ጣፋጩ አዝናቢ

«ፍርድን ድል ለመንሣት እስኪያወጣ፥ የተቀጠቀጠን ሸምበቆ አይሰብርም የሚጤስን የጥዋፍ ክርም አያጠፋም።» — ማቴዎስ 12:20

ሪቻርድ ሲብስ በ1577 በእንግሊዝ አገር፣ በሳፎክ ግዛት፣ ቶስቶክ በምትባል መንደር ተወለደ። አባቱ የመንኰራኵር ሠሪ ነበር፤ ይኸውም ለጋሪዎች የእንጨት መንኰራኵሮችን የሚሠራና የሚጠግን ሰው ማለት ነው፤ ሪቻርድም የቤተሰቡን ሙያ እንዲይዝ ይፈልግ እንደ ነበር ይነገራል። ልጁ ግን መጻሕፍትን ይወድ ነበር። በበሪ ሴንት ኤድመንድስ ከሚገኘው ትምህርት ቤት ተነሥቶ በካምብሪጅ ወደሚገኘው ወደ ቅዱስ ዮሐንስ ኮሌጅ ገባ።

በ1603 ገደማ፣ በካምብሪጅ ሳለ፣ ሲብስ ፖል ቤይንስ በሚባል ሰው ግልጽና ሐቀኛ ስብከት አማካይነት ወደ ክርስቶስ ተመለሰ። ሲብስ በቀረው ሕይወቱ ሁሉ ቤይንስን «በወንጌል አባቴ» እያለ ይጠራው ነበር።

ሲብስ ራሱም ሰባኪ ሆነ፤ በመጀመሪያ በካምብሪጅ፣ ከዚያም በለንደን ሰበከ፤ በለንደንም በግሬይስ ኢን ለሚገኙ የሕግ ባለሙያዎች ይሰብክ ነበር። በኋላም የአንድ የካምብሪጅ ኮሌጅ ኃላፊ ሆነ። ሰዎች ስለ እርሱ ከሁሉ አብልጠው የሚያስታውሱት ግን የሥራ ማዕረጎቹን አልነበረም። ገርነቱን ነበር።

በዚያ ዘመን ብዙው ስብከት በሰዎች ሕሊና ላይ እጅግ ከባድ ነበር። ሰባኪዎች ማስጠንቀቂያ በማስጠንቀቂያ፣ ደንብ በደንብ ላይ ይከምሩ ነበር፤ ብዙ አድማጮችም ተደቁሰው፣ እግዚአብሔር ሊቀበላቸው ይችል እንደ ሆነ እንኳ እርግጠኞች ሳይሆኑ ወደ ቤታቸው ይሄዱ ነበር። ሲብስ እነዚያን ሰዎች አስተዋላቸው፤ የሚጠራጠሩትን፣ ያዘኑትንና በጭንቅ የሚጸኑትን፣ ፈልጎም ሄደባቸው። ሰዎች «ጣፋጩ አዝናቢ» ብለው ጠሩት፤ ቃሎቹ በተጎዱ ሰዎች ላይ እንደ ለስላሳ ዝናብ ይወርዱ ነበርና።

እጅግ የታወቀው መጽሐፉ «የተቀጠቀጠ ሸምበቆ» ይባላል። መሠረቱ አንድ ጥቅስ ነው፤ ይህም ጥቅስ በመጀመሪያ በኢሳይያስ፣ ከዚያም በማቴዎስ ወንጌል ስለ ኢየሱስ ተጽፎ ይገኛል፦ «የተቀጠቀጠን ሸምበቆ አይሰብርም የሚጤስን የጥዋፍ ክርም አያጠፋም።»

ሸምበቆ በወንዝ ዳር የሚበቅል ቀጭንና ውስጡ ክፍት የሆነ ተክል ነው። ከመጀመሪያውም ብርቱ አይደለም፤ የተቀጠቀጠው ደግሞ ሊሰበር ጥቂት ነው የቀረው። የሚጤስ የጥዋፍ ክር ደግሞ ሊጠፋ የተቃረበ የጥንት የዘይት መብራት ክር ነው፤ ከብርሃን ይልቅ ጢስ ይበዛበታል። ሲብስ እነዚህ የእኛ ሥዕሎች ናቸው ይላል፤ እኛ «ዛፎች ሳይሆኑ ሸምበቆዎች፣ ሙሉ ሳይሆኑም የተቀጠቀጡ ሸምበቆዎች» ነን።

ተስፋው ይህ ነው፦ ኢየሱስ ደካሞችን ለሁለት አይሰብራቸውም፤ የሚታገለውንም እምነት አያጠፋውም። በርኅራኄ ይይዘዋል፤ እስኪበረታም ድረስ እንዳይጠፋ ይጠብቀዋል።

የሲብስ መጽሐፍ የሰዎችን ሕይወት ለወጠ። በስብከቱ አማካይነት ጆን ኮተን የሚባል ሰው ወደ ክርስቶስ ተመለሰ። ከዓመታት በኋላ አንድ ተዘዋዋሪ ነጋዴ የ«የተቀጠቀጠ ሸምበቆ»ን አንድ ቅጂ በአንድ ቤተሰብ ደጅ ሸጠ፤ በእርሱም አማካይነት ወጣቱ ሪቻርድ ባክስተር የእግዚአብሔርን ፍቅር አወቀ። ባክስተር አድጎ በእንግሊዝ ከነበሩት ታላላቅ መጋቢዎች አንዱ ሆነ።

ደካማ ክርስቲያን እንደ ሆንህ፣ ወይም ጨርሶ ክርስቲያን እንዳልሆንህ ተሰምቶህ የሚያውቅ ከሆነ፣ ይህ መጽሐፍ ለአንተ ነው።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ በዚህ ሳምንት ማቴዎስ 12:15–21ን አንብብ። «የተቀጠቀጠ ሸምበቆ» እና «የሚጤስ የጥዋፍ ክር» የሚሉትን ቃላት ጻፍ፤ ከእያንዳንዳቸውም አጠገብ አሁን እንደዚያ የሚሰማህን አንድ መንገድ ጻፍ። ከዚያም እንዲህ ብለህ ጸልይ፦ «ኢየሱስ ሆይ፣ እንዳትሰብረኝ ተስፋ ሰጥተሃል። እባክህ ተንከባከበኝ።»