የዕለት ማስታወሻ፣ ክፍል አምስት

ዓርማህን ዘርጋ፣
አሕዛብ እንዲገዙ እዘዝ፤
አንተን አምላካቸው፣
ንጉሣቸውና ጠባቂያቸው ብለው ይመኑ።

በዚያ ዓመት፣ ፌብሩዋሪ 1839 ላይ በተፈጸመው የአገልግሎት ዘመን፣ በዚያ ወረዳ ጥቂት መቶዎች ሰዎች ወደ ቤተ ክርስቲያን ተጨመሩ። ከጥቂት ቀናት በኋላ ወደ ዊልያምስፖርት ሄድሁ፤ በዚያም በወንድም ሲ. ቤት ጥቂት ቀናት ቆየሁ፤ በፔንስልቬንያ በምትገኘው በዋሽንግተንም እጅግ መልካም የሆኑ በርካታ ስብሰባዎችን ተካፈልሁ። የነጮቹ የሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን ሽማግሌ የመስበክ ተራ ሰጡኝ፤ እኔም ተቀበልሁት። በተለየ ልመና በሳንባ ነቀርሳ በሽታ የመጨረሻ ደረጃ ላይ የነበረችን አንዲት ነጭ ወጣት ሴት ጠየቅሁ፤ ስለ ነፍሷ መዳን ካነጋገርኋት በኋላም ታላቅ እርካታ አገኘሁ፤ እርሷም አሁን በአብርሃም እቅፍ እንዳረፈች ተስፋ አደርጋለሁ። በዋሽንግተን በተደረገ የሩብ ዓመት ስብሰባ ተገኘሁ፤ በዚያም ብርቱ የሆኑ ምክሮችን ሰማሁ—እግዚአብሔርም ቃሉን አጸና፤ ወሰን በሌለው ኃይሉም ቀድሞ የዳንስ ቤት ትጠብቅ የነበረችን አንዲት ሴት ያዛት፤ ከእርሷም ጋር ቤተ ሰቧንም (በቅርቡ ከሞተው ባሏ በቀር) ያዘ፤ እነርሱም አምስት ሆነው ከእግዚአብሔር እጅ ምሕረትን ለማግኘት ድምፃቸውን ከፍ አድርገው ጮኹ፤ ከዚያም በኋላ ቤተ ክርስቲያንን ተቀላቀሉ፤ አሮጊቷ እጅግ ቁም ነገረኛ ሆነው ታዩ፤ ሁሉም በፍቅር ማዕዱ ላይ መልካም ምስክርነት ተናገሩ።

ወደ ዌይንስበርግ እንድሄድ በደብዳቤ ልዩ ግብዣ ደረሰኝ፤ እኔም ተቀበልሁት፤ ለእኔ ተብሎ በተለይ በተላከ አንድ ወንድም ወደዚያ ከተወሰድሁ በኋላም በአሮጌው የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ተናገርሁ። ረቡዕ ምሽት በፍርድ ቤቱ አዳራሽ ተናገርሁ፤ ወሩ ፌብሩዋሪ ነበር፤ በእግር መሄድም እጅግ አስቸጋሪ ነበር፤ ወዳጆቹ እጅግ ደጎች ነበሩ፤ ጥቁሮች ግን ጥቂቶች ነበሩ፤ የቤተ ክርስቲያኑ አባላት ሁለት ብቻ ነበሩ፤ ስድስትም ተቀላቀሉ። አምስት ጊዜ ተናገርሁላቸው—ግዴታዬን ከፈጸምሁ በኋላ ከእግዚአብሔርና ከሰው ጋር በሰላም ሆኜ ተነሣሁ። ወደ ዋሽንግተን ስመለስ አንድ ሳምንት ወይም አሥር ቀን ቆየሁ፤ በሰንበት ቀንና በሌሊት ሦስት ስብከቶችን ሰበክሁ። የከተማዪቱ ከንቲባ ማናቸውንም ቤተ ክርስቲያን በሚያውክ ሰው ወይም ሰዎች ላይ ከባድ ቅጣት እንደሚጥሉ አስታወቁ፤ ይህም፣ እኔ የእውነትን ቃል ለማወጅ ስጥር፣ ከሁከተኛው ሕዝብ እጅግ ዱርዬ የሆኑት አንዳንዶቹ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ በአክብሮት እንዲቀመጡ አደረጋቸው። ከዚያ በኋላ ወደ ሜኮኖበርግ ሄድሁ፤ አሥራ አንድ ስብከቶችንም ሰበክሁ።

በማርች ወደ ፒትስበርግ ሄድሁ፤ በደስታም ተገናኘን፤ በመጀመሪያው የመስበክ ተራዬም ከኢሳይያስ ምዕራፍ 50 ቍጥር 31 ተነሥቼ ተናገርሁ። ከዚያም ሦስት ወይም አራት ሳምንት አረፍሁ፤ በዚያ ጊዜ ውስጥ ወደ ሲንሲናቲ እንድሄድ አእምሮዬ እጅግ ተጨነቀ—መጓዝ አስቸጋሪ ነበር፤ እግዚአብሔር ግን ለሕዝቡ ሁልጊዜ መንገድ ያዘጋጃል። ለእግዚአብሔርም ለእኔም ወዳጅ የሆነ አንድ ሰው ከአንድ ሰባኪና ከቤተ ሰቡ ጋር በአንድ የእንፋሎት መርከብ ላይ ስፍራ አስገኘልኝ፤ እዚያም በደረስሁ ጊዜ በዚያ ላሉ ወዳጆች፣ ለሽማግሌ ኪንግና ለሚስታቸው በመልካም ተጠቆምሁ፤ እነርሱንም አገኘኋቸው። ሥራዬ መስበክ እንደ ሆነ ነገርኋቸው። የመስበክ ተራ ተሰጠኝ። ብዙ ጊዜ ተናገርሁ፤ ጌታም የደካማዋን ትል ጥረት ተቀበለ፤ አማኞችም በተቀደሰ ሃይማኖታቸው ታነጹ። ጉብኝቴ የደስታ ነበር። ሽማግሌው በብርቱ ስላመሰገኗቸው ትንንሽ መጻሕፍቶቼ በነፋስ እንደሚወሰድ ያህል ተሸጡ፤ ሁለተኛውን እትም እንዳሳትምም አበረታቱኝ፤ እኔም አሳተምሁት—ስለዚህም የሚሸጥ ሌላ አንድ ሺህ ቅጂ ነበረ፤ በዚህም ተሳካልኝ። ከመጨረሻው ስብከት በኋላ አምስት ሰዎች ቤተ ክርስቲያንን ተቀላቀሉ።

