ወደ መንግሥቱ መግቢያ በር

«ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም።»
(ዮሐንስ 3:3)

ምናልባት ከዚህ ክፍል ይበልጥ የምናውቀው የእግዚአብሔር ቃል ክፍል የለም ይሆናል። በማናቸውም ጉባኤ ያሉትን ሰዎች ኢየሱስ ክርስቶስ የአዲስ ልደትን ትምህርት እንዳስተማረ ያምኑ እንደ ሆነ ብጠይቃቸው፣ ከአሥሩ ዘጠኙ «አዎን፣ እንዳስተማረ አምናለሁ» እንደሚሉ እገምታለሁ።

እንግዲህ የዚህ ጥቅስ ቃላት እውነት ከሆኑ፣ በፊታችን ሊቀርቡ ከሚችሉት ጥያቄዎች ሁሉ እጅግ ከባድ የሆነውን አንዱን ይዘዋል። በዚህ በአንዱ ነገር ከምንታለል ይልቅ በብዙ ነገሮች ብንታለል ይሻለናል። ክርስቶስ ነገሩን እጅግ ግልጽ አድርጎታል። «ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም» ይላል—ሊወርሳትማ እንዴት ይችላል! ስለዚህ ይህ የአዲስ ልደት ትምህርት ለሚመጣው ዓለም ያለን ተስፋ ሁሉ መሠረት ነው። በእውነቱ የክርስትና ሃይማኖት «ሀ ሁ» ነው። የእኔ ልምድ ይህ ነው—አንድ ሰው በዚህ ትምህርት ጤናማ ካልሆነ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ባሉት ሌሎች መሠረታዊ ትምህርቶች ሁሉ ማለት ይቻላል ጤናማ አይሆንም። ስለዚህ ጉዳይ እውነተኛ መረዳት ማግኘት አንድ ሰው በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ሊገጥሙት የሚችሉትን ሺህ ችግሮች እንዲፈታ ይረዳዋል። ቀድሞ እጅግ ጨለማና ምሥጢር የመሰሉ ነገሮች እጅግ ግልጽ ይሆናሉ።

የአዲስ ልደት ትምህርት የሐሰት ሃይማኖትን ሁሉ—ስለ መጽሐፍ ቅዱስና ስለ እግዚአብሔር ያሉትን የተሳሳቱ አመለካከቶች ሁሉ—ይገለብጣል። አንድ ወዳጄ በአንድ ወቅት እንዲህ ነገረኝ፦ ከስብከት በኋላ ከሚያደርጋቸው ስብሰባዎች በአንዱ አንድ ሰው እንዲመልስለት ረጅም የጥያቄዎች ዝርዝር ጽፎ ወደ እርሱ መጣ። እንዲህም አለው፦ «እነዚህን ጥያቄዎች በሚያረካ ሁኔታ ከመለስህልኝ ክርስቲያን ለመሆን ቈርጬአለሁ።» ወዳጄም «አስቀድመህ ወደ ክርስቶስ ብትመጣ የሚሻል አይመስልህምን? ከዚያ በኋላ እነዚህን ጥያቄዎች ልትመረምራቸው ትችላለህ» አለው። ሰውየውም እንዲያ ቢያደርግ ሳይሻል እንደማይቀር አሰበ። ክርስቶስን ከተቀበለ በኋላ የጥያቄዎቹን ዝርዝር ደግሞ ተመለከተ፤ ያን ጊዜ ግን ሁሉም የተመለሱ መሰሉት። ኒቆዲሞስ በታወከ አእምሮ መጣ፤ ክርስቶስም «ዳግመኛ ልትወለዱ ያስፈልጋችኋል» አለው። ከጠበቀው ፈጽሞ በተለየ መንገድ ተስተናገደ፤ ነገር ግን ያ ሌሊት በሕይወቱ ሁሉ እጅግ የተባረከ ሌሊት ነበር ብዬ ለመናገር እደፍራለሁ። «ዳግመኛ መወለድ» በዚህ ዓለም ከሚመጣልን በረከት ሁሉ የሚበልጥ በረከት ነው።

መጽሐፍ ቅዱስ እንዴት እንደሚያስቀምጠው አስተውል። «ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር»፣ «ከላይ ካልተወለደ»[ማስታወሻ፦ ዮሐንስ 3:3። የኅዳግ ንባብ]፣ «ከመንፈስ የተወለደ»። ይህ «በቀር» የሚለው ቃል ከሚገኝባቸው ከሌሎች በርካታ ክፍሎች መካከል ሦስቱን ብቻ ልጥቀስ። «ንስሐ ባትገቡ ሁላችሁ እንዲሁ ትጠፋላችሁ።» (ሉቃስ 13:3፣ 5) «ካልተመለሳችሁ እንደ ሕፃናትም ካልሆናችሁ፥ ወደ መንግሥተ ሰማያት ከቶ አትገቡም።» (ማቴዎስ 18:3) «ጽድቃችሁ ከጻፎችና ከፈሪሳውያን ጽድቅ ካልበለጠ፥ ወደ መንግሥተ ሰማያት ከቶ አትገቡም።» (ማቴዎስ 5:20) ሁሉም በእውነቱ አንድ ነገር ማለታቸው ነው።

ጌታችን ስለ አዲስ ልደት የተናገረው በሰማርያ ጕድጓድ አጠገብ ለነበረችው ሴት፣ ወይም ለቀራጩ ማቴዎስ፣ ወይም ለዘኬዎስ ሳይሆን ለዚህ የአይሁድ አለቃ፣ ለዚህ የሕግ መምህር በመሆኑ እጅግ አመሰግናለሁ። ስለዚህ ታላቅ ጉዳይ የሚሰጠውን ትምህርት ለእነዚህ ሦስቱ ወይም እንደ እነርሱ ላሉት ብቻ ቢያቆየው ኖሮ ሰዎች እንዲህ ባሉ ነበር፦ «አዎን፣ እነዚህ ቀራጮችና ጋለሞቶች መለወጥ ያስፈልጋቸዋል፤ እኔ ግን ቅን ሰው ነኝ፤ መለወጥ አያስፈልገኝም።» ኒቆዲሞስ ከኢየሩሳሌም ሰዎች መካከል እጅግ ምርጥ ከሚባሉት አንዱ ሳይሆን አይቀርም ብዬ አስባለሁ፤ በእርሱ ላይ የተመዘገበ አንዳች ክፉ ነገር አልነበረም።

ለመንግሥተ ሰማያት የተገባን ከመሆናችን በፊት ዳግመኛ መወለድ እንደሚያስፈልገን ማረጋገጥ ብዙም አያስፈልገኝም ብዬ አስባለሁ። ከሌላ መንፈስ እስኪወለድ ድረስ ለእግዚአብሔር መንግሥት የተገባ እንዳልሆነ የማይመሰክር ቅን ልብ ያለው ሰው የለም ብዬ ለመናገር እደፍራለሁ። መጽሐፍ ቅዱስ ሰው በተፈጥሮው የጠፋና በደለኛ እንደ ሆነ ያስተምረናል፤ ልምዳችንም ይህን ያረጋግጣል። ደግሞም እጅግ ምርጥና እጅግ ቅዱስ የሆነው ሰው እንኳ ከእግዚአብሔር ፊቱን ቢመልስ፣ ፈጥኖ በኃጢአት እንደሚወድቅ እናውቃለን።

እንግዲህ ዳግመኛ መወለድ ምን እንዳልሆነ ልንገርህ። ወደ ቤተ ክርስቲያን መሄድ አይደለም። ብዙ ጊዜ ሰዎችን አግኝቼ ክርስቲያኖች እንደ ሆኑ እጠይቃቸዋለሁ። «አዎን፣ እንዴታ! ቢያንስ እንደዚያ ይመስለኛል፤ በየእሁዱ ወደ ቤተ ክርስቲያን እሄዳለሁ።» አሃ፣ ይህ ግን ዳግመኛ መወለድ አይደለም። ሌሎች «ትክክል የሆነውን ለማድረግ እየጣርሁ ነው—ታዲያ ክርስቲያን አይደለሁምን? ይህስ አዲስ ልደት አይደለምን?» ይላሉ። አይደለም። ይህ ከዳግመኛ መወለድ ጋር ምን ግንኙነት አለው? ደግሞ ሌላ ወገን አለ—«አዲስ ምዕራፍ የከፈቱ» እና ዳግመኛ እንደ ተወለዱ የሚያስቡ። አይደለም፤ አዲስ ውሳኔ ማድረግ ዳግመኛ መወለድ አይደለም።

