ሁሉን የሚያጠቃልለው ቅድመ ሁኔታ

«በእኔ ብትኖሩ ቃሎቼም በእናንተ ቢኖሩ የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ ይሆንላችሁማል።»—ዮሐንስ 15:7

እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ባለው ኅብረት ሁሉ ተስፋውና ቅድመ ሁኔታዎቹ የማይነጣጠሉ ናቸው። እኛ ቅድመ ሁኔታዎቹን ብንፈጽም እርሱ ተስፋውን ይፈጽማል። እርሱ ለእኛ የሚሆነው፥ እኛ ለእርሱ ለመሆን በፈቀድነው መጠን ነው። «ወደ እግዚአብሔር ቅረቡ ወደ እናንተም ይቀርባል።» እንዲሁም በጸሎት ረገድ ወሰን የሌለው ተስፋ፥ የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ የሚለው፥ አንድ ቀላልና ተፈጥሯዊ ቅድመ ሁኔታ አለው፤ እርሱም በእኔ ብትኖሩ የሚለው ነው። አብ ሁልጊዜ የሚሰማው ክርስቶስን ነው፤ እግዚአብሔር በክርስቶስ ነው፥ ወደ እርሱም መድረስ የሚቻለው በክርስቶስ በመሆን ብቻ ነው። ጸሎታችን የሚሰማበት መንገድ በእርሱ መሆን ነው፤ ሙሉ በሙሉና ፈጽመን በእርሱ ስንኖር፥ የምንወደውን ሁሉ የመለመን መብት፥ የለመንነውም እንደሚሆንልን ተስፋ አለን።

ይህን ተስፋ ከብዙዎቹ አማኞች ተሞክሮ ጋር ስናነጻጽረው፥ በመካከላቸው ባለው አስፈሪ አለመጣጣም እንደነግጣለን። ወደ ላይ የሚወጡትንና መልስ የማያገኙትን ስፍር ቍጥር የሌላቸውን ጸሎቶች ማን ሊቈጥራቸው ይችላል? ምክንያቱ ወይ እኛ ቅድመ ሁኔታውን አለመፈጸማችን፥ ወይ እግዚአብሔር ተስፋውን አለመፈጸሙ መሆን አለበት። አማኞች ከሁለቱ አንዱንም ለመቀበል አይፈቅዱም፤ ስለዚህም ከዚህ ማጣፊያ የሚያመልጡበትን መንገድ ቀይሰዋል። አዳኛችን ያላስገባውን ገዳቢ ሐረግ—የእግዚአብሔር ፈቃድ ቢሆን የሚለውን—ወደ ተስፋው ያስገባሉ፤ በዚህም የእግዚአብሔርንም የራሳቸውንም ታማኝነት ያስጠብቃሉ። ኦ ተስፋውን እንዳለ ቢቀበሉትና አጥብቀው ቢይዙት፥ እውነቱንም እንዲያረጋግጥ በክርስቶስ ቢታመኑ፥ የእግዚአብሔር መንፈስ፥ እርሱ ባሰበው ትርጕም በእውነት በክርስቶስ ለሚኖሩ ሰዎች እንዲህ ያለው ተስፋ ምን ያህል መለኮታዊ ተገቢነት እንዳለው እንዲያዩ እንዴት በመራቸው ነበር! ቅድመ ሁኔታውን በመፈጸም ረገድ ያለው ጕድለት መልስ ላላገኘ ጸሎት ብቸኛውና በቂው ማብራሪያ መሆኑንም እንዲመሰክሩ እንዴት ባደረጋቸው ነበር! ደግሞም መንፈስ ቅዱስ በጸሎት ያለንን ድካም፥ ምስጢሩን እንድናገኝና በክርስቶስ ሙሉ በሙሉ የመኖርን በረከት እንድንቀበል ከሚገፋፉን ከሁሉ የበረቱ ምክንያቶች አንዱ እንዴት ባደረገው ነበር!

