንጦቶች ይሆናሉ። የዮሐንስ መንፈስ ምስጢር ይህ ነበር። «እኛም እግዚአብሔር ለእኛ ያለውን ፍቅር አውቀናል አምነንማል።» ይህን በሚገባ የተማረ ልብ የወሰን የለሽ እምነትንና በግለት የተሞላ አገልግሎትን ምስጢር አግኝቶአል።—ኤ. ቢ. ሲምፕሰን።

ጁን 19

እንደ ኢየሱስ ክርስቶስ በጎ ወታደር ሆነህ፥ … መከራ ተቀበል። (2ኛ ጢሞቴዎስ 2:3)

ሕይወት ድል ሳይሆን ውጊያ ነው። ጥቂት ጊዜ ደግሞ ታገሥ። ብዙም ሳይቆይ እያንዳንዳችን በተራችን ፀሐይ ስትጠልቅ የሚተኰሰውን መድፍ እንሰማለን።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ጁን 20

ማንም መስቀሉን ተሸክሞ በኋላዬ የማይመጣ፥ ደቀ መዝሙሬ ሊሆን አይችልም። (ሉቃስ 14:27)

በክርስቲያን መንገድ ላይ የመስቀሉ ጥላ ሁልጊዜ አርፎ ይገኛል። ታዲያ ይህ ተግባሩን የምትሸሽበት ወይም የማትቀበልበት ምክንያት ነውን? ጌታህ ወደ መስቀል ወደሚያደርሰው መንገድ ከሚወጣበት ጊዜ በቀር በሌላው ስፍራ ሁሉ ልትከተለው ቈርጠሃልን? ሃይማኖትህ ይህ ነውን? ቶሎ ብትለውጠው ይሻላል። የጌታ የኢየሱስ ክርስቶስ ሃይማኖት የመስቀል ሃይማኖት ነው፤ መስቀላችንን ካልተሸከምን ደግሞ ልንከተለው ፈጽሞ አንችልም።—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ጁን 21

… ዓለምን ያወኩ እነዚህ። (የሐዋርያት ሥራ 17:6)

የቅዱስ ሕይወት ጸጥ ያለ ውበት ከእግዚአብሔር ኃይል ቀጥሎ በዓለም ውስጥ እጅግ ብርቱ ተጽዕኖ ነው።—ፓስካል።

ጁን 22

እኔ የማደርገውን አንተ አሁን አታውቅም፥ በኋላ ግን ታስተውለዋለህ። (ዮሐንስ 13:7)

እግዚአብሔር እዚህ በምድር ላይ ለልጆቹ ትምህርት ቤት አለው፤ ከምርጥ መምህራኑ አንዱም ‹ተስፋ መጨናገፍ› ነው። ወዳጄ ሆይ፥ አንተና እኔ ወደ አባታችን ቤት በደረስን ጊዜ ወደ ኋላ መለስ ብለን ስንመለከት ያ ስለታም ድምፅና ሻካራ ፊት ያለው መምህር ‹ተስፋ መጨናገፍ› ለዚያ ቤት ካሠለጠኑን ምርጥ መሪዎች አንዱ እንደ ነበረ እናያለን። ከባድ ትምህርቶችን ሰጠን፤ ብዙ ጊዜ በትሩን ተጠቀመ፤ ብዙ ጊዜ በእሾሃማ መንገዶች መራን፤ አንዳንድ ጊዜ የቅንጦት ሸክምን ገፎ ወሰደብን፤ ይህ ግን ወደ ሰማይ በምናደርገው ጕዞ ይበልጥ በነጻነትና በፍጥነት እንድንጓዝ ብቻ አደረገን። አንዳንድ ጊዜ ወደ ሞት ጥላ ሸለቆ አወረደን፤ ነገር ግን በዚያው ሸለቆ ውስጥ በእምነት ዓይን ተፈልገው እንደ ተነበቡ ጊዜ የተስፋ ቃሎቹ ይህን ያህል ጣፍጠው አያውቁም። ከክርስቶስ መስቀል ዘንድ እንደሚመራን ያህል ብዙ ጊዜ ወደ የትም አልመራንም፤ እንዲህ ያሉ የተቀደሱ ትምህርቶችንም በየትም አላስተማረንም። አንተ የተወደድህ፣ ያረጀህ፣ ሻካራ እጅ ያለህ መምህር! ገና ለአንተ ሐውልት እንሠራልሃለን፤ የአበባ ጕንጕንም እናቀዳጀዋለን፤ በላዩም፦ የተስፋ መጨናገፍ መታሰቢያ የተባረከ ይሁን! ብለን እንጽፍበታለን።—ቴዎዶር ካይለር።

