ማርች

ማርች 1

በማለዳ … ውጣ፤ በተራራውም ራስ ላይ … በፊቴ ቁም። (ዘጸአት 34:2)

ማለዳ ከጌታ ጋር እንድገናኝ የተወሰነልኝ ጊዜ ነው። ይህ ማለዳ የሚለው ቃል ራሱ እንደ ባለ ብዙ ፍሬ የወይን ዘለላ ነው። እስቲ ልጭመቀውና የተቀደሰውን የወይን ጠጅ ልጠጣ።

በማለዳ! እንግዲያስ እግዚአብሔር በብርታትም በተስፋም በተሻለ ሁኔታዬ እንድገኝ ይፈልጋል። በድካሜ ተዳክሜ መውጣት የለብኝም። በሌሊት የትናንትናውን ድካም ቀብሬዋለሁ፤ በማለዳም አዲስ ጕልበት እቀበላለሁ።

ጣፋጭ ማለዳ! በዜማው ውስጥ ተስፋ አለ። ማለዳው የተቀደሰለት ቀን የተባረከ ነው! የመጀመሪያ ድሉ በጸሎት የተገኘለት ቀን የተከናወነ ነው! ጎሕ ሲቀድ በተራራው ራስ ላይ የሚያገኝህ ቀን ቅዱስ ነው! ጤና በማለዳ ይጸናል። ሀብት በማለዳ ይገኛል። ብርሃን ከሁሉ ይልቅ የሚደምቀው በማለዳ ነው። «በገናና መሰንቆ ሆይ፥ ንቁ፤ እኔም ማልጄ እነቃለሁ።»—ጆሴፍ ፓርከር።

ማርች 2

ሰው የሚዘራውን ሁሉ ያንኑ ደግሞ ያጭዳል። (ገላትያ 6:7)

የእያንዳንዱ ቀንና የእያንዳንዱ ሰዓት እጅግ ተራ የሆኑ የሕይወት ተግባራት ውጤታቸውን እስከ ዘላለም ድረስ እንዴት እንደሚያደርሱ ስናስብ እጅግ ታላቅ ግርማ ይለብሳሉ። እጆቻችን አሁን ለዚያ ታላቅ መከር ዘር እየዘሩ ነው። የምናደርገውንና ያደረግነውን ሁሉ እንደ ገና እናገኘዋለን። መቃብሮች ሙታናቸውን ይሰጣሉ፤ ያለፈውም ዘመን ከመረሳት መቃብሮች ውስጥ በአደራ የያዘውን ሁሉ ያወጣል፤ ይህም ለእኛ ወይም በእኛ ላይ እውነተኛ ምስክርነት ይሰጣል።—ጉትሪ።

ማርች 3

በሴይር ተራራ መንገድ ከኮሬብ እስከ ቃዴስ በርኔ የአሥራ አንድ ቀን መንገድ ነው። (ዘዳግም 1:2)

አሥራ አንድ ቀን፥ ቢሆንም አርባ ዓመት ፈጀባቸው! ይህ እንዴት ሆነ? ወዮ! መልሱን ለማግኘት ሩቅ መሄድ አያስፈልገንም። እኛኑ እጅግ ይመስላል። መንገዱን የምናቋርጠው እንዴት በዝግታ ነው! እንዴት ያለ መጠምዘዝና መዞር ነው! ተመልሰን ያንኑ መንገድ ደግመን ደጋግመን የምንጓዘው ስንት ጊዜ ነው! ቀርፋፋ መንገደኞች የሆንነው ቀርፋፋ ተማሪዎች ስለ ሆንን ነው። አምላካችን ቸርና ታጋሽ እንደ ሆነ ሁሉ የታመነና ጠቢብ መምህርም ነው። ትምህርቶቻችንን በግርድፉ እንድናልፍ አይፈቅድልንም። አንዳንድ ጊዜ ምናልባት አንዱን ትምህርት የተካንን መስሎን ወደ ሌላው ለመሻገር እንሞክራለን፤ ጠቢቡ መምህራችን ግን የተሻለ ያውቃል፤ ይበልጥ ጥልቅ እርሻ እንደሚያስፈልግም ያያል። ባዶ ንድፈ ሐሳብ አዋቂዎች ወይም ላይ ላዩን ቀማሾች እንድንሆን አይፈልግም፤ ማዜም እስክንማር ድረስ፣ ቢያስፈልግ፣ ከዓመት ዓመት በድምፅ ቅኝት ልምምዳችን ላይ ያቆየናል።—ሲ. ኤች. ኤም።