መጠመቅም አንዳች አይጠቅምህም። ሆኖም ሰዎች «እንዴ፣ ተጠምቄአለሁ እኮ፤ ዳግመኛ የተወለድሁትም በተጠመቅሁ ጊዜ ነው» ሲሉ ትሰማለህ። ወደ ቤተ ክርስቲያን ስለ ተጠመቁ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት እንደ ተጠመቁ ያምናሉ። ይህ ፈጽሞ የማይቻል እንደ ሆነ እነግርሃለሁ። ወደ ቤተ ክርስቲያን ልትጠመቅ ትችላለህ፤ ነገር ግን ወደ እግዚአብሔር ልጅ ሳትጠመቅ ልትቀር ትችላለህ። ጥምቀት በስፍራው መልካም ነው። በእርሱ ላይ አንዳች እንዳልናገር እግዚአብሔር ይጠብቀኝ። ነገር ግን እርሱን በዳግመኛ መወለድ ስፍራ—በአዲስ ልደት ስፍራ—ብታስቀምጠው አሰቃቂ ስሕተት ነው። ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ልትጠመቅ አትችልም። «ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም።» ይህን የሚያነብ ማንም ሰው ተስፋውን በሌላ ነገር ላይ—በሌላ መሠረት ላይ—ቢያኖር፣ እግዚአብሔር ጠራርጎ እንዲያስወግደው እጸልያለሁ።

ሌሎች ደግሞ «የጌታን እራት እወስዳለሁ፤ ቅዱስ ቍርባንን ሳላቋርጥ እካፈላለሁ» ይላሉ። የተባረከ ሥርዓት ነው! ኢየሱስ ይህን ባደረጋችሁ ጊዜ ሁሉ ሞቱን እንደምታስቡ ተናግሮአል። ቢሆንም ያ «ዳግመኛ መወለድ» አይደለም፤ ያ ከሞት ወደ ሕይወት መሻገር አይደለም። ኢየሱስ በግልጽ—አንዳች ስሕተት እንዳይኖር አድርጎ በግልጽ—«ሰው … ከመንፈስ ካልተወለደ በቀር ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊገባ አይችልም» ይላል። ቍርባን ከዚህ ጋር ምን ግንኙነት አለው? ወደ ቤተ ክርስቲያን መሄድስ ከዳግመኛ መወለድ ጋር ምን ግንኙነት አለው?

ሌላ ሰው ደግሞ መጥቶ «ጸሎቴን ዘወትር እጸልያለሁ» ይላል። አሁንም ቢሆን ይህ ከመንፈስ መወለድ አይደለም እላለሁ። እንግዲህ በፊታችን የቀረበው ጥያቄ እጅግ ከባድ ነው፤ ኦ! ይህን የሚያነብ ሁሉ ራሱን በትጋትና በታማኝነት እንዲህ ብሎ ቢጠይቅ፦ «ዳግመኛ ተወልጃለሁን? ከመንፈስ ተወልጃለሁን? ከሞት ወደ ሕይወት ተሻግሬአለሁን?»

ልዩ የሃይማኖት ስብሰባዎች ለአንድ ዓይነት ሰዎች እጅግ መልካም ናቸው የሚሉ ሰዎች አሉ። ሰካራሙን፣ ቁማርተኛውን ወይም ሌሎች ክፉ ሰዎችን ወደዚያ ማምጣት ብትችል እጅግ መልካም ይሆናሉ—ያ ብዙ መልካም ነገር ያደርጋል ይላሉ። «እኛ ግን መለወጥ አያስፈልገንም።» ክርስቶስ እነዚህን የጥበብ ቃላት የተናገረው ለማን ነበር? ለኒቆዲሞስ። ኒቆዲሞስ ማን ነበር? ሰካራም፣ ቁማርተኛ ወይስ ሌባ ነበርን? አይደለም! በኢየሩሳሌም ካሉት እጅግ ምርጥ ሰዎች አንዱ እንደ ነበረ አያጠራጥርም። የተከበረ የሸንጎ አማካሪ ነበር፤ የአይሁድ ታላቁ ሸንጎ (ሳንሄድሪን) አባል ነበር፤ እጅግ ከፍ ያለ ማዕረግ ነበረው፤ ትክክለኛ አስተምህሮ የሚከተል ሰው ነበር፤ በእምነቱ ከሰዎች ሁሉ ይልቅ የጸና ሰው ነበር። ሆኖም ክርስቶስ ምን አለው? «ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም።»

ነገር ግን አንድ ሰው እንዲህ ሲል ይታየኛል፦ «ታዲያ ምን ላድርግ? ሕይወትን መፍጠር አልችልም። ራሴን ማዳን በእርግጥ አልችልም።» በእርግጥ አትችልም፤ እንደምትችልም አንናገርም። ያለ ክርስቶስ ሰውን የተሻለ ማድረግ ፈጽሞ የማይቻል እንደ ሆነ እንነግርሃለን፤ ሰዎች ሊያደርጉ የሚሞክሩት ግን ይህንኑ ነው። ይህን «የአሮጌውን አዳም» ባሕርይ ለመጣጣፍ ይሞክራሉ። አዲስ ፍጥረት ያስፈልጋል። ዳግመኛ መወለድ አዲስ ፍጥረት ነው፤ አዲስ ፍጥረት ከሆነ ደግሞ የእግዚአብሔር ሥራ መሆን አለበት። በዘፍጥረት የመጀመሪያው ምዕራፍ ውስጥ ሰው አይታይም። ከእግዚአብሔር በቀር በዚያ ማንም የለም። ሰው ተካፋይ ለመሆን በዚያ አልነበረም። እግዚአብሔር ምድርን በፈጠረ ጊዜ ብቻውን ነበር። ክርስቶስ ዓለምን በተቤዠ ጊዜ ብቻውን ነበር።

«ከሥጋ የተወለደ ሥጋ ነው፥ ከመንፈስም የተወለደ መንፈስ ነው።» (ዮሐንስ 3:6) ኢትዮጵያዊ መልኩን፣ ነብርም ዝንጕርጕርነቱን ሊለውጥ አይችልም። ያለ እግዚአብሔር እርዳታ ራሳችሁን ንጹሕና ቅዱስ ለማድረግ መሞከርም ከዚህ አይለይም። ይህን ማድረግ ለእናንተ የሚቀለው ጥቁር ሰው ራሱን አጥቦ ነጭ ማድረግ እንደሚቀለው ያህል ብቻ ነው። ሰው በሥጋ ሆኖ እግዚአብሔርን ማገልገል የሚችለው ጨረቃን ዘሎ ማለፍ በቻለ ጊዜ ብቻ ነው። ስለዚህ «ከሥጋ የተወለደ ሥጋ ነው፥ ከመንፈስም የተወለደ መንፈስ ነው።»

