ቀን 24 — እግዚአብሔር «ቆይ» ሲል

«የእግዚአብሔርን ቸርነት በሕያዋን ምድር አይ ዘንድ ባላምን ኖሮ በደከምሁ ነበር። እግዚአብሔርን ጠብቅ፤ በርታ፥ ልብህም ይጽና፤ አዎን፥ እግዚአብሔርን ጠብቅ።»

— መዝሙር 27:13-14

መጠበቅ ከባድ ነው። የገናን ጠዋት መጠበቅ። ረጅም ሰልፍ ላይ ቆሞ መጠበቅ። ለቡድኑ በተደረገው የምርጫ ሙከራ ማለፍህን ለመስማት መጠበቅ። ቁመትህ እስኪጨምር መጠበቅ። አንዳንድ ጊዜ ዓለም ሁሉ፦ «ገና ነው» የሚልህ ይመስላል።

አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔርም እንደዚያው የሚል ይመስላል። ትጸልያለህ፤ ደጋግመህ ትጸልያለህ፤ ነገር ግን ምንም የሚሆን ነገር ያለ አይመስልም። እግዚአብሔር አልሰማኝ ይሆን? ግድ አይሰጠውም ይሆን?

ልታውቀው የሚገባ አንድ አስፈላጊ ነገር ይኸውልህ፦ እግዚአብሔር ጸሎትህን ሁልጊዜ ይሰማል፤ ሁልጊዜም ይመልሳል። ነገር ግን መልሱ ሁልጊዜ «አዎ» አይደለም። አንዳንድ ጊዜ የተሻለ ነገር ስለሚያውቅ መልሱ «አይሆንም» ነው። አንዳንድ ጊዜ ደግሞ መልሱ «ቆይ» ነው።

አብርሃምን አስብ። እግዚአብሔር ለአብርሃምና ለሚስቱ ለሣራ ወንድ ልጅ እንደሚወልዱ ቃል ገባላቸው። አብርሃም ግን ያን ጊዜ 75 ዓመት ሆኖት ነበር! ከዚያም ጠበቁ። ጠበቁ። አሁንም ጠበቁ። 25 ዓመት ሙሉ ጠበቁ። ልጃቸው ይስሐቅ በመጨረሻ ሲወለድ አብርሃም 100 ዓመቱ ነበር። እግዚአብሔር የገባውን ቃል ፈጸመ፤ ያውም ልክ እርሱ ባሰበው ጊዜ።

ዳዊት መዝሙር 27ን የጻፈው አስቸጋሪና አስፈሪ በሆነ ጊዜ ነበር። እንዴት መጠበቅን እንደ መረጠ ተመልከት። በመጀመሪያ፣ «የእግዚአብሔርን ቸርነት በሕያዋን ምድር» እንደሚያይ እርግጠኛ ነበር። ገና ባያየውም እንኳ የእግዚአብሔር ቸርነት እንደሚመጣ ታምኖ ነበር።

ሁለተኛ፣ በሚጠብቅበት ጊዜ «በርታ፥ ልብህም ይጽና» አለ። ይህ የሚገርም ነው፤ አይደለም እንዴ? መጠበቅ ድፍረት ይጠይቃል! ምንም የሚሆን ነገር በማይመስልበት ጊዜ እግዚአብሔርን መታመን መቀጠል ጀግንነት ነው። ተስፋ ቆርጦ ከመተው ይልቅ መጸለይን መቀጠል ጀግንነት ነው።

መጠበቅ ጊዜን ማባከን አይደለም። አንተ በምትጠብቅበት ጊዜ እግዚአብሔር በውስጥህ አንድ ነገር እያሳደገ ነው፦ ትዕግሥትን፣ መታመንንና የበረታ እምነትን። መሬት ውስጥ የተቀበረ ዘር ምንም የሚሆንበት ነገር የሌለ ይመስላል። ከአፈሩ በታች ግን ሥሮቹ እያደጉ ናቸው።

ስለዚህ አንድን ነገር ከእግዚአብሔር እየጠበቅህ ከሆነ ተስፋ አትቁረጥ። መጸለይህን ቀጥል። መታመንህን ቀጥል። እርሱ አልረሳህም።

አስብበት፦ እግዚአብሔር እንዲመልስልህ እየጠበቅኸው ያለ ጸሎት አለ? በምትጠብቅበት ጊዜ «በርታ፥ ልብህም ይጽና» የሚለውን ቃል እንዴት ልትኖርበት ትችላለህ?

ሞክረው፦ እየጠበቅኸው ያለውን አንድ ጸሎትና የዛሬውን ቀን ጻፍ። ስለ እርሱ መጸለይህን ቀጥል። እግዚአብሔር ሲመልስልህ እንዴት እንደ መለሰልህ ጻፍ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ መጠበቅ ከባድ ነው። አንተ እንደምትሰማኝና ለሁሉም ነገር ምርጡን ጊዜ እንደምታውቅ እንድታመን እርዳኝ። በምጠብቅበት ጊዜ ብርቱና ደፋር አድርገኝ። ቸርነትህን እንደማይ አምናለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።