ማርች 4

በኃጢአታችን ብንናዘዝ ኃጢአታችንን ይቅር ሊለን ከዓመፃም ሁሉ ሊያነጻን የታመነና ጻድቅ ነው። (1ኛ ዮሐንስ 1:9)

የኃጢአትን ንቃት የሚያመጣው ያው ቅጽበት የኃጢአትን መናዘዝና የይቅርታን ንቃትም ደግሞ ሊያመጣ ይገባዋል።—ስሚዝ።

ማርች 5

እኔ የእግዚአብሔር ሠራዊት አለቃ ሆኜ አሁን መጣሁ። (ኢያሱ 5:14)

በእርግጥ እስራኤል አሁን በማይናወጥ መተማመን ጠላትን ሊገጥም፣ ውጊያው ገና ሳይጠናቀቅም ስለ ድል ሊዘምር ይችል ነበር። ክርስቲያንም እንዲሁ ይችላል። የሚዘምተው ፍጻሜው ወደማይታወቅ ግጭት አይደለም፤ የውጊያው ውጤት አጠራጣሪ አይደለም። ትግሉ ብርቱ፣ ጦርነቱም ረጅም ሊሆን ይችላል፤ አንዳንድ ጊዜ እንደ መንገደኛው ተደብድቦ መሬት ላይ ሊወድቅና ሰይፉን ሊጥል ጥቂት ሊቀረው ይችላል፤ ነገር ግን «ይወድቃል እንጂ» «አይጠፋም»። የመዳን ራስ ከጎኑ ነው፤ እጅግ በበረታውም ግጭት መካከል፦ «በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ድል መንሣትን ለሚሰጠን ለእግዚአብሔር ምስጋና ይሁን» ማለት ይችላል።—ኤስ. ኤ. ብላክዉድ።

ማርች 6

ለእኔ ሕይወት ክርስቶስ፥ ሞትም ጥቅም ነው። (ፊልጵስዩስ 1:21)

በክርስቶስ ኑር፤ በሰማይ ከተማ ዳርቻ ላይ ትሆናለህ። በአንተና በምስጋና ምድር መካከል ያለው ቀጭን ግድግዳ ብቻ ነው። ከአዲሲቱ ከነዓን ዳርቻ የአንድ ሰዓት የመርከብ ጉዞ ያህል ብቻ ቀርቶሃል።—ዊልያም ራዘርፎርድ።

ማርች 7

የላከኝም ከእኔ ጋር ነው፤ እኔ ደስ የሚያሰኘውን ዘወትር አደርጋለሁና አብ ብቻዬን አይተወኝም። (ዮሐንስ 8:29)

ከሰማይ ጋር እጅግ የቀረበ ኅብረት ያለው ሰው የዕለት ኑሮን ተግባራት ከሁሉ በተሻለ ሊፈጽም ይችላል።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ማርች 8

መንፈስን አታጥፉ። (1ኛ ተሰሎንቄ 5:19)

መንፈስን እንዳታጠፋ የመንፈስ አሳብ ምን እንደ ሆነ ለማወቅ ዘወትር መትጋት አለብህ። በእርሱ ምሪቶችና በገዛ ራስህ አታላይ ልብ ምሪቶች መካከል እጅግ በጥንቃቄ መለየት አለብህ። ክርስቶስ በዮሐንስ ወንጌል የገለጻቸውን የመንፈስን ሥራዎች ዘወትር በአእምሮህ ትይዛለህ። ከስሜታዊ ግፊቶች፣ ካልታሰበባቸው ድርጊቶችና ከችኩል ቃላት ትጠነቀቃለህ። በጸሎት ትኖራለህ። ቃሉን መርምር። በተቻለ አጋጣሚ ሁሉ ክርስቶስን መስክር። የሕዝቡን ኅብረት ፈልግ። ዓለምን ከመምሰል፣ ከከንቱ ፋሽኖቹና ትርጉም ከሌለው የወግ ሥርዓቱ ራቅ። በምታነበው ነገር ጥንቁቅ ሁን። «ለእናንተም የምነግራችሁ ለሁሉ እላለሁ፤ ትጉ።» «በመብራታችሁ ዘይት ይኑራችሁ።» «መንፈስን አታጥፉ።»—ቦወን።

