ቀን 16 — ማጕረምረም አይኑር

«ሁሉን ያለ ማንጐራጐርና ያለ ክርክር አድርጉ፤ ይህም በጠማማና በተጣመመ ትውልድ መካከል ያለ ነቀፋና ያለ ነውር የዋሆች የእግዚአብሔር ልጆች ትሆኑ ዘንድ ነው፤ በእነርሱም መካከል በዓለም እንደ ብርሃን ትታያላችሁ።»

— ፊልጵስዩስ 2:14-15

«ኡፍ፣ ለምን እኔ ማድረግ አለብኝ?» «ይሄ በጣም አሰልቺ ነው።» «ፍትሐዊ አይደለም!» «የግድ መሄድ አለብን?» «ጎመን አልወድም።»

ከእነዚህ አንዱ የምታውቀው ይመስላል? ማጕረምረም ለሁላችንም ቀላል ነው። አንዳንድ ጊዜ እያጕረመረምን መሆናችንን እንኳ አናስተውልም።

እግዚአብሔር እስራኤላውያንን በግብፅ ከነበሩበት ባርነት ካዳናቸው በኋላ አስደናቂ ተአምራትን አደረገላቸው። ቀይ ባሕርን ከፈለላቸው። ከዓለት ውኃ ሰጣቸው። መና የተባለውን ምግብ በየዕለቱ ጠዋት ከሰማይ ላከላቸው። ሕዝቡ ታዲያ ምን አደረጉ? አጕረመረሙ። «ተጠማን!» «ይህ መና ሰለቸን!» «በግብፅ ሳለን የተሻለ ምግብ ነበረን!» (ዘኍልቍ 11)። እጅግ ከማጕረምረማቸው የተነሣ እግዚአብሔርን አስቈጡት። ኃይሉንና እንክብካቤውን በገዛ ዓይናቸው አይተው ነበር፤ ቢሆንም አሁንም አጕረመረሙ።

ስናጕረመርም በእርግጥ እንዲህ እያልን ነው፦ እግዚአብሔር ሆይ፣ ነገሮችን የምትመራበት መንገድ አልተመቸኝም። ማጕረምረም በእግዚአብሔር ከመታመንና እርሱን ከማመስገን ተቃራኒ ነው።

ጳውሎስ ሁሉን ያለ ማንጐራጐርና ያለ ክርክር አድርጉ ይላል። ሁሉን! የቤት ሥራን፣ የቤት ውስጥ ሥራዎችን፣ የመኪና ጉዞዎችን፣ እራትን፣ ቤተ ክርስቲያንን፣ በእውነት የማትወዳቸውን ነገሮች እንኳ።

ይህ ለምን እንዲህ አስፈላጊ ሆነ? የጥቅሱን መጨረሻ ተመልከት፦ «በዓለም እንደ ብርሃን ትታያላችሁ»። ብዙ ሰዎች ሁልጊዜ ያጕረመርማሉ። ይህ የተለመደ ነገር ነው። ስለዚህ አንድ ልጅ ሳያጕረመርም ዕቃ ሲያጥብ፣ ወይም ዕቅድ ሲቀየር ሳይከራከር ሲስማማ ሰዎች ያስተውላሉ። ይህ የተለየ ነው። በጨለማ ሰማይ ላይ እንዳለ ኮከብ ያበራል።

ይህ ማለት አንድ ነገር ሲበላሽ ለማንም መናገር አትችልም፣ ወይም በእውነት የሚሰማህን ማካፈል አትችልም ማለት አይደለም። ለእግዚአብሔርና ለሚንከባከቡህ ትልልቅ ሰዎች ሁልጊዜ እውነቱን መናገር ትችላለህ። ስለ አንድ ችግር ለአንድ ሰው መንገር እና ስለ እርሱ ማጕረምረም የተለያዩ ናቸው።

ለማጕረምረም ከሁሉ የተሻለው መድኃኒት ምስጋና ነው። በአንድ ጊዜ ማጕረምረምና ማመስገን በጣም ከባድ ነው!

አስብበት፦ ከሁሉ ይበልጥ የምታጕረመርመው ስለ ምንድን ነው? በዚያ ሁኔታ ውስጥ በምትኩ እግዚአብሔርን በምን ልታመሰግነው ትችላለህ?

ሞክረው፦ «የማላጕረመርምበት» ቀን ይኑርህ። ስታጕረመርም ራስህን ባገኘኸው ቁጥር ማጕረምረሙን በምታመሰግንበት በአንድ ነገር ተካው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ እንዲህ ብዙ ስላጕረመረምኩና ስላማረርኩ ይቅር በለኝ። ለእኔ እጅግ መልካም ሆነህልኛል። ለአንተ እንደ ብርሃን እንዳበራ፣ ሁሉን ያለ ማንጐራጐርና ያለ ክርክር እንዳደርግ እርዳኝ። በምትኩ አፌን በምስጋና ሙላው። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።