ከዚያም ወደ ዴይተን፣ ኦሃዮ ሄድሁ፤ ትልቅ ጉባኤና ሕንፃም አገኘሁ። በዚያ የነበሩት ጥቁሮች ቍጥር እጅግ ብዙ ነበር—በዚያም ስድስት ስብከቶችን፣ በሌላኛውም ቤተ ክርስቲያን አንድ ስብከት ሰበክሁ። ሁለቱም አብያተ ክርስቲያናት ረዱኝ። ከዚያም ወደ ሃምብልተን የእንፋሎት መርከብ ያዝሁ፤ ይህች በመልካም ስፍራ የተቈረቈረች ከተማ ናት፤ በዚያም ሁለት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ አባላቱ በየስፍራው እጅግ ተበትነው የነበሩ ቢሆንም፣ በጌታ እጅግ የተወደደ መልካም ጉብኝት አደረግሁ። ነገር ግን አንድ የተከበረ ወንድም፣ የእግዚአብሔር ሰው፣ በዚያ ተቀምጦ ሀያ ያህል ሰዎች ያሉበትን አንድ ማኅበር መሥርቶ ነበር፤ ማኅበሩም ገና እየበለጸገ ነበር። ሁለት ስብከቶችን ከሰበክሁ በኋላ ወደ ሲንሲናቲ በእንፋሎት መርከብ ተሳፈርሁ፤ ሰዎችን ወደ ክርስቶስ ክንድ የምጠራበት አዲስ አቅጣጫ በአእምሮዬ እስኪከፈትልኝ ድረስ በዚያ ጥቂት ጊዜ ቆየሁ። ትንንሽ ጽሑፎቼን በቅርቡ ማሳተሜ ገንዘብ እጅግ እንዲያጥረኝ አድርጎ ነበር (የ1000 ቅጂዎች የማሳተሚያ ዋጋ 38 ዶላር ነበር)። ለጕዞዬ በሆነ መንገድ የረዱኝ ሰዎች ነበሩ። በዚያ የሰንበት ማለዳ ሽማግሌው በሌሉበት ጊዜ፣ ሁለት ልብ ያላቸው በሚመስሉ አንዳንድ ሰዎች መካከል ሁከት ነበር፤ ሆኖም እነርሱ የቤተ ክርስቲያን ኃላፊዎች ነበሩ። ነገር ግን እግዚአብሔር መንገድ የሌለ በሚመስልበት ስፍራ መንገድን ሊያዘጋጅ ይችላል። ወይዘሮ ኢ. ጄ.፣ ባለቤታቸውና ልጆቻቸው ሰባት ዶላር ስጦታ ሰጡኝ፤ ሌላ ወዳጅ ደግሞ ምቹ በሆነች መርከብ ውስጥ መልካም የክፍል መቀመጫ እንዳገኝ ማለደልኝ፤ ልዩነትም አልተደረገብኝም—ካፒቴኑ ጨዋ ሰው ነበር። ከጌታ መንፈስ ጋር ጣፋጭ ኅብረት አደረግሁ። ነገር ግን በጕዞአችን መጨረሻ አካባቢ አንድ የሚያሳዝን ነገር ሆነ፤ ይህም እጅግ በጣም አስፈሪ መሰለኝ። በመርከቢቱ ላይ ዕብድ የተባለች አንዲት ሴት ነበረች። እኔ ግን የአእምሮ ተስፋ መቍረጥ የተጫናት መሰለኝ። ራሷን አስፈሪ ኃጢአተኛ አድርጋ አይታ ነበር፤ በትካዜ ውስጥም ተቀምጣ ነበር፤ አልፎ አልፎ ብቻ እንደ መንቃት ብላ እንዳይጐዱአት እንድንከለክልላት ትለምነን ነበር። አንድ ጊዜ እንዴት እንደ ሆነች ጠየቅኋት። እርሷም፦ «አንዳንድ ሰዎች ሲነጋገሩ እሰማለሁ፤ ይጐዱኛል—ራሴን በውኃ ባሰጥም ነበር፤ ነገር ግን ይህ እንዴት ያለ ኃጢአት ነው» ብላ መለሰች። አንዲት ሴትና እኔ ልናጽናናት ጣርን፤ ከዚያም በኋላ ያቺ ሴት ስለ ማዕበሎቹ የሚናገረውን አነበበችላት። እርሷም እጅግ ጸጥ ብላ ተቀመጠች፤ ከዚያም ድንገት ብድግ ብላ ቆመች፤ መጸለይም እንዳለባት ተናገረች። በአጠገቤ እንድትንበረከክ ነገርኋት፤ እርሷም በሥርዓት እንዲሁ አደረገች፤ በመጀመሪያ በደችኛ ጸለየች፤ እግዚአብሔር ወይም ኢየሱስ ስትል ብቻ እንጂ ልረዳት አልቻልሁም፤ ከዚያም በእንግሊዝኛ ልብ በሚነካ ሁኔታ ጸለየች፤ ከዚያም እጆቿን አጨብጭባ ሸክም ከላዬ አንሥቶልኛል አለች—ይህም ከቀትር በፊት በ10 ወይም በ11 ሰዓት ገደማ ነበር። ተነሥታ ፊቷንና እጆቿን ታጠበች፤ ጠጕሯን አበጠረች፤ ከዚያም ቆብ አደረገች፤ ሌላ ሰው መሰለች፤ እስከ ሻማ ማብሪያ ሰዓትም ድረስ እንዲሁ ቆየች፤ እርሷና ያቺ ወጣት ሴት እየተመላለሱ ይነጋገሩ ነበር። እኔም እያነበብሁ ነበር፤ እርሷን ከመንከባከብም ጭንቀት እጅግ እንደ ተገላገልሁ ተሰማኝ። ድንገት የክፍሎቹ አገልጋይ ገብታ ስለ እርሷ ጠየቀችኝ፤ ከአጠገቤ ከጠፋች ገና አምስት ደቂቃ ብቻ የሆነ መሰለኝ። ካፒቴኑ ፍለጋ አደረገ፤ ወደ መርከቡ የታችኛው ወለል ወርዶም በዚያ አገኛት፤ እርሷ ግን በዚያ እንድትቆይ እጅግ ስለ ለመነችው ተዋት። መርከቢቱ በማግሥቱ ጠዋት ፀሐይ ስትወጣ ፖርትስመዝ ደረሰች፤ በዚያችም ጠዋት በ8 ሰዓት ከመርከቢቱ ወደ ውኃው ዘላ ስትገባ ታየች። ጀልባ አውርደው ሊያድኗት ሞከሩ፤ ነገር ግን ሳይደርሱባት ዳግመኛ ላትወጣ ሰጠመች፤ እኔም በእግዚአብሔር ቃል ሥልጣን እናገራለሁ፦ ራሱን የሚገድል ማንም የዘላለም ሕይወት የለውም። አንባቢ ሆይ፣ መንፈስ በረሮ ሄዶ የዘላለምን ቅጣት እንድትቀበል እንዳይተውህ፣ በእግዚአብሔር መንፈስ እንዴት እንደምትቀልድ ተጠንቀቅ፤ እጅግ አድርገህ ተጠንቀቅ።

