የጌታ ጸሎት በሻማ ብርሃን

«እኛም እያንዳንዳችን የተወለድንበትን የገዛ ቋንቋችንን እንዴት እንሰማለን?» — ከየሐዋርያት ሥራ 2

ሳሙኤል ሲወለድ ዮሩባን በጽሑፍ ያሰፈረ ሰው የለም ማለት ይቻላል። ሰዎች ድንቅ ምሳሌያዊ አነጋገሮችን፣ ታሪኮችንና መዝሙሮችን ያውቁ ነበር፤ ሁሉንም ግን የሚይዙት በትዝታቸው ነበር።

ሳሙኤል ወገኖቹ የእግዚአብሔርን ቃል በገዛ ቋንቋቸው ማንበብ እንዲችሉ ፈለገ። ስለዚህ የዮሩባ ቃላትን ጻፈ፤ ቋንቋውን የሚያስተምር መጽሐፍም አዘጋጀ። ከሌሎች ሚስዮናውያን ጋር ሆኖ ቋንቋው እንዴት እንደሚጻፍ ወሰነ። መጽሐፍ ቅዱስንም ወደ ዮሩባ መተርጎም ጀመረ።

ይህ ሥራ አንድን ሙሉ ቡድን ከአርባ ዓመት በላይ ፈጀበት። ትልቁን ድርሻ የተወጣው ሳሙኤል ነበር። በ1884 በመጨረሻ ሙሉው መጽሐፍ ቅዱስ በዮሩባ ታተመ! ሰዎች ቤት ውስጥ በሚናገሩት ቋንቋ ስለ ኢየሱስ ማንበብ ቻሉ።

በ1851 ሳሙኤል እንግሊዝን ጎበኘ። አንድ ምሽት ስለ አፍሪካ ከልዑል አልበርት ጋር ለመነጋገር ወደ ዊንዘር ቤተ መንግሥት ሄደ። ካርታዎችን እየተመለከቱ ሳሉ በጣም ቀላል ልብስ የለበሰች አንዲት እመቤት በጸጥታ ወደ ክፍሉ ገባች። መጀመሪያ ላይ ሳሙኤል ማን እንደ ሆነች አላወቀም ነበር። እርሷ ንግሥት ቪክቶሪያ ነበረች!

መብራቱ ሲጠፋ ንግሥቲቱ ራሷ ሻማዎቹን አበራች። ከዚያም አንድ ሰው ሳሙኤልን በዮሩባ አንድ ነገር እንዲናገር ጠየቀው። እርሱም አንድ የዮሩባ ምሳሌያዊ አነጋገር ተናገረ፤ ከዚያም የጌታን ጸሎት በዮሩባ ጸለየ። ንግሥቲቱም «ለስላሳና ዜማዊ» እንደ ሆነ ተናገረች።

በበዓለ ሃምሳ ቀን ከብዙ አገሮች የመጡ ሰዎች ስለ እግዚአብሔር በገዛ ቋንቋቸው ሰሙ። እግዚአብሔር እያንዳንዱን ቋንቋ ይወዳል። እያንዳንዱ ሕዝብ ስለ ኢየሱስ ከሁሉ በተሻለ በሚረዳቸው ቃላት እንዲሰማ ይፈልጋል።

በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ፣ በዓለም ያለውን ቋንቋ ሁሉ ስለምትረዳ አመሰግንሃለሁ። ሌሎች መጽሐፍ ቅዱስን በገዛ ቃሎቻቸው እንዲያነቡ ስለሚረዱ ሰዎችም አመሰግንሃለሁ። አሜን።