እንግዲህ እግዚአብሔር በዚህ ምዕራፍ ወደ መንግሥቱ እንዴት እንደምንገባ ይነግረናል። በሥራችን ተጣጥረን የምንገባ አይደለንም—ይህ ማለት ግን መዳን ሊደከምለት አይገባውም ማለት አይደለም። ይህንንማ ሁሉ እንቀበላለን። በመንገዱ ላይ ወንዞችና ተራሮች ቢኖሩ፣ እነዚያን ወንዞች ዋኝቶ፣ እነዚያንም ተራሮች ወጥቶ መሻገር በእርግጥ የሚያዋጣ ነበር። መዳን ያን ሁሉ ድካም እንደሚገባው አያጠራጥርም፤ ነገር ግን የምናገኘው በሥራችን አይደለም። መዳን «ለማይሠራ፥ … ለሚያምን ሰው» ነው (ሮሜ 4:5)። የምንሠራው ስለ ዳንን ነው እንጂ ለመዳን አንሠራም። የምንሠራው ከመስቀሉ ተነሥተን ነው እንጂ ወደ መስቀሉ ለመድረስ አይደለም። «በፍርሃትና በመንቀጥቀጥ የራሳችሁን መዳን ፈጽሙ» ተብሎ ተጽፎአል (ፊልጵስዩስ 2:12)። እንግዲህ መዳንህን ልትፈጽመው ከመቻልህ በፊት አስቀድሞ መዳን ሊኖርህ ይገባል። ትንሹን ልጄን «ያን መቶ ዶላር በጥንቃቄ እንድታወጣው እፈልጋለሁ» ብለው፣ «እሺ፣ መቶውን ዶላር ስጠኝ፤ እንዴት እንደማወጣውም እጠነቀቃለሁ» ይለኛል። ከቤት ወጥቼ ለመጀመሪያ ጊዜ ወደ ቦስተን በሄድሁ ጊዜ ትዝ ይለኛል፤ ገንዘቤን ሁሉ ጨርሼ ነበር፤ በቀን ሦስት ጊዜ ወደ ፖስታ ቤት እሄድ ነበር። ከቤት በቀን አንድ ጊዜ ብቻ ደብዳቤ እንደሚመጣ አውቅ ነበር፤ ነገር ግን በሆነ አጋጣሚ ደብዳቤ ይኖረኝ ይሆናል ብዬ አስብ ነበር። በመጨረሻ ከታናሽ እኅቴ ደብዳቤ ደረሰኝ፤ ኦ፣ በማግኘቴ ምንኛ ደስ አለኝ! በቦስተን ብዙ ኪስ አውላቂዎች እንዳሉ ሰምታ ነበር፤ የደብዳቤዋም ብዙው ክፍል ማንም ኪሴን እንዳያወልቅ እጅግ እንድጠነቀቅ የሚያሳስብ ነበር። ኪሴ ሊወለቅ የሚችለው ግን አስቀድሞ በኪሴ ውስጥ አንዳች ነገር ሲኖር ነው። እንዲሁም መዳንህን ልትፈጽመው ከመቻልህ በፊት መዳን ሊኖርህ ይገባል።

ክርስቶስ በቀራንዮ «ተፈጸመ!» ብሎ በጮኸ ጊዜ፣ የተናገረውን በእውነት ማለቱ ነበር። አሁን ሰዎች ማድረግ ያለባቸው የኢየሱስ ክርስቶስን ሥራ መቀበል ብቻ ነው። ወንድም ሆነ ሴት መዳንን በራሳቸው ለመሥራት እስከ ሞከሩ ድረስ ተስፋ የላቸውም። ኒቆዲሞስ ምናልባት እንዳለው፣ «ይህ እጅግ ምሥጢራዊ ነገር ነው» የሚሉ አንዳንድ ሰዎች እንዳሉ ይታየኛል። ያ ፈሪሳዊ «ይህ እንዴት ሊሆን ይችላል?» ሲል ግንባሩን ሲያኮሳትር ይታየኛል። ለጆሮው እጅግ እንግዳ ይመስላል። «ዳግመኛ መወለድ፤ ከመንፈስ መወለድ! ይህ እንዴት ሊሆን ይችላል?» ብዙ ሰዎች «በምክንያት አስረዳን፤ በምክንያት ማስረዳት ካልቻልህ ግን እንድናምን አትጠይቀን» ይላሉ። ብዙ ሰዎች ይህን ሲሉ ይታየኛል። በምክንያት እንዳስረዳ ስትጠይቀኝ፣ እንደማልችል በግልጽ እነግርሃለሁ። «ነፋስ ወደሚወደው ይነፍሳል፥ ድምፁንም ትሰማለህ፥ ነገር ግን ከወዴት እንደ መጣ ወዴትም እንዲሄድ አታውቅም፤ ከመንፈስ የተወለደ ሁሉ እንዲሁ ነው።» (ዮሐንስ 3:8) ስለ ነፋስ ሁሉን አላውቅም። በምክንያት እንዳስረዳ ትጠይቀኛለህ። አልችልም። እዚህ በቀጥታ ወደ ሰሜን ሊነፍስ፣ መቶ ማይል ርቆ ደግሞ በቀጥታ ወደ ደቡብ ሊነፍስ ይችላል። ጥቂት መቶ ጫማ ወደ ላይ ብወጣ፣ እዚህ ታች ከሚነፍስበት ፈጽሞ ተቃራኒ በሆነ አቅጣጫ ሲነፍስ ላገኘው እችላለሁ። እነዚህን የነፋስ ሞገዶች እንዳብራራ ትጠይቀኛለህ፤ ነገር ግን ላብራራቸው ስለማልችልና ስለማልረዳቸው፣ ቆሜ «ኧረ፣ ነፋስ የሚባል ነገር ፈጽሞ የለም» ብዬ ብናገር እንበል። አንዲት ትንሽ ልጅ እንዲህ ስትል ትታየኛለች፦ «ስለ ነፋስ ከዚያ ሰው ይልቅ እኔ አውቃለሁ፤ ብዙ ጊዜ ነፋሱን ሰምቼዋለሁ፤ ፊቴን ሲመታኝም ተሰምቶኛል»፤ ደግሞም እንዲህ ልትል ትችላለች፦ «በቅርቡ አንድ ቀን ነፋሱ ጃንጥላዬን ከእጄ መንጭቆ አልወሰደውምን? በመንገድ ላይስ የአንድን ሰው ባርኔጣ ሲያበርረው አላየሁምን? በጫካ ያሉትን ዛፎች፣ በገጠርም የሚያድገውን እህል ሲያወዛውዝ አላየሁምን?»

ሰው ከመንፈስ ይወለዳል የሚባል ነገር የለም ብትለኝ፣ ነፋስ የሚባል ነገር የለም ብትለኝ ያው ነው። ነፋስ ፊቴን ሲመታኝ እንደ ተሰማኝ ያህል በእውነትና በርግጥ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ በልቤ ውስጥ ሲሠራ ተሰምቶኛል። በምክንያት ላስረዳው አልችልም። በምክንያት ላስረዳቸው የማልችል ነገር ግን የማምንባቸው እጅግ ብዙ ነገሮች አሉ። ፍጥረትን በምክንያት ማስረዳት ከቶ አልቻልሁም። ዓለምን አያለሁ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ከምንም እንዴት እንደ ፈጠረው ልናገር አልችልም። ቢሆንም ፈጣሪ ኃይል እንደ ነበረ ሰው ሁሉ ማለት ይቻላል ይቀበላል።

ላብራራቸውና በምክንያት ላስረዳቸው የማልችል፣ ነገር ግን የማምንባቸው እጅግ ብዙ ነገሮች አሉ። አንድ ተጓዥ ነጋዴ፣ የኢየሱስ ክርስቶስ አገልግሎትና ሃይማኖት የምርመራ ሳይሆን የመገለጥ ጉዳዮች እንደ ሆኑ እንደ ሰማ ሲናገር ሰማሁ። ጳውሎስ «እግዚአብሔር … ልጁን በእኔ ሊገልጥ በወደደ ጊዜ» ይላል (ገላትያ 1:15-16)። ወደ ገጠር አብረው የሚጓዙ የወጣቶች ቡድን ነበሩ፤ በጉዟቸውም በምክንያት ሊያስረዱት የማይችሉትን ማንኛውንም ነገር ላለማመን ቈረጡ። አንድ ሽማግሌ ሰምቶአቸው ጥቂት ቆይቶ እንዲህ አለ፦ «በምክንያት ልታስረዱት የማትችሉትን ማንኛውንም ነገር እንደማታምኑ ስትናገሩ ሰማሁ።» እነርሱም «አዎን፣ እንዲሁ ነው» አሉ። እርሱም «እንግዲያው፣ ዛሬ በባቡር ወደዚህ ስመጣ ዝይዎች፣ በጎች፣ አሳማዎችና ከብቶች ሁሉ ሣር ሲበሉ አየሁ። ያ ያው ሣር በምን ሂደት ወደ ጠጕር፣ ወደ ላባ፣ ወደ ሻካራ ጠጕርና ወደ ሱፍ እንደሚለወጥ ልትነግሩኝ ትችላላችሁን? ይህ እውነት መሆኑን ታምናላችሁን?» አለ። እነርሱም «ኧረ አዎን፣ ባንረዳውም እንኳ ይህን ከማመን ልንቆጠብ አንችልም» አሉ። ሽማግሌውም «እንግዲያው፣ እኔም በኢየሱስ ክርስቶስ ከማመን ልቆጠብ አልችልም» አለ። እኔም ከጥፋት የተመለሱ ሰዎችን፣ ጠባያቸው የታደሰ ሰዎችን ሳይ፣ በሰው ዳግመኛ መወለድ ከማመን ልቆጠብ አልችልም። ከሰዎች ሁሉ እጅግ የከፉት አንዳንዶቹ ዳግመኛ አልተወለዱምን—ከጕድጓድ ተጎትተው ወጥተው፣ እግሮቻቸው በዓለት ላይ ቆመው፣ በአፋቸውም አዲስ ዝማሬ ተኖሮላቸው? አንደበቶቻቸው ይራገሙና ይሳደቡ ነበር፤ አሁን ግን እግዚአብሔርን በማመስገን ተይዘዋል። አሮጌው ነገር አልፎአል፤ ሁሉም አዲስ ሆኖአል። ጠባያቸውን ያሻሻሉ ብቻ ሳይሆኑ ዳግመኛ የተወለዱ ናቸው—በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ሰዎች።