«በእኔ ብትኖሩ።» ክርስቲያን በጸጋና በጌታ ኢየሱስ እውቀት ሲያድግ፥ የእግዚአብሔር ቃላትም ወደ እርሱ በሚመጡበት አዲስና ጥልቅ ትርጕም እንዴት አብረው እንደሚያድጉ ሲያይ ብዙ ጊዜ ይደነቃል። አንድ የእግዚአብሔር ቃል የተገለጠለትንና በውስጡ ባገኘው በረከት ደስ ያለውን ቀን መለስ ብሎ ማስታወስ ይችላል። ከጊዜ በኋላ አንድ ጥልቅ ተሞክሮ ለዚያ ቃል አዲስ ትርጕም ሰጠው፤ በውስጡ ያለውንም ከዚያ በፊት ጨርሶ ያላየው መሰለው። ደግሞም እንደ ገና፥ በክርስቲያናዊ ሕይወቱ ወደ ፊት በገፋ ጊዜ፥ ያው ቃል እንደ ታላቅ ምስጢር በፊቱ ቆመ፤ መንፈስ ቅዱስም ወደ መለኮታዊ ሙላቱ ይበልጥ ጠልቆ እስኪመራው ድረስ እንዲሁ ቈየ። የመለኮታዊ ሕይወትን ሙላት ደረጃ በደረጃ ከሚገልጡልን፥ ዘወትር ከሚያድጉና ከቶ ከማያልቁ ከእነዚህ ቃላት አንዱ የጌታችን ውድ ቃል «በእኔ ኑሩ» የሚለው ነው። ቅርንጫፍ ከወይኑ ግንድ ጋር ያለው አንድነት የዕድገት—የማያቋርጥ ዕድገትና ብዛት—አንድነት እንደ ሆነ፥ እንዲሁ በክርስቶስ መኖራችንም መለኮታዊው ሕይወት ይበልጥ ሙሉና ፍጹም በሆነ መንገድ የሚወርሰን የሕይወት ሂደት ነው። ገና ለጋና ደካማ የሆነ አማኝ እንደ ብርሃኑ መጠን በእውነት በክርስቶስ ሊኖር ይችላል፤ ነገር ግን ጌታ ቃሉን ባሰበበት ትርጕም ወደ ሙሉው መኖር የሚዘረጋ ሰው ነው ከዚያ ጋር የተያያዙትን ተስፋዎች ሁሉ የሚወርሰው።

በክርስቶስ የመኖር ሕይወት እያደገ ሲሄድ የመጀመሪያው ደረጃ የእምነት ደረጃ ነው። አማኙ በድካሙ ሁሉ ትእዛዙ በእውነት ለእርሱ የተሰጠ መሆኑን ሲያይ፥ ታላቁ ዓላማው ማመን ብቻ ነው፤ ይኸውም በክርስቶስ እንዳለ እንደሚያውቅ፥ እንዲሁ አሁንም አለመታመንና ውድቀት ቢኖርበትም በክርስቶስ መኖር ወዲያውኑ የሚጠበቅበት ግዴታና በእጁ ሊደርስ የሚችል በረከት መሆኑን ማመን ነው። በተለይ የአዳኙን ፍቅር፥ ኃይልና ታማኝነት ያስባል፤ የሚያስፈልገው አንድ ነገር ማመን እንደ ሆነ ይሰማዋል።

ብዙም ሳይቈይ ከዚህ የበለጠ ነገር እንደሚያስፈልግ ያያል። መታዘዝና እምነት አብረው መሄድ አለባቸው። ይህም ባለው እምነት ላይ መታዘዝ መጨመር አለበት ማለት አይደለም፤ ነገር ግን እምነት በመታዘዝ መገለጥ አለበት። እምነት በቤቱ ሆኖ ወደ ጌታው የሚመለከት መታዘዝ ነው፤ መታዘዝ ደግሞ ፈቃዱን ለማድረግ የሚወጣ እምነት ነው። ከዚህ መኖር ግዴታዎችና ፍሬ ይልቅ በመብቱና በበረከቶቹ ይበልጥ ተጠምዶ እንደ ነበረ ያያል። ሳይስተዋል የቀረ ወይም ችላ የተባለ ብዙ የራስ ወዳድነትና የራስ ፈቃድ ነበረ፤ ለጋና ደካማ ደቀ መዝሙር ሳለ በማመን ያጣጥመው የነበረው ሰላም ከእርሱ ይርቃል፤ መኖሩ ሊጸና የሚገባው በተግባራዊ መታዘዝ ነው፦ «ትእዛዜን ብትጠብቁ በፍቅሬ ትኖራላችሁ።» ቀድሞ ታላቁ ዓላማው በአእምሮው፥ አእምሮውም በያዘው እውነት አማካይነት ልቡ በክርስቶስና በተስፋዎቹ ላይ እንዲያርፍ ማድረግ እንደ ነበረ፥ እንዲሁ አሁን በዚህ ደረጃ ዋናው ጥረቱ ፈቃዱን ከጌታው ፈቃድ ጋር አንድ ማድረግና ልቡንም ሕይወቱንም ፈጽሞ በእርሱ አገዛዝ ሥር ማስገባት ነው።

