የእግዚአብሔር አሳብና የእኛ አሳብ

«ሰማያት ከምድር ከፍ እንደሚሉ፥ እንዲሁ መንገዴ ከመንገዳችሁ፥ አሳቤም ከአሳባችሁ ከፍ ያለ ነው።» ኢሳይያስ 55:9። በምድር ላይ እንኳ የጥበበኛ ሰው ቃላት ብዙ ጊዜ አድማጩ ከሚረዳው የተለየ ነገር ማለታቸው የተለመደ ነው። እንግዲያስ የእግዚአብሔር ቃላት፣ እርሱ እንደሚረዳቸው፣ እኛ ወዲያው ከምንረዳው እጅግ ወሰን በሌለው መጠን የላቀ ነገር ማለታቸው እንዴት የሚጠበቅ ነው!

ይህን ማስታወስ እጅግ ያስፈልገናል። ይህን ማድረጋችን ስለ ቃሉ ባለን እውቀትና አሳብ ከመርካት ዘወትር ያወጣናል፤ እግዚአብሔር እንዳሰበው የቃሉ ሙሉ በረከት ምን ሊሆን እንደሚችል እንድንደነቅና እንድንጠብቅም ይመራናል። ገና በልባችን ያልታሰበውን እንዲያሳየን ስለ መንፈስ ቅዱስ ትምህርት ለምናቀርበው ጸሎት አዲስ ትኩረትና አጣዳፊነት ይሰጠዋል። በዚህ ሕይወት እንኳ ከሁሉ ከፍ ካለው አሳባችን የሚበልጥ ፍጻሜ እንደሚጠብቀን ላለን ተስፋም መተማመንን ይሰጣል።

እንግዲህ የእግዚአብሔር ቃል ሁለት ትርጉም አለው። አንደኛው በእግዚአብሔር አሳብ ውስጥ ያለው ትርጉም ነው፤ ይህም የሰውን ቃላት የመለኮታዊ ጥበብ፣ ኃይልና ፍቅር ክብር ሁሉ በእርግጥ ተሸካሚዎች ያደርጋቸዋል። ሁለተኛው ደግሞ እኛ ስለ እርሱ ያለን ደካማ፣ ከፊልና ጎደሎ ግንዛቤ ነው። ጸጋና ተሞክሮ እንደ እግዚአብሔር ፍቅር፣ የእግዚአብሔር ጸጋ፣ የእግዚአብሔር ኃይል የመሳሰሉትን ቃላት፣ ወይም ከእነዚህ ጋር የተያያዙትን ብዙ ተስፋዎች ማንኛውንም፣ ለእኛ እጅግ እውነተኛና ሕያው ካደረጉልን በኋላ እንኳ፣ በቃሉ ውስጥ ገና ያላወቅነው ወሰን የሌለው ሙላት አሁንም አለ። ይህ ከኢሳይያስ በተወሰደው ጥቅሳችን ውስጥ እንዴት ግልጽ ሆኖ ተገልጾአል!

«ሰማያት ከምድር ከፍ እንደሚሉ።» በዚህ እውነታ ላይ ያለን እምነት እጅግ ቀላልና ግልጽ ስለሆነ፣ በትንሿ ክንዱ ፀሐይን ወይም ከዋክብትን ለመድረስ የሚሞክር ማንም የለም። ከሁሉ ረጅም የሆነውን ተራራ መውጣት እንኳ አይጠቅምም። ይህን በፍጹም ልባችን እናምናለን። አሁንም እግዚአብሔር እንዲሁ ይላል፦ «አሳቤም ከአሳባችሁ ከፍ ያለ ነው።» ቃሉ የእግዚአብሔርን አሳብ ከገለጠ በኋላ፣ አሳባችንም እነርሱን ለመቀበል ከሞከረ በኋላ እንኳ፣ ሰማያት ከምድር ከፍ እንደሚሉ ሁሉ እነርሱም ከአሳባችን እንዲሁ ከፍ ብለው ይኖራሉ። የእግዚአብሔርና የዘላለማዊው ዓለም ወሰን የለሽ ነገሮች ሁሉ በቃሉ ውስጥ እንደ ዘላለም ሕይወት ዘር ሆነው ይኖራሉ። ሙሉ በሙሉ ያደገው የባሉጥ ዛፍ ከበቀለበት ፍሬ በምሥጢር እጅግ እንደሚበልጥ፣ እንዲሁ የእግዚአብሔር ቃላት ታላላቅ የእግዚአብሔር የጸጋና የኃይል ድንቆች ሊበቅሉባቸው የሚችሉ ዘሮች ብቻ ናቸው።

