ቀን 13 — ነፋስ እንኳ ይታዘዘዋል

«ነቅቶም ነፋሱን ገሠጸው ባሕሩንም። ዝም በል፥ ፀጥ በል አለው። ነፋሱም ተወ ታላቅ ፀጥታም ሆነ። እንዲህ የምትፈሩ ስለ ምን ነው? እንዴትስ እምነት የላችሁም? አላቸው። እጅግም ፈሩና። እንግዲህ ነፋስም ባሕርም የሚታዘዙለት ይህ ማን ነው? ተባባሉ።»

— ማርቆስ 4:39-41

ቀኑን ሙሉ ሲያስተምር የዋለበት ረጅም ቀን ነበር። በመሸ ጊዜ ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን «ወደ ማዶ እንሻገር» አላቸው። ስለዚህ በታንኳ ተሳፍረው ጕዞ ጀመሩ።

ከዚያም ብርቱ ዐውሎ ነፋስ ተነሣ። የገሊላ ባሕር በኮረብቶች የተከበበ ነው፤ ስለዚህ ድንገተኛ ዐውሎ ነፋስ ምንም ምልክት ሳያሳይ ወደ ባሕሩ ሊወርድ ይችላል። ግዙፍ ማዕበሎች የታንኳይቱን ጐን እየመቱ ወደ ውስጥ ገቡ። ውኃ ታንኳይቱን ይሞላት ጀመር። ከደቀ መዛሙርቱ አንዳንዶቹ ልምድ ያላቸው ዓሣ አጥማጆች ነበሩ፤ እነርሱ እንኳ በጣም ፈሩ። እንደሚሰጥሙ እርግጠኞች ነበሩ።

ታዲያ ኢየሱስ የት ነበር? በታንኳይቱ በስተኋላ ነበር፤ ጭልጥ ብሎ ተኝቶ ነበር፤ ትራስም ተንተርሶ ነበር።

ደቀ መዛሙርቱ ቀሰቀሱትና «መምህር ሆይ፥ ስንጠፋ አይገድህምን?» ብለው ጮኹ።

ኢየሱስ ተነሣ። የሚጮኽን ውሻ እንደምትቈጣ ያህል ነፋሱንና ማዕበሉን ተናገራቸው፦ «ዝም በል፥ ፀጥ በል!» ወዲያውም ነፋሱ ቆመ። ማዕበሉ ሰከነ። ሁሉም ነገር ፍጹም ፀጥ አለ።

ከዚያም ኢየሱስ ወደ ደቀ መዛሙርቱ ዞር ብሎ «እንዲህ የምትፈሩ ስለ ምን ነው? እንዴትስ እምነት የላችሁም?» ብሎ ጠየቃቸው።

ደቀ መዛሙርቱ ቀደም ብለው ከፈሩት ይበልጥ አሁን በጣም ተደነቁ። እርስ በርሳቸውም «እንግዲህ ነፋስም ባሕርም የሚታዘዙለት ይህ ማን ነው?» ተባባሉ።

ዋናው ጥያቄ ይህ ነው፤ አይደለም? የአየሩን ሁኔታ የሚገዛ እግዚአብሔር ብቻ ነው። ባሕሩን ምን እንደሚያደርግ ሊያዝዘው የሚችል ፈጣሪ ብቻ ነው። ይህ ታሪክ ኢየሱስ እግዚአብሔር መሆኑን ያሳየናል።

ደግሞም በሕይወታችን ስለሚመጡ ዐውሎ ነፋሶች አንድ ነገር ያሳየናል። ኢየሱስን መከተል ማለት ምንም ዐውሎ ነፋስ አይገጥምህም ማለት አይደለም። ደቀ መዛሙርቱ በታንኳይቱ ውስጥ የገቡት ኢየሱስን ስለ ታዘዙ ነበር፤ ዐውሎ ነፋሱ ግን ያም ሆኖ መጣ። አንተም ዐውሎ ነፋስ ሊገጥምህ ይችላል፦ የሚያስፈራ የሕመም ዜና፣ በቤተሰብ ውስጥ ያለ ችግር ወይም እየፈረሰ ያለ ጓደኝነት።

ነገር ግን ከእነርሱ ጋር በታንኳይቱ ውስጥ ማን እንደ ነበረ አስታውስ። ኢየሱስ በታንኳህ ውስጥ ሲኖር፣ ዐውሎ ነፋሱ ሊያሸንፍ አይችልም። በዙሪያህ ያለውን ዐውሎ ነፋስ ፀጥ ሊያሰኝ ይችላል። ወይም በውስጥህ ያለውን ዐውሎ ነፋስ ፀጥ ሊያሰኝ ይችላል። ያም ሆነ ይህ፣ ሁሉን የሚቈጣጠረው እርሱ ነው።

አስብበት፦ አሁን በሕይወትህ ውስጥ ኢየሱስን ልትታመንበት የሚያስፈልግህ «ዐውሎ ነፋስ» የትኛው ነው?

ሞክረው፦ በሚቀጥለው ጊዜ ፍርሃት ሲሰማህ፣ ደቀ መዛሙርቱ የጠየቁትን ጥያቄ አስታውስ፦ «ይህ ማን ነው?» ከዚያም እንዲህ ብለህ መልስለት፦ «ነፋስ እንኳ የሚታዘዝለት ኢየሱስ ነው።»

ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ ነፋስና ማዕበል እንኳ እስኪታዘዙልህ ድረስ እጅግ ኃያል ነህ። በሕይወቴ ዐውሎ ነፋስ ሲመጣ እንዳልደናገጥ፣ ነገር ግን በአንተ እንድታመን እርዳኝ። ሁልጊዜ በታንኳዬ ውስጥ ስላለህ አመሰግንሃለሁ። በስምህ፣ አሜን።