ይሁን እንጂ አንድ የጐደለ ነገር ያለ ይመስላል። ፈቃዱና ልቡ ከክርስቶስ ወገን ናቸው፤ ጌታውን ይታዘዘዋል ይወደዋልም። ነገር ግን ሥጋዊው ባሕርይ አሁንም ይህን ያህል ኃይል ያለው፥ የውስጠኛው ማንነት ድንገተኛ እንቅስቃሴዎችና ስሜቶችም መሆን እንደሚገባቸው ያልሆኑት ለምንድን ነው? ፈቃዱ አይቀበላቸውም አይፈቅዳቸውምም፤ ነገር ግን ከፈቃድ ቍጥጥር በላይ የሆነ ክልል እዚህ አለ። ደግሞስ የሚኰነን ብዙ የተሠራ በደል ባይኖር እንኳ፥ ይህን ያህል ያልተሠራ ነገር ለምን ኖረ? ያ የቅድስና ውበት፥ ያ የፍቅር ቅናት፥ ያ ከኢየሱስና ከሞቱ ጋር መመሳሰል—የራስ ሕይወት የሚጠፋበትና ጌታ እንዳሰበው በመኖር ውስጥ በእርግጥ የተካተተው—ለምን ጐደለ? በክርስቶስ በመኖራችንና ክርስቶስ በእኛ በመኖሩ ውስጥ እርሱ ገና ያልተለማመደው አንድ ነገር በእርግጥ መኖር አለበት።

አዎን፥ እንዲሁ ነው። እምነትና መታዘዝ የበረከት መንገድ ብቻ ናቸው። ኢየሱስ የወይኑን ግንድና የቅርንጫፎቹን ምሳሌ ከመስጠቱ በፊት፥ እምነትና መታዘዝ ሊያደርሱበት የሚገባው ሙሉ በረከት ምን እንደ ሆነ በግልጽ ተናግሮ ነበር። ሦስት ጊዜ «ብትወዱኝ ትእዛዜን ጠብቁ» ብሎ ነበር፤ እንዲህ ያለውን የሚታዘዝ ፍቅር የሚያቀዳጅበትንም ሦስት እጥፍ በረከት ተናግሮ ነበር። መንፈስ ቅዱስ ከአብ ይመጣል፤ ወልድ ራሱን ይገልጣል፤ አብና ወልድ መጥተው መኖሪያቸውን ያደርጋሉ። እምነታችን ወደ መታዘዝ ሲያድግ፥ በመታዘዝና በፍቅርም መላ ማንነታችን ወጥቶ ክርስቶስን አጥብቆ ሲይዝ፥ ያን ጊዜ ውስጣዊ ሕይወታችን ይከፈታል፤ የከበረውን የኢየሱስን ሕይወትና መንፈስ ከክርስቶስና ከአብ ጋር እንደ ተለየና የሚታወቅ አንድነት አድርጎ የመቀበል ችሎታም በውስጣችን ይፈጠራል። ቃሉ በእኛ ይፈጸማል፦ «እኔ በአባቴ እንዳለሁ እናንተም በእኔ እንዳላችሁ እኔም በእናንተ እንዳለሁ በዚያን ቀን ታውቃላችሁ።» ክርስቶስ በእግዚአብሔር፥ እግዚአብሔርም በክርስቶስ እንዳሉ፥ እርስ በርሳቸው ስለሚኖሩም በፈቃድና በፍቅር ብቻ ሳይሆን በባሕርይና በሕይወት አንድነትም አንድ እንደ ሆኑ፥ እንዲሁ እኛም በክርስቶስ ክርስቶስም በእኛ እንዳለ፥ በፈቃድና በፍቅር ብቻ ሳይሆን በሕይወትና በባሕርይም አንድነት እንዳለን እንረዳለን።

