ገር፣ ግን ንጉሥ

«ቀንበሬን በላያችሁ ተሸከሙ ከእኔም ተማሩ፥ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና፥ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ» — ማቴዎስ 11:29

እስካሁን ሲብስ ኢየሱስ ምን ያህል ገር እንደ ሆነ ተናግሮአል። አሁን ወደ ጥቅሱ የመጨረሻ ክፍል ይዞራል፦ ኢየሱስ የተቀጠቀጠውን ሸምበቆ መንከባከቡን የሚቀጥለው «ፍርድን ድል ለመንሣት እስኪያወጣ» ነው።

ሲብስ እዚህ «ፍርድ» ማለት የክርስቶስ አገዛዝ በልባችን ውስጥ ማለት ነው ይላል። ኢየሱስ ገር ብቻ አይደለም፤ ንጉሥም ነው። ይቅር ብሎን እንዳለን አይተወንም። ዙፋኑን በልባችን ውስጥ ያቆማል፤ ከውስጥም ይለውጠን ይጀምራል።

ሲብስ እንዲህ ይገልጸዋል፦ ክርስቶስ «ይቅር ይላል፤ ነገር ግን እንደ ንጉሥ እንዲታዘዝ ይሻል»። የክርስቶስ ይቅርታ እንደሚያስፈልገን የሚያሳየን ያው መንፈስ አገዛዙም እንደሚያስፈልገን ያሳየናል። ይህ ደግሞ መጥፎ ሳይሆን የምሥራች ነው። ፍቅሩ እርሱን ለመምሰል እንድንመኝ ያደርገናል።

ሲብስ የምድር ገዢዎች መልካም ሕጎችን ሊያወጡ ይችላሉ፤ በሰዎች ልብ ላይ ግን ሊጽፉአቸው አይችሉም ይላል። ክርስቶስ ግን ይችላል። ምን ማድረግ እንዳለብን ብቻ አይነግረንም፤ ለማድረግ ፍላጎቱንና ብርታቱንም ይሰጠናል። ሰዎች እግዚአብሔርን ሊወድዱ፣ ሊፈሩና ሊታዘዙ እንደሚገባቸው ብቻ አይነገራቸውም፤ ሲብስ እንደሚለው «ፍቅርን ራሱን፣ ፍርሃትንና መታዘዝን ራሱን» ይማራሉ።

ሲብስ ደግሞ ክርስቶስን መከተል እጅግ ጥበብ የሞላበት የአኗኗር መንገድ ነው ይላል። ይህ መንገድ «ከሁሉ ከጸናውና ከሁሉ ከላቀው አእምሮ ጋር ይስማማል»። ዕውር ወይም ሞኝ አይደለም። ዓይንህን ከፍተህ መኖር ነው።

ጥበብ የሞላባቸውን ውሳኔዎች ለማድረግ የሚረዱ አንዳንድ ተግባራዊ ምክሮችን ይሰጣል። አንድ ነገር ይበልጥ መንፈሳዊ ወይም ያነሰ መንፈሳዊ እንደሚያደርግህ፣ ወደ እግዚአብሔር እንደሚያቀርብህ፣ በመጨረሻ ሰላምን ወይም ኀዘንን እንደሚያመጣ ጠይቅ። ደግሞም በሕይወትህ መጨረሻ በምትመዝናቸው መንገድ አሁን ነገሮችን መዝን፤ «በከፋው ዘመናችን የተሻለ የነበረው» አሁንም የተሻለ ነው።

ስለዚህ ገሩ ኢየሱስ ንጉሥም ነው፤ እነዚህ ሁለቱም አብረው ይሄዳሉ። ወደ እርሱ እንድንመጣ ገር ነው። ሙሉ ሊያደርገን ንጉሥ ነው። ቀንበሩ ልዝብ፣ ሸክሙም ቀሊል ነው ይላል። በአገዛዙ ሥር ዕረፍት እናገኛለን።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ በዚህ ሳምንት ልታደርገው የሚያስፈልግህን አንድ ውሳኔ አስብ። የሲብስን ጥያቄዎች ተጠቀም፦ ይህ ወደ እግዚአብሔር ያቀርበኛል ወይስ ያርቀኛል? በመጨረሻ ሰላምን ያመጣል ወይስ ኀዘንን? በሕይወቴ መጨረሻ ስለዚህ ምን አስባለሁ? ከዚያም ንጉሥህ ኢየሱስ እንድትመርጥ እንዲረዳህ ለምነው።