ጃንዋሪ

ጃንዋሪ 1

በማለዳ … ውጣ፤ በተራራውም ራስ ላይ … በፊቴ ቁም። (ዘጸአት 34:2)

አባቴ ሆይ፣ እመጣለሁ። በታች ባለው ተራ ሜዳ ላይ ያለ ምንም ነገር ከተቀደሱት ከፍታዎች አያስቀረኝም። ፈጥኜ እንድወጣ እርዳኝ፤ እግሬም በደረቁ ዓለት ላይ እንዳይሰናከል አንተ ጠብቀው! በአንተ ጥሪ እመጣለሁ፤ ስለዚህ ልቤን አታሳፍረውም። ከሰማይ ማርን፣ ደግሞም ወተትንና የወይን ጠጅን፣ ለነፍሴም መልካም የሚሆን ዘይትን ይዘህ ና፤ ፀሐይንም በሩጫዋ አቁማት፤ ያለዚያ ፊትህን የምመለከትበትና ለስላሳ ድምፅህን የምሰማበት ጊዜ እጅግ አጭር ይሆንብኛል።

በተራራው ላይ ማለዳ! እንዲህ በመልካም የተጀመረውን ቀሪውን ቀን ሁሉ ብርቱና ደስተኛ ያደርገኛል።—ጆሴፍ ፓርከር።

ጃንዋሪ 2

ዋጋዬ ከእኔ ጋር አለ። (ራእይ 22:12)

ዋጋ የምንቀበለው ስለ ሠራነው ሥራ ብቻ ሳይሆን ስለ ተሸከምነው ሸክምም ጭምር ነው፤ ከሁሉ ይልቅ የሚያበራው ዋጋ ሳያጕረመርሙ ሸክምን ለተሸከሙት ሳይሆን አይቀርም ብዬ አስባለሁ። በዚያ ቀን በእሾህ መካከል ለረጅም ጊዜ ያደገችውን የሱፍ አበባ ወስዶ የፍጥረተ ዓለም ሁሉ ክብርና ድንቅ ትሆን ዘንድ ከፍ ያደርጋታል፤ የዚያችም አበባ መዓዛ ከሰማይ ሠራዊት ሁሉ የማይነገር ምስጋናን ያስወጣል።—አንድሪው ቦናር።

ጃንዋሪ 3

ወዴት ነህ? (ዘፍጥረት 3:9)

በራሱ መንገድ የተባረከውን የራሱን ሥራ እንድትሠራ ሊልክህ ከሚወድደው ከእርሱ ራስህን ትሸሽጋለህን? ኦ፣ በዚህች ማለዳ፦ «ለጌታ ታስፈልገዋለህ» ልበልህ። እንድትሠራው የሚሰጥህ ነገር ትንሽ ብቻ ሊመስል ይችላል፤ ነገር ግን ታላቅ ቁም ነገር ያለው ነው። «ታስፈልገዋለህ»። ጀርባህን አትስጠው፤ እርሱ ሊጠቀምብህ ከሚችልበት መንገድ ራስህን ገለል አታድርግ፤ ምን እንደምታደርግና ምን እንደማታደርግ ለራስህ ሕግ በመደንገግ አትጀምር፤ ይልቁንም ከልብህ ጥልቀት፦ «እነሆኝ፥ እኔን ላከኝ» ብለህ ጩኽ፤—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ጃንዋሪ 4

የጻድቃን መከራቸው ብዙ ነው፤ እግዚአብሔር ግን ከሁሉ ያድናቸዋል። (መዝሙር 34:19)

የጻድቃን መከራ ሁሉ ወደ ክብራማ ነገር ይከፈታል። እስረኛው ነጻ የሚወጣው ብቻ አይደለም፤ በበሩ ላይ የሚጠብቀው መልአክም ያገኛል። ከእያንዳንዱም መዳን ጋር የተለየ በረከት ይመጣል። አንዱ መልአክ እምነት ይባላል፤ ሌላው ፍቅር፤ ሌላው ደስታ፤ ሌላው ትዕግሥት፤ ሌላው ቸርነት፤ ሌላው በጎነት፤ ሌላው የውሃት፤ ሌላው ራስን መግዛት፤ ሌላው ሰላም። ከእነዚህ ጸጋዎች እያንዳንዱ፦ «ከታላቅ መከራ የመጣን ነን» ይላል።—ጂ. ቦወን።

ጃንዋሪ 5

… ዝማሬዬም እግዚአብሔር ነው። (መዝሙር 118:14)