ማርች 9

ወደ ዓለም ሲገባ እንዲህ ይላል፦ … ሥጋን ግን አዘጋጀህልኝ። (ዕብራውያን 10:5)

ይህ የክርስቶስ ቃል በእያንዳንዱ ተከታዩ ሊወሰድ ይገባዋል። በዚህ ዓለም እንድንኖርና ከሚገኝ እድፍ ራሳችንን እንድንጠብቅ የሚረዳን በክርስቶስ የነበረው መንፈስ ብቻ ነው፤ ያ መንፈስ ሰውነቱን ለአገልግሎቱ በእግዚአብሔር እንደ ተዘጋጀ ተመለከተው፤ ለእርሱ እናቀርበው ዘንድም ሰውነታችንን በእርሱ እንደ ተዘጋጀ ይመለከተዋል። እንደ ክርስቶስ እኛም መንፈስ ቅዱስ የሚያድርበት ሰውነት አለን። እንደ ክርስቶስ እኛም ሰውነታችንን ከብልቶቹ ሁሉ፣ ከኃይሉ ሁሉና ከድርጊቱ ሁሉ ጋር ፈቃዱን እንዲፈጽም፣ ለእርሱ እንዲቀርብና እርሱን እንዲያከብር አሳልፈን መስጠት አለብን። እንደ ክርስቶስ ለጌታ ቅዱሳን መሆናችንን በሰውነታችን ማረጋገጥ አለብን።—አንድሪው መሪ።

ማርች 10

ዘመኑ የሞላ [ዕድሜን የጠገበ]። (ዘፍጥረት 25:8)

የግንባታ ርብራብ ለሕንጻ ነው፤ የምድራዊ ሕይወታችን ቅጽበቶች፣ ቀናትና ዓመታትም ርብራብ ናቸው። በውስጡ ምን እየሠራህ ነው? ርብራቡ ተንኳኵቶ ሲፈርስ ምን ዓይነት ሕንጻ ይገለጣል? ቀናትና ዓመታት የእኛ የሆኑት ዘላለም ሊወስደው የማይችለውን ነገር እንዲሰጡን ነው—ይኸውም በክርስቶስ ባለው የእግዚአብሔር ፍቅር ላይ የተገነባና በመልኩ የተቀረጸ ባሕርይ ነው።

ሕይወትህ ይህን እንድታደርግ ረድቶሃልን? እንዲህ ከሆነ ከሕይወትህ የተሻለውን አግኝተሃል፤ የቀኖቹ ቍጥር ምንም ያህል ቢሆን ሕይወትህ ተፈጽሟል። የሕይወትን ፍጹምነት የሚወስነው ብዛት ሳይሆን ጥራት ነው። ሕይወትህ ይህ ሙላት አለውን?—አሌክሳንደር ማክላረን።

ማርች 11

በእግዚአብሔር ፍቅር ራሳችሁን ጠብቁ። (ይሁዳ 21)

በፀሐይ የበሰለ ፍሬ ከሁሉ ይልቅ ይጣፍጣል።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ማርች 12

መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ … ምስክሮቼ ትሆናላችሁ። (የሐዋርያት ሥራ 1:8)

እስቲ ተመልከቱት! አስቡት! ምንም ደጋፊ፣ የምድራዊ ሞገስ ተስፋ፣ ቋሚ ገቢ ወይም ሀብት የሌላቸው መቶ ሃያ ወንዶችና ሴቶች—በየዕለቱ በተራ ድካም ኑሮአቸውን መግፋት ያለባቸውና በዕለት ኑሮ የቤት ተግባራት ሁሉ የተጠመዱ የወንዶችና የሴቶች ጉባኤ—ቢሆንም የክርስትናን ድል አድራጊ ጉዞ የሚጀምሩት እነርሱ ናቸው! ዓለምን የሚገለብጥ ሥራ ለእነርሱ በአደራ ተሰጥቷል። የዚህ ትሑት ጉባኤ ተጽዕኖ የማይደርስበት እጅግ ከፍ ያለ ማንም የለም፤ የቄሣሮች ዙፋን እንኳ ለክርስቶስ እስኪገባ ድረስ ይደርሳል። በሰገነት ላይ የተሰበሰበችው የዚህች ትንሽ ጭፍራ ኃይል የማይደርስበት እጅግ ሩቅ ማንም የለም፤ ዓለም ሁሉ በአንድ ወንድማማችነት እስኪተሳሰር ድረስ ይደርሳል! በምድር ላይ የሰውም ሆነ የአጋንንት ኃይል እነርሱ የማያሸንፉት አንድም የለም፤ ጕልበት ሁሉ ለጌታቸው እስኪንበረከክ፣ መላስም ሁሉ እርሱ ጌታ እንደ ሆነ እስኪመሰክር ድረስ ያሸንፋሉ።