በአንዱ ታላቅ ከተማችን ጨለማ ጠባብ መንገዶች ውስጥ አንድ ምስኪን ሰካራም አለ። ወደ ሲኦል መቅረብ ብትፈልግ፣ ወደ ምስኪን ሰካራም ቤት መሄድ ይገባሃል ብዬ አስባለሁ። ወደዚያ ምስኪንና ጐስቋላ ሰካራም ቤት ሂድ። በምድር ላይ ከዚህ ይበልጥ ሲኦልን የሚመስል ነገር አለን? በዚያ የነገሡትን ችግርና ጭንቀት ተመልከት። ነገር ግን ስማ! በሩ ላይ የእግር ኮቴ ይሰማል፤ ልጆቹም ሮጠው ይደበቃሉ። ታጋሿ ሚስት ባሏን ለመቀበል ትጠብቃለች። እርሱ ሲያሠቃያት የኖረ ሰው ነው። ብዙ ጊዜ የዱላውን ምልክት ለሳምንታት ተሸክማ ኖራለች። ብዙ ጊዜ ያቺ ብርቱ ቀኝ እጁ መከላከያ በሌለው ራሷ ላይ ወርዳለች። አሁንም ርግማኑን ለመስማት፣ የጭካኔ አያያዙንም ለመቀበል እየጠበቀች ናት። እርሱም ገብቶ እንዲህ ይላታል፦ «ስብሰባው ላይ ሄጄ ነበር፤ በዚያም ብፈልግ መለወጥ እንደምችል ሰማሁ። እግዚአብሔር ሊያድነኝ እንደሚችል አምናለሁ።» ከጥቂት ሳምንታት በኋላ ወደዚያ ቤት ደግመህ ሂድ፤ ምንኛ ለውጥ ነው! ስትቀርብ አንድ ሰው ሲዘምር ትሰማለህ። የፈንጠዝያ ሰው ዘፈን ሳይሆን የዚያ የቆየ መልካም መዝሙር ዜማ ነው—«የዘመናት ዓለት»። ልጆቹ ከእንግዲህ ሰውየውን አይፈሩም፤ ይልቁንም በጕልበቱ ዙሪያ ይሰበሰባሉ። ሚስቱም አጠገቡ ናት፤ ፊቷም በደስታ ፍካት በርቷል። ይህ የዳግመኛ መወለድ ሥዕል አይደለምን? የክርስቶስ ሃይማኖት ዳግመኛ በሚያወልደው ኃይሉ ደስታ ወደ ሞላባቸው እንደዚህ ወዳሉ ብዙ ቤቶች ልወስድህ እችላለሁ። ሰዎች የሚያስፈልጋቸው ፈተናን የሚያሸንፉበት ኃይል፣ ቅን ሕይወት የሚመሩበት ኃይል ነው።

ወደ እግዚአብሔር መንግሥት የሚገባበት ብቸኛው መንገድ ወደ እርሷ «መወለድ» ነው። የዚህች አገር ሕግ ፕሬዚዳንቱ በአገሪቱ ውስጥ የተወለደ እንዲሆን ይጠይቃል። የውጭ አገር ሰዎች ወደ ጠረፋችን ሲመጡ፣ ከቶ ፕሬዚዳንት እንዳይሆኑ በሚከለክላቸው እንደዚህ ባለው ሕግ ላይ የማማረር መብት የላቸውም። እንግዲህ የዘላለም ሕይወት ወራሾች የሚሆኑ ሁሉ ወደ መንግሥቱ «መወለድ» አለባቸው የሚል ሕግ ለማውጣት እግዚአብሔር መብት የለውምን?

ዳግመኛ ያልተወለደ ሰው ከመንግሥተ ሰማያት ይልቅ በሲኦል መሆንን ይመርጣል። ልቡ በርኩሰትና በክፋት የተሞላውን ሰው ወስደህ በንጹሓን፣ በቅዱሳንና በተዋጁት መካከል በሰማይ ብታኖረው፣ በዚያ መቆየት አይፈልግም። በእርግጥ በሰማይ ደስተኞች እንሆን ዘንድ ካለን፣ እዚሁ በምድር ላይ ሰማይን መሥራት መጀመር አለብን። ሰማይ ለተዘጋጀ ሕዝብ የተዘጋጀ ስፍራ ነው። ቁማርተኛ ወይም ተሳዳቢ ከኒው ዮርክ ጎዳናዎች ተወስዶ እንደ ብርጭቆ በጠራው በሰማይ አደባባይ ላይና በሕይወት ዛፍ ጥላ ሥር ቢቀመጥ፣ «እዚህ መቆየት አልፈልግም» ይላል። ሰዎች ልባቸው ዳግመኛ ሳይወለድ በተፈጥሮ እንዳሉ ወደ ሰማይ ቢወሰዱ፣ በሰማይ ሌላ ዓመፅ በተነሣ ነበር። ሰማይ ሁለት ጊዜ በተወለዱ ሰዎች ጉባኤ የተሞላ ነው።

በዚህ ምዕራፍ በ14ኛውና በ15ኛው ቍጥሮች እንዲህ እናነባለን፦ «ሙሴም በምድረ በዳ እባብን እንደ ሰቀለ እንዲሁ በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ የሰው ልጅ ደግሞ ይሰቀል ዘንድ ይገባዋል።» «ሁሉ»! ይህን ልብ በል! እናንተ ያልዳናችሁ ሆይ፣ እግዚአብሔር ለእናንተ ያደረገውን ልንገራችሁ። ለመዳናችሁ ማድረግ የሚችለውን ሁሉ አድርጎአል። እግዚአብሔር ሌላ ነገር እንዲያደርግ መጠበቅ አያስፈልጋችሁም። በአንድ ስፍራ ከዚህ በላይ ምን ማድረግ ይችል እንደ ነበረ ይጠይቃል (ኢሳይያስ 5:4)። ነቢያቱን ላከ፤ እነርሱንም ገደሏቸው፤ ከዚያም የሚወደውን ልጁን ላከ፤ እርሱንም ገደሉት። አሁን ስለ ኃጢአት ሊወቅሰን፣ እንዴትም እንደምንድን ሊያሳየን መንፈስ ቅዱስን ልኮአል።