እግዚአብሔር ራሱ ዝማሬያችን ስለ መሆኑ እናስብ። እግዚአብሔርን የማወቅ ሙላትና ፍጻሜ ይህ ነው፦ እርሱ ራሱ ደስታችን እስኪሆን ድረስ እንዲሁ ማወቅ፤ ስለ እርሱ ስንዘምር ምስጋና እጅግ ጣፋጭ፣ እጅግ ሙሉ፣ እጅግ አዲስና እጅግ አስደሳች እስኪሆን ድረስ እንዲሁ ማወቅ። ይህን የተባረከ ምሥጢር የተማረ ሰው የሰማይን የወርቅ መክፈቻ ይዟል—እንዲያውም ሰማይን ወደ ምድር አውርዶታል፤ ከእንግዲህም መላእክትን መቅናት አያስፈልገውም።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ጃንዋሪ 6

አትፍሩ፤ ቁሙ፥ የእግዚአብሔርንም ማዳን እዩ። (ዘጸአት 14:13)

ብዙ ጊዜ እግዚአብሔር ልጆቹን እጅግ በጠነከረ ችግር ውስጥ የሚያኖራቸው ይመስላል—መውጫ ወደሌለው ጠባብ ስፍራ ይመራቸዋል፤ አስቀድሞ ቢጠየቅ ኖሮ የትኛውም የሰው ማስተዋል የማይፈቅደውን ሁኔታ ያዘጋጃል። ወደዚያ የሚመራቸው ደመናው ራሱ ነው። አንተም በዚችው ሰዓት እንዲህ ባለ ሁኔታ ውስጥ ልትሆን ትችላለህ። በእርግጥ ግራ የሚያጋባና እስከ መጨረሻው ድረስ እጅግ ከባድ ይመስላል፤ ነገር ግን ፍጹም ትክክል ነው። ፍጻሜው ወደዚህ ያመጣህን የእርሱን ትክክለኛነት ከበቂ በላይ ያስመሰክራል። ሁሉን የሚችል ጸጋውንና ኃይሉን የሚገልጥበት መድረክ ነው። እርሱ ያድንሃል ብቻ ሳይሆን፣ ይህን ሲያደርግ ፈጽሞ የማትረሳውን ትምህርት ያስተምርሃል፤ በኋለኛው ዘመንም በብዙ መዝሙርና ቅኔ ወደዚያ ትመለሳለህ። እግዚአብሔር እንዳደረገው በማድረጉ በቂ ምስጋና ልታቀርብለት ፈጽሞ አትችልም።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ጃንዋሪ 7

አሁን ግን በጌታ ብርሃን ናችሁ፤ እንደ ብርሃን ልጆች ተመላለሱ። (ኤፌሶን 5:8)

በዓለም ላይ የምናሳድረው ተጽዕኖ የሚመነጨው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ካለን ግንኙነት ነው፤ ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ያለን ግንኙነትም በተጽዕኖአችን ይገለጣል።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ጃንዋሪ 8

ስለዚህ ለነፍሳችሁ እጅግ ተጠንቀቁ። (ኢያሱ 23:11፤ የኅዳግ ንባብ)

ወርቅ ተቀብሮ ካለበት ከኳርትዝና ከዓለት ጋር ተቀላቅሎ እስካለ ድረስ ለገንዘብነት ሊያገለግል አይችልም። እንዲሁም ነፍስህ ተቀብራ ካለችበት ከኃጢአት፣ ከምድራዊነትና ከራስ ወዳድነት ተለይታ እስክትወጣ ድረስ ለእግዚአብሔር የማትጠቅም ናት። በመንፈስ ዳግም የማስወለድ ኃይል ለክርስቶስ መለየት፣ በመልኩና በጽሕፈቱ መታተም፣ በሰዎችም መካከል የእርሱን አምሳል የሚሸከም መለኮታዊ ገንዘብ መሆን አለብህ። ክርስቲያን፣ እንዲህ ማለት ቢቻል፣ የክርስቶስ መገበያያ ነው፤ ለጠፋው ዓለም የሚደረገው ታላቁ የምሕረትና የጸጋ ግብይት የሚካሄድበት የመንግሥቱ ሳንቲም ነው። ገንዘብ ወርቁን እንደሚወክል፣ እንዲሁ ክርስቲያን በጎና ደስ የሚያሰኝ ፈቃዱን እያሳየ ክርስቶስን ይወክላል።—ኤ. ጄ. ጎርደን።

ጃንዋሪ 9

ከሁሉ በሚያንስ የታመነ በብዙ ደግሞ የታመነ ነው። (ሉቃስ 16:10)