ይህን እስክትቀበሉ ድረስ እንደ ፈለጋችሁ ብትመለከቱት የማይቻልና ሞኝነት የሚመስል ነገር ነው፦ በመንፈስ ቅዱስ ሊሞሉ ነው። ያን ጊዜ ችግሮች በባዶ አየር ውስጥ ቀልጠው ይጠፋሉ። ያን ጊዜ ለተስፋቸው ወሰን የለውም፤ ለኃይላቸው ወሰን የለውምና። ብርታታቸው «እንደ አሥር ሰዎች ብርታት» ብቻ አይደለም፤ እንደ ሁሉን ቻዩ አምላክ ብርታት ነው።

ይህ ክርስቶስ ስለ ክርስትና ያለው አሳብ ነው፤ የሰው አሳብ አይደለም—ለሰው እጅግ እጅግ ከፍ ያለ ነውና—የእግዚአብሔር አሳብ ነው!—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ማርች 13

በእኔ የሚኖር እኔም በእርሱ፥ እርሱ ብዙ ፍሬ ያፈራል፤ ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉምና። (ዮሐንስ 15:5)

በሥራችን እጅግ ተጠምደን ጌታችንን ልንረሳ እንችላለን፤ እጅ ሞልቶ ልብ ባዶ ሊሆን ይቻላል። በጌታችን ከተጠመድን ግን ሥራችንን ልንረሳ አንችልም፤ ልብ በፍቅሩ ከተሞላ እጆች በአገልግሎቱ እንዴት ትጉ አይሆኑም?—አዶልፍ ሞኖ።

ማርች 14

የሚበላኝ ደግሞ ከእኔ የተነሣ ሕያው ይሆናል። (ዮሐንስ 6:57)

ክርስቶስን መመገብ ማለት ብርታታችን እንዲሆን ብርታቱን ወደ ውስጣችን መቀበል ነው። የእህል ማሳን ትመገባለህ፤ የእህሉ ማሳ ብርታትም ወደ አንተ ገብቶ ብርታትህ ይሆናል። ክርስቶስን ትመገባለህ፤ ከዚያም ሄደህ ሕይወትህን ትኖራለህ፤ ሕይወትህንም የሚኖረው፣ ድሆችን የሚረዳው፣ እውነትን የሚናገረው፣ ውጊያዎቹን የሚዋጋውና አክሊሉን የሚቀዳጀው በአንተ ያለው ክርስቶስ ነው።—ፊሊፕስ ብሩክስ።

ማርች 15

ፈለግሁት፥ ነገር ግን አላገኘሁትም። (መኃልየ መኃልይ 3:1)

የክርስቶስን ኅብረት የት እንዳጣኸው ንገረኝ፤ እኔም እርሱን ልታገኝበት የምትችልበትን ከሁሉ የበለጠ ዕድል ያለውን ስፍራ እነግርሃለሁ። ጸሎትን በመከልከል በእልፍኝህ ውስጥ ክርስቶስን አጥተኸዋልን? እንግዲያስ መፈለግና ማግኘት ያለብህ በዚያው ነው። ክርስቶስን በኃጢአት አጥተኸዋልን? ኃጢአቱን በመተውና ምኞቱ የሚያድርበትን ብልት በመንፈስ ቅዱስ ለመግደል በመፈለግ እንጂ በሌላ መንገድ አታገኘውም። ቅዱሳት መጻሕፍትን ቸል በማለት ክርስቶስን አጥተኸዋልን? በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ልታገኘው ይገባሃል። «አንድን ነገር በጣልክበት ስፍራ ፈልገው፤ በዚያ አለ» የሚለው እውነተኛ ምሳሌ ነው። እንዲሁ ክርስቶስን ባጣኸው ስፍራ ፈልገው፤ እርሱ ሄዶ አልራቀምና።—ስፐርጀን።

ማርች 16

አንድ የጸጋ ስጦታ እንኳ አይጎድልባችሁም። (1ኛ ቆሮንቶስ 1:7)