ጁን 23

እንደ ዘመንህ ኃይልህ ይሁን። (ዘዳግም 33:25) ኃይልን በሚሰጠኝ በክርስቶስ ሁሉን እችላለሁ። (ፊልጵስዩስ 4:13)

አንድም አላስፈላጊ ሸክም አይጭንብህም። ጕልበትህ ይሸከመዋል ብሎ ከሚያውቀው በላይ አይጠይቅብህም። በዚያው ጊዜ በማይረጋው ማዕበል ላይ ብርታትንና ድጋፍን ካልሰጠ በቀር ማንንም ጴጥሮስ በውኃው ላይ ወደ እርሱ እንዲመጣ አይጠይቅም። ጕድጓዱ እጅግ ጥልቅ ከሆነ ውኃ እንድትቀዳ፣ ድንጋዩም እጅግ ከባድ ከሆነ እንድታንከባልለው አይጠይቅህም። ነገር ግን በዚያው ጊዜ ነጻና ተጠያቂ ፍጡር እንደ መሆንህ ልታስቀረው በአቅምህ ያለውን ነገር እንደማይቻል አድርጎ አይቀበለውም። ወንጀልህ የሆነውን እንደ መከራህ አይቈጥረውም።—ማክዳፍ።

ጁን 24

ልብህ በእግዚአብሔር ፊት የቀና አይደለም። (የሐዋርያት ሥራ 8:21)

ከፌዞች ሁሉ የከፋው ልብን ሳይለውጥ የሚተው ሃይማኖት ነው፤ በነፍስ ውስጥ ከተቀመጠው የክርስቶስ ፍቅር በቀር ሁሉም ነገር ያለው ሃይማኖት።—ኤፍ. ዊትፊልድ።

ጁን 25

መንፈስ ቅዱስ። በርናባስንና ሳውልን ለጠራኋቸው ሥራ ለዩልኝ አለ። (የሐዋርያት ሥራ 13:2)

በወይኑ ቦታ ውስጥ፣ በለጋዎቹ የወይን ዘለላዎች መካከል፣ የምንከታተለው ቀላል ትንሽ አረም ነቀላና ውኃ ማጠጣት ያለበት እንዲህ ያለ ደስ የሚል ትንሽ፣ ጸጥ ያለና ጥላ ያለበት ማዕዘን አለን። ከዚያም ጌታው መጥቶ ወደ ሥራው መካከል ያወጣናል፤ ፈጽሞ ልንሄድበት ባላሰብነው የእርሻው ክፍል ያኖረናል፤ በአንድ ምት የበለጠ እንድንሠራም ትላልቅ መሣሪያዎችን በእጃችን ያስይዘናል። እኛም ለዚህ ነገር እንደማንበቃ እናውቃለን፤ መሣሪያዎቹ ራሳቸው ለእኛ እጅግ የከበዱ፣ የፀሐዩ ንጸባረቅ እጅግ የሚያንጸባርቅ፣ የወይኑ ግንዶችም እጅግ ረጃጅም ይመስሉናል። ወይ! ታዲያ እናመንታ፣ ወደ ኋላ እንመለስን? እርሱ አሁን በጥላው ማዕዘን ውስጥ ከእኛ ጋር አይሆንም፤ ባወጣን ጊዜ በፊታችን ሄዶአልና፤ ከእርሱ ጋር ልንኖር የምንችለውም ይበልጥ ቀርበን በመከተል ብቻ ነው።—ፍራንሲስ ሪድሊ ሃቨርጋል።

ጁን 26

ጥቃቅን ነገሮች። (ዘካርያስ 4:10)

የወደፊት ሕይወትህን የሚገነቡት ወይም የሚያበላሹት የምትናገራቸው ትናንሽ ቃላት፣ የምታስባቸው ትናንሽ አሳቦች፣ የምታደርጋቸው ወይም ሳታደርጋቸው የምትቀራቸው ትናንሽ ነገሮች፣ የምታባክናቸው ወይም በጥበብ የምትጠቀምባቸው ትናንሽ ጊዜያት፣ የምትሸነፍላቸው ወይም የምታሸንፋቸው ትናንሽ ፈተናዎች ናቸው—የዕለት ዕለት ትናንሽ ነገሮች።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ጁን 27

ፍጹማን ሁኑ፥ ተጽናኑ። (2ኛ ቆሮንቶስ 13:11)