በሕይወት ውስጥ ከሁሉ የሚያንሰው ተግባር እንደ ከፍተኛውና እንደ ክቡሩ ሁሉ ከላቀ ዓላማ ተነሥቶ በእርግጥ ሊደረግ ይችላል። ታማኝነት ተግባሮችን እግዚአብሔር እንደሚመዝናቸው ይመዝናቸዋል። እውነተኛ ቅን ኅሊና ተግባሮቻችንን እግዚአብሔር እንደሚይዛቸው ይይዛቸዋል። ግዴታ ግዴታ ነው፤ ኅሊና ኅሊና ነው፤ ትክክል ትክክል ነው፤ ስሕተትም ስሕተት ነው—በየትኛውም መጠን ፊደል ቢጻፉ። «ትልቅ» እና «ትንሽ» በኅሊና መዝገበ ቃላት ውስጥ ያሉ ቃላት አይደሉም። ኅሊና የሚያውቀው ሁለት ቃላትን ብቻ ነው—ትክክልና ስሕተት።—አሌክሳንደር ማክላረን።

ጃንዋሪ 10

አምላኬም እንደ ባለ ጠግነቱ መጠን በክብር በክርስቶስ ኢየሱስ የሚያስፈልጋችሁን ሁሉ ይሞላባችኋል። (ፊልጵስዩስ 4:19)

እንዴት ያለ ምንጭ ነው—«አምላኬ»! እንዴት ያለ መለኪያ ነው—«እንደ ባለ ጠግነቱ መጠን በክብር»! እንዴት ያለ መተላለፊያ ነው—«በክርስቶስ ኢየሱስ»! የሚያስፈልግህን ሁሉ በባለ ጠግነቱ ፊት ማኖርና በኋለኛው ፊት የፊተኛውን መዘንጋት ጣፋጭ መብትህ ነው። የማያልቀው ግምጃ ቤቱ በልቡ ፍቅር ሁሉ ለአንተ ተከፍቷል፤ ሂድ፣ በቅን የእምነት የዋህነት ከእርሱ ቅዳ፤ ወደ ፍጥረት ጅረት መመልከት ወይም በፍጥረት ምርኩዝ መደገፍ ፈጽሞ አያስፈልግህም።—ሲ. ኤች. ኤም።

ጃንዋሪ 11

ልዩ ልዩ ፈተና ሲደርስባችሁ እንደ ሙሉ ደስታ ቍጠሩት። (ያዕቆብ 1:2)

በእግዚአብሔር በመታመን ልንከስር አንችልም፤ እርሱ በእምነት ይከብራልና፤ ከሁሉም ይልቅ የሚከብረው እምነት ከመንገዶቹና ከመግቦቱ ጥቅጥቅ ደመና በስተ ጀርባ ፍቅሩንና እውነቱን ሲለይ ነው። እንዲህ የተፈተኑ ደስተኞች ናቸው! እኛ ብቻ ከአለማመንና ከበደለኛ ኅሊና የጸዳን እንሁን። መከራ ሁሉ እስኪያልፍ ድረስ በዘላለም ፍቅር ክንፎች ሥር ተጠልለን በጌታ ዓለትና ድንኳን ውስጥ እንሸሸጋለን።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ጃንዋሪ 12

ሳያዩ የሚያምኑ ብፁዓን ናቸው። (ዮሐንስ 20:29)

የሚታዩት ጥላዎች ናቸው፤ እውነተኛው አካል የሚገኘው በማይታየው ውስጥ ነው። . . . ያለ ጥርጥር፣ በክርስቶስ የእምነታችን መሠረት የማይታይ ነው፤ ነገር ግን በማዕበሎች መካከል ረጅምና ቀጥ ያለ ቁመናውን ከፍ አድርጎ በላያቸው የሚያድን ብርሃን የሚፈነጥቀው የዚያ የመብራት ግንብ መሠረትም እንዲሁ ነው። በሚንከባለሉት ሞገዶች ላይ ያረፈ ይመስላል፤ ነገር ግን ከእነዚህ በታች፣ የማይታይና የማይነቃነቅ ሆኖ፣ ጸንቶ የቆመበት ጠንካራ ዓለት አለ፤ ዐውሎ ነፋሱ በላይ ሲያገሣ፣ ማዕበሉም በታች ሲጮኽ፣ በዚያ ብቸኛ የባሕር ግንብ ውስጥ በእርጋታ ተኝቼ ማደር እችል ነበር። በዓለት ላይ የተመሠረተ ስለ ሆነ፣ በአሸዋማውና ማዕበል በሚገርፈው ዳርቻ ላይ ከቆመው እጅግ ከተኵራራ ቤተ መንግሥት ይልቅ ደኅና ነው፤ ሊናወጥም አይችልም። የዘመናት ዓለትማ እንዴት ይልቅ! በእርሱ የሚታመን ለሞት የበቃ፣ ለፍርድ የተዘጋጀ፣ ለመጨረሻው ቀን የመለከት ድምፅ ዝግጁ ነው፤ ምክንያቱም፦ «እግዚአብሔር የባሪያዎቹን ነፍስ ይቤዣል፤ በእርሱም ከሚታመኑ አንድም አይጠፋም።»—ጉትሪ።