መጽሐፍ ቅዱስ ለሰው መዳን እጅግ አስፈላጊ ከሆኑት ከአራቱ ዋና ዋና ጸጋዎች የተወሰዱ አራት ስሞችን ለክርስቲያኖች ይሰጣል፦ ስለ ቅድስናቸው ቅዱሳን፣ ስለ እምነታቸው አማኞች፣ ስለ ፍቅራቸው ወንድሞች፣ ስለ እውቀታቸው ደቀ መዛሙርት።—ቶማስ ፉለር።

ማርች 17

ቀንና ሌሊት አያርፉም። (ራእይ 4:8)

ኦ የተባረከ ዕረፍት! «ቅዱስ፥ ቅዱስ፥ ቅዱስ፥ … ሁሉንም የሚገዛ ጌታ አምላክ!» እያልን ቀንና ሌሊት የማናርፍበት ጊዜ—ከኃጢአት የምናርፍበት እንጂ ከአምልኮ የማናርፍበት፣ ከመከራና ከኀዘን የምናርፍበት እንጂ ከደስታ የማናርፍበት ጊዜ! ኦ ከእግዚአብሔር ጋር የማርፍበት የተባረከ ቀን! በማወቅ፣ በመውደድ፣ ደስ በመሰኘትና በማመስገን የማርፍበት ቀን፤ ፍጹሟ ነፍሴና ሥጋዬ በአንድነት እጅግ ፍጹም የሆነውን አምላክ ፍጹም በሆነ ሁኔታ የሚደሰቱበት ቀን፤ ፍቅር ራሱ የሆነው እግዚአብሔር እኔን ፍጹም በሆነ ሁኔታ የሚወድበት፣ ለእኔም ባለው ፍቅሩ የሚያርፍበት፣ እኔም ለእርሱ ባለኝ ፍቅር የማርፍበት ቀን፤ እርሱ በእኔ ደስ ብሎት ሐሤት የሚያደርግበት፣ በእልልታም በእኔ ደስ የሚለውና እኔም በእርሱ ደስ የምሰኝበት ቀን!—ባክስተር።

ማርች 18

እግዚአብሔርን የሚጠባበቁ ኃይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ፤ ይሮጣሉ አይታክቱም፤ ይሄዳሉ አይደክሙም። (ኢሳይያስ 40:31)

በላይኛው አየር ላይ የሚበርር ንስር ወንዞችን እንዴት እንደሚሻገር አይጨነቅም።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ማርች 19

እንዳያውቁት ዓይናቸው ተይዞ ነበር። (ሉቃስ 24:16) ዓይናቸውም ተከፈተ። (ሉቃስ 24:31)

በዚህ ውስጥ እጅግ የከበረ ትርጉም አለ። ጌታ ብዙ ጊዜ ትርጉም ይኖራቸዋል ብለን በሕልማችን እንኳ በማናስባቸው ነገሮች ውስጥ በሕይወታችን ይገኛል። ኃያል ሥራውን ስለሚያስፈልገው ነገር እግዚአብሔርን እንለምናለን፤ እርሱ የሚሠራበት መሣሪያ ራሱ ግን በአጠገባችን ነው፤ ምናልባትም ለሳምንታት፣ ለወራትና ለዓመታት ማንም ሳያውቀው ይቆያል፤ በድንገትም አንድ ቀን በጌታ ሀልዎት ራሱ ያበራል፤ ይከብራልም፤ የድል አድራጊ ሥራውም ኃያል መሣሪያ ይሆናል። እጁን ባልተጠበቀ ነገር መግለጥ ይወድዳል። ብዙ ጊዜ መንገዱን ሊከፍተው ጥቂት እስኪቀረው ድረስ እንዳናየው ይከለክለናል፤ ከዚያም ልክ እንደ ተገለጠ፣ ትርጉሙን እንኳ ከመጠርጠራችን ከብዙ ጊዜ በፊት በዚያው ነገር ውስጥ ከጎናችን ሲመላለስ እንደ ነበር እናገኛለን።—ኤ. ቢ. ሲምፕሰን።

ማርች 20

እግዚአብሔርንም ለሚወዱት … ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ እናውቃለን። (ሮሜ 8:28)

ሁኔታዎቻችን በእግዚአብሔር ውስጥ ካገኙን፣ እኛም በሁኔታዎቻችን ሁሉ ውስጥ እግዚአብሔርን እናገኛለን።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ማርች 21