ኢየሱስ እንዲህ ያለው፥ በመንፈስ ቅዱስ አማካይነት እርሱ በአብ እንዳለ፥ እንዲሁም እኛ በእርሱ እርሱም በእኛ እንዳለ እንደምናውቅ ከተናገረ በኋላ ነበር፦ «በእኔ ኑሩ እኔም በእናንተ። ከራሴ ጋር ያለውን ያን መለኮታዊ የአንድነት ሕይወት ተቀበሉ፥ ለመቀበልም ፍቀዱ፤ በዚያም ሕይወት እናንተ በእኔ ስትኖሩ፥ እኔ በአብ እንደምኖር እንዲሁ እኔ ደግሞ በእናንተ እኖራለሁ። ስለዚህ ሕይወታችሁ የእኔ ነው፥ የእኔም የእናንተ ነው።» እውነተኛው መኖር ይህ ነው፤ ክርስቶስ መጥቶ ሊኖርበት የሚችለውን ስፍራ መያዝ ነው፤ ነፍስ ከራሷ ወጥታ እርሱ ስፍራውን ይዞ ሕይወታችን እንደ ሆነ እስክታገኝ ድረስ በእርሱ መኖር ነው። ምንም ጭንቀት እንደሌላቸውና ሁሉን ላደረገላቸው ፍቅር በመታመንና በመታዘዝ ደስታቸውን እንደሚያገኙ ሕፃናት መሆን ነው።

እንዲህ ለሚኖሩ ሰዎች ተስፋው እንደ ትክክለኛ ርስታቸው ይመጣላቸዋል፦ የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ። ሌላ ሊሆን አይችልም። ክርስቶስ ፈጽሞ ወርሶአቸዋል። ክርስቶስ በፍቅራቸው፥ በፈቃዳቸው፥ በሕይወታቸው ይኖራል። ፈቃዳቸው የተሰጠ ብቻ አይደለም፤ ክርስቶስ ገብቶበታል፥ በመንፈሱም ይኖርበታል ይተነፍስበታልም። አብ ሁልጊዜ የሚሰማው እርሱ በእነርሱ ውስጥ ይጸልያል፤ እነርሱም በእርሱ ይጸልያሉ፤ የሚለምኑትም ይሆንላቸዋል።

የተወደድህ የእምነት ባልንጀራዬ ሆይ! ቤተ ክርስቲያን በአለማመን፥ በዓለማዊነትና በአረማዊነት ፊት ይህን ያህል አቅመ ቢስ የሆነችው—ጌታ በእነዚህ መካከል ከአሸናፊዎች የምትበልጥ ሊያደርጋት የሚችል ሆኖ ሳለ—እርሱ እንደሚወድደው በክርስቶስ ስለማንኖር መሆኑን እንመስክር። የሚሰጠውን ተስፋ በእርግጥ ማለቱ እንደ ሆነ እንመን፤ ይህ መናዘዝ የሚያስከትለውንም ፍርድ እንቀበል።

ነገር ግን ተስፋ አንቍረጥ። ቅርንጫፍ በወይኑ ግንድ መኖሩ የማያቋርጥ ዕድገት ሕይወት ነው። ጌታ እንዳሰበው ያለው መኖር በእጃችን ሊደርስ ይችላል፤ እርሱ ሊሰጠን በሕይወት ይኖራልና። ሁሉን እንደ ጕዳት ለመቍጠርና እንዲህ ለማለት ብቻ ዝግጁ እንሁን፦ «አሁን እንዳገኘሁ ወይም አሁን ፍጹም እንደ ሆንሁ አይደለም፥ ነገር ግን ስለ እርሱ በክርስቶስ ኢየሱስ የተያዝሁበትን ያን ደግሞ እይዛለሁ ብዬ እፈጥናለሁ።» በመኖሩ ራሱ ይልቅ፥ መኖሩ በሚያስተሳስረን በእርሱ፥ በሙላቱም እንጠመድ። ነፍሳችን የምትንቀሳቀስበትና የምትሠራበት እርሱ፥ መላው ክርስቶስ፥ በመታዘዙና በመዋረዱ፥ በከፍታውና በኃይሉ ይሁን፤ እርሱ ራሱ ተስፋውን በእኛ ይፈጽማል።

ከዚያም በምንኖርበትና ወደ ሙሉው መኖር ይበልጥ እያደግን በምንሄድበት ጊዜ፥ ወደ እግዚአብሔር ፈቃድ ሁሉ ለመግባት የመፈለግ መብታችንን እንጠቀምበት። ያ ፈቃድ የሚያዝዘውን እየታዘዝን የሚሰጠውን ተስፋ እንጠይቅ። መንፈስ ቅዱስ እያንዳንዳችንን እንደ ዕድገታችንና እንደ መጠናችን በጸሎት ልንጠይቀው የምንችለው የእግዚአብሔር ፈቃድ ምን እንደ ሆነ እንዲያሳየን ለትምህርቱ ራሳችንን እናስገዛ። ኢየሱስ «በእኔ ብትኖሩ የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ ይሆንላችሁማል።» ባለ ጊዜ የሰጠውን በግል ከመለማመድ ባነሰ ነገር አንርካ።

