ደመወዝ የለም፣ እግዚአብሔር ብቻ

«አምላኬም እንደ ባለ ጠግነቱ መጠን በክብር በክርስቶስ ኢየሱስ የሚያስፈልጋችሁን ሁሉ ይሞላባችኋል።» — ከፊልጵስዩስ 4

ጆርጅ ባደገ ጊዜ ሰባኪ ሆነ፤ ቤተ ክርስቲያኑም እንደ ማንኛውም ሥራ ደመወዝ ይከፍለው ነበር። ጆርጅ ግን አንድ ያልተለመደ ሐሳብ መጣለት። ደመወዝ መቀበልን ፈጽሞ ለማቆም ወሰነ!

በዚህ ፈንታ የሚያስፈልገውን እንዲሰጠው በእግዚአብሔር ሊታመን ወሰነ። መስጠት የሚፈልግ ሁሉ እንዲሰጥ በቤተ ክርስቲያኑ ግድግዳ ላይ አንዲት ትንሽ ሣጥን አኖረ — ነገር ግን አንድ ጽኑ ደንብ አወጣ፤ ከአንድም ሰው ገንዘብ ፈጽሞ አይለምንም። የሚለምነው ሁልጊዜ እግዚአብሔርን ብቻ ይሆናል። አንድ ነገር ቢያስፈልገው ለእግዚአብሔር ይነግረዋል፤ ለሌላ ለማንም አይነግርም።

ይህ ትንሽ የሚያስፈራ ይመስላል፣ አይደለም? ብዙም ሳይቆይ ደግሞ አንድ ቀን ይህ ውሳኔ ተፈተነ። ጆርጅና ሚስቱ ምንም ገንዘብ ማለት ይቻላል አልቀረላቸውም ነበር — ጥቂት ሳንቲሞች ብቻ ነበሩ። ስለዚህ ቃል የገቡትን አደረጉ፤ ተንበርክከው ለእግዚአብሔር ነገሩት።

ከጥቂት ሰዓታት በኋላ አንዲት ሴት ወደ ደጃቸው መጥታ «ገንዘብ ያስፈልጋችኋል?» ብላ ጠየቀች። ጥቂት ገንዘብ ሰጠቻቸው — አስደናቂው ነገር ደግሞ ይህ ነው፤ ገንዘቡን እንድትሰጥ እግዚአብሔር ከሁለት ሳምንት በፊት በልቧ እንዳኖረባት ነገረቻቸው! ጆርጅ ገና ሳይጸልይ እግዚአብሔር መልሱን መላክ ጀምሮ ነበር። ጆርጅ ደግሞ ችግር ላይ እንደ ነበሩ ለእርሷ ፈጽሞ አልነገራትም ነበር። ያወቀው እግዚአብሔር ብቻ ነበር።

አንተ ገና ሳትለምነው እግዚአብሔር የሚያስፈልግህን በትክክል ያውቃል። ስለ ማንኛውም ነገር ልትነግረው፣ እንዲንከባከብህም ልትታመነው ትችላለህ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ የሚያስፈልገኝን አስቀድመህ ስለምታውቅ አመሰግንሃለሁ። እንድታመንህና ሁሉን እንድነግርህ እርዳኝ። አሜን።