ቀን 20 — አባታችን

«እንግዲህ እናንተስ እንዲህ ጸልዩ። በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ፥ ስምህ ይቀደስ፤ መንግሥትህ ትምጣ፤ ፈቃድህ በሰማይ እንደ ሆነች እንዲሁ በምድር ትሁን።»

— ማቴዎስ 6:9-10

የኢየሱስ ደቀ መዛሙርት እርሱ ሲጸልይ ሁልጊዜ ያዩት ነበር። በማለዳ ይጸልይ ነበር። በተራራ ላይ ሌሊቱን ሙሉ ይጸልይ ነበር። ትልቅ ውሳኔ ከማድረጉ በፊት ይጸልይ ነበር። ስለዚህ አንድ ቀን «ጌታ ሆይ፥ … እንጸልይ ዘንድ አስተምረን» (ሉቃስ 11:1) ብለው መጠየቃቸው አያስገርምም።

ኢየሱስም የሚከተሉትን ምሳሌ ሰጣቸው፤ ማቴዎስም ይህን ኢየሱስ በተራራ ላይ ባስተማረው ታዋቂ ስብከት ውስጥ ጽፎታል። ያስተማረውን ጸሎት በዓለም ዙሪያ ያሉ ክርስቲያኖች ለሁለት ሺህ ዓመታት ሲጸልዩት ኖረዋል። እኛም የጌታ ጸሎት ብለን እንጠራዋለን። እስቲ አጀማመሩን እንመልከት፤ መጀመሪያው ብዙ ነገር ያስተምረናልና።

«አባታችን ሆይ።» ኢየሱስ «የዓለማት ሁሉ ፈጣሪ ሁሉን ቻይ አምላክ ሆይ» ብለን እንድንጀምር ሊነግረን ይችል ነበር። እግዚአብሔርም በእርግጥ እንዲሁ ነው! ኢየሱስ ግን እግዚአብሔርን አባት ብለን እንድንጠራው ይጋብዘናል። በኢየሱስ ካመንህ የእግዚአብሔር ልጅ ነህ (ቀን 14ን ታስታውሳለህ?)፤ ስለዚህ አንድ ልጅ ወደሚወደው አባቱ እየሮጠ እንደሚሄድ ወደ እርሱ መምጣት ትችላለህ። ያማሩ ቃላት አያስፈልጉህም። መፍራትም አያስፈልግህም።

«በሰማያት የምትኖር።» ነገር ግን እርሱ እንደ ማንኛውም አባት አይደለም። በሰማይ ነው፤ ይህም ማለት ከሁሉ በላይ ነው፤ ሁሉንም ማድረግ ይችላል። ስለዚህ ወደ እግዚአብሔር የምንመጣው ቅርብ ወደ ሆነ እና ታላቅ ወደ ሆነ አምላክ ነው። ሹክሹክታን እንኳ ለመስማት ቅርብ ነው፤ ማንኛውንም ነገር ለመቻል ደግሞ ታላቅ ነው።

«ስምህ ይቀደስ።» «ይቀደስ» ማለት እንደ ቅዱስ ይከበር ማለት ነው። እኛን ጨምሮ በየቦታው ያሉ ሰዎች ሁሉ የእግዚአብሔርን ስም እንዲያከብሩና እርሱ ምን ያህል ድንቅ እንደ ሆነ እንዲያዩ እየለመንን ነው።

«መንግሥትህ ትምጣ፤ ፈቃድህ … ትሁን።» ይህ ድፍረት የሚጠይቅ ጸሎት ነው። ትርጉሙም አምላኬ ሆይ፥ የእኔን መንገድ ብቻ ሳይሆን የአንተን መንገድ እፈልጋለሁ ማለት ነው። የሚያስፈልገንን ማንኛውንም ነገር ከመለመናችን በፊት፣ ኢየሱስ እግዚአብሔር ስለሚፈልገው ነገር እንድናስብ ያስተምረናል።

አስተዋልህ? የጌታ ጸሎት የመጀመሪያው ክፍል ፈጽሞ ስለ እኛ አይደለም። ስለ እግዚአብሔር ነው። እግዚአብሔር ማን እንደ ሆነ በማስታወስ ስንጀምር፣ ችግሮቻችን አይጠፉም፤ ነገር ግን ወደ ትክክለኛ መጠናቸው ያንሳሉ።

ነገ ቀጥሎ የሚመጣውን እንመለከታለን፤ ይኸውም የሚያስፈልገንን መለመን ነው። ዛሬ ግን ጸሎትህን ቀና ብለህ ወደ ላይ በመመልከት መጀመርን ብቻ ተለማመድ።

አስብበት፦ እግዚአብሔርን «አባት» ብሎ መጸለይ በደንብ ወደማታውቀው ሰው ከመጸለይ በምን ይለያል?

ሞክረው፦ የጌታን ጸሎት ቀስ ብለህ፣ አንድ በአንድ መስመር እየጸለይህ ሂድ። ከእያንዳንዱ መስመር በኋላ ቆም በልና በራስህ ቃላት አንድ ዓረፍተ ነገር ጨምር።

በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ፥ አባት ብዬ ልጠራህ ስለምችል አመሰግንሃለሁ። አንተ ታላቅና ቅዱስ ነህ፤ ስምህም ድንቅ ነው። በቤቴ፣ በትምህርት ቤቴና በልቤ ውስጥ መንግሥትህ እንድትመጣ፣ ፈቃድህም በሰማይ እንደ ሆነች እንዲሁ እንድትሆን እፈልጋለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።