ለቍርስ የሚሆን ወተት

«እግዚአብሔርን የሚፈልጉት ግን ከመልካም ነገር ሁሉ አይጐድሉም» — ከመዝሙር 34

ወላጅ አልባ ሕፃናቱ በየማለዳው አንድ ዓይነት ደስ የሚል ቍርስ ይበሉ ነበር፤ ሞቅ ያለ የአጃ ገንፎ በወተት። ወተት ግን በገንዘብ ይገዛል — በአንድ ምሽት ደግሞ ገንዘቡ ምንም ማለት ይቻላል አልነበረም።

ወተት አምጪው በማግሥቱ ማለዳ፣ ከጠዋቱ ሁለት ሰዓት በፊት ይመጣል፤ ለእርሱ የሚከፈል ገንዘብም ለልጆቹ ገንፎ የሚሆን ወተትም አይኖርም ነበር። ምን ማድረግ ይቻል ነበር?

ስለዚህ በዚያ ምሽት፣ ከምሽቱ አሥራ ሁለት ሰዓት ላይ፣ ጆርጅና ሁለት ረዳቶቹ አብረው ተንበርክከው የሚያስፈልገውን ነገር ከማለዳ በፊት እንዲልክ እግዚአብሔርን ለመኑ።

እነርሱም ገና ከጉልበታቸው ቀና እንዳሉ አንድ ደብዳቤ ደረሰ። በውስጡም ለወላጅ አልባ ሕፃናቱ የተላከ ስጦታ ነበረበት! ስጦታውን የላከችው ደግ ሴት ከስጦታው ጋር አንድ አስደናቂ ነገር ጽፋ ነበር፦ «እነዚህን ትንንሽ ስጦታዎች መላክ እወዳለሁ። ብዙ ጊዜ የሚደርሱት ልክ በሚያስፈልጉበት ሰዓት ነውና።»

ስለ ወተቱ፣ ስለ ማለዳው፣ ወይም ስለ ባዶው ቦርሳ ምንም አታውቅም ነበር። እግዚአብሔር ግን ያውቅ ነበር። ደብዳቤዋንም አስቀድሞ በመንገድ ላይ ልኮት ነበር፤ ስለዚህም ልክ በሚያስፈልግበት ምሽት ደረሰ — ለማለዳው ወተት በጊዜው።

እግዚአብሔር እንደዚህ ያሉ ጸሎቶችን መመለስ ይወዳል፤ በምሽት የተጸለየ ጸሎት ፀሐይ ከመውጣቷ በፊት መልስ ያገኛል። እግዚአብሔርን ስትፈልገውና ስትታመነው፣ በእውነት ከሚያስፈልጉህ መልካም ነገሮች አትጐድልም።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ማለዳ ከመድረሱ በፊት እንኳ ጸሎትን ስለምትመልስ አመሰግንሃለሁ። ነገን በአንተ እታመናለሁ። አሜን።