«ጌታ ሆይ፥ እንጸልይ ዘንድ አስተምረን።»

የተወደድህ ጌታ ሆይ! ይህን ተስፋ በቀላልነቱ ሁሉ እንደ ገና እንድቀበለው፥ የቅዱስ ስጦታህ ብቸኛው መለኪያ የእኛ ቅዱስ መፈለግ እንደ ሆነም እርግጠኛ እንድሆን አስተምረኝ። ጌታ ሆይ! የዚህ የተስፋ ቃልህ እያንዳንዱ ቃል በነፍሴ ውስጥ እንደ ገና ሕያውና የሚሠራ ይሁን።

አንተ፦ በእኔ ኑሩ! ትላለህ። ኦ ጌታዬ፥ ሕይወቴ፥ ሁሉ ነገሬ ሆይ፥ እነሆ በአንተ እኖራለሁ። ወደ ሙላትህ ሁሉ እንዳድግ ስጠኝ። ሊያረካኝ የሚችለው አንተን አጥብቆ ለመያዝ የሚጥር የእምነት ጥረት አይደለም፤ እንድትጠብቀኝ በአንተ የሚታመን የእምነት ዕረፍት እንኳ አይደለም፤ የፈቃድ መታዘዝም ትእዛዛትን መጠበቅም አይደለም፤ ሊያረካኝ የሚችለው በእኔና በአብ የምትኖር አንተ ራስህ ብቻ ነህ። ጌታዬ ሆይ፥ የሚያስፈልገኝ ከእንግዲህ በፊቴና ከበላዬ ሳይሆን ከእኔ ጋር አንድ ሆነህ በእኔ የምትኖር አንተ ራስህ ነህ፤ የሚያስፈልገኝ ይህ ነው፥ የምፈልገውም ይህ ነው። ለዚህም በአንተ እታመናለሁ።

አንተ፦ የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ! ትላለህ። ጌታ ሆይ! የሙሉና የጥልቅ መኖር ሕይወት ፈቃዴን እንዲህ እንደሚያድስ፥ እንደሚቀድስና እንደሚያበረታ፥ ስለዚህም ታላላቅ ነገሮችን ለመለመን ብርሃንና ነጻነት እንደማገኝ አውቃለሁ። ጌታ ሆይ! በሞትህ የሞተ፥ በሕይወትህ የሚኖር ፈቃዴ በልመናው ደፋርና ሰፊ ይሁን።

አንተ፦ ይሆንላችሁማል። ትላለህ። ኦ አሜን የሆነው፥ የታመነውና እውነተኛው ምስክር ሆይ፥ በሰውም ልብ ያልታሰበው እግዚአብሔር ለሚወዱት ያዘጋጀው ነገር አለና፥ ይህን ቃል ከመቼውም ይልቅ በሚያስደንቅ ሁኔታ በእኔ ላይ እውነት እንደምታደርገው የደስታ መተማመንን በራስህ ስጠኝ። አሜን።

ማስታወሻ

በጸሎት ላይ በተጻፉ መጻሕፍት ወይም ስብከቶች ውስጥ በአብዛኛው የምናገኘውንና የጌታን ትምህርት በጥንቃቄ ብናነጻጽር፥ አንድ ታላቅ ልዩነት እናገኛለን፤ ለጸሎት መልስ የሚሰጠው ክብደት በምንም መንገድ አንድ አይደለም። በመጀመሪያዎቹ ውስጥ፥ መልስ ባይኖርም እንኳ ጸሎት እንደ መንፈሳዊ ልምምድ ስላለው በረከት፥ ያለ መልስም መርካት ስለሚገባን ምክንያቶች ብዙ እናገኛለን፤ የእግዚአብሔር ኅብረት ከምንለምነው ስጦታ ይልቅ ሊበልጥብን ይገባል፤ የሚበጀውን የሚያውቅ የእግዚአብሔር ጥበብ ብቻ ነው፤ እግዚአብሔር ከሚከለክለው የተሻለ ነገር ሊሰጥ ይችላል ይባላል። ይህ ትምህርት እጅግ ከፍ ያለና መንፈሳዊ ቢመስልም፥ በጌታችን ዘንድ የዚህ ዓይነት ነገር ምንም አለማግኘታችን የሚያስገርም ነው። እርሱ ስለ ጸሎት የተናገረውን ሁሉ በጥንቃቄ በሰበሰብን መጠን፥ ጸሎትን ወደ አንድ ግብ እንደሚያደርስ መንገድ ብቻ እንድናስበው እንደ ፈለገ፥ መልሱም እኛና ጸሎታችን በሰማያት ላለው አብ ተቀባይነት እንዳለን ማረጋገጫ እንዲሆን እንደ ፈለገ ይበልጥ ግልጽ ይሆናል። ይህም ክርስቶስ ስጦታዎቹን ከአብ ኅብረትና ሞገስ አብልጠን እንድንቈጥር ይፈልጋል ማለት አይደለም። ፈጽሞ አይደለም። ነገር ግን አብ መልሱ የሞገሱና ከእርሱ ጋር ያለን ኅብረት እውነተኛነት ምልክት እንዲሆን ያስባል። «ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፥ ንጉሡ የባሪያውን ልመና አድርጎአልና ዛሬ ባሪያህ በፊትህ ሞገስ እንዳገኘሁ አወቀ።»

