የተከፈተው በር — በግልጥ የሚከፈል ዋጋ

«አንተ ግን ስትጦም፥ በስውር ላለው አባትህ እንጂ ለሰዎች እንደ ጦመኛ እንዳትታይ ራስህን ተቀባ ፊትህንም ታጠብ፤ በስውር የሚያይ አባትህም በግልጥ ይከፍልሃል።» ማቴዎስ 6:17-18።

«ጴጥሮስና ዮሐንስም በግልጥ እንደ ተናገሩ ባዩ ጊዜ፥ መጽሐፍን የማያውቁና ያልተማሩ ሰዎች እንደ ሆኑ አስተውለው አደነቁ፥ ከኢየሱስም ጋር እንደ ነበሩ አወቁአቸው።» የሐዋርያት ሥራ 4:13።

«ሙሴም ከሲና ተራራ በወረደ ጊዜ ሁለቱ የምስክር ጽላቶች በእጁ ነበሩ፤ ከተራራውም በወረደ ጊዜ ከእግዚአብሔር ጋር ስለ ተነጋገረ የፊቱ ቁርበት እንዳንጸባረቀ ሙሴ አላወቀም ነበር። አሮንና የእስራኤል ልጆች ሁሉ ሙሴን ባዩ ጊዜ፥ እነሆ፥ የፊቱ ቁርበት ያንጸባርቅ ነበር፤ ወደ እርሱም ለመቅረብ ፈሩ። ሙሴም ጠራቸው፤ አሮንና የማኅበሩ አለቆች ሁሉ ወደ እርሱ ተመለሱ፤ ሙሴም ተናገራቸው። ከዚያም በኋላ የእስራኤል ልጆች ሁሉ ወደ እርሱ ቀረቡ፤ እግዚአብሔርም በሲና ተራራ የነገረውን ሁሉ አዘዛቸው። 33. ሙሴም ከእነርሱ ጋር መናገሩን በፈጸመ ጊዜ በፊቱ ላይ መሸፈኛ አደረገ።» ዘጸአት 34:29-33።

በማለዳው ሰዓት ከእግዚአብሔር ጋር ካለው ኅብረት ከሰዎች ጋር ወዳለው ግንኙነት መሸጋገር ብዙ ጊዜ አስቸጋሪ ነው። እግዚአብሔርን ተገናኝተን ከሆነ፣ የመገኘቱን ስሜትና ለእርሱ ያደረግነውን ራስን መስጠት ጠብቀን ለማቆየት እንናፍቃለን። ወደ ቁርስ ገበታ እንወጣለን፤ በዚያም፣ ምናልባት በገዛ ቤተሰባችን መካከል፣ ሁኔታው በድንገት ይለወጣል፤ የሰዎችና የሚታየው ዓለም መገኘት ራሱን ሲያጐላ፣ ያገኘነውን ማጣት እንጀምራለን። ብዙ ወጣት ክርስቲያኖች ለመናገር ነጻነት በማይሰማቸው ወይም ዕድሉን ባላገኙበት ነገር ልባቸውን ሞልተው እንዴት ማቆየት እንደሚችሉ በሚለው ጥያቄ ግራ ተጋብተዋል። በሃይማኖተኞች መካከል እንኳ፣ በጋለ ስሜት ወይም በድፍረት እጦት ምክንያት፣ ታላቅ ጥቅምና ደስታ በሚሰጠው ነገር ላይ በነጻነት መነጋገር ሁልጊዜ ቀላል አይደለም። ከሰዎች ጋር ያለን ግንኙነት እንቅፋት ከመሆን ይልቅ ከእግዚአብሔር ጋር የማያቋርጥ ኅብረት ያለበትን ሕይወት ለመጠበቅ እንዴት ረዳት ሊሆን እንደሚችል ለመማር እንትጋ።

ሙሴ ፊቱን በመሸፈኛ ስለ ሸፈነበት ታሪክ የሚያስተምረን ትምህርቶች እጅግ ጠቃሚዎች ናቸው። ከእግዚአብሔር ጋር ያለ የቅርብና የማያቋርጥ ኅብረት በጊዜው አሻራውን ትቶ በሰዎች ፊት ራሱን ይገልጣል። ሙሴ ፊቱ እንደሚያንጸባርቅ አላወቀም ነበር፤ ከእኛ የሚያንጸባርቀው የእግዚአብሔር ብርሃንም ሳናውቀው የሚሆን ነው፤ ይልቁንም የሸክላ ዕቃ መሆናችንን የበለጠ እንድንገነዘብ ያደርገናል (1ኛ ቆሮንቶስ 2:3፣ 4 እና 2ኛ ቆሮንቶስ 4)። በአንድ ሰው ውስጥ ያለው የእግዚአብሔር መገኘት ብዙ ጊዜ ሌሎችን ሊያስፈራ ወይም ቢያንስ በእርሱ ፊት ምቾት እንዳይሰማቸው ሊያደርግ ይችላል። ሌሎች በእርሱ ላይ የሚታየውን ሲያስተውሉ፣ እውነተኛው አማኝ ፊቱን መሸፈን ምን ማለት እንደ ሆነ ያውቃል፤ በትሕትናና በፍቅርም በዙሪያው እንዳሉት ሰዎች የሚሰማው ሰው እንደ ሆነ ያረጋግጣል።