ጃንዋሪ 13

ብዙ ፍሬ ብታፈሩ … በዚህ አባቴ ይከበራል። (ዮሐንስ 15:8)

«አባታችንን» ማክበር መቻላችን እንዴት ያለ ዕድል፣ እንዴት ያለ መነቃቂያ ነው! ይህን ስናስብ ልባችን በደስታ ይዘላል።

ይህ እንዴት ሊሆን ይችላል? «ቅጠሎችን» በማፍራት—ለእርሱ ፍቅር እንዳለን በመናገር ብቻ? አይደለም። ጥቂት ፍሬ በማፍራት? አይደለም። «ብዙ ፍሬ ብታፈሩ»። የገበሬው ደስታና ክብር ያለው በምርቱ ብዛት ውስጥ ነው። ስለዚህ ከትልቁ ምርት በቀር በምንም የማንረካ ልዩ፣ «መቶ እጥፍ» የምናፈራ ክርስቲያኖች ለመሆን መጣር ይገባናል። ሕይወታችን በመልካም ሥራ የተሞላ መሆን አለበት። ያን ጊዜ በመከር ወቅት፦ «አባት ሆይ፥ በምድር አከበርሁህ!» ማለት እንችላለን።—ደብሊው. ጄኒንግስ።

ጃንዋሪ 14

ዕለት ዕለት እባርክሃለሁ፤ ስምህንም ለዘላለምና ለዘላለም ዓለም አመሰግናለሁ። (መዝሙር 145:2)

ጃፓናውያን ለወዳጆቻቸው መልካም ምኞታቸውን የሚገልጡበት እጅግ ውብ ምልክት አለ። ይህም ወፎች ጎጇቸውን የሠሩበት የከበሮ ምስል ነው። ስለ እርሱ የሚነገረው ታሪክ እንዲህ ነው፦ በአንድ ወቅት ለሕዝቡ ደኅንነት እጅግ የሚጨነቅ አንድ መልካም ንጉሥ ይኖር ነበር፤ በቤተ መንግሥቱም በር ላይ ከበሮ አቆመ፤ የሚካስለት በደል ወይም ማንኛውም ችግር ያለበት ሁሉ ከበሮውን ይመታ ዘንድ፣ ንጉሡም በቀንም ሆነ በሌሊት ወዲያውኑ ለለማኙ ፊቱን ሰጥቶ ሊያደምጠውና ሊረዳው ነበር። ነገር ግን በምድሪቱ ሁሉ እንዲህ ያለ ብልጽግናና እርካታ ነግሦ ስለ ነበር ማንም ስለ ምንም ነገር አቤት ማለት አላስፈለገውም፤ ወፎችም በውስጡ ጎጇቸውን ሠሩ፣ በዝማሬያቸውም ዜማ ሞሉት።

የሰማዩ ንጉሥም እንዲህ ያለውን የጸጋ መቅረብ ይሰጠናል፤ በቀንም በሌሊትም ፈጥኖ መስማቱና እርዳታው ወደ እርሱ ለሚመጡ ሁሉ ቅርብ ነው፤ ነገር ግን ከሰዎች ሁሉ ይልቅ የተባረኩት ማጣት ሁሉ የሚረሳበትን ብፅዕና በምድር ላይ ያገኙ፣ መታመናቸውም በአባታቸው ጥበቃ ውስጥ ደኅና መሆኑን እጅግ ስላረጋገጠ ጸሎት ለማያቋርጥ ምስጋና ስፍራውን የሚለቅላቸው ናቸው። እነርሱ ሁልጊዜ በጌታ ደስ ይላቸዋል።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ጃንዋሪ 15

እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ፤ ይሮጣሉ አይታክቱም፤ ይሄዳሉ አይደክሙም። (ኢሳይያስ 40:31)

ነፍሴ ሆይ፣ የሕልውናሽ ድል ይህ ነው—ከእግዚአብሔር ጋር መሄድ መቻል! መብረር የወጣት ነፍስ ነው፤ የሃይማኖት የመጀመሪያው ፍቅር ስሜት ነው። ሳይታክቱ መሮጥ የከፍ ያለች ነፍስ ነው፤ የሃይማኖት ውበት ነው። ሳይደክሙ መሄድ ግን የፍጽምት ነፍስ ነው፤ የሃይማኖት ኃይል ነው።