ስለ ስሙም በጽድቅ መንገድ መራኝ። (መዝሙር 23:3)

በምሪቱ ዘወትር ዓላማ አለው። ጥቂት ለምለም መስኮች የት እንዳሉ ያውቃል፤ መንጋውንም ወደዚያ ሊመራ ይወድዳል። መንገዱ ሻካራ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ወደ መሰማሪያው የሚያደርሰው ትክክለኛው መንገድ ነው። «የጽድቅ መንገድ» ቀጥ ያለ መንገድ ላይሆን ይችላል፤ ነገር ግን ወደ አንድ ስፍራ—ወደ ትክክለኛው ስፍራ—የሚያደርስ መንገድ ነው። ብዙ የምድረ በዳ መንገዶች አሳሳች ናቸው። ግልጽና የተዘረጉ ሆነው ይጀምራሉ፤ ነገር ግን ብዙም ሳይቆዩ በአሸዋ ውስጥ ይጠፋሉ። ወደ የትም አያደርሱም። የጽድቅ መንገዶች ግን ሳይሳሳቱ የሚያደርሱበት ግብ አላቸው።—ጄ. አር. ሚለር።

ማርች 22

እርሱም፦ ጌታዬ ሆይ፥ እባክህ ልትልከው በምትወድደው ሰው እጅ ላክ አለ። (ዘጸአት 4:13)

እጅግ ሳይወድ የሰጠው ፈቃድ ነበር። እንዲህ እንደ ማለት ነበር፦ «እኔን ለመላክ ቍርጥ ውሳኔ ካደረግህና ተልእኮውን መቀበል ግድ ከሆነብኝ እንግዲያስ ይሁን፤ ነገር ግን ሌላ ሰው ቢሆን ኖሮ ደስ ባለኝ ነበር፤ የምሄደውም ስለ ተገደድሁ ነው።» እግዚአብሔር ከሚጠራን መሥዋዕትነት ወይም ግዴታ ብዙ ጊዜ ወደ ኋላ እናፈገፍጋለን፤ ወደ ጥፋታችን የምንሄድ ይመስለናል። ከመለኮታዊ ፈቃድ ለማምለጥ ምክንያትን ሁሉ እንፈልጋለን፤ እርሱ ከጸጥተኛ ቤቶቻችን አስገድዶ የሚያወጣን ከብዙ ነገሮች መካከል የሚከተሉትን ወደሚያካትት የሕይወት ጉዞ መሆኑን ብዙም አንገነዘብም፦ በኤርትራ ባሕር ዳር የድል መዝሙር፤ ከእግዚአብሔር ጋር እየተነጋገረ ያሳለፋቸው ሁለቱ የአርባ ቀን የብቸኝነት ቆይታዎች፤ ያበራው ፊት፤ የክብሩ ራእይ፤ በሚካኤል እጅ መቀበር፤ እንዲሁም በተለወጠበት ተራራ ላይ ከጌታ ጎን የመቆም ታላቅ ክብር።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ማርች 23

እንግዲህ … እንዴት እንድትመላለሱ በጥንቃቄ ተጠበቁ። (ኤፌሶን 5:15)

አሉታዊ ተጽዕኖ የሚባል ነገር የለም። ሁላችንም ዓለምን የተሻለች ወይም የባሰች እያደረግን ባለንበት ስፍራ ቍርጥ ያለ ተጽዕኖ አለን።—ቲ. ዴዊት ታልሜጅ።

ማርች 24

የደንገል ሣጥን ወሰደችለት፤ … በወንዝም ዳር ባለ ቄጠማ ውስጥ አኖረችው። (ዘጸአት 2:3)

የሙሴ እናት ሣጥኑን በወንዝ ዳር ባለ ቄጠማ ውስጥ አኖረችው። አዎን፤ ነገር ግን ይህን ከማድረጓ በፊት በእግዚአብሔር ልብ ላይ አኖረችው! በመጀመሪያ በአምልኮ ልብ በእግዚአብሔር ጥበቃና ፍቅር ላይ ባታኖረው ኖሮ እንዲህ በድፍረት በዓባይ ላይ ልታኖረው ባልቻለች ነበር።