ሆኖም በዚህ ሁሉ ውስጥ በማይታይ ዓለም የሚኖርና ከእርሱ ጋር ግንኙነት ያለው የእግዚአብሔር ሰው መሆኑን የሚያሳይ ማስረጃም ይኖራል።

ጌታችን ስለ ጦም የሚናገረውም እነዚሁኑ ትምህርቶች ያስተምራል።

ለሰዎች እንደ ጦመኛ እንዳትታይ ጦምህን አታሳይ፤ እንደ አብ የተወደደና አፍቃሪ ልጅ በእግዚአብሔር የዋህነት ደስታና ቸርነት ሰዎችን ተገናኛቸው። በስውር ያየህ እግዚአብሔር በግልጥ እንዲከፍልህ፣ ከሰዎች ጋር ባለህ ግንኙነት ጸጋን እንዲሰጥህ፣ ከእርሱ ጋር ያለህን ኅብረት እንዲጠብቅልህ፣ ጸጋውና ብርሃኑ በአንተ ላይ እንዳሉ እንዲያሳውቃቸውም በእርሱ ተማመን።

የጴጥሮስና የዮሐንስ ታሪክም ይህንኑ እውነት ያረጋግጣል፦ ከኢየሱስ ጋር የነበሩት በምድር ላይ በነበረበት ጊዜ ብቻ ሳይሆን፣ ወደ ሰማያዊው ስፍራ በገባ ጊዜም ጭምር ነበር፤ መንፈሱንም ተቀብለው ነበር። የክርስቶስ መንፈስ ያስተማራቸውን በቀላሉ በተግባር ገለጡ፤ ጠላቶችም እንኳ በግልጥ በመናገራቸው ድፍረት ከኢየሱስ ጋር እንደ ነበሩ ማየት ቻሉ።

ከሰዎች ጋር ባለ ግንኙነት ውስጥ ከልክ በላይ በመግባት ከእግዚአብሔር ጋር ያለው የአንድነት በረከት በቀላሉ ሊጠፋ ይችላል። የውስጥ እልፍኙ መንፈስ ቀኑን ሁሉ በቅዱስ ንቃት መቀጠል አለበት። ጠላት በምን ሰዓት እንደሚመጣ አናውቅም። ይህ የማለዳው ሰዓት ቀጣይነት ለተፈጥሯዊ ባሕርያችን ልጓሙን ባለመልቀቅ በጸጥተኛ ራስን መግዛት ሊጠበቅ ይችላል።

በሃይማኖተኛ ቤተሰብ ውስጥ፣ በቁርስ ገበታ ላይ እያንዳንዱ በአንድ በተወሰነ ርዕስ ላይ አንድ ጥቅስ በመናገር ለመንፈሳዊ ጨዋታ ቀላል አጋጣሚ በመፍጠር ብዙ ጊዜ እርዳታ ተፈልጓል። የእግዚአብሔርን መገኘትና ከእርሱ ጋር ያለውን አንድነት የሚኖር ስሜት — «ቀኑን ሁሉ እግዚአብሔርን በመፍራት ኑር።» — በጥልቅ ትሕትናና በዙሪያችን ካሉት ጋር በፍቅር በተሞላ ግንኙነት የማለዳው ሰዓት ዓላማ ካደረግነው በኋላ፣ ኅብረቱ ሳይቋረጥ ወደ ዕለቱ ተግባራት ለመሸጋገር የሚያስችል ጸጋ ተፈልጎ ተገኝቷል ማለት ነው። የውስጥ እልፍኝ ገብቶ፣ በሩን ዘግቶ፣ አብን በስውር መገናኘት ታላቅ ነገር ነው። በሩን እንደ ገና ከፍቶ፣ ምንም ሊያውከው በማይችል በዚያ መገኘት ደስታ ወደ ውጭ መውጣት ደግሞ የበለጠ ታላቅ ነገር ነው።

ለአንዳንዶች እንዲህ ያለ ሕይወት አስፈላጊ አይመስልም፤ ጫናው እጅግ ከባድ ነው፤ ያለ እርሱም ሰው መልካም ክርስቲያን ሊሆን ይችላል። ነገር ግን የአንድ ነገር ሰዎች ለመሆን ለሚፈልጉ፣ በዙሪያቸው ባሉት ቤተ ክርስቲያንና ዓለም ላይ ተጽዕኖ ለማሳደር እውነተኞችና ኃያላን ሊሆኑ ከተፈለገ በእግዚአብሔርና በመገኘቱ መሞላት እንዳለባቸው ለሚሰማቸው፣ ሁሉ ነገር ለዚህ አንድ ጥያቄ ይገዛል፦ ሰማያዊውን መዝገብ — ቀኑን ሁሉ በእኛ ላይ የሚያድረውን የክርስቶስን ኃይል — በሸክላ ዕቃ ውስጥ እንዴት መሸከም ይቻላል?