ቀን 6 — ቸርነት

«እርስ በርሳችሁም ቸሮችና ርኅሩኆች ሁኑ፥ እግዚአብሔርም ደግሞ በክርስቶስ ይቅር እንዳላችሁ ይቅር ተባባሉ።»

— ኤፌሶን 4:32

ዳዊት የእስራኤል ንጉሥ ከሆነ በኋላ አንድ አስገራሚ ጥያቄ ጠየቀ፦ «ስለ ዮናታን ብዬ ቸርነት የማደርግለት ከሳኦል ቤት የቀረ ሰው አለን?» ሳኦል የዳዊት ጠላት ነበር። ዳዊትን እያሳደደ ሊገድለው ሞክሮ ነበር። የሳኦል ልጅ ዮናታን ግን የዳዊት የቅርብ ጓደኛ ነበር።

የዳዊት አገልጋዮች አንድ ሰው አገኙ፦ የዮናታንን ልጅ ሜምፊቦስቴን። ገና ትንሽ ልጅ ሳለ ጉዳት ደርሶበት ነበር፤ መራመድም አይችልም ነበር። ንጉሡ ባስጠራው ጊዜ እጅግ ፈርቶ ሊሆን ይችላል። በዚያ ዘመን አዲስ ንጉሥ ብዙ ጊዜ የቀድሞውን ንጉሥ ቤተሰብ ያጠፋ ነበርና!

ዳዊት ግን እንዲህ አለው፦ «ስለ አባትህ ስለ ዮናታን በእውነት ቸርነት አደርግልሃለሁና አትፍራ»። ዳዊት የቤተሰቡን መሬት መለሰለት። ከዚያ ቀን ጀምሮም እንደ ንጉሡ ልጆች እንደ አንዱ ሆኖ ከንጉሡ ማዕድ እንደሚበላ ለሜምፊቦስቴ ነገረው። (ታሪኩን በሙሉ በ2ኛ ሳሙኤል 9 ማንበብ ትችላለህ።)

ቸርነት ማለት ይህ ነው፦ ውለታህን ሊመልሱልህ ባይችሉ እንኳ ለሰዎች መልካም ለማድረግ ከመንገድህ ወጥተህ መትጋት።

ጳውሎስ «ቸሮችና ርኅሩኆች» እንድንሆን ይነግረናል። ርኅሩኅ መሆን ማለት ለስላሳ ልብ፣ ማለትም አንድ ሰው ሲጎዳ የሚያስተውልና የሚያስብለት ልብ መያዝ ማለት ነው። ተቃራኒው የማያስተውል ወይም ግድ የማይሰጠው ደንዳና ልብ ነው።

ቸርነት ዝም ብሎ «ጥሩ» ከመሆን የተለየ ነው። ጥሩ መሆን ማለት ክፉ አለመሆን ነው። ቸርነት ግን ሆን ብለህ መልካም ነገር ማድረግ ነው። አዲሱን ተማሪ አስተውለህ ሰላም ማለት ነው። ማንም ሳይጠይቅህ እናትህ የገዛችውን ዕቃ እንድትሸከም መርዳት ነው። ላዘነ ጓደኛ ትንሽ ማስታወሻ መላክ ነው። መክሰስህን ማካፈል ነው።

የጥቅሱን መጨረሻም ተመልከት፦ «እግዚአብሔርም ደግሞ በክርስቶስ ይቅር እንዳላችሁ ይቅር ተባባሉ»። ከሁሉ የሚበልጠው ቸርነት ይህ ነው። እኛም እንደ ሜምፊቦስቴ ከንጉሡ ማዕድ ለመቀመጥ የሚገባን አልነበርንም። እግዚአብሔር ግን በቸርነቱ ለዘላለም ከእርሱ ጋር እንድንቀመጥ ይጋብዘናል። እንዲህ ያለ ታላቅ ቸርነት ስለ ተቀበልን፣ እኛም ለሌሎች ቸርነትን ማሳየት እንችላለን።

አስብበት፦ በአጠገብህ አሁን ቸርነት የሚያስፈልገው ሰው ማን ነው? ለእርሱ ምን ማድረግ ትችላለህ?

ሞክረው፦ ዛሬ አንድ ሚስጥራዊ የቸርነት ሥራ ሥራ፤ ለአንድ ሰው መልካም ነገር አድርግለት፤ ያደረግኸው አንተ መሆንህን ግን ለማንም አትናገር።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ለእኔ ስላሳየኸኝ አስደናቂ ቸርነትህ አመሰግንሃለሁ። ይቅር ስላልከኝና ወደ ማዕድህ ስለ ጋበዝከኝ አመሰግንሃለሁ። የተጎዱ ሰዎችን የሚያስተውል ርኅሩኅ ልብ ስጠኝ። ዛሬ ሆን ብዬ ቸርነትን እንዳሳይ እርዳኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።