ባደፉት የሰዎች መተላለፊያዎች ውስጥ ነጭ ለብሰሽ መሄድ ትችያለሽን? የምድርን ርኩሳንና የረከሱትን ነክተሽ ልብስሽን ንጹሕ አድርገሽ መጠበቅ ትችያለሽን? ከኃጢአተኞች ጋር ተገናኝተሽ ራስሽ ሳትረክሺ መቆየት ትችያለሽን? እንግዲያስ ከንስሩ በረራ በልጠሻል!—ጆርጅ ማቲሰን።

ጃንዋሪ 16

ሙሴም በተራራው ላይ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ነበረ። (ዘጸአት 24:18)

ከእግዚአብሔር ጋር ያለ የኅብረት ሕይወት በአንድ ቀን ሊገነባ አይችልም። ሙሴ በግብፅ እንዳደረገው፣ በየሰዓቱ ሁሉን ነገር ወደ እርሱ በልማድ በማቅረብ ይጀምራል። ነገር ግን ወደሚበዙና ወደሚረዝሙ የኅብረት ጊዜያት ይሸጋገራል፤ ፍጻሜውንና ብፅዕናውንም በምልጃ፣ በመጠባበቅና በቅዱስ ኅብረት በሚያልፉ ቀናትና ሌሊቶች ውስጥ ያገኛል።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ጃንዋሪ 17

ኤልሳዕም፦ አቤቱ፥ ያይ ዘንድ ዓይኖቹን ክፈት ብሎ ጸለየ። (2ኛ ነገሥት 6:17)

ለራሳችንና ለእርስ በርሳችን ልንጸልየው የሚያስፈልገን ጸሎት ይህ ነው፦ «አቤቱ፥ እንድናይ ዓይኖቻችንን ክፈት»፤ በነቢዩ ዙሪያ እንደ ነበረው በዙሪያችን ያለው ዓለምም ወደ ክቡር የድል ስፍራዎች ሊወስዱን በሚጠባበቁ በእግዚአብሔር ፈረሶችና ሰረገሎች የተሞላ ነውና። ዓይኖቻችንም እንዲህ ሲከፈቱ በሕይወት ሁኔታዎች ሁሉ—ታላቅም ይሁኑ ትንሽ፣ አስደሳችም ይሁኑ አሳዛኝ—ለነፍሳችን «ሰረገላ» እናያለን። ወደ እኛ የሚመጣ ነገር ሁሉ እንደ ሰረገላ በቈጠርነው ቅጽበት ሰረገላ ይሆናል፤ በሌላ በኩል ደግሞ፣ ከፈተናዎች ሁሉ የሚያንሰው እንኳ እንደዚያ ብንቈጥረው ወደ ጕስቍልና ወይም ወደ ተስፋ መቍረጥ ጨፍልቆ የሚያደቅቀን የጃገርናት ሰረገላ ሊሆን ይችላል። የትኛው እንዲሆኑ መምረጥ በእያንዳንዳችን እጅ ነው። ሁሉም የሚወሰነው እነዚህ ሁኔታዎች ምን በመሆናቸው ሳይሆን እኛ እንዴት በምንቀበላቸው ላይ ነው። ከበታቻቸው ብንተኛና በላያችን እንዲንከባለሉና እንዲጨፈልቁን ብንተዋቸው የጃገርናት ሰረገሎች ይሆናሉ፤ ነገር ግን እንደ ድል ሰረገላ ወደ ላያቸው ብንወጣና በድል አድራጊነት ወደ ፊትና ወደ ላይ እንዲሸከሙን ብናደርጋቸው የእግዚአብሔር ሰረገሎች ይሆናሉ።—ስሚዝ።

ጃንዋሪ 18

እግዚአብሔርንም ለሚወዱት … ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ … (ሮሜ 8:28)

በአንድ ሺህ ፈተናዎች ውስጥ ለአማኙ በጎ የሚሠሩት አምስት መቶዎቹ አይደሉም፤ ዘጠኝ መቶ ዘጠና ዘጠኙና አንዱ ደግሞ ጭምር ናቸው እንጂ።—ጆርጅ ሙለር።

ጃንዋሪ 19

ለአሮን የተቀደሰ ልብስ ሥራለት። (ዘጸአት 28:2)