ደስ የማያሰኙና እጅግ አስጨናቂ ድርጊቶችን እንዲፈጽሙ የተጠሩ ሰዎች ባላቸው ውጫዊ እርጋታ ብዙ ጊዜ እንደነቃለን፤ ነገር ግን በስውር ልናያቸው ብንችል ኖሮ በሰዎች ፊት ለመታየት ከመውጣታቸው በፊት ያለፉበትን የውስጥ ዝግጅት ባወቅን ነበር። በገበያ ስፍራ ትክክል መሆን ብትፈልግ በመቅደስ ውስጥ ትክክል ሁን። በመከራ ውስጥ መረጋጋት ብትፈልግ በጸሎት ጽና። በመልካም ለመሮጥና ሽልማቱን ለማግኘት ብትፈልግ ሩጫህን ከእግዚአብሔር ዙፋን ራሱ ጀምር።—ጆሴፍ ፓርከር።

ማርች 25

ከእናንተ እያንዳንዱ የአንዱን ሸክም ይሸከም እንዲሁም የክርስቶስን ሕግ ፈጽሙ። (ገላትያ 6:2)

የሌሎችን ሸክም በማንሣት የራሳችንን እናጣለን።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ማርች 26

እኔ ላደርገው የሰጠኸኝን ሥራ ፈጽሜ …። (ዮሐንስ 17:4)

የጌታ ሥራ በእርግጥ ተፈጽሞ ነበርን? እጅግ ከባዱ ተግባሩ ገና ሊመጣ አልነበረምን? አስፈሪውን የሞት ሰዓት ገና አልገጠመውም ነበር። ታዲያ ሥራው መፈጸሙን ለምን ተናገረ? ፈቃድ ከተሰጠ ውጊያው እንዳበቃ ያውቅ ስለ ነበር ነው። ገና በአትክልቱ ስፍራ ጥላዎች ውስጥ ነበር፤ ነገር ግን እነዚህን ጥላዎች ማሸነፍ ሁሉን ማሸነፍ ነበር። ለመሞት የፈቀደ ሰው ሞትን አስቀድሞ ድል አድርጓል። የቀረለት ውጫዊው ቅርፊት፣ ልጣጩ ብቻ ነው።

አባታችን እንድንጠጣው የሚሰጠን ጽዋ ለፈቃድ የሚሰጥ ጽዋ ነው። ልብ አንድ ጊዜ ከተቀበለው በኋላ ከንፈሮች ጨልጠው ሊጠጡት ቀላል ነው። ጽዋው የሚቀርበው በቀራንዮ ከፍታዎች ላይ ሳይሆን በጌቴሴማኒ ጥላዎች ውስጥ ነው፤ ከምርጫው በኋላ ድርጊቱ ቀላል ነው። እውነተኛው የጦር ሜዳ በመንፈስ ጸጥታ ውስጥ ነው። በዚያ አሸንፍ፤ አክሊልም ትቀዳጃለህ።—ጆርጅ ማቲሰን።

ማርች 27

እጅግ ብዙ ሰዎች … በዙፋኑ … ፊት ቆሙ። (ራእይ 7:9)

በሰማይ በዙፋኑ ፊት በእግር መቆም በምድር በዙፋኑ ፊት ብዙ ጊዜ በጕልበት የመንበርከክ ውጤት ነው።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ማርች 28

እግዚአብሔርም ብርሃኑን አየ፥ መልካም እንደ ሆነ፤ እግዚአብሔርም ብርሃንንና ጨለማን ለየ። (ዘፍጥረት 1:4)

በዓለም ላይ መልካም ነገር እንደ ተገኘ ወዲያውኑ መለየት አስፈላጊ ይሆናል። ብርሃንና ጨለማ ኅብረት የላቸውም፤ እግዚአብሔር ለይቷቸዋል፤ እኛም አንደባልቃቸው። የብርሃን ልጆች ከጨለማ ሥራዎች፣ ትምህርቶችና ማታለያዎች ጋር ኅብረት ሊኖራቸው አይገባም። የቀን ልጆች በጌታቸው ሥራ በመጠን የሚኖሩ፣ ቅኖችና ደፋሮች ሊሆኑ ይገባቸዋል፤ የጨለማን ሥራዎችም ለዘላለም በእርሱ ውስጥ ለሚኖሩት ይተዉ።

ከዓለም በግልጽ በመለየታችን ብርሃንን ከጨለማ ልንለይ ይገባናል። በፍርድ፣ በተግባር፣ በመስማት፣ በማስተማር፣ በኅብረት የከበረውን ከተዋረደው መለየት፣ ጌታ በዓለም የመጀመሪያ ቀን ያደረገውንም ታላቅ ልዩነት መጠበቅ አለብን።

