ምዕራፍ 2 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
የተከፈተው በር
«እርሱም ገና ሩቅ ሳለ አባቱ አየውና አዘነለት፥ ሮጦም…» — ከሉቃስ 15
ጆርጅ ወጣት ሳለ፣ በአንድ ቅዳሜ ምሽት አንድ ጓደኛው ጥቂት ክርስቲያኖች ወደሚሰበሰቡበት ቤት ወሰደው። ጆርጅ ዓይን አፋርነት ተሰማው። ከዚህ በፊት እንደዚህ ወዳለ ቦታ ሄዶ አያውቅም ነበር።
በቤቱ ውስጥ ያሉት ሰዎች መጽሐፍ ቅዱስን አብረው አነበቡ፤ ዘመሩም። ከዚያም ጆርጅ ፈጽሞ ያልረሳው አንድ ነገር ሆነ። አንድ ሰው ለመጸለይ በጉልበቱ ተንበረከከ። ጆርጅ ከዚያ በፊት ማንም ሰው ተንበርክኮ ሲጸልይ አይቶ አያውቅም ነበር — እርሱ ራሱም ተንበርክኮ ጸልዮ አያውቅም ነበር። ይህም በልቡ ውስጥ ጥልቅ ስሜት አሳደረበት።
የቤቱ ባለቤት የነበረው ደግ ሰው ጆርጅ እንግድነት እንደ ተሰማው አስተዋለ። ስለዚህ እጅግ ደስ የሚያሰኝ ቃል ነገረው፦ «በፈለግህ ጊዜ ሁሉ ና። ቤቴም ልቤም ለአንተ ክፍት ናቸው።»
ጆርጅ በዚያች ሌሊት ወደ ቤቱ ተመለሰ — እንደ ልማዱ ባዶነትና ዕረፍት ማጣት ከመሰማት ይልቅ በሰላምና በደስታ በአልጋው ላይ ተኛ። በውስጡ ፍጹም አዲስ የሆነ ነገር ተጀምሮ ነበር። ከጊዜ በኋላ ያች ሌሊት የሕይወቱ ሁሉ መለወጫ እንደ ነበረች ተናገረ። ጆርጅ ወደ እግዚአብሔር የተመለሰው በዚያች ሌሊት ነበር።
እግዚአብሔር በበሩ ላይ እንደ ነበረው እንደዚያ ደግ ሰው ነው፤ ነገር ግን ከእርሱ እጅግ እጅግ የበለጠ ደግ ነው። ከእርሱ ምንም ያህል ርቀህ ብትሄድ፣ ልቡ ለአንተ ክፍት ነው። አስቀድመህ በቂ መልካም ሰው መሆን አያስፈልግህም። መምጣት ብቻ ነው የሚያስፈልግህ።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ልብህ ሁልጊዜ ለእኔ ክፍት ስለ ሆነ አመሰግንሃለሁ። ወደ አንተ መምጣት እፈልጋለሁ። አሜን።
ምዕራፍ 2 ተጠናቋል
የተከፈተው በር