ማስጠንቀቂያውን ተቀበል፣ ተመለስ በሕይወትም ኑር፤
እግዚአብሔርም መንፈሱን ይሰጣል።

ከመርከብ ከወረድሁ በኋላ በባዕድ አገር እንደ መጻተኛ ሆንሁ፤ ጌታ ግን በችግር ጊዜ ሁልጊዜ ያዘጋጃል። በዚህም መሠረት አንድ ጨዋ ሰው መርቶ ከአንድ ወዳጅ ጋር አስተዋወቀኝ፤ እርሱም ተቀብሎ በደግነት አስተናገደኝ፤ በጥቂት ቀናትም ውስጥ ከባለአደራዎቹ ከአንዱ ጋር አስተዋወቀኝ፤ እርሱም ወደ ቤተ ክርስቲያኒቱ እንኳን ደኅና መጣሽ አለኝ። አሁን የአገልግሎት ስፍራዬ መንፈስ ይሰማኝ ጀመር። ሐሙስ ሌሊት የመስበክ ተራዬን ፈጸምሁ። በዚያ ስፍራ ሴት ስትሰብክ መስማት ፈጽሞ እንግዳ ነገር ነበር፤ ስለዚህም ብዙ መነሣሣትን ፈጠረ፤ ሰዎቹም ሁሉ ዓይን ብቻ ሆነው ምንም ስላልጸለዩ ድካሜን እጅግ ከባድ አደረገው። በሰንበት ቀን ግን ቤቱ በሰዎች ተጨናነቀ፤ አንድ የቀድሞ ከሃዲም ዳጎን በታቦቱ ፊት እንደ ወደቀ በወለሉ ላይ ወደቀ። ስድስት ሰዎች በሙከራ ጊዜ ቤተ ክርስቲያንን ተቀላቀሉ። በቀጣዩ ሰንበት የሽማግሌ ፒተርስ የሩብ ዓመት ስብሰባ ተደረገ፤ በዚያ የተገኙትም ሁሉ እጅግ ተደሰቱበት። ከፒትስበርግና ከሌሎችም ስፍራዎች የመጡ ብዙ ወዳጆቼን አገኘሁ፤ በአንድነትም ደስ አለን። በጌታ ቤት አንዲት ቀን በክፉዎች አደባባይ ከሚያልፍ ከሺህ ቀን ትበልጣለች። ለክፍሉ በተናገርሁበት በመጀመሪያው ሰንበት አምስት ሰዎች በእግዚአብሔር ኃይል ተይዘው በወለሉ ላይ ወደቁ። ከሁለት ቀን በኋላ ወደ ጋሎፔለር የሩብ ዓመት ስብሰባ ሄድን፤ በእንፋሎት መርከብ ተሳፈርን፤ ጕዞውም ያለ አንዳች ልዩነት እጅግ አስደሳች ነበር። በደረስን ጊዜ ሌሊት ነበርና አንድ ጨዋ ሰው ወደምናርፍበት ቤት መርቶ አስተዋወቀን፤ በዚያም በደግነት ተቀበሉን። የሚጠብቃቸው እረኛ ያጡ ለሚመስሉ ጥቂት ሰዎች ላሉበት ማኅበር አንድ ስብከት ሰበክሁ። በቤተ ክርስቲያኒቱ ሁኔታ ተደነቅሁ—ከዚያ በኋላ ሽማግሌው መጡ። አንድ የባፕቲስት ማኅበር ጠዋት ቤቱን ይጠቀምበት ነበር፤ ከሰዓት በኋላ ሽማግሌው ሰበኩ—በእውነትም የደነዘዘ ጊዜ ነበር፤ ማንም አልተቀላቀለም። በሌሊት ለመስበክ ሞከርሁ፤ ነገር ግን ሰዎቹ መካኖችና ፍሬ ቢሶች ይመስሉ ስለ ነበር፣ ጌታ ለእነርሱ ያደረገውን ልነግራቸው አልቻልሁም።

ወደ ቺሊኮቲ ለመሄድ ጓጓሁ፤ ወደዚያም ተሳፍሬ ረቡዕ ደረስሁ፤ ሰፊ የሥራ መስክ ተከፍቶ አገኘሁ። በቀጣዩ ሌሊት (ሐሙስ) እጅግ ብዙና የተማረ ጉባኤ ፊት ሰበክሁ። ከዚያም በቦይ መንገድ ተሳፈርሁ፤ አእምሮዬም እጅግ ተጨነቀ፤ በእርግጥም በተለየ ሁኔታ ነበር። የመጀመሪያው ጥቅስ፣ ከተሰሎንቄ፦ «ከዓመፃም ብዛት የተነሣ የብዙ ሰዎች ፍቅር ትቀዘቅዛለች፤ እስከ መጨረሻ የሚጸና ግን እርሱ ይድናል።» ሁለተኛው ጥቅስ፦ «ለማጥመቅ ክርስቶስ አልላከኝምና፥ ወንጌልን ልሰብክ እንጂ፤ የክርስቶስ መስቀል ከንቱ እንዳይሆን።» ሦስተኛው ጥቅስ፣ ምሳሌ ምዕራፍ 5 ቍጥር 6፤ ደግሞም ከእነዚህ ቃላት ተነሥቼ ሰበክሁ፦ «ሥጋ ሁሉ እንደ ሣር።» አምስተኛውና የመጨረሻው፦ «እውነተኛ የወይን ግንድ እኔ ነኝ» ወዘተ. ወዳጆቹ እጅግ በደግነት አስተናግደውኝ ስለ ነበር፣ ጉብኝቴ ሲፈጸም ከእግዚአብሔርና ከወንድሞችም ጋር በሰላም ሆኜ ወደ ዊልያምስፖርት ሄድሁ። ከሩብ ዓመቱ ስብሰባ በኋላ ጉባኤውን ለመገናኘት ሁላችንም ከሽማግሌው ጋር ወደ ፒትስበርግ ተሳፈርን። በዚያም ብፁዕ ጳጳሱንና ሳያቸው ደስ ያሰኙኝን ሌሎችንም አገኘሁ። በዚያ ሁለት ወይም ሦስት ሳምንት ቆየሁ፤ አራት ስብከቶችንም ሰበክሁ። ሰባኪዎቹም ሕዝቡም እንደ ክርስቲያኖች አስተናገዱኝ። ከየአቅጣጫው በመጡ አገልጋዮች ጉባኤው እጅግ ተሞልቶ ነበር። ጳጳሱ ሰዎች መጥተው በወረዳዎቹ ላይ የሚደረጉትን ዝግጅቶችና ምደባዎች እንዲሰሙ ቤቱን ለሁሉ ክፍት አደረጉ። ስብከቱ እጅግ መልካም ነበር፤ ቃሉም በንጉሡ ጠላቶች ልብ ላይ በክብደት የወደቀ ይመስል ነበር፤ አጠቃላይ መነቃቃትም ሆነ። ጳጳሱ በጉባኤው ወቅት የመስበክ ተራ ሰጡኝ። ጉብኝቴ ወደ መጨረሻው በደረሰ ጊዜ ወደ ፊላደልፊያ እንድሄድ ልቤ ተገፋፋ። ወይዘሮ ዶርሲ የተባሉ አንዲት ሴት ከመርከቦቹ ካፒቴኖች ከአንዱ ጋር ይተዋወቁ ስለ ነበር፣ ለመሳፈሪያ 15 ዶላርና ለምግብ 3 ዶላር፣ በጠቅላላው 18 ዶላር ብቻ የሆነ ምቹ መሳፈሪያ አስገኙልኝ፤ ከፊላደልፊያ እስከ ፒትስበርግ ድረስ ግን 48 ዶላር ነበር። እግዚአብሔር ስላሰበኝ አመሰገንሁት። ካፒቴኑ ጨዋ ሰው ነበር፤ ተሳፋሪዎቹም ከከፍተኛው ማኅበረሰብ የተገኙ ነበሩ፤ በእነርሱም ጓደኝነት ተደሰትሁ። በሆሊደይስበርግ መርከብ በቀየርን ጊዜ፣ በቀን ፊላደልፊያ እንድደርስ ካፒቴኑ በፈጣኑ መስመር ላይ አሳፈረኝ። ከኒው ኦርሊንስ ተጕዛ ወደ ፊላደልፊያ የምትሄድ አንዲት ነጭ ሴት ከእኔ ጋር በመርከቡ ላይ ነበረች። ወደ ከተማዪቱ ይመጣ የነበረ አንድ ጨዋ ሰው የእርሷንም የእኔንም ብቸኝነት አይቶ፣ የእያንዳንዳችን ጓዝ በሕዝብ ሠረገላው ውስጥ ተጭኖ ወደ ቤታችን ደጃፍ ሲያቀና እስኪያይ ድረስ ከባቡሩ አጠገብ አልተለየም—በእውነት ጨዋ ሰው! ይህ ጕዞ እንዲህ ሆኖ በሴፕቴምበር 1839 ተፈጸመ።

