ቀን 4 — ሰላም

«ሰላምን እተውላችኋለሁ፥ ሰላሜን እሰጣችኋለሁ፤ እኔ የምሰጣችሁ ዓለም እንደሚሰጥ አይደለም። ልባችሁ አይታወክ አይፍራም።»

— ዮሐንስ 14:27

እኩለ ሌሊት ላይ የተነሣ ነጎድጓዳማ ማዕበል በዓይነ ሕሊናህ ሣል። መብረቅ ያብረቀርቃል፤ ነጎድጓድ ያስገመግማል፤ ዝናቡም መስኮቶቹን ይደበድባል። በአንደኛው ክፍል ውስጥ አንድ ትልቅ ልጅ ልቡ በፍጥነት እየመታ እንቅልፍ አጥቶ ተጋድሟል። በአጠገቡ ባለው ክፍል ውስጥ ግን አንዲት ትንሽ ሕፃን በአባቷ ክንድ ውስጥ ጭልጥ ብላ ተኝታለች። ማዕበሉ በሁለቱም ክፍሎች ውስጥ እኩል ይጮኻል። ታዲያ ልዩነቱ ምንድን ነው? ሕፃኗ ደኅንነት ይሰማታል፤ ምክንያቱም አባቷ አቅፎ ይዟታል።

ኢየሱስ የሚሰጠው ሰላም ይህን ይመስላል።

ኢየሱስ እነዚህን ቃላት የተናገረው ከመሞቱ በፊት በነበረው ሌሊት ነው። ደቀ መዛሙርቱ በሕይወታቸው ውስጥ እጅግ የሚያስፈሩ ቀናትን ሊያሳልፉ እንደ ሆነ ያውቅ ነበር። እርሱ ተይዞ ሊሰቀል ነበር፤ እነርሱም ይፈራሉ፣ ግራም ይጋባሉ። ስለዚህ ይዘውት የሚሄዱት አንድ ስጦታ ሰጣቸው፦ «ሰላሜን እሰጣችኋለሁ»።

ከዚያም አንድ አስፈላጊ ነገር ተናገረ፦ «እኔ የምሰጣችሁ ዓለም እንደሚሰጥ አይደለም»። ዓለም የሚሰጠው ሰላም ምን ዓይነት ነው? ዓለም ሰላም ሲል አብዛኛውን ጊዜ የሚያስበው ችግር አለመኖሩን ነው። ጠብ የለም፣ ጭንቀት የለም፣ መጥፎ ዜና የለም። እንዲህ ያለው ሰላም ችግር በመጣበት ቅጽበት ይጠፋል።

የኢየሱስ ሰላም ግን የተለየ ነው። ማዕበሉ ይጠፋል ማለት አይደለም። አቅፎ የያዘህ እንዳለ ስለምታውቅ በማዕበሉ መካከል እንኳ ተረጋግተህ መቆየት ትችላለህ ማለት ነው።

እውነተኛ ሰላም ይህ ነው፦ እግዚአብሔር ሁሉን በእጁ እንደ ያዘና እንደሚወድህ የሚያውቅ ጸጥ ያለና የማይናወጥ መታመን። በጭንቀት ከተተበተበ ልብ ተቃራኒ ነው።

ይህ ሰላም ከየት ይመጣል? አስታውስ፣ ሰላም የመንፈስ ፍሬ ነው። ወደ ኢየሱስ ተጠግተህ ስትኖር ያድጋል። ስትጨነቅ ስለ ጭንቀትህ ልትነግረው ትችላለህ። ስትፈራ የገባልህን የተስፋ ቃሎች ማስታወስ ትችላለህ። ቀስ በቀስም ሰላሙ በልብህ ውስጥ ይሰፍራል።

ኢየሱስ ደግሞ «ልባችሁ አይታወክ» ብሏል። ይህ ማለት እኛም የምንወጣው ድርሻ አለን ማለት ነው። ጭንቀቶች በውስጣችን መሽከርከር ሲጀምሩ፣ ፍርሃት እንዲገዛን ከመፍቀድ ይልቅ አሳባችንን ወደ ኢየሱስ መመለስን መምረጥ እንችላለን።

አስብበት፦ ብዙ ጊዜ ልብህ እንዲታወክ ወይም እንዲጨነቅ የሚያደርገው ምንድን ነው? በዚያ «ማዕበል» ውስጥ ኢየሱስ አቅፎ እንዲይዝህ መፍቀድ ምን ሊመስል ይችላል?

ሞክረው፦ የዮሐንስ 14:27ን የመጀመሪያ ክፍል በቃልህ ያዝ፦ «ሰላምን እተውላችኋለሁ፥ ሰላሜን እሰጣችኋለሁ»። በሚቀጥለው ጊዜ ጭንቀት ሲሰማህ ቀስ ብለህ ተናገረው።

ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ ዓለም ሊሰጠው የማይችለውን ሰላምህን ስለ ሰጠኸኝ አመሰግንሃለሁ። ማዕበሎች ሲመጡና ልቤ ሲታወክ፣ አንተ አቅፈህ እንደ ያዝከኝ እንዳስታውስ እርዳኝ። ልቤን አሳርፈው፤ በአንተም ተረጋግቼ እንድኖር አድርገኝ። በስምህ፣ አሜን።