በአጠገብ ቤት የነበረው ገንዘብ

«ሳይጠሩ እመልሳለሁ፥ ገናም ሲናገሩ እሰማለሁ።» — ኢሳይያስ 65:24

የ1838 ረጅሙ ችግር በመጨረሻ አበቃ፤ ያበቃበትም መንገድ በመጽሐፉ ሁሉ ካሉት እጅግ እንግዳና በጸጥታ አስደናቂ ከሆኑት ማስታወሻዎች አንዱ ነው — ምክንያቱም መፍትሔው በዚያ ሁሉ ጊዜ የት ተቀምጦ እንደ ነበር ያሳያል።

ሴፕቴምበር 18 ቀን ሲደርስ ፈጽሞ መጨረሻው ላይ ደርሰው ነበር። ገንዘቡ አልቆ ነበር። ጥቂት ገንዘብ የቀራቸው የሥራ ባልደረቦችም ሁሉንም ሰጥተው ነበር። ሙለር ምግብ ለመግዛት ሲል ብቻ ዕቃዎችን ሊሸጥ ተቃርቦ ነበር፤ በዚያው ማለዳም ይህን ከማድረግ እግዚአብሔር እንዲጠብቃቸው በእርግጥ ጸልዮ ነበር። ከዚያም በዚያ ከሰዓት በኋላ አንዲት ሴት ወደ ቤቱ በር መጣች። ልጇ ለወላጅ አልባ ሕፃናቱ የላከችውን ገንዘብ ይዛ ከቀናት በፊት ከለንደን አካባቢ ተጉዛ መጥታ ነበር፤ ደግሞም — ዋናው ነገር ይህ ነው — ማረፊያ የያዘችው ልክ ከወንዶች ልጆች የወላጅ አልባ ሕፃናት መኖሪያ ቤት አጠገብ ነበር። ገንዘቡን በእጇ ይዛ በዚያ ለአራት ወይም ለአምስት ቀናት ኖራ ነበር። በዚያ ከሰዓት በኋላ በመጨረሻ ገንዘቡን አመጣችው፦ ሦስት ፓውንድ፣ ሁለት ሽልንግ ከስድስት ፔኒ። ልክ ምንም ባልነበራቸው ጊዜ።

እንግዲህ ሙለር ስለዚህ ነገር ምን እንዳለ አንብብ፤ ዋናው ቁም ነገር ይህ ነውና። ገንዘቡ ለብዙ ቀናት እንዲህ ቀርቦ ሳይሰጥ መቆየቱ «እኛን መርዳት ከመጀመሪያው በእግዚአብሔር ልብ ውስጥ እንደ ነበረ ግልጽ ማረጋገጫ ነው» ብሎ ጻፈ። እርሱ ሲጸልይ፣ ሲጨነቅና የቤት ዕቃዎቹን ሊሸጥ ሲቃረብ በነበረበት ጊዜ ሁሉ መፍትሔው ሃያ ሜትር ገደማ ርቆ ተቀምጦ ነበር። እግዚአብሔር በመጨረሻዋ ሰከንድ እርዳታ ለማግኘት እየተሯሯጠ አልነበረም። ችግሩ ጣራ ከመድረሱ በፊት እንኳ እርዳታው ብሪስቶል ደርሶ ነበር። ቢሆንም — የሙለርን ቃል ልጠቀም — «በልጆቹ ጸሎት ደስ ስለሚለው፣ ይህን ያህል ረጅም ጊዜ እንድንጸልይ ፈቀደልን፤ ደግሞም እምነታችንን ለመፈተንና መልሱን እጅግ ጣፋጭ ለማድረግ ነው።»

ይህ ስለ መጠበቅ ያለህን አመለካከት ምን ያህል እንደሚለውጥ ቆም ብለህ አስብ። ሙለር እግዚአብሔር ዘገየ ወይም ራቀ እያለ አይደለም። እያለ ያለው እግዚአብሔር መልሱን አስቀድሞ አዘጋጅቶ ነበር፤ ከባድ ቢሆኑም መልካም በሆኑ ምክንያቶች መጠበቁ እንዲቀጥል ሆን ብሎ ፈቀደ ነው። መዘግየቱ የእግዚአብሔር አለመኖር አልነበረም። የስጦታው አንድ ክፍል ነበር።

ይህ አንድ ጊዜ ብቻ የሆነ ነገር አልነበረም። ከጥቂት ሳምንታት በኋላ፣ በሌላ የጭንቅ ቀን፣ የሥራ ባልደረቦቹ አብረው እየጸለዩ ሳሉ በጸሎቱ መካከል አንድ ሰው በሩን አንኳኳ። እነርሱ በጸጥታ መጸለያቸውን ቀጠሉ፤ ሲነሡም ተንበርክከው ሳሉ አንድ ደብዳቤ በጠረጴዛው ላይ እንደ ተቀመጠ ሙለር አስተዋለ — ለወላጅ አልባ ሕፃናቱ የተላከ አሥር ፓውንድ ነበር፤ የላከውም ከቀናት በፊት ለመስጠት ልቡ የተነሣሣ አንድ ሰው ነበር። እንደገና፦ ለምነው ሳይጨርሱ መልሱ ቀድሞውኑ በመንገድ ላይ ነበር።

ይህ የሚናገረውን ስሜት ታውቀዋለህ። ትጸልያለህ፤ ከዚያ በኋላ ያለው ዝምታ ማንም እንደማይሰማ ማረጋገጫ ይመስልሃል። የሙለር የሒሳብ መዝገብ ግን እንዲህ ይላል፦ ዝምታን እንዴት እንደምትተረጉም ተጠንቀቅ። እርዳታው ከምታስበው በላይ ቀርቦ ሊሆን ይችላል፤ በሰዎች፣ በፖስታና በአጠገብ ባሉ ማረፊያ ቤቶች በኩል እየመጣ፣ አንዲት ሰከንድ እንኳ ቀድሞ እንዳይደርስ ጊዜው ተወስኖለት — ይህም እግዚአብሔር ግድ ስለሌለው አይደለም፤ ነገር ግን ፈጣን መልስ ቢመጣ ኖሮ የሚዘለውን አንድ ነገር በመጠበቁ ጊዜ በአንተ ውስጥ እየሠራ ስለ ሆነ ነው።

በምትጸልይበት ጊዜ «በአጠገብ ቤት ያለውን ገንዘብ» ማየት አትችልም። የምታየው ከዚያ በኋላ ብቻ ነው፤ ወደ ኋላ ተመልሰህ ስትመለከት በዚያ ሁሉ ጊዜ ምን ያህል ቀርቦ እንደ ነበር ስትገነዘብ። ስለዚህ ይህን ትምህርት የምትማርበት ብቸኛው መንገድ ምንም የሚሆን ነገር የሌለ በሚመስልበት መጠበቅ ውስጥ መጸለይህን መቀጠል ነው።

አንድ የምታደርገው ነገር፦ ያለፈውን ዓመት መለስ ብለህ አስብ፤ መልስ ዘግይቶ የመጣበትን አንድ ጊዜ ፈልግ — አንድ ወዳጅነት፣ አንድ ዕድል፣ ወይም ተስፋ ልትቆርጥ ከተቃረብህ በኋላ የተፈታ አንድ ችግር። አንተ ገና እየጠበቅህ ሳለ ምን ያህል ቀርቦ ሊሆን እንደሚችል ተከታትለህ ተመልከት። ይህን አንድ ጊዜ በቅንነት አድርግ፤ የሚቀጥለውን ዝምታ መታገሥ ይቀልልሃል።