ቃላቱን አንድ ጊዜ መመልከት ብቻ ምን ያህል እርስ በርሳቸው የሚቃረኑ እንደ ሆኑ እንዲሰማን ያደርጋል። ፍጹማን ሁኑ—ይህ ተስፋ በማስቆረጥ የሚመታን ቃል ነው፤ ወዲያውኑ ከራሳችን ደካማ ሐሳባዊ ግብ ምን ያህል የራቅን እንደ ሆንን፣ ወዮ! ደግሞም እግዚአብሔር ስለ እኛ ካለው ግብ ምን ያህል አብልጠን የራቅን እንደ ሆንን ይሰማናል። ተጽናኑ—አሃ፣ ይህ እጅግ የተለየ ነው! ይህ «አትበሳጭ፤ አትፍራ። መሆን የምትወደውን ባትሆን ስለ ሆንኸው ማመስገን ይገባሃል» የሚል ይመስላል።

እንግዲህ ጥያቄው ይህ ነው—እነዚህ ሁለቱ እንዴት ሊታረቁ ይችላሉ?

የሚያስታርቃቸው የኢየሱስ ክርስቶስ ሃይማኖት ብቻ ነው። እርሱ በመካከላችን ይቆማል፤ በጽድቁ ቀኝ እጅ ወደ ላይ እያመለከተ «ፍጹማን ሁኑ» ይላል። ከዚያ ያነሰ የማረፊያ ስፍራ የለም። ቢሆንም በፍቅሩ ግራ እጅ ይከብበናል፤ «ነፍስ ሆይ፥ ተጽናኚ፤ ለአንቺ ላደርገው የመጣሁት ይህ ነውና» ይላልም።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ጁን 28

እንግዲህ የሰማዩ አባታችሁ ፍጹም እንደ ሆነ እናንተ ፍጹማን ሁኑ። (ማቴዎስ 5:48)

የመንፈስ ቅዱስን እርዳታ እየፈለግን ፍጽምናን እንደ ግብ እንያዝ። እያንዳንዱ ቀን አንዳች ኃጢአት ሲሰቀል፣ አንዳች ውጊያ ሲደረግ፣ አንዳች መልካም ነገር ሲሠራ፣ አንዳች ድል ሲገኝ ይይ፤ እያንዳንዱ ውድቀት በመነሣት ይከተል፤ የተገኘ እያንዳንዱ እርምጃም የማረፊያ ስፍራ ሳይሆን ለበለጠና ወደ ላቀ እድገት አዲስ መነሻ ይሁን።—ጉትሪ።

ጁን 29

እንግዲህስ ተኙ ዕረፉም። (ማርቆስ 14:41)

ከክርስቶስ ጋር የመትጋቱ ያ የተቀደሰ ዕድል ወደ ደቀ መዛሙርቱ ዳግመኛ አልተመለሰም። ያን ጊዜ የጠፋው ለዘላለም ጠፋ። አሁንም ኢየሱስ በዓለም ቤዛነት ውስጥ የነፍሱን ድካም ፍሬ እያየ ባለበት ጊዜ፣ ስሌትን እንደሚሰጡ ሰዎች ስለ ነፍሳት ከእርሱ ጋር ባትተጋ፣ ዕድሉ ዳግመኛ እንደማይመለስ አስታውስ። ጌታህ «ድንገት መጥቶ ተኝታችሁ እንዳያገኛችሁ ስለዚህ ትጉ።» ይላል።—ኤ. ጄ. ጎርደን።

ጁን 30

እንደ ሌሎች አናንቀላፋ። (1ኛ ተሰሎንቄ 5:6)

ክርስቲያናዊ ንቃትን የሚያበረታቱ ብዙ መንገዶች አሉ። ከእነዚህም መካከል ክርስቲያኖች ስለ ጌታ መንገዶች አብረው እንዲነጋገሩ አጥብቄ እመክራለሁ። ክርስቲያንና ተስፈኛ ወደ ሰማያዊቱ ከተማ ሲጓዙ እርስ በርሳቸው እንዲህ ተባባሉ፦

«በዚህ ስፍራ እንቅልፍ እንዳያሸንፈን፣ መልካም ጭውውት እንጀምር።»

ራሳቸውን አግልለው ብቻቸውን የሚመላለሱ ክርስቲያኖች እንቅልፍ ሊያሸንፋቸው እጅግ የተጋለጡ ናቸው። ከክርስቲያኖች ጋር ተወዳጅ፤ በዚህም ንቁ ሆነህ ትጠበቃለህ፤ በሰማይ መንገድም ፈጥነህ እንድትገሰግስ ትታደሳለህ ትበረታታማለህ።—ስፐርጀን።