በየዕለቱ ለጸሎት መልስ የሚታይበት ሕይወት የመንፈሳዊ ብስለታችን ማረጋገጫ ነው፤ በእርግጥ በክርስቶስ ወደ እውነተኛው መኖር እንደ ደረስን፥ ፈቃዳችን በእውነት ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር አንድ እንደ ሆነ፥ እምነታችን እግዚአብሔር ያዘጋጀልንን ለማየትና ለመቀበል እንደ በረታ፥ የክርስቶስ ስምና ባሕርዩ ፈጽመው እንደ ወረሱን፥ እግዚአብሔርም ወደ ምክሩ ከሚያስገባቸውና በጸሎታቸውም መሠረት ዓለምን ከሚገዛባቸው ሰዎች መካከል ስፍራ ለመያዝ የተገባን ሆነን እንደ ተገኘን ማረጋገጫ ነው። የሰው የመጀመሪያ ክብር በከፊል የተመለሰላቸው፥ በክርስቶስ ሲኖሩ ሁሉን የሚያሸንፍ አማላጅ የሆነው የእርሱ ኃይል የሚገለጥባቸው፥ የስሙም ክብር የሚታይባቸው እነዚህ ናቸው። ጸሎት እጅግ የተባረከ ነው፤ መልሱ ግን ከዚያ ይልቅ የተባረከ ነው፤ ጸሎታችን፥ እምነታችንና ፈቃዳችን እርሱ እንደሚወድደው በእርግጥ እንደ ሆኑ ከአብ የሚሰጥ ምላሽ ነውና።

እነዚህን አስተያየቶች የምሰጠው በአንድ ምኞት ብቻ ነው፤ ይኸውም አንባቢዎቼ ራሳቸው ክርስቶስ ስለ ጸሎት የተናገረውን ሁሉ በአንድነት እንዲሰበስቡና፥ ጸሎት መሆን እንደሚገባው ሲሆን—ይልቁንም እኛ መሆን እንደሚገባን በክርስቶስ ስንኖር—መልሱ በእርግጥ ሊጠበቅ እንደሚገባ ለሚያሳየው እውነት ሙሉ ተጽዕኖ ራሳቸውን እንዲሰጡ ለመምራት ነው። ይህ እውነት መልስ ባላገኘ ጸሎት ራሳችንን ካጽናናንባቸው መሸሸጊያዎች ያወጣናል። ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያኑን የሾመበትንና እርስዋ እምብዛም ያልያዘችውን የኃይል ስፍራ ይገልጥልናል። በክርስቶስ ስም በድፍረት መጸለይን ያለማወቃችን ምክንያት የመንፈሳዊ ሕይወታችን አስፈሪ ድካም መሆኑን ይገልጥልናል። ለሚሠራ ጸሎት ምስጢር የሆነውን፥ ከክርስቶስ ጋር ፍጹም አንድነት ያለውንና በመንፈስ ሙላት የሚኖረውን ሕይወት ለመያዝ ከፍ እንድንል በብርቱ ይገፋፋናል። እንዲሁም ዕጣ ፈንታችንን እንድንገነዘብ ይመራናል፦ «በዚያን ቀን፦ እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ አብ በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ ይሰጣችኋል። … ደስታችሁ ፍጹም እንዲሆን ለምኑ ትቀበሉማላችሁ።» በእውነትና በመንፈሳዊ መንገድ ከኢየሱስ ጋር አንድ ሆኖ የሚቀርብ ጸሎት ሁልጊዜ መልስ ያገኛል።