በደረስሁ ጊዜ የመጀመሪያው ጥያቄዬ ስለ ልጄና ስለ ቤተ ሰቡ ጤንነት ነበር፤ ትንሹ የልጅ ልጄ እንደ ሞተም ሳውቅ እጅግ አዘንሁ። ይህ አስደንጋጭ ዜና እንደ ሆነብኝ ልትገምት ትችላለህ፤ ነገር ግን ጌታ ስለ አንድ ጥበብ ስላለው የመግቦቱ ዓላማ ወሰደው፤ በዚህም ስለ ተደረገልኝ ጥበቃና በደኅና ወደ ቤት ስለ መድረሴ በምስጋና ልብ ለፈቃዱ ፈጽሞ ተገዛሁ። በከተማዪቱ ሦስት ወር ያህል ቆየሁ፤ በአብያተ ክርስቲያኖቻችንም ሐሙስ ሌሊቶች የመስበክ ተራ ይሰጠኝ ነበር፤ ምንም እንኳ ባለፉት ዓመታት የእሑድ ከሰዓት በኋላን ሳይቀር በማንኛውም ጊዜ ይሰጠኝ የነበረ ቢሆንም። በመጀመሪያው ጳጳስ፣ በብፁዕ ክቡር ሪቻርድ አለን የሥልጣን ዘመን ስጓዝ፣ በፊላደልፊያ፣ በኒው ዮርክ፣ በባልቲሞርና በዋና ዋናዎቹ ከተሞች ሁሉ፣ ከ100 እስከ 1000 ማይል ርቀት ድረስ፣ ከቶ ማኅበር ባልነበረበት ስፍራ ማኅበራትን በማቋቋም ለኅብረቱ ብዙ መቶ ዶላሮችን ለማስገኘት በእግዚአብሔር እጅ መሣሪያ ሆኛለሁ፤ ከዚያን ጊዜ ጀምሮም እነዚያ ማኅበራት እጅግ በዝተው በልዩ ልዩ ስፍራዎች ትልልቅ አብያተ ክርስቲያናትን እስኪሠሩ ድረስ አድገዋል፤ እኔም ደግሞ በመቶዎች የሚቈጠር ገንዘብ አውጥቻለሁ፤ ነገር ግን አልቈጭም፤ የላከኝን የእርሱን ሥራ እሠራ ነበርና፤ እስከ መጨረሻ ታማኝ ሆኜ ብጸና ብቻ ዋጋ እንደሚሰጠኝ ተስፋ ተገብቶልኛል።

አሁንም ጸልዩልኝ፣
በምድር ላይ ስንከራተት፣
በደስታው ኢዮቤልዩ፣
ወደ ቤቴ እንድደርስ።

ሥራው መስኩ በፊቴ ሰፊ ሆኖ ስለ ታየኝ፣ ወደ ፔንስልቬንያ ግዛት ምዕራባዊ ክፍል ሄጄ ለጌታ እንድሠራ እንደ ገና በልቤ ተገፋፋሁ። በዚህ ጊዜ ገደማ በኤፒስኮፓል ሜቶዲስት ኅብረት ሥልጣን ሥር የምትገኝ ሰባኪ እኅት ኢሎው ወደዚህ ስፍራ መጣች፤ ለእኔ ተሰጥቶ የነበረውን የመስበክ ተራ ተቀበለች፤ እኔም ከእርሷ በኋላ ስብሰባውን ዘጋሁ፤ በአንድነትም መልካም ጊዜያትን አሳለፍን። የእግዚአብሔር ኃይል በታላቅ ሁኔታ የተገለጠው በአንድ የፕሮቴስታንት ጉባኤ ውስጥ ይመስል ነበር፤ እኅቴ ሰበከች፤ እኔም ምክር ሰጥቼ ዘጋሁ፤ በዚያም ስለ ድል ታላቅ እልልታ ሆነ። በመንፈስ የነበሩት ሰዎች የእግዚአብሔርን ክብር በመስበኪያው መድረክ ላይ እንደ ፀሐይ እንዳዩ፣ ከእርሱም በኋላ አንድ ፊት እንዳበራ ነገሩኝ፤ እንዲሁም ሰልፉ የጌታ ነበረ።

