ቀን 15 — በውኃ ላይ መራመድ

«እርሱም። ና አለው። ጴጥሮስም ከታንኳይቱ ወርዶ ወደ ኢየሱስ ሊደርስ በውኃው ላይ ሄደ። ነገር ግን የነፋሱን ኃይል አይቶ ፈራ፥ ሊሰጥምም በጀመረ ጊዜ። ጌታ ሆይ፥ አድነኝ ብሎ ጮኸ። ወዲያውም ኢየሱስ እጁን ዘርግቶ ያዘውና። አንተ እምነት የጎደለህ፥ ስለምን ተጠራጠርህ? አለው።»

— ማቴዎስ 14:29-31

እኩለ ሌሊት ነበር። ደቀ መዛሙርቱ በታንኳቸው ውስጥ ሆነው በባሕሩ ላይ ነበሩ፤ ነፋሱ ስለ ተቃወማቸው አጥብቀው ቢቀዝፉም ወደ ፊት መሄድ አልቻሉም። ኢየሱስ ሊጸልይ በተራራ ላይ ቀርቶ ነበር።

ከዚያም ሊነጋጋ ሲል አንድ ሰው በውኃው ላይ እየተራመደ ወደ እነርሱ ሲመጣ አዩ! በፍርሃትም «ምትሐት ነው!» ብለው ጮኹ።

ኢየሱስ ግን «አይዞአችሁ፥ እኔ ነኝ፤ አትፍሩ» ብሎ ተናገራቸው።

ሁልጊዜ ቀድሞ የሚናገረው ጴጥሮስም «ጌታ ሆይ፥ አንተስ ከሆንህ በውኃው ላይ ወደ አንተ እንድመጣ እዘዘኝ» ብሎ መለሰለት።

ኢየሱስም «ና» አለው።

ጴጥሮስም ከኢየሱስ በቀር ማንም አድርጎት የማያውቀውን ነገር አደረገ። ከታንኳይቱ ጐን ተሻግሮ ወረደ፤ በማዕበሉ ላይ ረገጠ፤ በውኃውም ላይ ወደ ኢየሱስ ሄደ!

ከዚያ በኋላ ግን ጴጥሮስ ዙሪያውን ተመለከተ። ነፋሱ ምን ያህል ብርቱ፣ ማዕበሉም ምን ያህል ትልቅ እንደ ሆነ አየ። ፈራ፤ መስጠምም ጀመረ። «ጌታ ሆይ፥ አድነኝ!» ብሎ ጮኸ።

ወዲያውም ኢየሱስ እጁን ዘርግቶ ያዘው።

ልዩነቱን ያመጣው ምንድን ነው? ጴጥሮስ ዓይኑን በኢየሱስ ላይ ሲያደርግ በውኃ ላይ ሄደ። ነፋሱንና ማዕበሉን ሲመለከት ግን ሰጠመ።

ለእኛም እንዲሁ ነው። በችግሮችህ ላይ ስታተኵር ግዙፍና አስፈሪ ይመስሉሃል፤ መስጠምም ትጀምራለህ። በኢየሱስ ላይ ስታተኵር ግን እርሱ ከማንኛውም ችግር እንደሚበልጥ ታስታውሳለህ።

ደግሞም ሌሎች ሁለት ነገሮችን ልብ በል። በመጀመሪያ፣ ከታንኳይቱ ለመውጣት የደፈረው ጴጥሮስ ብቻ ነበር። ሌሎቹ በጥንቃቄ፣ ሳይረጥቡ ተቀመጡ። የጴጥሮስ እምነት ፍጹም አልነበረም፤ እርሱ ግን እርምጃ ወሰደ።

ሁለተኛ፣ ጴጥሮስ በሰጠመ ጊዜ እንኳ ኢየሱስ እንዲሰጥም አልተወውም። ልክ እንደ ጮኸ ኢየሱስ ያዘው። አንተም ስትወድቅ፣ እምነትህም ሲደክም፣ አሁንም «ጌታ ሆይ፥ አድነኝ!» ብለህ መጮኽ ትችላለህ። እርሱ ሁልጊዜ እጁን ይዘረጋል።

አስብበት፦ አሁን ዓይንህን ከኢየሱስ ላይ እየሳቡ ያሉት «ነፋስና ማዕበል» ምንድን ናቸው?

ሞክረው፦ ብዙ ጊዜ በምታየው ቦታ «ዓይኔ በኢየሱስ ላይ» ብለህ ጻፍ። ዛሬ መጨነቅ ስትጀምር ቆም ብለህ ሐሳብህን ወደ እርሱ መልስ።

ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ ዓይኔን በነፋሱና በማዕበሉ ላይ ሳይሆን በአንተ ላይ እንዳደርግ እርዳኝ። ስፈራ በእምነት እርምጃ ለመውሰድ ድፍረት ስጠኝ። መስጠም ስጀምርም ልታድነኝ ሁልጊዜ እጅህን ስለምትዘረጋ አመሰግንሃለሁ። በስምህ፣ አሜን።