ቀን 4 — ቅዱስ፣ ቅዱስ፣ ቅዱስ

«ንጉሡ ዖዝያን በሞተበት ዓመት ጌታን በረጅምና ከፍ ባለ ዙፋን ላይ ተቀምጦ አየሁት፥ የልብሱም ዘርፍ መቅደሱን ሞልቶት ነበር። ሱራፌልም በዙሪያው ቆመው ነበር፤ ለእያንዳንዳቸውም ስድስት ስድስት ክንፍ ነበራቸው፤ በሁለት ክንፍ ፊታቸውን ይሸፍኑ ነበር፥ በሁለትም እግሮቻቸውን ይሸፍኑ ነበር፥ በሁለትም ይበርሩ ነበር። አንዱም ለአንዱ፦ ‹ቅዱስ ቅዱስ ቅዱስ የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር፤ ምድር ሁሉ ከክብሩ ተሞልታለች› እያለ ይጮኽ ነበር።»

— ኢሳይያስ 6:1-3

አንድ ቀን ነቢዩ ኢሳይያስ ራእይ አየ። እግዚአብሔር ከፍ ባለ ዙፋን ላይ ተቀምጦ አየ። እርሱ እጅግ ታላቅ ከመሆኑ የተነሣ የልብሱ ዘርፍ ብቻ መቅደሱን ሁሉ ሞልቶት ነበር። በዙሪያውም ሱራፌል የሚባሉ መላእክትን የሚመስሉ አስደናቂ ፍጥረታት ይበርሩ ነበር። እነርሱም እርስ በርሳቸው «ቅዱስ ቅዱስ ቅዱስ!» እያሉ ይጮኹ ነበር።

ለምን ሦስት ጊዜ ይሉታል? በዕብራይስጥ ቋንቋ አንድን ቃል መደጋገም ያንን ቃል በተቻለ መጠን ለማጠንከር የሚደረግ ነው። «ቅዱስ» አንድ ጊዜ ማለት በጣም ቅዱስ ማለት ነው። ሦስት ጊዜ ማለት ግን ሊኖር ከሚችለው ሁሉ እጅግ የላቀ ቅዱስ ማለት ነው። መጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔርን «ፍቅር፣ ፍቅር፣ ፍቅር» ወይም «ብርቱ፣ ብርቱ፣ ብርቱ» ብሎ አያውቅም። ነገር ግን «ቅዱስ ቅዱስ ቅዱስ» ይለዋል።

ታዲያ ቅዱስ ማለት ምን ማለት ነው? የተለየ ማለት ነው፤ ከማንኛውም ነገር ፈጽሞ የተለየ ማለት ነው። እግዚአብሔር ፍጹም ንጹሕ ነው። በእርሱ ዘንድ ምንም ክፉ ነገር የለም። ትንሽ እንኳ የለም። እርሱ ከቶ ዋሽቶ አያውቅም፤ ራስ ወዳድ ሆኖ አያውቅም፤ ተሳስቶም አያውቅም። ኃጢአት ሠርተው የማያውቁት ሱራፌል እንኳ በፊቱ ፊታቸውን ይሸፍኑ ነበር።

ኢሳይያስ እግዚአብሔር ምን ያህል ቅዱስ እንደ ሆነ ባየ ጊዜ ራሱንም በድንገት በግልጽ አየ። «ወዮልኝ!» ብሎ ጮኸ። እንደ እግዚአብሔር ንጹሕ እንዳልሆነ ዐወቀ። ይህ ወደ ብሩህ ክፍል ገብተህ በጫማህ ላይ ያለውን ጭቃ ሁሉ በድንገት እንደ ማየት ነው።

እግዚአብሔር ግን ኢሳይያስን በዚያው አልተወውም። ከሱራፌል አንዱ የሚነድድ ፍም ይዞ ወደ እርሱ በረረ፤ ከንፈሩንም ነካና በደሉ እንደ ተወገደለት ነገረው። እግዚአብሔር ኢሳይያስን አነጻው።

ይህ በሚቀጥለው ሳምንት የምንማረውን ነገር አስቀድመን የምንቃኝበት ነው። እግዚአብሔር ቅዱስ ነው፤ እኛ ግን ቅዱሳን አይደለንም። ይህ ትልቅ ችግር ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር እኛን የሚያነጻበት መንገድ አለው፤ እርሱም ከሁሉ የሚበልጥ የምሥራች ነው።

ለአሁኑ ይህን አስታውስ፦ እግዚአብሔር እንደ እኛ ያለ፣ ግን ትልቅና ብርቱ የሆነ ሰው ብቻ አይደለም። እርሱ ቅዱስ ነው። አምልኮአችን፣ አክብሮታችንና ልባችን ሁሉ ይገባዋል።

አስብበት፦ ኢሳይያስ እግዚአብሔርን ባየ ጊዜ መጀመሪያ ያደረገው የራሱን ኃጢአት ማየት ነበር። ይህ ለምን የሆነ ይመስልሃል?

ሞክረው፦ «ቅዱስ» የሚለውን ቃል በማስታወሻ ደብተርህ ላይ በትልቁ ጻፍ። ከሥሩም ዛሬ ስለ ትርጉሙ የተማርካቸውን ሦስት ነገሮች ጻፍ።

ቅዱስ፣ ቅዱስ፣ ቅዱስ አምላክ ሆይ፣ አንተ ፍጹም መልካምና ንጹሕ ነህ። እንደ አንተ ያለ ማንም የለም። አንተን እንደ ትንሽ የቆጠርሁባቸው ጊዜያት ስላሉ አዝናለሁ። ለኢሳይያስ እንዳደረግኸው ሰዎችን ስለምታነጻ አመሰግንሃለሁ። በሚገባህ መንገድ እንዳመልክህ እርዳኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።