እኅቴ የዓለምን ጉባኤ ለመጐብኘት ወደ እንግሊዝ ስትሄድ፣ እኔ ብቻዬን ተነሣሁ። የመጀመሪያው የመስበክ ተራዬ ከስኩልኪል ወንዝ ማዶ ነበር—ከዚያም ዘጠኝ ማይል ወደ ፊት ተወሰድሁ፤ ሦስት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ ከዚያም ወደ ከተማዪቱ ተመለስሁ፤ በቀጣዩ ሳምንት ደግሞ ወደ ላንካስተር፣ ፔንስልቬንያ ተነሣሁ፤ ነገር ግን ወደ ኮሎምቢያ የሚሄዱ ወዳጆችን አግኝቼ ከእነርሱ ጋር ሄድሁ። ስብሰባዎቹ በእግዚአብሔር መንፈስ የታጀቡ ነበሩ፤ ተናጋሪዎቹም የአገልግሎት ስፍራቸውን መንፈስ ተሰማቸው፤ ግብዣውም የከበረ ነበር፤ ከአንድ ሳምንት ባነሰ ጊዜ ውስጥ ከሠላሳ የሚበልጡ ሰዎች ወደ ቤተ ክርስቲያን ተጨመሩ፤ ብዙዎቹም ከእግዚአብሔር ጋር ሰላምን አገኙ። ከዚያም ወደ ማሪዬታ ሄጄ ሁለት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ ከዚያም ወደ ላንካስተር ሄድሁ። ጌታ የተነገረውን ቃል አጸና፤ ከስብከቱም በኋላ አሥር ሰዎች ቤተ ክርስቲያንን ተቀላቀሉ። «እግዚአብሔርን አመስግኑ፤ እርሱ ብቻውን ታላላቅ ተአምራትን ያደርጋልና።»—መዝሙር። ከዚያም ወደ ካርላይል ቀጠልሁ። ተኵላው ወደ መንጋው ገብቶ አንዳንዶቹን ፈጽሞ የበተናቸው ይመስል ነበር። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል በንጽሕናው በሚታወጅበት ስፍራ ሁሉ ፍሬውን ያፈራል። ውጤቱም ታላቅ ደስታ ሆነልን። ለፕሮቴስታንት ሜቶዲስቶች የሰበክሁትን አንዱን ጨምሮ ስድስት ስብከቶችን ሰበክሁ። እንደ ልማዴ ጊዜዬን የዘላለሙን የመንግሥቱን ወንጌል ፍሬ በተራ ጨዋታ እንኳ ለማስረዳት በመጣር አሳለፍሁ። ያየኋቸው የደስታ ጊዜያት ሁልጊዜ ከልቤ አይጠፉም፤ ጸሎቴም እስራኤል ሁሉ ከሕይወት መከራዎች ብቻ ሳይሆን ከሲኦልም ኃይል እንዲድን ነው። ከዚያም ወደ ሃሪስበርግ ቀጠልሁ፤ ለመልካም ጉባኤ አንድ ስብከት ሰበክሁ፤ በመናገርም ብዙ ነጻነት ተሰማኝ። በማግሥቱ ጠዋት ወደ ማሪዬታ ሄድሁ፤ እጅግ ብርዳማ ቀን ነበር፤ አንዳንዴ በበረዶ ላይ በሚንሸራተት ጋሪ፣ አንዳንዴም በሠረገላ ተጓዝሁ። በሰንበት አንድ ስብከት ሰበክሁ፤ በማግሥቱም ወደ ኮሎምቢያ በበረዶ ላይ በሚንሸራተት ጋሪ ተሳፈርሁ። ጥቂት ቀናት ቆይቼ አንድ ስብከት ሰበክሁ፤ ከዚያም ወደ ፔኒንግተንቪል ሄድሁ። በዚያም በሰንበት ቀን ከልዩ ልዩ ቤተ እምነቶች ለተውጣጣ መልካም ጉባኤ ሰበክሁ—ለነፍሴ የከበረ ቀን ነበር። በእግዚአብሔር ቃል ሥልጣን፣ ስለ ሃይማኖት ምንም ጥርጣሬ ሊኖር አያስፈልግም፤ ሃይማኖት ያላቸው በነፍሳቸው ምስክር አላቸውና። እንዲህም ጉብኝቴን በሰላማዊ ሕሊና ፈጽሜ ማርች 1 ቀን ወደ ፊላደልፊያ ተመለስሁ፤ ወዳጆቼንም ሁሉ በጤና አገኘኋቸው። በጌታ ቤተ መቅደስ ቆየሁ፤ ብዙ ጊዜም ሰበክሁ። በባልቲሞር የሚደረገውን ጠቅላላ ጉባኤ ለመጐብኘት ወደዚያ ለመሄድ ጓጓሁ፤ ይህም በዚያ ለብዙ ዓመታት ሲደረግ የመጀመሪያው እንዲህ ያለ ጉባኤ ነበር። ይህን ለጳጳሱ በነገርኋቸው ጊዜ፣ መሄድ ከፈለግሁ ወጪዬ እንደሚከፈልልኝ ተናገሩ፤ ስለዚህም እጅግ አመሰገንሁ። ልብሶቼን አዘጋጅቼና ሌላውንም አስፈላጊ ዝግጅት ሁሉ ካደረግሁ በኋላ የምነሣበት ጠዋት ደረሰ፤ መርከቡ ከፊላደልፊያ ከቀትር በፊት በ6 ሰዓት ሊነሣ ነበር። የአሜሪካ ፀረ-ባርነት ማኅበርን ጉባኤ ለማየት ስለ ፈለግሁ፣ ወደ ኒው ዮርክ ስለ መሄድ አእምሮዬ በመጠኑ ተከፍሎ ነበር። ነገር ግን ከአንዲት ወጣት እኅት ጋር ወደ ባልቲሞሩ መርከብ ስሄድ፣ ከአንዳች ከተፈጥሮ በላይ ከሆነ ምክንያት በመጣ እንግዳ ስሜት አእምሮዬ በድንገት ተያዘ፤ ቀጥሎም፦ «የውኃ መቃብር! የውኃ መቃብር!!» የሚል የሚመስል ድምፅ ተሰማ። ከቤቱ ገና ግማሽ መንገድ እንኳ ሳልርቅ የተገለጠልኝን ለእኅቲቱ ነገርኋት። እርሷም እንደ እኔ አመነች፤ ስለዚህም ውኃውን ያየሁ ስለ መሰለኝ፣ ብሄድ እሰጥማለሁ በሚል ስሜት ወደ ኋላ ተመለስሁ። እግዚአብሔር፦ «ፍርዱ እንዴት የማይመረመር ነው፥ ለመንገዱም ፍለጋ የለውም።»

