የቀኑ ምርጥ ክፍል

«ማለዳም ተነሥቶ ገና ሌሊት ሳለ ወጣ ወደ ምድረ በዳም ሄዶ በዚያ ጸለየ።» — ማርቆስ 1:35

ከዚያ ሁሉ በኋላ — ከእስር ቤቱ፣ ከመለወጡ፣ ደመወዙን ከመተዉ፣ ለዓመታት በጸሎት ከተመገቡት የወላጅ አልባ ሕፃናት መኖሪያ ቤቶች በኋላ — ሙለር ከተማራቸው እጅግ ጠቃሚ ነገሮች አንዱ ለመናገር እስኪያሳፍር ድረስ ተራ ነገር ነበር። ቀደም ብሎ መነሣትን ተማረ።

የሆነው እንዲህ ነው። ሙለር ደካማ ጤናና የተዳከሙ ነርቮች ነበሩት፤ ብዙ ማረፍ ይረዳኛል ብሎ በምክንያታዊ መንገድ አሰበ — ስለዚህ የደከመውን አእምሮውን ለማሳረፍ ብሎ አርፍዶ ይተኛ፣ ከምሳ በኋላም ይተኛ ነበር። ይህ ራስን መንከባከብ ይመስል ነበር። ነገር ግን ነፍሱ እየተጎዳች እንደ ሆነ አስተዋለ። ለመጸለይ ወይም መጽሐፍ ቅዱሱን ለማንበብ በቂ ጊዜ ሳያገኝ የቀኑ ጉዳዮች ደጋግመው ይጎርፉበት ነበር፤ ሙሉ ቀናትንም በመንፈስ «ከሲታ» ሆኖ፣ ባዶ ሆኖ ያሳልፍ ነበር።

ከዚያም በ1839 በፕሊማውዝ ከአንድ ወዳጁ ጋር ሲያርፍ፣ በቀሪው ሕይወቱ ሁሉ የዕለት ልማዱን የለወጠ አንድ አስተያየት ሰማ። አስተናጋጁ ስለ ዘሌዋውያን መጽሐፍ መሥዋዕቶች ይናገር ነበር — እግዚአብሔር የሚፈልገው የእንስሳውን ምርጥ ክፍል እንጂ ትርፍራፊውን እንዳልነበረ — በዚያው ዓይነትም «የጊዜያችን ምርጥ ክፍል በተለይ ከጌታ ጋር ለሚደረግ ኅብረት ሊሰጥ ይገባዋል» አለ። ሙለር ይህን ሲሰማ በር የተከፈተለት ያህል ሆነ። ለእግዚአብሔር ሲሰጥ የነበረው የትኩረቱን ትርፍራፊና የደበዘዘውን ጫፍ ነበር — ቀኑ ድርሻውን ከወሰደ በኋላ ገና ነቅቶ የቀረውን ሁሉ። ስለዚህ ውሳኔ አደረገ፦ «ሰውነቴ ምንም ቢደርስበት»፣ ከዚያ በኋላ የቀኑ እጅግ ውድ ክፍል አልጋ ላይ ተኝቶ ሳለ እንዲያመልጠው አይፈቅድም።

ማለዳ መነሣት ጀመረ — ለራሱ ሰባት ሰዓት ያህል እንቅልፍ ብቻ ፈቀደ፤ ከዚያ አይበልጥም — ያንንም የመጀመሪያውን፣ አዲሱንና ጸጥ ያለውን የማለዳ ጊዜ ሌላ ምንም ነገር ሳይነካው ለጸሎትና ለቅዱሳት መጻሕፍት ሰጠ። ከምሳ በኋላ ያለውን እንቅልፍም ተወ። ያልጠበቀው አስገራሚ ለውጥ ደግሞ ይህ ነው፦ ጤናው አልባሰም፤ ይልቁንም ተሻሻለ። ለደካማ ነርቮቹ ከሁሉ የከፋው ነገር በአልጋ ላይ ረዘም ላለ ጊዜ መተኛቱ እንደ ነበር አመነ — ተጨማሪው እንቅልፍ ሲፈውሰው ሳይሆን ደካማ አድርጎ ሲያቆየው እንደ ነበር። እግዚአብሔር ከቀኑ አተላ ይልቅ ምርጡን ክፍል ማግኘት በጀመረ ጊዜ ሰውነቱም ነፍሱም ተሻሻሉ።