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ብርሃንህ የሰው ብርሃን ነውና በዚህ ቀን ሁሉ አንተ ብርሃናችን ሁን።—ስፐርጀን።

ማርች 29

የጻድቃን መንገድ እንደ ንጋት ብርሃን ነው፤ ሙሉ ቀን እስኪሆን ድረስ እየጨመረ ይበራል። (ምሳሌ 4:18)

ይህን የሰማያዊ ፍቅርና እውቀት መንገድ አሁን ጀምሬዋለሁን? በእርሱስ እየገፋሁ ነውን? የሰማያዊው ብርሃን ጥቂት ንጋት፣ የሙሉው የክብር ቀን መያዣና ቅምሻ ይሰማኛልን? የእግዚአብሔር አያያዞች ሁሉ በመንገዴ እንድፋጠን ያነቃቁኝ። እርሱን ደስ የሚያሰኘው የሚልከው መከራ ሁሉ እንደ ጥንቱ ተንቀሳቃሽ የደመና ዓምድ ሆኖ ድንኳኔን ወደ ፊት እንዳነሣ እየጠቀሰ፦ «ተነሡ፥ ሂዱ፤ ይህች ዕረፍታችሁ አይደለችምና» ይበለኝ። አሁን ብዙ ጊዜ በእምነት ከፍታዎች ላይ ቆሜ «የእግዚአብሔርን ቀን»—በሚያስለቅሱ ደመናዎች ውስጥ ዳግመኛ የማትጠልቀውን የምትወጣዋን ፀሐይ—ልጠባበቅ። እንዴት ያለ አስደናቂ ዕድገት ነው! የምድር እውቀት ሁሉ፣ የሚመካባቸው ችሎታዎቹና እንደ ንስር ዓይን የሚመረምረው ፍልስፍናው ከዚህ የእውቀት ሙሉ ሰውነት ጋር ሲወዳደር እንዴት ወደ ሕፃን መንተባተብ ብቻ ዝቅ ይላል! ሰማይ እውነተኛው «ኤክሴልሲዮር» (ወደ ላይ ከፍ ማለት) ይሆናል፤ መዝሙሩም «የመዓርግ መዝሙር» ይሆናል፤ ኢየሱስም ሕዝቡን ከክብር ከፍታ ወደ ክብር ከፍታ እየመራ፣ ለናትናኤል እንዳለው፦ «ከዚህ የሚበልጥ ነገር ታያለህ!» ይላል።—ማክዳፍ።

ማርች 30

የወይናችንን ቦታ የሚያጠፉትን ቀበሮዎች፥ ጥቃቅኖቹን ቀበሮዎች አጥምዱልን፤ የወይናችን ቦታ አበባ ይዞአልና። (መኃልየ መኃልይ 2:15፤ የተሻሻለው ትርጉም)

ጥቃቅኖቹ ቀበሮዎች እንዴት ብዙ ናቸው! ከዓለም ጋር የሚደረጉ ትናንሽ ስምምነቶች፤ በትናንሽ ነገሮች ዝግ ያለውን ቀጭን ድምፅ አለመታዘዝ፤ ተግባርን ቸል በማለት ለሥጋ የሚሰጡ ትናንሽ ልቅነቶች፤ ትናንሽ የብልጠት ዘዴዎች፤ መልካም እንዲመጣ በትናንሽ ነገሮች ክፉ ማድረግ፤ የወይኑም ውበትና ፍሬያማነት ይሠዋል!—ጄ. ሃድሰን ቴለር።

ማርች 31

በሰማያት ላለው ለአባታችሁ ልጆች። (ማቴዎስ 5:45)

እግዚአብሔርን ልናስብበት የምንችለው ከሁሉ የተሻለ ስም አባት የሚለው ነው። አፍቃሪ፣ ጥልቅ፣ ጣፋጭና ልብ የሚነካ ስም ነው፤ የአባት ስም በባሕርዩ ተፈጥሮአዊ ጣፋጭነትና መጽናናት የሞላበት ነውና። ስለዚህ ደግሞ ራሳችንን የእግዚአብሔር ልጆች ብለን መመስከር አለብን፤ በዚህ ስም አምላካችንን በጥልቅ እንነካዋለንና፤ ለአባት ከልጁ ድምፅ የበለጠ ጣፋጭ ድምፅ የለምና።—ማርቲን ሉተር።