ቀን 22 — እግዚአብሔርን ይቅርታ መጠየቅ

«አቤቱ፥ እንደ ቸርነትህ ማረኝ፤ እንደ ምሕረትህም ብዛት መተላለፌን ደምስስ። ከበደሌ ፈጽሞ እጠበኝ፥ ከኃጢአቴም አንጻኝ። … አቤቱ፥ ንጹሕ ልብን ፍጠርልኝ፥ የቀናውንም መንፈስ በውስጤ አድስ።»

— መዝሙር 51:1-2, 10

ንጉሥ ዳዊት እግዚአብሔርን ይወድ ነበር። ብዙዎቹን መዝሙራት የጻፈው እርሱ ነው። ነገር ግን አንድ ጊዜ ዳዊት እጅግ ክፉ ነገር አደረገ። ሊደብቀው ሞከረ፤ ያም ወደ ሌሎች ብዙ ክፉ ነገሮች መራው። ለረጅም ጊዜም ምንም እንዳልተፈጠረ መሰለ።

ከዚያም እግዚአብሔር ናታን የሚባል ነቢይ ዳዊትን እንዲያነጋግረው ላከው። ናታን ዳዊት ያደረገውን እንዲያይ ረዳው። ዳዊትም ምክንያት አላቀረበም። ሌላውን ሰው አልወቀሰም። «እግዚአብሔርን በድያለሁ» አለ። ከዚያም እግዚአብሔርን ይቅርታ የጠየቀበትን ጸሎት መዝሙር 51ን ጻፈ።

እንዲህ ያለው ጸሎት ትልቅ ስም አለው፦ መናዘዝ። መናዘዝ ማለት ስለ ኃጢአትህ ከእግዚአብሔር ጋር መስማማት ማለት ነው። መደበቅህን ታቆማለህ፣ ማስመሰልህን ታቆማለህ፣ ለእግዚአብሔርም እውነቱን ትነግረዋለህ፦ ይህን አድርጌአለሁ፤ ስሕተትም ነበር።

እግዚአብሔር አስቀድሞ የሚያውቅ ከሆነ ለምን እንናዘዛለን? ምክንያቱም ኃጢአትን መደበቅ በጣትህ ውስጥ እሾህ እንደ መያዝ ነው። ካላወጣኸው ቀይ ይሆናል፤ ያምማልም። እንዲድን መጀመሪያ ማውጣት አለብህ። ኃጢአትን ደብቀን ስንይዝ ውስጣችንን ይጎዳናል፤ በእኛና በእግዚአብሔር መካከልም ይገባል። ወደ ብርሃን ስናወጣው ግን እግዚአብሔር ሊፈውሰው ይችላል።

ዳዊት የተጠቀመባቸውን ቃላት ተመልከት። «ደምስስ።» «እጠበኝ።» «አንጻኝ።» ዳዊት ራሱን ማንጻት እንደማይችል ያውቅ ነበር። ይህን ማድረግ የሚችለው እግዚአብሔር ብቻ ነው። እግዚአብሔርም ይቅር አለው።

ከዚያም ዳዊት ተጨማሪ ነገር ለመነ፦ «ንጹሕ ልብን ፍጠርልኝ።» ስላለፈው ነገር ይቅርታ ማግኘት ብቻ አልፈለገም። ያንኑ ነገር ደጋግሞ እንዳያደርግ እግዚአብሔር እንዲለውጠው ፈለገ።

በኢየሱስ ካመንህ፣ አስቀድመህ ይቅር የተባልህ የእግዚአብሔር ልጅ ነህ። መናዘዝ እንደገና ልጁ አያደርግህም። ነገር ግን ከቤተሰብህ አንዱን ይቅርታ እንደ መጠየቅ፣ ከእርሱ ጋር ያለህን ወዳጅነት የቀረበና ግልጽ ያደርገዋል።

ቀን 15ን አስታውስ፦ እግዚአብሔር ይቅር ሲል ኃጢአትህን ምሥራቅ ከምዕራብ እንደሚርቅ ያህል ያርቀዋል።

አስብበት፦ ሰዎች ኃጢአታቸውን ከመናዘዝ ይልቅ ለመደበቅ የሚሞክሩት ለምን ይመስልሃል?

ሞክረው፦ ለአንድ ደቂቃ በጸጥታ ተቀምጠህ እግዚአብሔርን «ይቅርታ ልጠይቅበት የሚገባ ነገር አለ?» ብለህ ጠይቀው። ከዚያም ንገረው። አንድን ሰው ጎድተህ ከሆነም እርሱንም ይቅርታ ጠይቀው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ማረኝ። [ያደረግኸውን ንገረው] ስላደረግሁ አዝናለሁ። እባክህ እጠበኝ። ይቅር እንድባል ኢየሱስ ስለ ሞተልኝ አመሰግንሃለሁ። ንጹሕ ልብን ፍጠርልኝ፤ ዳግመኛም እንዳላደርገው እርዳኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።