ቀን 17 — ሐሜት

«ጠማማ ሰው ጠብን ይዘራል፤ ሐሜተኛም የቅርብ ወዳጆችን ይለያያል።»

— ምሳሌ 16:28

«ሐሜተኛ ምሥጢርን ይገልጣል፤ የታመነ መንፈስ ያለው ግን ነገርን ይሰውራል።»

— ምሳሌ 11:13

አንድ ሰው ስለ ጎረቤቱ ወሬ እንደ ነዛ የሚናገር አንድ የቆየ ታሪክ አለ። በኋላም ሰውየው ተጸጸተ፤ ነገሩን እንዴት ማስተካከል እንደሚችል አንድ ጠቢብ መምህርን ጠየቀ። መምህሩም «በላባ የተሞላ ትራስ ይዘህ ወደ ኮረብታው ጫፍ ውጣ፤ ትራሱን ቀድደህ ነፋሱ ላባዎቹን እንዲበትናቸው ተዋቸው» አለው። ሰውየውም እንዲሁ አደረገ። ከዚያም መምህሩ «አሁን ሂድና እያንዳንዷን ላባ ሰብስብ» አለው። ሰውየውም «ይህማ የማይቻል ነው! በየቦታው ተበትነዋል» አለ። መምህሩም «ቃልህም እንዲሁ ነው። አንዴ ከአፍህ ከወጡ በኋላ ሁሉንም መልሰህ ልትሰበስባቸው ፈጽሞ አትችልም» አለው።

ሐሜት እንደዚህ ነው። ሐሜት ሰዎች በሌሉበት ስለ እነርሱ ማውራት ነው፤ በተለይ ደግነት የጎደለውን፣ የግል የሆነውን ወይም ምናልባት እውነት እንኳ ያልሆነውን ነገር ማሰራጨት ነው። ብዙ ጊዜ «እንዲህ የሚባለውን ሰምተሃል…?» ወይም «ለማንም እንዳትናገር፤ ግን…» በሚል ይጀምራል።

ሐሜት የሚያስደስት ሊመስል ይችላል። አንድን ምሥጢር ማወቅ አንድ ነገር ውስጥ እንዳለህ ያህል አስፈላጊ ሰው እንደሆንክ እንዲሰማህ ሊያደርግ ይችላል። የምሳሌ መጽሐፍ ግን ሐሜት በእርግጥ የሚያደርገውን ይነግረናል፦ «የቅርብ ወዳጆችን ይለያያል»። መተማመንን ያፈርሳል፤ ስሜትን ይጎዳል፤ ወዳጅነትንም ይከፋፍላል። ምናልባት በትምህርት ቤትህ ይህ ሲሆን አይተህ ይሆናል።

ሁለተኛው ጥቅስ ደግሞ ተቃራኒውን ይሰጠናል፦ «የታመነ መንፈስ ያለው ግን ነገርን ይሰውራል»። እዚህ ላይ ነገር የተባለው አንድ ሰው በግል የነገረህ ነገር ነው። የታመነ ወዳጅ ያንን ለሁሉም አይለፈልፍም።

ስለሌለ ሰው ከመናገርህ በፊት ራስህን ልትጠይቃቸው የምትችላቸው ጥቂት ጥያቄዎች እነሆ፦

• እውነት ነው?
• ደግ ነገር ነው?
• አስፈላጊ ነው?
• ሰውየው እዚሁ ፊቴ ቆሞ ቢሆን ኖሮ እናገረው ነበር?

ከእነዚህ ጥያቄዎች ለአንዱ እንኳ መልስህ አይደለም ከሆነ፣ ነገሩን ለራስህ ያዝ።

አንድ ሰው ለአንተ ማማት ቢጀምርስ? ርዕሱን መቀየር፣ ጥለህ መሄድ፣ ወይም ስለሚታማው ሰው እንዲያውም አንድ ደግ ነገር መናገር ትችላለህ።

አንድ አስፈላጊ ነገር አለ፦ ምሥጢር መጠበቅ ማለት አደገኛ የሆኑ ምሥጢሮችን መደበቅ ማለት አይደለም። አንድ ጓደኛህ አንድ ሰው እየጎዳው እንደሆነ፣ ወይም ራሱን ሊጎዳ እንደሚችል ቢነግርህ፣ ሁልጊዜ ለምታምነው ትልቅ ሰው መንገር አለብህ። ያ ሐሜት አይደለም። ያ ፍቅር ነው።

አስብበት፦ ሐሜት እንዲህ የሚፈትን ለምን ይመስልሃል? አንድ ሰው ስለ አንተ ሲያማ ምን ይሰማሃል?

ሞክረው፦ በሚቀጥለው ጊዜ ሐሜት ስትሰማ ከእነዚህ አንዱን ሞክር፦ ርዕሱን ቀይር፣ ጥለህ ሂድ ወይም ስለ ሰውየው አንድ ደግ ነገር ተናገር።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስላማሁባቸውና ሐሜት ስላዳመጥኩባቸው ጊዜያት ይቅር በለኝ። ምሥጢርን የሚጠብቅ የታመነ ወዳጅ እንድሆን እርዳኝ። ስለ ሌሎች ከመናገሬ በፊት ነገሩ እውነት፣ ደግና አስፈላጊ መሆኑን እንድጠይቅ እርዳኝ። ወዳጅነቶቼን ጠብቅልኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።