በዚያው ወር፣ በኤፕሪል፣ በ82 ዓመት የሸመገለ ዕድሜያቸው እጅግ ታመው ስለ ነበር፣ ለመጨረሻ ጊዜ እንደሚሆን ተገምቶ፣ በኬፕ ሜይ ያሉትን አረጋዊት እናቴን እንድጠይቅ በታላቅ ችኮላ ተላከብኝ። ሄጄም ከእርሳቸው ጋር ብዙ ሳምንታት ቆየሁ፤ እርሳቸውም ሊድኑ ተቃረቡ። ከዚያም ሳላስበው ብዙ የመስበክ ተራዎችን ፈጸምሁ። ነገር ግን መንገዴ ወዴት እንደ ሆነ አላውቅም ነበር። በዚያ በቆየሁበት ጊዜ የ12 ዓመት የወንድሜን ልጅ በሞት አጣሁ፤ እርሱም እንዳረፈ ተስፋ አደርጋለሁ። ነገር ግን ይህን መጥቀስ ይገባኝ ነበር፦ ከባልቲሞሩ መርከብ በተመለስሁበት ቀን ከቀትር በኋላ በ2 ሰዓት ወደ በርሊንግተን ተሳፈርሁ፤ በሰንበት ቀንም በሩብ ዓመት ስብሰባ ሰበክሁላቸው፤ በሁለተኛውም ቀን ወደ ኒው ዮርክ ሄጄ ጉባኤው በተቀመጠበት በመጀመሪያው ቀን ደረስሁ፤ ለነጻነትና ለሁሉም ሰው መብት ሁልጊዜ ቀናተኛ ከነበሩት ከወይዘሮ ኤች. ሌን ጋር ሆኜ በጉባኤው ተገኘሁ፤ እጅግ ያስደሰቱኝን እጅግ አንደበተ ርቱዕ የሆኑ ንግግሮችንም ሰማሁ፤ ልቤም በዚህ ትምህርት ተስማማ፦ «ሰዎች ሁሉ ሊያደርጉላችሁ የምትወዱትን እናንተ ደግሞ እንዲሁ አድርጉላቸው፤» ሁላችንም የአንድ ወላጅ ልጆች ስለ ሆንን ማንም ባሪያዎችን ቢይዝ ትክክል አይሆንም። የእግዚአብሔር መንፈስ በሥራው ውስጥ እንዳለ ተሰማኝ፤ ይህንንም ማኅበር መቀላቀል ግዴታዬ እንደ ሆነ ተሰማኝ። ዓላማው መልካም እንደ ሆነ ጥርጥር የለውም፤ የባርነት መወገድ ሥራ ዓለምን እስኪሞላ ድረስ እግዚአብሔር እንዲያፋጥነው እጸልያለሁ፤ ያን ጊዜም ወንጌል ወደ ሕዝብ ሁሉና ወደ ምድር ዳርቻ ሁሉ ያለ ዕንቅፋት ይሮጣል።—ጉባኤው ካበቃ በኋላ ወደ ፊላደልፊያ ተመለስሁ፤ ለረጅም ጕዞም ተዘጋጀሁ። ነገር ግን ከዚያ አስቀድሜ የክቡር ተርነርን ወረዳ አንድ ክፍል—በኒው ጀርሲ ያሉትን በርሊንግተንን፣ ትሬንተንንና ሌሎችንም—ጐበኘሁ። ኃላፊነታቸው ሰፊ ነበር፤ ሠራተኞችም እጅግ ያስፈልጉ ነበር። በበርሊንግተን ሁለት ስብከቶችን፣ በሌሎችም ስፍራዎች ዘጠኝ ተጨማሪ ስብከቶችን ለመስበክ ጣርሁ፤ ከዚያም አለንታውንን ጐብኝቼ ሦስት ስብከቶችን ሰበክሁ። አንድ የድንኳን ስብሰባ ጐበኘሁ፤ ከዚያ የሚበልጥ የእግዚአብሔርን ኃይል መገለጥ ከቶ አላየሁም፤ በእውነት የክርስቶስን መስቀል ስብከት ምልክቶችና ድንቆች ተከትለውታልና፤ የጸሎትም ድምፅ ኃጢአተኞችን አስደንግጦ በፍርሃትና በመደነቅ ሞላቸው። ደግሞም ሎረንስቪል ተብሎ በሚጠራው አምስት ማይል ወደ ፊት በሚገኝ ስፍራ ለአንድ ትንሽ ማኅበር ሰበክሁ፤ ከዚያም ወደ ትሬንተን፣ ወደ ፕሪንስተንና ወደ ሌሎችም ተመለስሁ፤ በጥቂት ቀናትም ውስጥ ወደ ብሩንስዊክ ሄድሁ። ለዚህ ጕዞ በ1843 የተነሣሁት ከወንድሞች በአንዱ በራሱ ሠረገላ ነበር፤ ስለዚህም እጅግ አመሰገንሁ። ብዙ የመስበክ ተራዎችን ፈጸምሁ፤ ከዚያም ወደ ኒው ዮርክ ሄድሁ፤ በዚያም ብዙ ሳምንታት ቆየሁ፤ ኃላፊ ለነበሩት ለሽማግሌ ቦግስ የተራዘመ የመነቃቃት ስብሰባ እንዲደረግ ሐሳብ አቀረብሁ፤ እርሳቸውም በሐሳቡ ተስማምተው ስብሰባውን ወሰኑ፤ ሕዝቡም በእውነት ለመሥራት ልብ የነበራቸው ይመስል ነበር፤ ጌታም ድካማችንን ባረከ። በሁለት የሰንበት ሌሊቶችና በሳምንቱ አጋማሽ አንድ ጊዜ ሰበክሁ። መነቃቃት ፈነዳ፤ ሀያ አንድ ሰዎችም ወደ ቤተ ክርስቲያን ተጨመሩ፤ በድል በተሞላ የፍቅር ማዕድም ተፈጸመ፤ ክብር ለእግዚአብሔር ይሁን። እኔ በሌለሁበት ጊዜ ልጄ በከባድ በሽታ እጅግ ታመመ፤ ለብዙ ወራት ከተለየሁት በኋላም ላየው እጅግ ጓጓሁ፤ ስለዚህም በዲሴምበር ኒው ዮርክን ትቼ ተመለስሁ፤ ካሰብሁትም በላይ እጅግ ተሽሎት አገኘሁት፤ ይህም አእምሮዬን እጅግ አሳረፈው። በቤቴል አንድ ጊዜ፣ ወደ ኅብረቱ በገባችው በሐርስት ጎዳና በምትገኘው በዌስሊ ቤተ ክርስቲያን አንድ ጊዜ፣ በሌሎችም ስፍራዎች ሰበክሁ፤ ነገር ግን በዚህች ከተማ ሥራዬን ብዙም ሳይቆይ ፈጸምሁ፤ የክረምቱ ብርታት ቢኖርም ወደ ራዌይ ተመለስሁ፤ ወዳጆቹም እጅግ ደጎች ሆነውልኝ አገኘኋቸው። ክረምቱ አስቸጋሪ ስለ ነበር እንዲህ ያለ ልብ ስለ ሰጣቸው ጌታን አመሰግናለሁ። በቆየሁበት ጊዜ አሥር ስብከቶችን ሰበክሁ፤ በዚያም ጊዜ በቤተ ክርስቲያኒቱ ታላቅ መነቃቃት ሆነ፤ ብዙዎችም ተጨመሩ፤ ከእነርሱም መካከል ቤተ ክርስቲያናችንን ትተው ሄደው የነበሩና በዚህ ጊዜ የተመለሱ አንድ ክቡር አባ ኢ— ነበሩ፤ በእውነትም ያንን እጅግ ተገቢ የሆነ ቃል፦ «ሞቶ ነበርና ደግሞም ሕያው ሆኖአል፤ ጠፍቶም ነበር ተገኝቶአልም» አልን፤ ወንድምም የእግዚአብሔርን መግቦት አይቶ እጅግ ደስ አለው። አሁን በዚያ ክፍል ድካሜ ሊፈጸም መቃረቡ ይሰማኝ ጀመር። በዚያች ከተማ ጉብኝቴ ገና ስላልተፈጸመ፣ ማርች 1 ቀን 1841 ወደ ኒው ዮርክ ተመለስሁ፤ ለተወሰነ ጊዜም ቆየሁ፤ ከዚያ በኋላ ወደ ኒው ሄቨን በእንፋሎት መርከብ ተሳፍሬ ከቀትር በኋላ በ1 ሰዓት ደረስሁ። በሠረገላ ወደ አቶ ቢ. ቤት ተወሰድሁ፤ ቤተ ሰባቸውም ደጎች ነበሩ፤ በቀጣዩ ረቡዕ በጃንዋሪ መሥራት ከጀመሩት የስብሰባ ቤት አጠገብ ወደሚገኝ ወደ አንድ ወንድም ቤት ተወሰድሁ፤ እኔም በማርች በውስጡ ሰበክሁ። በዚያ የነበሩት ሰዎች አእምሮአቸው እጅግ የሠለጠነ ስለ ነበር፣ እግዚአብሔር ቃሉን እንደሚያጸና አምኜ ለመናገር ነጻነት ተሰማኝ፤ እርሱም አጸናው፤ መነቃቃትም ሆነልን። ነገር ግን ሉሲፈር ሊያጠፋው በእርሱ ላይ የሚረጭ መሣሪያ አዘጋጅቶ ነበር። ነገር ግን መጽሐፍ፦ «ጻድቃን መንገዳቸውን ይይዛሉ» እንደሚል፣ ወደ ቀኝም ወደ ግራም ያልተመለሱ ጽኑ አባላት ነበሩን። አቤት! አንባቢ ሆይ፣ በብዙ ሁኔታዎች ውስጥ አልፌአለሁ፤ ነገር ግን አሁንም በእግዚአብሔር ልጅ ላይ ባለ እምነት የምኖረው ነው። እኖራለሁ። ሀያ አንድ ስብከቶችን ሰበክሁ፤ መኖሪያዬንም በቤተ ክርስቲያኒቱ አጠገብ በወንድም ዋይት ቤት አደረግሁ፤ ይህም ወደ ቤተ ክርስቲያን ስሄድና ስመለስ ከብዙ ብርድና እንግልት አዳነኝ። በሰንበት ጠዋት አገልግሎቶች ላይ ለመገኘት ስንፍናቸውን አስተዋልሁ። የመጀመሪያው ጥቅሴ ራእይ 1:10 ነበር። እግዚአብሔር በእውነት ከእኛ ጋር ነበረ፤ ምልክቶችና ድንቆች ተከትለዋልና፤ የተራዘመ የመነቃቃት ስብሰባም ጀመርን፤ በአምስተኛው ሌሊትም በንስሐ ፈላጊዎች ወንበር ላይ የሚያለቅሱ አሥራ አራት ነፍሳት ነበሩ። ሰባት ሳምንት ከቆየሁ በኋላ እነርሱን ለመተው ነጻነት ተሰማኝ፤ እንዲሁም አደረግሁ፤ ኤፕሪል 24 ቀን ኒው ዮርክ ደረስሁ። ሽማግሌ ቢ. በቀጣዩ የሰንበት ጠዋት በቤቴል ቤተ ክርስቲያን የመስበክ ተራ ሰጡኝ። ከዚያ በኋላ ወደ ብሩክሊን ተሻግሬ ሦስት ወይም አራት ጊዜ ተናገርሁ፤ ነገር ግን ባለፉት ጥቂት ወራት ውስጥ የደረሰውን ታላቅ ማሽቆልቆል ሳይ ልቤ አዘነ። ነገር ግን ጉባኤው በዚያ ተቀመጠ፤ መልካም ስብከትም ነበራቸው፤ የሚሰበሰበውም ሕዝብ ብዙም ሳይቆይ መብዛት ጀመረ። ወንድሞቹ ደጎች ሆነውልኝ በልዩ ልዩ ስፍራዎች የመስበክ ተራ ሰጡኝ። በዙሪያው መዘዋወሬን ቀጠልሁ፤ በፍላሺንግ ብዙ ጊዜ ተናገርሁ፤ በጃማይካ ስምንት፣ በፍላትቡሽ ሦስት፣ በደቡብ ሃንቲንግደን ሦስት፣ በግሌንኮቭ ሦስት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ ከዚያም እንደ ገና ወደ ብሩክሊን ተመለስሁ፤ ሁልጊዜ ደግ ከነበረችልኝ ከአንዲት እኅት ጋርም ጥቂት ጊዜ ቆየሁ፤ ስለዚህም እግዚአብሔር እርሷንና ሌሎችንም እንዲከፍላቸው ተስፋ አደርጋለሁ። በተመለስሁበት ሳምንት በክቡር ቦግስ የሚመራ፣ በሃርቨስት ስትሮው አጠገብ የሚደረግ የድንኳን ስብሰባ ሊጀመር ነበር፤ እኔም በግብዣ አብሬ ሄድሁ—እጅግ ዝናባማ ጊዜ ነበር፤ ነገር ግን ታላቅ ስብሰባ ሆነልን፤ እኔም ሁለት የመስበክ ተራዎች ተሰጡኝ። ጉንፋን አልያዘንም፤ ክርስቲያኖቹም በመስቀሉ ድሎች ደስ አላቸው፤ ጌታ በማዕበል መካከል እንኳ እንደሚጋርደን አምነን ነበርና።

