ቀን 10 — አንድ ሰው ሲሞት

«ነገር ግን፥ ወንድሞች ሆይ፥ ተስፋ እንደሌላቸው እንደ ሌሎች ደግሞ እንዳታዝኑ፥ አንቀላፍተው ስላሉቱ ታውቁ ዘንድ እንወዳለን። ኢየሱስ እንደ ሞተና እንደ ተነሣ ካመንን፥ እንዲሁም በኢየሱስ ያንቀላፉቱን እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ያመጣቸዋልና።»

— 1ኛ ተሰሎንቄ 4:13-14

ይህን ቀን ማንበብ ሊከብድህ ይችላል። የምትወደው ሰው፣ አያትህም ይሁን ወላጅህ፣ ጓደኛህም ይሁን ሌላ ሰው፣ ሞቶብህ ከሆነ፣ ከሚወድህ አንድ ትልቅ ሰው ጋር ሆነህ ብታነበው ይሻል ይሆናል።

የምንወደው ሰው ሲሞት ከማንኛውም ነገር በላይ ማለት ይቻላል ያመናል። እንናፍቀዋለን። አንድ ጊዜ ብቻ እንኳ ልናነጋግረው፣ ልናቅፈው ወይም ድምፁን ልንሰማ እንመኛለን። አንዳንድ ጊዜ እናዝናለን። አንዳንድ ጊዜ እንናደዳለን። አንዳንድ ጊዜ ምንም ስሜት አይሰማንም፤ ወይም ግራ እንጋባለን፤ ወይም የጥፋተኝነት ስሜት እንኳ ይሰማናል። እነዚህ ስሜቶች ሁሉ የተለመዱ ናቸው። እንዲህ ስለ ተሰማህ የሆነ ስሕተት እየሠራህ ነው ማለት አይደለም። በሞት ምክንያት የሚመጣው ይህ ጥልቅ የልብ ሕመም ኀዘን ይባላል።

ተሰሎንቄ በምትባል ከተማ የነበሩ ክርስቲያኖችም እያዘኑ ነበር። በቤተ ክርስቲያናቸው የነበሩ አንዳንድ ሰዎች ሞተው ነበር፤ እነርሱም ግራ ተጋብተው ልባቸው ተሰብሮ ነበር። ስለዚህ ጳውሎስ ጻፈላቸው።

ጳውሎስ የማይለውን ልብ በል። «አትዘኑ» አይልም። ይልቁንም «ተስፋ እንደሌላቸው እንደ ሌሎች ደግሞ እንዳታዝኑ» ይላል።

ክርስቲያኖች አሁንም ያዝናሉ። አሁንም ያለቅሳሉ። እኛ ግን የምናዝነው በተስፋ ነው። ተስፋው ምንድን ነው? «ኢየሱስ እንደ ሞተና እንደ ተነሣ ካመንን፥ እንዲሁም በኢየሱስ ያንቀላፉቱን እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ያመጣቸዋል»።

ጳውሎስ በኢየሱስ ለሚታመኑ ሰዎች ሞትን «ማንቀላፋት» ብሎ ይጠራዋል። ስትተኛ እንደ ገና ትነቃለህ። የኢየሱስ ለሆኑ ሰዎች ሞት መጨረሻ አይደለም። ኢየሱስ ከሙታን ስለ ተነሣ እነርሱንም ያስነሣቸዋል። አንድ ቀንም የኢየሱስ የሆኑ ሁሉ ከእርሱ ጋርና እርስ በርሳቸው ለዘላለም አብረው ይሆናሉ። ጳውሎስ ጥቂት ቁጥሮች ቆይቶ እንዲህ ሲል ይጽፋል፦ «እንዲሁም ሁልጊዜ ከጌታ ጋር እንሆናለን። ስለዚህ እርስ በርሳችሁ በዚህ ቃል ተጽናኑ» (1ኛ ተሰሎንቄ 4:17-18)።

ምናልባት የሞተው ሰው ኢየሱስን ያውቅ እንደ ነበረ እርግጠኛ ላትሆን ትችላለህ። ይህ ከባድ ጥያቄ ነው። ያንን ሰው በእግዚአብሔር እጅ በመተው በእርሱ መታመን ትችላለህ። እርሱ ሁልጊዜ ቸር፣ ሁልጊዜ ፍትሐዊና በፍቅር የተሞላ ነው፤ ደግሞም ያንን ሰው ከማንም በተሻለ ያውቀው ነበር።

ኀዘን በአንድ ቀን አያልፍም። ለረጅም ጊዜ እንደ ማዕበል እየመጣ ሊሄድ ይችላል። ያም ችግር የለውም። በአስቸጋሪዎቹ ቀናት ይህን አስታውስ፦ ኢየሱስ በወዳጁ መቃብር አጠገብ አለቀሰ። እርሱ ይረዳሃል። ደግሞም ወደ አንተ ቅርብ ነው።

አስብበት፦ «በተስፋ» ማዘን ምን ማለት ነው? ያለ ተስፋ ከማዘን የሚለየው እንዴት ነው?

ሞክረው፦ የምትወደው ሰው ሞቶብህ ከሆነ ዛሬ ስለ እርሱ ከአንድ ትልቅ ሰው ጋር ተነጋገር። የምትወደውን አንድ ትዝታ አካፍል። ያዘነ ሌላ ሰው የምታውቅ ከሆነ እንደምታስብለት እንዲያውቅ ማስታወሻ ወይም ሥዕል ላክለት።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ሞት እጅግ ከባድ ነው፤ የምንወዳቸውን ሰዎች መናፈቅም ያማል። ኢየሱስ ስለ ሞተና ስለ ተነሣ፣ ሞትም የእርሱ ለሆኑት መጨረሻ ስላልሆነ አመሰግንሃለሁ። እባክህ እኔን ጨምሮ የሚያዝኑትን ሁሉ አጽናና። በተስፋ እንዳዝን እርዳኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።