በዚህ ቃል ላይ ያለ እምነት ሁለት ትምህርቶችን ሊያስተምረን ይገባል፤ አንዱ የአለማወቅ፣ ሌላው የመጠባበቅ ትምህርት ነው። ወደ ቃሉ እንደ ሕፃናት መቅረብን መማር ይገባናል።

ኢየሱስ እንዲህ አለ፦ «አባት ሆይ፥ የሰማይና የምድር ጌታ፥ ይህን ከጥበበኞችና ከአስተዋዮች ሰውረህ ለሕፃናት ስለ ገለጥህላቸው አመሰግንሃለሁ።» ጥበበኞችና አስተዋዮች የግድ ግብዞች ወይም ጠላቶች አይደሉም። የሕፃንነትን መንፈስ ዘወትር ማሳደግን ቸል በማለታቸው፣ እንዲሁም ሳያውቁት የእምነት መግለጫቸው ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር በመስማማቱ ወይም በመንፈሳዊ ጥናታቸው ቅንነት ላይ በማረፋቸው፣ እውነት የተሰወረባቸውና ፈጽሞ መንፈሳውያን ሰዎች ያልሆኑ ብዙ የእግዚአብሔር የተወደዱ ልጆች አሉ። «በእርሱ ውስጥ ካለው ከሰው መንፈስ በቀር ለሰው ያለውን የሚያውቅ ሰው ማን ነው? እንዲሁም ደግሞ ከእግዚአብሔር መንፈስ በቀር ለእግዚአብሔር ያለውን ማንም አያውቅም። እኛ ግን ከእግዚአብሔር እንዲያው የተሰጠንን እናውቅ ዘንድ ከእግዚአብሔር የሆነውን መንፈስ እንጂ የዓለምን መንፈስ አልተቀበልንም።» ስለ ራሳችን አለማወቅ ያለን ጥልቅ ስሜት፣ የእግዚአብሔርን ነገሮች እንኳ ለመረዳት ባለን በራሳችን ችሎታ ላይ ያለን ጥልቅ አለመተማመን የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናታችን መለያ ይሁን።

ወደ እግዚአብሔር አሳብ በትክክል ለመግባት ያለን ተስፋ መቁረጥ በጠለቀ መጠን፣ የመጠባበቃችን መተማመን እንዲሁ ሊበዛ ይችላል። እግዚአብሔር ቃሉን በእኛ ውስጥ እውነት ሊያደርገው ይፈልጋል። «ልጆችሽም ሁሉ ከእግዚአብሔር የተማሩ ይሆናሉ።» የእግዚአብሔርን ነገሮች ሊገልጥልን መንፈስ ቅዱስ አስቀድሞ በውስጣችን አለ። ለትሑትና በእምነት ለሚቀርብ ጸሎታችን መልስ፣ እግዚአብሔር በእርሱ በኩል ወደ እግዚአብሔር ምሥጢር — ማለትም ከክርስቶስ ጋር ወዳለን ድንቅ አንድነትና መመሳሰል፣ እርሱ በእኛ ውስጥ ወደ መኖሩ፣ እርሱ እንዳለ እኛ ደግሞ እንዲሁ በዚህ ዓለም ወደ መሆናችንም — ዘወትር የሚያድግ ማስተዋልን ይሰጠናል።

አዎን፣ ከዚህም በላይ — ልባችን ቢጠማና ቢጠብቀው — በመንፈሱ ልዩ ስጦታ ናፍቆታችን ሁሉ የሚረካበት፣ ክርስቶስም ልብን ፈጽሞ የሚወርስበት ጊዜ ሊመጣ ይችላል፤ ያን ጊዜ ለረጅም ጊዜ እምነት የነበረው ነገር ተሞክሮ ይሆናል፤ ይኸውም ሰማያት ከምድር ከፍ እንደሚሉ አሳቡም ከአሳባችን ከፍ ያለ መሆኑ ነው።