ሰማያዊ፣ ሐምራዊና ውብ ትርጕም ያለው ልብስ የለንምን? የምስጋና ልብስ አለን፤ ጌታ ኢየሱስን ለብሰናል። ጌጥስ የለንምን? የየዋህና ዝግተኛ መንፈስ ጌጥ በእግዚአብሔር ፊት ዋጋው እጅግ የከበረ ነው። የወርቅ ሻኵራዎችስ የሉንምን? የቅዱስ ተግባራት የወርቅ ሻኵራዎች አሉን። ቃሎቻችን ሻኵራዎች ናቸው፤ ተግባሮቻችን ሻኵራዎች ናቸው፤ ዓላማዎቻችን ሻኵራዎች ናቸው። በተንቀሳቀስን ቍጥር እንቅስቃሴአችን ወደ ቅዱሳት ስፍራዎች፣ ወደ ቅዱሳት ሥራዎችና ወደ ቅዱስ ባሕርይ የሚደረግ እንቅስቃሴ እንደ ሆነ እንዲሁ ይታወቃል።—ጆሴፍ ፓርከር።

ጃንዋሪ 20

አቤቱ፥ በማለዳ ድምፄን ትሰማለህ፤ በማለዳ መሥዋዕቴን በፊትህ አዘጋጃለሁ፥ እጠብቃለሁም። (መዝሙር 5:3)

ማለዳ የቀኑ በር ነው፤ በጸሎትም በሚገባ ሊጠበቅ ይገባዋል። የቀኑ ተግባራት የሚታሰሩበት የክር አንደኛው ጫፍ ነው፤ በአምልኮም በሚገባ ሊቋጠር ይገባዋል። የሕይወትን ግርማ ይበልጥ ብንገነዘብ ለማለዳዎቹ ይበልጥ እንጠነቀቅ ነበር። ከአልጋው ወደ ሥራው የሚቻኮልና ለማምለክ የማይቆይ ሰው ልብሱን እንዳልለበሰ ወይም ፊቱን እንዳልታጠበ ሰው ሞኝ ነው፤ ያለ ጦር መሣሪያና ያለ ጥሩር ወደ ውጊያ እንደሚሮጥ ሰውም አስተዋይ አይደለም። የምድረ በዳው ሐሩርና የመንገዱ ሸክም ሊያስጨንቁን ከመጀመራቸው በፊት፣ በእርጋታ በሚፈሰው ከእግዚአብሔር ጋር ባለ የኅብረት ወንዝ ውስጥ መታጠብ የእኛ ድርሻ ይሁን።—ስፐርጀን።

ጃንዋሪ 21

አቤቱ፥ መንገድህን አሳየኝ፤ ፍለጋህንም አስተምረኝ። (መዝሙር 25:4)

እያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅ ሊሄድበት የሚገባው፣ እግዚአብሔርም አብሮት ሊሄድ የሚችለው በእርሱ ብቻ የሆነ መንገድ አለ።—ዴንሃም ስሚዝ።

ጃንዋሪ 22

እንግዲያስ የሰንበት ዕረፍት ለእግዚአብሔር ሕዝብ ቀርቶላቸዋል። (ዕብራውያን 4:9)

ከአዲሲቱ ኢየሩሳሌም ማማዎች በሞት ውኆች ላይ ተንሳፍፎ የሚመጣው የዚህ የመጀመሪያው ሰማያዊ ደወል ዜማ እንዴት ጣፋጭ ነው። ከረጅሙና አድካሚው ጉዞህ የተነሣ የዛልህ መንገደኛ ሆይ፣ ስማው! ዕረፍት ነው። አሁንም የውጊያውን ደምና አቧራ የተሸከምህ ወታደር ሆይ፣ ስማው! ዕረፍት ነው። በኃጢአትና በኀዘን ማዕበል የምትናወጥ፣ በዓለም ተለዋዋጭና በሚናወጥ ውቅያኖስ ወዲያና ወዲህ የምትገፋ ባሕረኛ ሆይ፣ ስማው! ወደቡ በዓይን ይታያል፤ በአንተ ላይ የሚሰበሩት ማዕበሎች ራሳቸው፦ «እንዲሁ ለወዳጆቹ የሚሰጠው ዕረፍት ነው» እያሉ የሚያንጐራጕሩ ይመስላሉ። የሕልውና ረጅም ትንፋሽ በመጨረሻ መልስ አገኘ። የምድር ረጅም ሳምንት ድካምና ጥረት አበቃ። የማይቋረጠው ሰንበቱ ጸጥታ ጀመረ። ሰው፣ የደከመው ሰው፣ ለረጅም ጊዜ የፈለገውን ዕረፍት በመጨረሻ በአምላኩ እቅፍ ውስጥ አገኘ!—ማክዳፍ።

ጃንዋሪ 23

በጥላው ሥር። (መኃልየ መኃልይ 2:3)

