ሁሉን የሰጠችው ልጃገረድ

«እግዚአብሔር በደስታ የሚሰጠውን ይወዳል» — ከ2ኛ ቆሮንቶስ 9

ወላጅ አልባ ሕፃናቱ ከተቀበሏቸው እጅግ ውብ ስጦታዎች አንዱ የመጣው ልብስ በመስፋት ከምትተዳደር አንዲት ድሀ ወጣት ሴት ነበር። በሳምንት የምታገኘው ጥቂት ሳንቲሞች ብቻ ነበር፤ እርሷ ግን አንድም ጊዜ አላማረረችም።

ከዚያም አንድ ቀን የራሷ የሆነ ገንዘብ ተሰጣት — ያውም ብዙ ገንዘብ። እስቲ አስበው፤ እንደዚህ ያለ ያልጠበቅኸው ስጦታ ቢደርስህ ምን ታደርግበት ነበር? የሚያምሩ አዳዲስ ልብሶች ትገዛበት ነበር? ወይስ ሁሉንም ለራስህ ታስቀምጠው ነበር?

እርሷ ያደረገችው ይህ ነው። በመጀመሪያ የቆየ ዕዳዋን ከፈለች። ከዚያም ለእናቷ የተወሰነውን ሰጠች። ከዚያም ለወላጅ አልባ ሕፃናቱ የሚሆን ትልቅ ስጦታ — አንድ መቶ ፓውንድ! — ለጆርጅ አመጣች።

ጆርጅ እጅግ ከመደነቁ የተነሣ ይህን ያህል ብዙ ገንዘብ መስጠት በእውነት እንደምትፈልግ ለማረጋገጥ ደጋግሞ ጠየቃት። እርሷም ሊታወስ የሚገባውን ቃል መለሰች፦ «ጌታ ኢየሱስ ስለ እኔ የደሙን የመጨረሻ ጠብታ ሰጠ። ታዲያ እኔ ይህን ልሰጠው አይገባኝምን?»

ደግሞስ ታውቃለህ? ይህን ሁሉ በምስጢር ያዘችው። ያንኑ ተራና አሮጌ ልብሷን መልበሷን ቀጠለች፤ ወደ ስፌቷም ተመልሳ እንደ ቀድሞው በትጋት መሥራቷን ቀጠለች — ይህን ሁሉ በጸጥታ እየሰጠችም እንኳ።

ኢየሱስን ትወደው ነበር፤ ስለዚህ መስጠት ደስ አሰኛት እንጂ አላሳዘናትም። ሰጪ ለመሆን ሀብታም መሆን አያስፈልግህም። የሚያስፈልግህ የሚወድ ልብ ብቻ ነው። አንተስ ለተቸገረ ሰው በጸጥታና በደስታ ምን መስጠት ትችላለህ?

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ኢየሱስን ስለ ሰጠኸኝ አመሰግንሃለሁ። እንደዚያች ደግ ሴት በደስታና በምስጢር የምሰጥ አድርገኝ። አሜን።