በዚህ ምዕራፍ ሰዎች እንዴት እንደሚድኑ ተነግሮናል፤ ይኸውም በመስቀል ላይ ከፍ ከፍ በተደረገው በእርሱ ነው። ሙሴ በምድረ በዳ የናሱን እባብ እንደ ሰቀለ፣ እንዲሁ የሰው ልጅ ይሰቀል ዘንድ ይገባዋል፤ ይኸውም «በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ» ነው። አንዳንድ ሰዎች ከስድስት ሺህ ዓመት በፊት ስለ ኖረ ሰው ኃጢአት ተጠያቂ መሆናቸው እጅግ ምክንያታዊ እንዳልሆነ ያማርራሉ። ብዙም ሳይቆይ አንድ ሰው እርሱ ግፍ ብሎ ስለ ጠራው ስለዚህ ነገር ያነጋግረኝ ነበር። ሰው እግዚአብሔርን በዚህ መንገድ እመልስለታለሁ ብሎ ቢያስብ፣ ምንም እንደማይጠቅመው እነግርሃለሁ። ብትጠፋ፣ የምትጠፋው በአዳም ኃጢአት ምክንያት አይሆንም።

ይህን በምሳሌ ላስረዳ፤ ምናልባት ይበልጥ ልትረዳው ትችል ይሆናል። ከአባቴ ወይም ከእናቴ በወረስሁት የሳንባ ነቀርሳ እየሞትሁ ነው እንበል። በሽታውን ያገኘሁት በራሴ ጥፋት ወይም ጤንነቴን ቸል በማለት አይደለም፤ ወርሼዋለሁ እንበል። አንድ ወዳጄ ድንገት ይመጣል፤ ይመለከተኝና «ሙዲ፣ የሳንባ ነቀርሳ ይዞሃል» ይለኛል። እኔም «በሚገባ አውቃለሁ፤ ማንም እንዲነግረኝ አልፈልግም» እለዋለሁ። «ነገር ግን» ይላል፣ «መድኃኒት አለ።» «ጌታዬ፣ ይህን ግን አላምንም። በዚህች አገርና በአውሮፓ ያሉትን ታላላቅ ሐኪሞች ሞክሬአለሁ፤ ተስፋ እንደሌለ ይነግሩኛል።» «ነገር ግን ሙዲ፣ ታውቀኛለህ፤ ለዓመታት ታውቀኛለህ።» «አዎን፣ ጌታዬ።» «ታዲያ ውሸት የምነግርህ ይመስልሃልን?» «አይመስለኝም።» «እንግዲያው፣ ከአሥር ዓመት በፊት እኔም እንዲሁ ተስፋ የሌለኝ ነበርሁ። ሐኪሞቹ እንደምሞት ቈርጠው ትተውኝ ነበር፤ ነገር ግን ይህን መድኃኒት ወሰድሁ፤ ፈወሰኝም። ፍጹም ጤነኛ ነኝ፤ ተመልከተኝ።» እኔም «እጅግ እንግዳ ነገር ነው» እላለሁ። «አዎን፣ እንግዳ ሊሆን ይችላል፤ ግን እውነት ነው። ይህ መድኃኒት ፈወሰኝ፤ ይህን መድኃኒት ውሰድ፤ አንተንም ይፈውስሃል። ምንም እንኳ ብዙ ዋጋ ያስከፈለኝ ቢሆንም፣ አንተን ምንም አያስከፍልህም። እባክህ፣ አታቃልለው።» እኔም «እንግዲህ፣ ላምንህ እወድ ነበር፤ ይህ ግን ከአእምሮዬ ጋር የሚቃረን ነው» እላለሁ።

ይህን ሰምቶ ወዳጄ ሄዶ ሌላ ወዳጅ ይዞ ይመለሳል፤ ያም ስለዚያው ነገር ይመሰክራል። እኔ አሁንም አላምንም፤ ስለዚህ ሄዶ ሌላ ወዳጅ፣ ደግሞም ሌላ፣ ሌላም፣ ሌላም፣ ሌላም ያመጣል፤ ሁሉም ስለዚያው ነገር ይመሰክራሉ። እንደ እኔ የከፋባቸው እንደ ነበሩ፣ ለእኔ የቀረበልኝን ያንኑ መድኃኒት እንደ ወሰዱ፣ እንደ ፈወሳቸውም ይናገራሉ። ከዚያም ወዳጄ መድኃኒቱን ይሰጠኛል። እኔ መሬት ላይ እወረውረዋለሁ፤ በሚያድን ኃይሉ አላምንም፤ እሞታለሁ። እንግዲህ ምክንያቱ መድኃኒቱን መናቄ ነው። እንዲሁም አንተ ብትጠፋ፣ የምትጠፋው አዳም ስለ ወደቀ አይሆንም፤ ነገር ግን ሊያድንህ የቀረበልህን መድኃኒት ስለ ናቅህ ነው። ከብርሃን ይልቅ ጨለማን ትመርጣለህ። «እኛስ እንዲህ ያለውን ታላቅ መዳን ቸል ብንለው፥ እንዴት እናመልጣለን?» መድኃኒቱን ቸል ብትል ተስፋ የለህም። ቍስሉን መመልከት አንዳች አይጠቅምም። በእስራኤላውያን ሰፈር ውስጥ ኖረን ከእሳት እባቦቹ አንዱ ነድፎን ቢሆን ኖሮ፣ ቍስሉን መመልከት አንዳች ባልጠቀመን ነበር። ቍስሉን መመልከት ማንንም ከቶ አያድንም። ማድረግ ያለብህ መድኃኒቱን መመልከት ነው—ከኃጢአትህ ሊያድንህ ኃይል ወዳለው ወደ እርሱ ዓይንህን አንሣ።

የእስራኤላውያንን ሰፈር ተመልከት፤ በዓይኖችህ ፊት የሚሣለውን ትዕይንት ተመልከት! የቀረበላቸውን መድኃኒት ቸል በማለታቸው ብዙዎች እየሞቱ ነው። በዚያ ደረቅ ምድረ በዳ ውስጥ ብዙ አጭርና ትንሽ መቃብር አለ፤ ብዙ ሕፃናትን የእሳት እባቦች ነድፈዋቸዋል። አባቶችና እናቶች ልጆቻቸውን ተሸክመው ይወስዳሉ። ወዲያ ማዶ አንዲትን እናት ገና እየቀበሩ ነው፤ የተወደደች እናት ወደ መሬት ልትወርድ ነው። ቤተ ሰቡ ሁሉ እያለቀሱ በተወደደው አስከሬን ዙሪያ ተሰብስበዋል። የሐዘኑን ጩኸት ትሰማለህ፤ መራራውን እንባ ታያለህ። አባትም ወደ መጨረሻ ማረፊያው እየተወሰደ ነው። በሰፈሩ ሁሉ ዋይታ ይሰማል። ስላለፉት ሺዎች እንባ ይፈስሳል፤ ሌሎች ሺዎችም እየሞቱ ነው፤ መቅሠፍቱም ከሰፈሩ አንዱ ጫፍ እስከ ሌላው ጫፍ ድረስ እየተስፋፋ ነው።

