ቀን 29 — በመልካም መፈጸም

«በመሥዋዕት እንደሚደረግ፥ የእኔ ሕይወት ይሠዋልና፥ የምሄድበትም ጊዜ ደርሶአል። መልካሙን ገድል ተጋድዬአለሁ፥ ሩጫውን ጨርሼአለሁ፥ ሃይማኖትን ጠብቄአለሁ፤ ወደ ፊት የጽድቅ አክሊል ተዘጋጅቶልኛል፥ ይህንም ጻድቅ ፈራጅ የሆነው ጌታ ያን ቀን ለእኔ ያስረክባል፥ ደግሞም መገለጡን ለሚወዱት ሁሉ እንጂ ለእኔ ብቻ አይደለም።»

— 2ኛ ጢሞቴዎስ 4:6-8

እነዚህ ሐዋርያው ጳውሎስ ከጻፋቸው የመጨረሻ ቃላት መካከል ናቸው።

ጳውሎስ ሽማግሌ ነበር፤ በሮም በአንድ ቀዝቃዛ የእስር ቤት ክፍል ውስጥ ተቀምጦ ነበር። ኢየሱስን በመከተሉ ምክንያት በቅርቡ እንደሚገደል ያውቅ ነበር። ለወጣቱ ጓደኛው ለጢሞቴዎስም አንድ የመጨረሻ ደብዳቤ ጻፈ።

ጳውሎስ ሕይወቱን መለስ ብሎ ተመለከተ። ተደብድቦ ነበር፤ በድንጋይ ተወግሮ ነበር፤ መርከብ ተሰብሮበት ነበር፤ ወደ እስር ቤትም ተጥሎ ነበር። ለሰዎች ስለ ኢየሱስ ለመናገር በሺዎች የሚቆጠሩ ኪሎ ሜትሮችን ተጉዞ ነበር። በሮም ግዛት ሁሉ አብያተ ክርስቲያናትን መሥርቶ ነበር። በዚህ ሁሉ ውስጥ ግን ታማኝ ሆኖ ጸንቶ ነበር።

ስለዚህ ጳውሎስ ሦስት አስደናቂ ነገሮችን መናገር ቻለ፦

«መልካሙን ገድል ተጋድዬአለሁ።» ኢየሱስን መከተል ለእርሱ ውጊያ ነበር፤ ከፈተና ጋር፣ ከተስፋ መቍረጥ ጋርና ከሚቃወሙት ሰዎች ጋር ተዋግቷል። በሚገባም ተዋግቷል።

«ሩጫውን ጨርሼአለሁ።» አላቋረጠም። እስከ መጨረሻው ድረስ ሮጧል።

«ሃይማኖትን ጠብቄአለሁ።» በሁሉ ነገር ውስጥ በኢየሱስ መታመኑን አላቆመም።

ጳውሎስ መጨረሻውን አልፈራም። ኢየሱስ የሚሰጠውን «የጽድቅ አክሊል» በጉጉት ይጠባበቅ ነበር። ያንን አክሊል ሌላ ማን እንደሚያገኝም ልብ በል፦ «ደግሞም መገለጡን ለሚወዱት ሁሉ እንጂ ለእኔ ብቻ አይደለም»። ይህ ማለት ኢየሱስን የሚወዱና ተመልሶ እንዲመጣ የሚናፍቁ ሁሉ ማለት ነው። ይህ አንተንም ይጨምራል!

አንድ አስፈላጊ ነገር ይኸውልህ፦ በመልካም መጀመር ብቻ በቂ አይደለም። ብዙ ሰዎች ኢየሱስን መከተል በጉጉት ይጀምራሉ፤ ከዚያም ቀስ በቀስ ይርቃሉ። ዋናው ነገር በመልካም መፈጸም ነው።

አንተ ገና ወጣት ነህ፤ የመጨረሻው መስመርም ምናልባት ገና ሩቅ ነው። አሁን የምታደርጋቸው ምርጫዎች ግን ዕድሜ ልክ የሚቆዩ ልማዶችን መገንባት ይጀምራሉ። ኢየሱስን ለመከተል የምትመርጥበት እያንዳንዱ ቀን በመልካም ወደ መፈጸም የሚያደርስ አንድ እርምጃ ነው።

በሕይወትህ መጨረሻ ጳውሎስ ያለውን መናገር ብትችል እንዴት ድንቅ ይሆን ነበር! መልካሙን ገድል ተጋድዬአለሁ፥ ሩጫውን ጨርሼአለሁ፥ ሃይማኖትን ጠብቄአለሁ።

ትችላለህ። አንተ ብርቱ ስለ ሆንህ አይደለም፤ ኢየሱስ ታማኝ ስለ ሆነና እስከ መጨረሻው ድረስ ስለሚረዳህ ነው እንጂ።

አስብበት፦ የኢየሱስ ተከታይ ሆኖ «በመልካም ለመፈጸም» ምን የሚያስፈልግ ይመስልሃል? በሕይወትህ ዘመን ሁሉ መቀጠል እንድትችል ምን ሊረዳህ ይችላል?

ሞክረው፦ የምታደንቀውን በዕድሜ የገፋ አንድ ክርስቲያን፣ ምናልባት አያትህን ወይም በቤተ ክርስቲያን ያለን አንድ ሰው፣ «ኢየሱስን ይህን ያህል ረጅም ጊዜ እንድትከተል የረዳህ ምንድን ነው?» ብለህ ጠይቅ። የሚነግርህንም ጻፍ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ በመልካም መፈጸም እፈልጋለሁ። በሕይወቴ ዘመን ሁሉ መልካሙን ገድል እንድጋደል፣ ሩጫውን እንድጨርስና ሃይማኖትን እንድጠብቅ እርዳኝ። እስከ መጨረሻው ድረስ ስለምትረዳኝ አመሰግንሃለሁ። ኢየሱስን የማይበትን ቀን በጉጉት እጠባበቃለሁ። በስሙ፣ አሜን።