ቀን 7 — ጭንቀትህን በእርሱ ላይ ጣል

«እርሱ ስለ እናንተ ያስባልና የሚያስጨንቃችሁን ሁሉ በእርሱ ላይ ጣሉት።»

— 1ኛ ጴጥሮስ 5:7

በጀርባህ ቦርሳ አዝለህ የእግር ጉዞ እንደምትሄድ አስብ። መጀመሪያ ላይ ቦርሳው ቀላል ነው። ከዚያ ግን በመንገድ ላይ ድንጋዮችን መልቀም ትጀምራለህ። ስለ ትምህርት ቤት ለሚያስጨንቅህ ነገር አንድ ድንጋይ። ከጓደኛህ ጋር ስለ ተጣላኸው ሌላ ድንጋይ። በዜና ስለ ሰማኸው ነገር ሌላ ድንጋይ። በቤት ስላለ ችግር ደግሞ ሌላ ድንጋይ። ብዙም ሳይቆይ ቦርሳህ እጅግ ከብዶ መራመድ እንኳ ያቅትሃል።

መጨነቅ የሚያደርገው ይህንኑ ነው። ጭንቀት ማለት መጥፎ ነገር ሊደርስ ይችላል ብለህ ስትፈራ የሚሰማህ ያ የሚያስጨንቅና የሚያሸብር ስሜት ነው። ሁልጊዜ ጭንቀትን ተሸክሞ መዞር እጅግ ያደክማል።

ጴጥሮስ «የሚያስጨንቃችሁን ሁሉ በእርሱ ላይ ጣሉት» ይላል። መጣል ማለት መወርወር ማለት ነው። ዓሣ አጥማጆች መረባቸውን ወደ ውኃው ይጥላሉ። ጴጥሮስ ዓሣ አጥማጅ ስለ ነበረ ስለ መጣል በሚገባ ያውቅ ነበር! እያለ ያለው እንዲህ ነው፦ ጭንቀቶችህን አንሥተህ በእግዚአብሔር ላይ ጣላቸው። ራስህ ተሸክመሃቸው አትዙር።

«ሁሉ» የሚለውን ቃል ልብ በል። ትልልቆቹን ጭንቀቶች ብቻ አይደለም። እግዚአብሔርን ለማስቸገር የሚበቁ የሚመስሉትን ብቻ አይደለም። ሁሉንም። ስለ ውጤትህ፣ ስለ ጓደኞችህ፣ ስለ ሰውነትህ፣ ስለ ቤተሰብህ፣ ስለ ወደፊቱ ያሉ ጭንቀቶች። እግዚአብሔር እያንዳንዳቸውን ይፈልጋል።

ታዲያ ጭንቀቶቻችንን በእግዚአብሔር ላይ ለምን መጣል አለብን? ምክንያቱም «እርሱ ስለ እናንተ ያስባል»። ዋናው ምክንያት ይኸው ነው። እግዚአብሔር በጭንቀቶችህ አይበሳጭም። ጊዜ የሌለው ሥራ የበዛበትም አይደለም። ስለ አንተ ያስባል፤ ማንኛውንም ነገር ለመሸከምም ብርቱ ነው።

ታዲያ ጭንቀቶችህን በእግዚአብሔር ላይ በእርግጥ የምትጥለው እንዴት ነው? በጸሎት ስለ እነርሱ ትነግረዋለህ። እያንዳንዱን ጭንቀት በስሙ ጥራ። ከዚያም ከቦርሳህ አንድ ከባድ ድንጋይ አውጥተህ በብርቱ እጆቹ ላይ እንደምታስቀምጥ አድርገህ፣ ለእርሱ ስታስረክበው በዓይነ ሕሊናህ ሣል።

አንዳንድ ጊዜ አንድን ጭንቀት ለእግዚአብሔር ትሰጠዋለህ፤ ከአሥር ደቂቃ በኋላ ግን መልሰህ እንዳነሣኸው ታስተውላለህ። ይህ የተለመደ ነው! በቃ እንደ ገና መልሰህ ስጠው። ደግሞም ደጋግመህ። የሚያስፈልግህን ያህል ጊዜ እንዲህ ማድረግ ትችላለህ።

ደግሞም አስታውስ፣ እግዚአብሔር ብዙ ጊዜ የሚረዳን በሰዎች በኩል ነው። አንድ ጭንቀት ደጋግሞ የሚመለስብህ ከሆነ ለወላጅህ ወይም ለምታምነው ሌላ ትልቅ ሰው ንገር። ከባድ ሸክምን መካፈል ያቀልለዋል።

አስብበት፦ አሁን በ«ቦርሳህ» ውስጥ ያሉት ጭንቀቶች የትኞቹ ናቸው?

ሞክረው፦ እያንዳንዱን ጭንቀትህን በትንሽ ወረቀት ላይ ጻፍ። ስለ እያንዳንዱ ጸልይ፤ ከዚያም ሁሉንም «ለእግዚአብሔር የተሰጠ» የሚል ጽሑፍ በለጠፍክበት ሣጥን ወይም ማሰሮ ውስጥ አስገባቸው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ እኔ ስለምታስብ አመሰግንሃለሁ። አሁን ስለ [ጭንቀቶችህን ጥቀስ] እጨነቃለሁ። ሁሉንም በአንተ ላይ እጥላለሁ። እባክህ ተሸከምልኝ። መልሼ ሳነሣቸው፣ እንደ ገና ለአንተ እንድሰጣቸው እርዳኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።