በአንዱ ድንኳን ውስጥ አንዲት እስራኤላዊት እናት በሕይወቱ ማበብ በጀመረው፣ ገና ወደ ጕልምስና በሚያቆጠቁጠው በተወደደው ልጇ አካል ላይ አጎንብሳ አያታለሁ። በግንባሩ ላይ የሚሰበሰበውን የሞት ላብ እያበሰች ነው። ጥቂት ቆይቶ ሕይወቱ በፍጥነት እየከሰመች ስለሆነ ዓይኖቹ ፈዘው ይተክዛሉ። የእናቲቱ ልብ ተቈራርጦ ይደማል። ድንገት በሰፈሩ ውስጥ ድምፅ ትሰማለች። ታላቅ ሆታ ይነሣል። ምን ማለት ነው? ወደ ድንኳኑ ደጃፍ ትሄዳለች። «በሰፈሩ ውስጥ ይህ ጩኸት ምንድን ነው?» ብላ በዚያ የሚያልፉትን ትጠይቃለች። አንድ ሰውም «እንዴ፣ አንቺ መልካም ሴት፣ ወደ ሰፈሩ የመጣውን የምሥራች አልሰማሽምን?» ይላታል። ሴቲቱም «አልሰማሁም! የምሥራች? ምንድን ነው?» ትላለች። «እንዴ፣ ስለ እርሱ አልሰማሽምን? እግዚአብሔር መድኃኒት አዘጋጅቶአል።» «ምን! ለተነደፉት እስራኤላውያን? ኦ፣ መድኃኒቱ ምን እንደ ሆነ ንገረኝ!» «እንዴ፣ እግዚአብሔር ሙሴን የናስ እባብ እንዲሠራና በሰፈሩ መካከል በምሰሶ ላይ እንዲሰቅለው አዝዞታል፤ ወደ እርሱ የሚመለከት ሁሉ በሕይወት እንደሚኖርም ተናግሮአል። የምትሰሚው ሆታ ሕዝቡ እባቡ ተሰቅሎ ሲያዩ የሚያሰሙት ሆታ ነው።» እናቲቱም ወደ ድንኳኑ ተመልሳ እንዲህ ትላለች፦ «ልጄ ሆይ፣ የምነግርህ የምሥራች አለኝ። መሞት አያስፈልግህም! ልጄ፣ ልጄ፣ መልካም ዜና ይዤ መጥቻለሁ፤ በሕይወት ልትኖር ትችላለህ!» እርሱ ግን ቀድሞውኑ እየደነዘዘ ነው፤ እስከ ድንኳኑ ደጃፍ ለመሄድ እንኳ እጅግ ደክሞአል። እርሷም ብርቱ ክንዶቿን ከበታቹ አስገብታ ቀና ታደርገዋለች። «ወደዚያ ተመልከት፤ ልክ በዚያ በኮረብታው ሥር ተመልከት!» ልጁ ግን ምንም አያይም፤ «ምንም አላይም፤ ምንድን ነው እናቴ?» ይላል። እርሷም «መመልከትህን ቀጥል፤ ታየዋለህ» ትላለች። በመጨረሻ የሚያብረቀርቀውን እባብ በጨረፍታ ያየዋል፤ እነሆም፣ ዳነ! ብዙ አዲስ አማኞችም እንዲሁ ናቸው። አንዳንድ ሰዎች «ኧረ፣ በድንገተኛ መለወጥ አናምንም» ይላሉ። ያንን ልጅ ለመፈወስ ምን ያህል ጊዜ ወሰደ? እነዚያን በእባብ የተነደፉትን እስራኤላውያን ለመፈወስ ምን ያህል ጊዜ ወሰደ? አንድ መመልከት ብቻ ነበር፤ ዳኑም።

ያ ዕብራዊ ልጅ አዲስ አማኝ ነው። አብረውት የነበሩትን ሁሉ እግዚአብሔርን እንዲያመሰግኑ ሲጠራ አሁን የማየው ይመስለኛል። እንደ እርሱ የተነደፈ ሌላ ወጣት ያያል፤ ወደ እርሱም ሮጦ «መሞት አያስፈልግህም» ይለዋል። ወጣቱም «ኧረ፣ በሕይወት ልኖር አልችልም፤ አይቻልም። በእስራኤል ውስጥ ሊፈውሰኝ የሚችል አንድም ሐኪም የለም» ብሎ ይመልሳል። መሞት እንደማያስፈልገው አያውቅም። «እንዴ፣ ወሬውን አልሰማህምን? እግዚአብሔር መድኃኒት አዘጋጅቶአል።» «ምን መድኃኒት?» «እንዴ፣ እግዚአብሔር ሙሴን የናስ እባብ እንዲሰቅል ነግሮታል፤ ወደዚያ እባብ ከሚመለከቱትም አንዱ እንኳ እንደማይሞት ተናግሮአል።» ወጣቱ ይታየኛል። «ምሁር» የምትሉት ዓይነት ወጣት ሊሆን ይችላል። አዲሱን አማኝ እንዲህ ይለዋል፦ «እንደዚህ ያለውን ነገር የማምን ይመስልሃልን? የእስራኤል ሐኪሞች ሊፈውሱኝ ካልቻሉ፣ በምሰሶ ላይ ያለ አሮጌ የናስ እባብ እንዴት የሚፈውሰኝ ይመስልሃል?» «ጌታዬ፣ እኔም እንደ አንተ የከፋብኝ ነበርሁ እኮ!» «እውነትህን ነው?» «አዎን፣ እውነቴን ነው።» «ይህ እስከ ዛሬ ከሰማሁት ሁሉ እጅግ አስደናቂው ነገር ነው» ይላል ወጣቱ፤ «የነገሩን ፍልስፍና ብታስረዳኝ ደስ ይለኝ ነበር።» «አልችልም። የማውቀው ያን እባብ እንደ ተመለከትሁና እንደ ተፈወስሁ ብቻ ነው፤ ያደረገው ያ ነው። ተመለከትሁ ብቻ፤ ይኸው ነው። እናቴ በሰፈሩ ሁሉ የሚሰማውን ወሬ ነገረችኝ፤ እኔም እናቴ ያለችውን አመንሁ፤ ፍጹምም ዳንሁ።» «እንግዲህ፣ እኔ እንደ ተነደፍሁት ያህል የከፋ ንድፊያ የተነደፍህ አይመስለኝም።» አዲሱ አማኝ እጀ ጠባቡን ይሰበስባል። «ተመልከት! ያ ምልክት የተነደፍሁበትን ስፍራ ያሳያል፤ እኔም ካንተ የባሰ እንደ ነበርሁ እነግርሃለሁ።» «እንግዲህ፣ የነገሩን ፍልስፍና ብረዳ ኖሮ ተመልክቼ እድን ነበር።» «ፍልስፍናህን ተወው፤ ተመልከት፥ በሕይወትም ኑር።» «ነገር ግን ጌታዬ፣ ምክንያታዊ ያልሆነ ነገር እንዳደርግ ትጠይቀኛለህ። እግዚአብሔር ‹ናሱን ወስዳችሁ ቍስሉ ላይ እሹት› ብሎ ቢሆን ኖሮ፣ ንድፊያውን የሚፈውስ አንዳች ነገር በናሱ ውስጥ ይኖር ይሆን ነበር። አንተ ወጣት፣ የነገሩን ፍልስፍና አስረዳኝ።» በዚህ መንገድ የተናገሩ ሰዎችን ብዙ ጊዜ በፊቴ አይቻለሁ። ነገር ግን አዲሱ አማኝ ሌላውን ጠርቶ ወደ ድንኳኑ ያስገባዋል፤ «ጌታ እንዴት እንዳዳነህ እስቲ ንገረው» ይለዋል፤ እርሱም ያንኑ ታሪክ ይነግረዋል፤ ሌሎችንም ይጠራል፤ ሁሉም ያንኑ ይናገራሉ።

ወጣቱ ይህ እጅግ እንግዳ ነገር ነው ይላል። «ጌታ ሙሴን ሄዶ አንዳንድ ቅጠላ ቅጠሎችን ወይም ሥሮችን አምጥቶ እንዲቀቅልና የተቀቀለውን እንደ መድኃኒት እንዲጠጣ ብሎት ቢሆን ኖሮ፣ በዚያ ውስጥ አንዳች ነገር ይኖር ነበር። ነገር ግን እባቡን እንደ መመልከት ያለውን ነገር ማድረግ ከተፈጥሮ ጋር እጅግ የሚቃረን ስለሆነ ላደርገው አልችልም።» በመጨረሻ በሰፈሩ ውስጥ ወጥታ የነበረችው እናቱ ገብታ «ልጄ ሆይ፣ በዓለም ሁሉ ካለው እጅግ መልካም የሆነውን ዜና ይዤልሃለሁ። በሰፈሩ ውስጥ ነበርሁ፤ እጅግ የከፋባቸውን በመቶ የሚቈጠሩ ሰዎች አየሁ፤ አሁን ሁሉም ፍጹም ድነዋል» ትላለች። ወጣቱም «መዳን እወድ ነበር፤ መሞት እጅግ የሚያሠቃይ አሳብ ነው፤ ወደ ተስፋይቱ ምድር መግባት እፈልጋለሁ፤ እዚህ በዚህ ምድረ በዳ መሞትም አስፈሪ ነው፤ ነገሩ ግን—መድኃኒቱን አልረዳውም። አእምሮዬን አያሳምነውም። በቅጽበት ልድን እንደምችል ማመን አልችልም» ይላል። ወጣቱም በገዛ አለማመኑ ምክንያት ይሞታል።