ፍራንሲስ ሪድሊ ሃቨርጋል እንዲህ ትላለች፦ ይህ ቃል አራት ሥዕሎችን የሚያሳየኝ ይመስለኛል፦ በሚያደክም ምድረ በዳ በዓለት ጥላ ሥር፤ በዛፍ ጥላ ሥር፤ ይበልጥ ቀርቦ በክንፉ ጥላ ሥር፤ ከሁሉ ይበልጥ ቅርብና የተጠጋው ደግሞ በእጁ ጥላ ውስጥ። ያ እጅ በእርግጥ የተወጋው እጅ ነው፤ ብዙ ጊዜ አጥብቆ ሊጫነን ይችላል፤ ቢሆንም ሁልጊዜ ይከብበናል፣ ይደግፈናል፣ ይጋርደናልም!

ጃንዋሪ 24

እርሱም ሩቅ የሚሄድ መሰላቸው። (ሉቃስ 24:28)

እግዚአብሔር ሁልጊዜ እንዲህ አያደርግምን? ለእነዚህ ሁለት ደቀ መዛሙርት እንዳደረገው በመንፈስ ቅዱሱ ወደ እኛ ይመጣል። በወንጌል ስብከት፣ በእግዚአብሔር ቃል፣ በልዩ ልዩ የጸጋ መንገዶችና በሕይወት መግቦታዊ ሁኔታዎች ይናገረናል፤ እንዲህ ከተናገረም በኋላ ሩቅ የሚሄድ ይመስላል። ጆሮ ለድምፁ፣ ልብም ለመንፈሱ ቢከፈት፣ ያን ጊዜ፦ «ጌታ ሆይ፥ ከእኔ ጋር እደር» የሚል ጸሎት ይወጣል። ያ ድምፅ ግን ምንም ስሜት ካላሳደረ፣ በሺህ የሚቈጠሩ ጊዜያት እንዳደረገው ያልፋል፤ ልብንም በእያንዳንዱ ጊዜ ከቀድሞው ይበልጥ የደነደነ፣ ጆሮንም ለመንፈሱ ጥሪ ይበልጥ የተዘጋ አድርጎ ይተወዋል።—ኤፍ. ዊትፊልድ።

ጃንዋሪ 25

አምላኬም ኃይሌ ይሆናል። (ኢሳይያስ 49:5)

ኦ፣ ቀላል ሕይወት እንዲሰጣችሁ አትጸልዩ! ብርቱ ሰዎች እንድትሆኑ ጸልዩ! ከኃይላችሁ ጋር የሚመጣጠን ሥራ እንዲሰጣችሁ አትጸልዩ፤ ከሥራችሁ ጋር የሚመጣጠን ኃይል እንዲሰጣችሁ ጸልዩ! ያን ጊዜ ሥራችሁን መሥራታችሁ ተአምር አይሆንም። ነገር ግን እናንተ ራሳችሁ ተአምር ትሆናላችሁ። በእግዚአብሔር ጸጋ በውስጣችሁ በመጣው የሕይወት ባለ ጠግነት በየዕለቱ በራሳችሁ ትደነቃላችሁ።—ፊሊፕስ ብሩክስ።

ጃንዋሪ 26

ነውርን ንቆ። (ዕብራውያን 12:2)

ይህስ እንዴት ይደረጋል? በሁለት መንገድ። ወደ ተራራው ውጣ፤ በሜዳው ያሉት ነገሮች እጅግ ትንሽ ሆነው ይታያሉ፤ ከፍ ባልህ ቍጥር ይበልጥ ኢምንት ይመስላሉ። ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት አድርግ፤ እዚህ የሚያስፈራሩ ጠላቶች ፈጽሞ የሚያስፈሩ አይመስሉም። ሌላው መንገድ ደግሞ መጋረጃውን ገልጠህ ከበስተ ጀርባው ያለውን መመልከት ነው። እንደ አልፕስ ባለ ተራራማ አገር ግርጌ ያሉ ዝቅተኛ ኮረብቶች የበረዶ ለበስ ጫፎቹ በጭጋግ ተሸፍነው እስካሉ ድረስ ከሜዳ ሲታዩ ከፍ ያሉ ሊመስሉ ይችላሉ፤ ነገር ግን ትንሽ ነፋስ መጥቶ ከረጃጅሞቹ ጫፎች ላይ ጭጋጉን ሲገፍፈው ማንም በፊት ያሉትን ትናንሽ አረንጓዴ ኮረብቶች አይመለከትም። እንዲሁም የዓለም መሰናክሎች፣ የዓለም ችግሮችና ጭንቀቶች ደመናው እስኪገለጥ ድረስ እጅግ ከፍ ያሉ ይመስላሉ። ነገር ግን ታላላቆቹን ነጫጭ ጫፎች ስናይ ከእነርሱ ዝቅ ያለው ሁሉ ከቶ ያን ያህል ከፍ ያለ አይመስልም። ወደ ኢየሱስ ተመልከት፤ ይህም ችግሮቹን ያሳንሳቸዋል።—አሌክሳንደር ማክላረን።