ወደ ማሳቹሴትስ ለመሄድ ታላቅ ምኞት ስለ ነበረኝ፣ መርከቡን ለመያዝ እስከ ሃርቨስት ስትሮው ድረስ ከፍዬ ሄድሁ፤ ነገር ግን በጊዜ ስላልደረስሁ ተስፋዬ ከሸፈ፤ ከዚያ በኋላ ወደ አልባኒ የሚሄደው መርከብ ድረስ አሥር ማይል አድርሶ በደኅና እንዲያሳፍረኝ ለአንድ ጨዋ ሰው መክፈል ግድ ሆነብኝ። በ1.50 ዶላር አስደሳች የክፍል መሳፈሪያ አገኘሁ። በደረስሁ ጊዜ እኔንና ጓዜን ወደ አንድ ወዳጄ ቤት እንዲያደርስ አንድ ሰው ቀጠርሁ፤ እዚያ ስደርስ ግን እነርሱ ስላልነበሩ ለቍርስ እንኳ ሳልቆም፣ በሃድሰን ወደሚቆም ወደ አንድ የኒው ዮርክ መርከብ ተመለስሁ፤ ከዚያም በባቡር ለመሳፈር አሰብሁ። በደረስሁ ጊዜ ባቡሩ ከቀትር በኋላ እስከ 4 ሰዓት ድረስ እንደማይነሣ አገኘሁ። ያን ጊዜ ሳላስበው በሃድሰን መገኘቴ ወደ አእምሮዬ መጣ፤ ያንን ስፍራ ከተወሰነ ጊዜ በፊት ጀምሮ ለመጐብኘት እፈልግ ስለ ነበር፣ በእውነት የጌታ እጅ በዚህ ውስጥ መሆን አለበት አልሁ። የወደቁትን የአዳም ዘር ወንዶችና ሴቶች ልጆች ለመጥራት ስለ ጓጓሁ፣ ስመለስ የምሰብክበት ስፍራ አገኝ እንደ ሆነ ለማወቅ፣ ከወገኖቼ ከጥቁሮቹ አንዳንዶቹን ፍለጋ ወጣሁ። ወደ ስቶክብሪጅ በባቡር ልነሣ ስል፣ ከቤተ ክርስቲያኒቱ ወንድሞች አንዱ ወደ ድንኳን ስብሰባው አብሮኝ ሄደ። በ7 ሰዓት በደኅና ደረስን፤ ስብሰባውም በብልጽግና ላይ ሆኖ አገኘነው፤ እኔም በእሳት ወይም በውኃ ውስጥ ማለፍ እንዳለብኝ ያህል ለሰልፉ ልቤ ሞቀ። አንድ ማይል በእግር መሄድ ወይም 25 ሴንት መክፈል ነበረብን—ርቀቱን በእግር ከተጓዝን በኋላ የአልባኒ ወዳጆች የተስተናገዱበትን ድንኳን አገኘን፤ ብዙም ሳይቆይ ሽማግሌው ይህን ሰምተው ሊጠይቁኝ መጡ፤ ይህም ወደ ድንኳን ስብሰባቸው መምጣቴን የተቀበሉት ይመስል ነበር። በትክክለኛው ስፍራ እንዳለሁ አምኜ ታላቅ ነጻነት ተሰማኝ። ሌሎች ብዙ እንግዶች በተራቸው ካገለገሉ በኋላ፣ ሽማግሌው ቅዳሜ ሌሊት ሌላ የመስበክ ተራ ሰጡኝ። እግዚአብሔር ችሎታ በሰጠኝ መጠን ለመናገር ጣርሁ፤ አንድ ወንድምም ከእኔ በኋላ ስብሰባውን ዘጋ። በሰንበት ጠዋት ከቀትር በፊት በ10 ሰዓት ለብዙ ጉባኤ እንደ ገና ለመናገር ሞከርሁ። ዝናቡ እጅግ ከባድ ነበር፤ እነርሱ ግን በሙሉ ልብ አዳመጡ፤ ማዕበሉንም በጸጥታ ሁሉ ታገሡ፤ እኔም ነጻነት ተሰማኝ፤ አንደበቴ ተፈታ፤ ከንፈሬ ተዳሰሰ፤ ልቤም ሞቀ፤ ይህም ከራእይ በተወሰደው ጥቅስ ቃል ጋር አብሮ የሚሠራ ይመስል ነበር፦ «በጌታ ቀን በመንፈስ ነበርሁ።» ጌታ ቃሉን አጸና፤ ከልብ የወጡት «አሜን» የሚሉ ድምፆችም ጫካውን አስተጋቡት። በዚያ አንድ ነጭ የሜቶዲስት ጨዋ ሰው ነበረ፤ እርሱም በዚህ ዓለም የተትረፈረፈ አሳብ ታንቆ ሊሞት ተቃርቦ ነበር፤ ተቀምጦ ሳለም እግዚአብሔር በምሕረቱ የሚያነቃውን ኃይሉን ወደ ልቡ ላከ፤ እርሱም ከሌሎቹ ይልቅ በታላቅ ድምፅ ደስ አለው፤ ጌታ እኔን ስለ ላከኝ ደስ እንዳለው፣ አእምሮውም በእውነት በዚህ ሕይወት አሳብ ከብዶ እንደ ነበር ነገረኝ፤ ይህም ሁሉ ሲሆን እስራኤል ለሰልፉ እልል ይል ነበር። ኃጢአተኞቹ በእሑድ ሌሊት በመጠኑ ባለጌዎች ሆኑ፤ ሽማግሌውም መብታችን እንዴት እንደ ተደፈረ በማሳየት ለማሳቹሴትስ ግዛት ጨዋ ሰዎች እጅግ ተገቢ የሆነ ንግግር አደረጉ፤ ከዚያ በኋላ ጨዋ ሰዎቹ የድንኳን ስብሰባውን ሜዳ ለመጠበቅ በራሳቸው ላይ ኃላፊነት ወሰዱ፤ መልካም ሥርዓትም ሆነ። የስብሰባው መበተኛ ለረጅም ጊዜ የሚታወስ ጊዜ ነበር፤ በዚያም ቀን በ12 ሰዓት ወደ ሃድሰን ሄድሁ። በዚያም አንድ ወይም ሁለት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ ሕመምተኞችንና ሌሎችንም ጠየቅሁ፤ ከዚያም ወደ ፒትስፊልድ ተወሰድሁ፤ አንድ ስብከት ሰበክሁ፤ ከዚያም በፈረስ ሠረገላ ወደ ሃድሰን ከተማ ቀጠልሁ፤ በዚያም ከአንዲት ደግ እኅትና ከልጇ ጋር ጥቂት ጊዜ ቆየሁ። በሰንበት ጠዋት ወደ ቤተ ክርስቲያን ሄጄ ሽማግሌው ባቀረቡት መልካም ስብከት ተደሰትሁ።