እግዚአብሔር ለዚህ ለተነደፈው እስራኤላዊ መድኃኒት አዘጋጀ—«ተመልከት፥ በሕይወትም ኑር!» ለእያንዳንዱ ምስኪን ኃጢአተኛም የዘላለም ሕይወት አለ። አንባቢዬ ሆይ፣ ተመልከት፤ በዚህችው ሰዓት ልትድን ትችላለህ። እግዚአብሔር መድኃኒት አዘጋጅቶአል፤ ለሁሉም ቀርቦአል። ችግሩ ብዙ ሰዎች ምሰሶውን መመልከታቸው ነው። ምሰሶውን አትመልከት፤ ያ ቤተ ክርስቲያን ናት። ቤተ ክርስቲያንን መመልከት አያስፈልግህም፤ ቤተ ክርስቲያን በስፍራዋ መልካም ናት፤ ነገር ግን ቤተ ክርስቲያን ልታድንህ አትችልም። ከምሰሶው ባሻገር ተመልከት። የተሰቀለውን ተመልከት። ወደ ቀራንዮ ተመልከት። ኃጢአተኛ ሆይ፣ ኢየሱስ ለሁሉ እንደ ሞተ አስብ። አገልጋዮችን መመልከት አያስፈልግህም፤ እነርሱ መድኃኒቱን ከፍ አድርገው እንዲይዙ፣ ክርስቶስን ከፍ አድርገው እንዲያሳዩ የተመረጡ የእግዚአብሔር መሣሪያዎች ብቻ ናቸው። ስለዚህ ወዳጆቼ ሆይ፣ ዓይኖቻችሁን ከሰዎች ላይ አንሡ፤ ዓይኖቻችሁን ከቤተ ክርስቲያን ላይ አንሡ። የዓለምን ኃጢአት ወዳስወገደው ወደ ኢየሱስ አንሧቸው፤ ከዚህችም ሰዓት ጀምሮ ሕይወት ይሆንላችኋል።

መመልከትን ለማወቅ ትምህርት የማያስፈልገን መሆኑ እግዚአብሔር ይመስገን። ማንበብ የማትችለው ያቺ ትንሽ ልጅ፣ ያ ገና አራት ዓመቱ የሆነው ትንሽ ልጅ መመልከት ይችላሉ። አባት ወደ ቤት ሲመጣ እናቲቱ ትንሹን ልጇን «ተመልከት! ተመልከት! ተመልከት!» ትለዋለች፤ ትንሹም ልጅ አንድ ዓመት ሳይሞላው ገና ቀደም ብሎ መመልከትን ይማራል። የመዳን መንገድም ይኸው ነው። «የዓለምን ኃጢአት የሚያስወግድ የእግዚአብሔር በግ» የሆነውን እርሱን መመልከት ነው፤ ለመመልከት ፈቃደኛ ለሆነ ሁሉ በዚህ ቅጽበት ሕይወት አለ።

አንዳንድ ሰዎች «እንዴት እንደምድን ባውቅ ደስ ባለኝ» ይላሉ። እግዚአብሔርን በቃሉ ብቻ እመነውና ልጁን በዚህችው ቀን—በዚህችው ሰዓት—በዚህችው ቅጽበት ታመን። ብትታመነው ያድንሃል። አንድ ሰው እንዲህ ሲል የምሰማ ይመስለኛል፦ «ንድፊያው እንደምመኘው ያህል አይሰማኝም። ኃጢአተኛ እንደ ሆንሁና ያንን ሁሉ አውቃለሁ፤ ነገር ግን ንድፊያው በበቂ አይሰማኝም።» እግዚአብሔር ምን ያህል እንዲሰማህ ይፈልጋል?

በቤልፋስት በነበርሁ ጊዜ፣ በዚያ ታላቅ የቀዶ ሕክምና ሐኪም ወዳጅ የነበረውን አንድ ዶክተር አውቅ ነበር፤ እርሱም የቀዶ ሕክምና ሐኪሙ ልማድ ማንኛውንም ቀዶ ሕክምና ከማድረጉ በፊት በሽተኛውን እንዲህ ማለት እንደ ነበረ ነገረኝ፦ «ቍስሉን በደንብ ተመልከት፤ ከዚያም ዓይኖችህን በእኔ ላይ አድርግ፤ እስክጨርስም ድረስ ከእኔ ላይ አታንሣቸው።» ያን ጊዜ ይህ መልካም ምሳሌ እንደ ሆነ አሰብሁ። ኃጢአተኛ ሆይ፣ ቍስልህን በደንብ ተመልከት፤ ከዚያም ዓይኖችህን በክርስቶስ ላይ አድርግ፤ ከእርሱም ላይ አታንሣቸው። ቍስሉን ከመመልከት መድኃኒቱን መመልከት ይሻላል። ምንኛ ምስኪንና ጐስቋላ ኃጢአተኛ እንደ ሆንህ ተመልከት፤ ከዚያም «የዓለምን ኃጢአት የሚያስወግድ» የእግዚአብሔርን በግ ተመልከት። እርሱ ስለ ዓመፀኞችና ስለ ኃጢአተኞች ሞተ። «እቀበለዋለሁ!» በል። እግዚአብሔርም ዓይንህን በቀራንዮ ወዳለው ሰው እንድታነሣ ይርዳህ። እስራኤላውያንም እባቡን ተመልክተው እንደ ተፈወሱ፣ አንተም ተመልክተህ በሕይወት ትኖር ዘንድ ይሁንልህ።

ከፒትስበርግ ላንዲንግ ጦርነት በኋላ በመርፍሪዝቦሮ በአንድ ሆስፒታል ውስጥ ነበርሁ። በእኩለ ሌሊት ቀስቅሰውኝ በአንዱ ክፍል ውስጥ ያለ አንድ ሰው ሊያየኝ እንደሚፈልግ ነገሩኝ። ወደ እርሱ ሄድሁ፤ እርሱም «የሠራዊቱ ቄስ» ብሎ ጠራኝ—እኔ የሠራዊቱ ቄስ አልነበርሁም—እንድሞት እንድረዳው እንደሚፈልግም ነገረኝ። እኔም «ብችል ኖሮ በክንዶቼ አቅፌ ተሸክሜ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ባስገባህ ነበር፤ ነገር ግን ይህን ማድረግ አልችልም፤ እንድትሞት ልረዳህ አልችልም!» አልሁት። እርሱም «ታዲያ ማን ይችላል?» አለ። እኔም «ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ይችላል—የመጣው ለዚህ ዓላማ ነው» አልሁት። ራሱን ነቅንቆ «ሊያድነኝ አይችልም፤ በሕይወቴ ሁሉ ኃጢአት ስሠራ ኖሬአለሁ» አለ። እኔም «እርሱ ግን የመጣው ኃጢአተኞችን ሊያድን ነው» አልሁት። በሰሜን ያለችውን እናቱን አሰብሁ፤ እርሱ በሰላም እንዲሞት እንደምትጓጓም እርግጠኛ ነበርሁ፤ ስለዚህ ከእርሱ ጋር ለመቆየት ቈረጥሁ። ሁለት ሦስት ጊዜ ጸለይሁ፤ የቻልሁትን ያህል የተስፋ ቃሎችን ሁሉ ደገምሁለት፤ በጥቂት ሰዓታት ውስጥ እንደሚያልፍ ግልጽ ነበርና። ክርስቶስ ስለ ነፍሱ ከተጨነቀ ሰው ጋር ያደረገውን ንግግር ላነብለት እንደምፈልግ ነገርሁት። የዮሐንስን ሦስተኛ ምዕራፍ ገለጥሁ። ዓይኖቹ በእኔ ላይ ተተክለው ነበር፤ 14ኛውና 15ኛው ቍጥሮች ላይ—በፊታችን ያለው ክፍል ላይ—በደረስሁ ጊዜ ቃላቱን ቀልቦ ያዛቸው፦ «ሙሴም በምድረ በዳ እባብን እንደ ሰቀለ እንዲሁ በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ የሰው ልጅ ደግሞ ይሰቀል ዘንድ ይገባዋል።» አስቆመኝና «ይህ እዚያ አለን?» አለ። እኔም «አዎን» አልሁት። ደግሜ እንዳነብለት ለመነኝ፤ እንዲሁም አደረግሁ። ክርኖቹን በአልጋው ላይ አስደግፎ እጆቹን አጣምሮ «ያ መልካም ነው፤ እባክህ ደግመህ አታነብልኝም?» አለ። ለሦስተኛ ጊዜ አነበብሁለት፤ ከዚያም የቀረውን የምዕራፉን ክፍል ቀጠልሁ። በጨረስሁ ጊዜ ዓይኖቹ ተከድነው፣ እጆቹ ተጣምረው ነበር፤ በፊቱም ላይ ፈገግታ ነበረ። ኦ፣ ፊቱ ምንኛ በራ! ምን ዓይነት ለውጥ መጥቶበት ነበር! ከንፈሮቹ ሲንቀጠቀጡ አየሁ፤ በእርሱም ላይ አጎንብሼ በደከመ ሹክሹክታ «ሙሴም በምድረ በዳ እባብን እንደ ሰቀለ እንዲሁ በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ የሰው ልጅ ደግሞ ይሰቀል ዘንድ ይገባዋል» ሲል ሰማሁ። ዓይኖቹን ገልጦ «ይበቃል፤ ከዚህ በላይ አታንብብ» አለ። ራሱን በእነዚያ ሁለት ቍጥሮች ላይ አንተርሶ ጥቂት ሰዓታት ቆየ፤ ከዚያም በእግዚአብሔር መንግሥት ስፍራውን ሊይዝ በክርስቶስ ሠረገሎች በአንዱ ወደ ላይ ዐረገ።