ጃንዋሪ 27

ቀኑ አሥራ ሁለት ሰዓት አይደለምን? (ዮሐንስ 11:9)

አንድ ክርስቲያን በሰማይ ሳይሆን እዚህ መኖሩ ራሱ የሚጠብቀው ሥራ እንዳለ ማረጋገጫ ነው።—ዊልያም አርኖት።

ጃንዋሪ 28

ነገር ግን አንተ እንደምትወድ ይሁን እንጂ እኔ እንደምወድ አይሁን። (ማቴዎስ 26:39)

ፈቃዳቸው በእግዚአብሔር ፈቃድ ውስጥ ለተቀበረ ሰዎች ተስፋቸው የሚጨናገፍበት ነገር የለም።—ፌበር።

ጃንዋሪ 29

ሕያው እግዚአብሔር። (ዳንኤል 6:20)

ይህን አነጋገር በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ስንት ጊዜ እናገኘዋለን! ቢሆንም ለመዘንጋት እጅግ የተጋለጥነው ይህንኑ ነገር ነው! «ሕያው እግዚአብሔር» ተብሎ እንደ ተጻፈ እናውቃለን፤ ነገር ግን በዕለት ኑሮአችን እግዚአብሔር ሕያው እግዚአብሔር መሆኑን ያህል በተግባር የምንዘነጋው ነገር የለም ማለት ይቻላል፤ ከሦስት ወይም ከአራት ሺህ ዓመታት በፊት የነበረውን ሁሉ አሁንም እንደ ሆነ፤ ለሚወዱትና ለሚያገለግሉት እንደ ቀድሞው ያው ሉዓላዊ ኃይልና ያው የሚያድን ፍቅር እንዳለው፤ ሕያው እግዚአብሔር፣ የማይለወጠው እርሱ ስለ ሆነ ብቻ፣ ከሁለት፣ ከሦስት፣ ከአራት ሺህ ዓመታት በፊት ለሌሎች ያደረገውን አሁንም ለእነርሱ እንደሚያደርግ እንዘነጋለን። ኦ፣ ስለዚህ በእርሱ እንዴት ልንታመን፣ በጨለማ ሰዓቶቻችንም እርሱ አሁንም ሕያው እግዚአብሔር መሆኑንና ለዘላለምም እንደሚሆን ፈጽሞ ልንዘነጋ አይገባንም!—ጆርጅ ሙለር።

ጃንዋሪ 30

እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን። (ሮሜ 6:4)

ልንኖረው የተጠራነው ሕይወት ያ ነው፤ መኖሩም መብታችን የሆነው ሕይወት ያ ነው፤ እግዚአብሔር መብት ያልሆነ ጥሪ ፈጽሞ አይሰጠንምና፤ ወደ ላይ ከፍ ብለን እንድንወጣ መብት ሲሰጠንም ከፍ ሊያደርገን እጁን ሳይዘረጋልን ፈጽሞ አይሰጠንም። ሕይወትህ በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር እንደ ተሰወረ እያወቅህ፣ ወደ ትንሣኤው ሕይወት እውነታዎችና ክብሮች ከፍ፣ ከፍ ብለህ ውጣ። ሸክምን ሁሉ ከላይህ አራግፍ፤ ርኵሰትን ሁሉ ጀርባህን ስጥ፤ እርሱ የራሱን የትንሣኤ ክብር ሙላት በአንተ ላይ ያትም ዘንድ፣ አንተም የጌታን ክብር እንደ መስተዋት እያብለጨለጭህ መንፈስ ከሚሆን ጌታ እንደሚደረግ ከክብር ወደ ክብር ትለወጥ ዘንድ፣ እንደ ሸክላ ራስህን በሸክላ ሠሪው እጅ አሳልፈህ ስጥ።—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ጃንዋሪ 31

ክርስቶስ ሁሉ ነው፥ በሁሉም ነው። (ቆላስይስ 3:11)

የክርስቶስ አገልግሎት የሕይወቴ ሥራ ነው።
የክርስቶስ ፈቃድ የሕይወቴ ሕግ ነው።
የክርስቶስ ሀልዎት የሕይወቴ ደስታ ነው።
የክርስቶስ ክብር የሕይወቴ አክሊል ነው።—ከተመረጡ ጽሑፎች።