እንግዲህ ሙለር ጠንቃቃ ነው፤ አንተም እንዲሁ ልትሆን ይገባሃል፦ የማይለወጥ ግትር ሕግ አይሰጥህም። ሰዎች የተለያየ መጠን ያለው እንቅልፍ እንደሚያስፈልጋቸው፣ በጣም ትንሽ መተኛትም በራሱ ስሕተት እንደ ሆነ፣ ራስህንም ማድከም እንደሌለብህ ይናገራል። ይህ በጥቂት ሰዓታት እንቅልፍ ብቻ መኖር እንደምትችል ስለ መመካት አይደለም። አንድ ቅን ጥያቄ ነው፦ የቀንህን ምርጥ ክፍል የሚወስደው ማን ወይም ምንድን ነው?

በአንተ ሕይወት ይህ ምን እንደሚመስል በሐቅ ተመልከት። ዛሬ ለብዙ ሰዎች ሲነቁ የሚያደርጉት የመጀመሪያው ነገር ጸሎት ወይም ማሰላሰል አይደለም — ስልክ ነው። እግሮችህ መሬት ከመንካታቸው በፊት ማሳወቂያዎቹ፣ የማኅበራዊ ሚዲያ ገጾቹና የመቶ እንግዶች ጫጫታ ከሁሉ ይበልጥ አዲስና ንቁ የሆኑትን ደቂቃዎችህን ወስደዋቸዋል። ወደ ጥልቅ ነገር ለመድረስ ስትዘጋጅ፣ አስቀድመህ ተበታትነሃል፤ ለነገሮች ምላሽ ብቻ እየሰጠህ ነው፤ በስሜት ትርፍራፊ እየተንቀሳቀስህ ነው። የሙለር ጠላት ሞቃት አልጋ ነበር፤ የአንተ ደግሞ የሚያበራ ስክሪን ነው። መርሑ አንድ ዓይነት ነው።

እርሱ ያገኘው እውነት የአንድ ሙሉ ቀን መልክ ብዙ ጊዜ የሚወሰነው በመጀመሪያው ግማሽ ሰዓቱ መሆኑን ነው። ያንን ግማሽ ሰዓት ለእግዚአብሔር ስጥ — ዓለም መንጠቆዋን ሳታስገባብህ ጸጥታን፣ መጽሐፍ ቅዱስንና ጸሎትን — የቀኑንም ፈተናዎች ባዶ ሆነህ ሳይሆን በውስጥህ አንዳች ነገር ይዘህ ትገጥማቸዋለህ። ለጫጫታው ከሰጠኸው ግን ቀሪውን ቀን ራስህን ለማግኘት ስትሯሯጥ ታሳልፈዋለህ።

እንደ ሙለር ያለ ሕይወት በእርግጥ የሚገነባው እዚህ ነው። በዋናነት በአስደናቂዎቹ ድንገተኛ እርዳታዎች አይደለም፤ ነገር ግን ሌላ ምንም ነገር ከማባከኑ በፊት የጊዜህን ምርጥ ክፍል ለእግዚአብሔር ለመስጠት በምታደርገው አሰልቺ፣ ተደጋጋሚ ውሳኔ ውስጥ ነው።

ነገ ማለዳ የምታደርገው አንድ ነገር፦ ስልክህን ከመንካትህ በፊት የመጀመሪያዎቹን አሥር ደቂቃዎች ለእግዚአብሔር ስጥ — መጽሐፍ ቅዱስህን ከፍተህ፣ ወይም ዝም ብለህ በጸጥታ እየጸለይህ። ስልክህን ካገላበጥህ በኋላ አይደለም። በፊት። አንድ ጊዜ አድርገው፤ በቀኑ ላይ ያለውንም ልዩነት ተመልከት፤ ከዚያም እንደገና አድርገው። ያ በአዲስ ሥርዓት የተደራጀ አንድ ግማሽ ሰዓት፣ ያለማቋረጥ ከተጠበቀ፣ በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ካነበብኸው ከሌላው ነገር ሁሉ በታች ያለው ጸጥ ያለ ሞተር ነው።