ክርስቶስ ኒቆዲሞስን «ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም» አለው። ብዙ አገሮችን ልታይ ትችላለህ፤ ነገር ግን ዳግመኛ ካልተወለድህ—በክርስቶስ ዳግመኛ ካልተወለድህ—ከቶ የማታያት አንዲት አገር አለች፤ እርሷም ጆን ባንየን በራእይ ያያት የቤዩላ ምድር ናት። ዙሪያህን ተመልክተህ ብዙ ውብ ዛፎችን ልታይ ትችላለህ፤ ነገር ግን ዓይኖችህ በአዳኙ በማመን ካልጠሩ የሕይወትን ዛፍ ከቶ አታየውም። የምድርን ውብ ወንዞች ልታይ፣ በላያቸውም ልትቀዝፍ ትችላለህ፤ ነገር ግን ዳግመኛ ካልተወለድህ ከእግዚአብሔር ዙፋን ፈልቆ በላይኛው መንግሥት ውስጥ በሚፈሰው ወንዝ ላይ ዓይንህ ከቶ እንደማያርፍ አስብ። ይህን የተናገረው እግዚአብሔር ነው እንጂ ሰው አይደለም። ዳግመኛ ካልተወለድህ የእግዚአብሔርን መንግሥት ከቶ አታይም። የምድርን ነገሥታትና መኳንንት ልታይ ትችላለህ፤ ነገር ግን ዳግመኛ ካልተወለድህ የነገሥታት ንጉሥና የጌታዎች ጌታ የሆነውን ከቶ አታየውም። በለንደን በምትሆንበት ጊዜ ወደ ለንደን ግንብ ሄደህ፣ በብዙ ሺህ ዶላር የሚገመተውንና በዚያ በወታደሮች የሚጠበቀውን የእንግሊዝን ዘውድ ልታይ ትችላለህ፤ ነገር ግን ዳግመኛ ካልተወለድህ ዓይንህ የሕይወትንም አክሊል ከቶ እንደማያይ አስብ።

እዚህ የሚዘመሩትን የጽዮን መዝሙሮች ልትሰማ ትችላለህ፤ ነገር ግን አንድ መዝሙር—የሙሴና የበጉ መዝሙር—ያልተገረዘ ጆሮ ከቶ አይሰማውም፤ ዜማው ደስ የሚያሰኘው ዳግመኛ የተወለዱትን ሰዎች ጆሮ ብቻ ነው። የምድርን ውብ መኖሪያዎች ልትመለከት ትችላለህ፤ ነገር ግን ዳግመኛ ካልተወለድህ ክርስቶስ ሊያዘጋጃቸው የሄደውን መኖሪያዎች ከቶ እንደማታያቸው አስብ። ይህን የሚናገረው እግዚአብሔር ነው። በዚህ ዓለም አሥር ሺህ ውብ ነገሮችን ልታይ ትችላለህ፤ ነገር ግን አብርሃም በጨረፍታ ያያትን፣ ከዚያን ጊዜ ጀምሮም መጻተኛና እንግዳ ሆኖ የኖረባትን ከተማ ዳግመኛ ካልተወለድህ ከቶ አታያትም (ዕብራውያን 11:8፣ 10-16)። እዚህ ወደ ሰርግ ግብዣዎች ብዙ ጊዜ ልትጠራ ትችላለህ፤ ነገር ግን ዳግመኛ ካልተወለድህ በበጉ ሰርግ እራት ላይ ከቶ አትገኝም። ውድ ወዳጄ ሆይ፣ ይህን የሚናገረው እግዚአብሔር ነው። ዛሬ ማታ እግዚአብሔርን የምትፈራውን የእናትህን ፊት እየተመለከትህ፣ እርሷ ስለ አንተ እየጸለየች እንደ ሆነ ይሰማህ ይሆናል፤ ነገር ግን ዳግመኛ ካልተወለድህ ከእንግዲህ ከቶ የማታያት ጊዜ ይመጣል።

ይህን የሚያነብ ምናልባት በቅርቡ በምትሞት እናቱ አልጋ አጠገብ የቆመ ወጣት ወንድ ወይም ወጣት ሴት ሊሆን ይችላል፤ እርሷም «በሰማይ እንድታገኘኝ እርግጠኛ ሁን» ብላህ ይሆናል፤ አንተም ቃል ገብተህላታል። አሃ! ዳግመኛ ካልተወለድህ ከእንግዲህ ከቶ አታያትም። ዳግመኛ መወለድ አያስፈልግህም ከሚሉ ከሓዲዎች ይልቅ የናዝሬቱን ኢየሱስን አምናለሁ። ወላጆች ሆይ፣ ቀድመዋችሁ የሄዱትን ልጆቻችሁን ለማየት ተስፋ ብታደርጉ ከመንፈስ መወለድ አለባችሁ። ምናልባት የምትወደውን ሰው በቅርቡ ወደ መቃብር የሸኘህ አባት ወይም እናት ትሆን ይሆናል፤ ቤትህም ምንኛ ጨለማ ይመስላል! ዳግመኛ ካልተወለድህ ልጅህን ከእንግዲህ ከቶ አታየውም። ከምትወደው ሰው ጋር ዳግመኛ መገናኘት ብትፈልግ ዳግመኛ መወለድ አለብህ። ምናልባት በዚያ በላይ የሚወደው ሰው ያለውን አባት ወይም እናት እያነጋገርሁ እሆናለሁ። የዚያን የምትወደውን ሰው ድምፅ መስማት ብትችል «ወደዚህ ና» ይልህ ነበር። በዚያ በላይ በጌታ ያንቀላፋ ወዳጅ አለህን? ወጣት ወንድ ሆይ፣ ወጣት ሴት ሆይ፣ በብርሃን ዓለም እናት የለህምን? ብትሰማት «ልጄ ሆይ፣ ወደዚህ ና»—«ልጄ ሆይ፣ ወደዚህ ነዪ» አትልምን? ከእንግዲህ ልታያት ብትፈልግ ዳግመኛ መወለድ አለብህ።

ሁላችንም በዚያ ታላቅ ወንድም አለን። ከአሥራ ዘጠኝ መቶ ዓመታት ገደማ በፊት ተሻግሮ ሄደ፤ ከሰማያዊውም ዳርቻ ወደ ሰማይ ይጠራሃል። ጀርባችንን ለዓለም እንስጥ። ዓለምን አንስማ፤ ጆሯችንን እንድፈንበት። በመስቀል ላይ ያለውን ኢየሱስን እንመልከትና እንዳን። ያን ጊዜ አንድ ቀን ንጉሡን በውበቱ እናየዋለን፤ ወደ ፊትም ከዚያ ከቶ አንወጣም።