ከቀትር በኋላ በ2 ሰዓት በዚያው ቤተ ክርስቲያን ለሞላ ጉባኤ ለመስበክ ሞከርሁ። ጥቅሱ ከያዕቆብ አጠቃላይ መልእክት ምዕራፍ 1 ቍጥር 25 ነበር። በሌሊት በአሮጌው የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ለመጀመሪያ ጊዜ ከእነዚህ ቃላት ተነሥቼ ተናገርሁ፦ «ሙሴ በሕግ ነቢያትም ስለ እርሱ የጻፉትን የዮሴፍን ልጅ የናዝሬቱን ኢየሱስን አግኝተነዋል።» አእምሮዬ በጉዳዩ እጅግ ተጨነቀ፤ ከሰማይም ብርሃን ተቀበልሁ። በካትስኪል በትምህርት ቤቱ ሕንፃ ውስጥ ከእነዚህ ቃላት ተነሥቼ አንድ ስብከት ሰበክሁ፦ «እባቡንና ጊንጡን ትረግጡ ዘንድ፥ … ሥልጣን ሰጥቻችኋለሁ፥ የሚጐዳችሁም ምንም የለም።» ጌታ በእውነት በዚያ ነበረ። ከዚህ በኋላ በልመና በነጮቹ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ከእነዚህ ቃላት ተነሥቼ ተናገርሁ፦ «እንግዲህ ታላቅ ብድራት ያለውን ድፍረታችሁን አትጣሉ።» ጌታ በዚያ ነበረ፤ ጭቃውንም በስሙ እንዲናገር ረዳው። ሰኞ ሌሊት ጳውሎስ ለዕብራውያን ከጻፈው ከእነዚህ ቃላት ተነሥቼ ተናገርሁ፦ «በመላእክት የተነገረው ቃል ጽኑ ከሆነ፥» ወዘተ.፤ ይህም የታሰበለትን ፍሬ አፈራ። ቅዳሜ ለኅብረታችን ሽማግሌ መልካም ዜና ይዤ ወደ አልባኒ ሄድሁ፤ ከዚያ በኋላ መጥተው ማኅበር እንዲመሠርቱ ጻፍንላቸው፤ እርሳቸውም ከተወሰነ ጊዜ በኋላ እንዲሁ አደረጉ። ሽማግሌው ደግ ነበሩ፤ ብዙ ጊዜም የመስበክ ተራ ይሰጡኝ ነበር። የተራዘመ የመነቃቃት ስብሰባ አደረጉ፤ በዚያም ሠራተኞቻችን ሁሉ ተሳካላቸው። በአልባኒ ሰባት ስብከቶችን፣ በትሮይ አንድ ስብከት ሰበክሁ፤ ከዚህ በኋላ ቢንግሃምፕተንን እንድጐበኝ ልቤ ተገፋፋ፤ እኅት ቲልማንም የዘላለሙን የመንግሥቱን ወንጌል እየሰበከች ለተወሰነ ጊዜ ተለይታቸው የነበሩትን አባቷንና እናቷን ለመጠየቅ ወደዚያው ስፍራ እየሄደች ነበር። ነገር ግን በቦዩ ላይ ለተወሰነ ጊዜ ዘገየን፤ ካፒቴኑ ግን ደግ ነበር፤ በመልካምም አስተናገደን። ከአምስት ቀን የውኃ ላይ ጕዞ በኋላ በደኅና ደረስን፤ ወዳጆቻችንንም በጤና አገኘናቸው፤ በጌታ ግን ጤነኞች አልነበሩም።

ወደ አንዲት ከተማ እንደ ገባሁ ልታገለው የሚገባኝን መንፈስ ሊሰማኝ ይችላል፤ ነገር ግን በሽማግሌው ፈቃድ ለአንድ ወይም ለሁለት ሳምንት የመስበክ ተራዎችን ፈጸምሁ፤ ከዚያም ወደ ሞንትሮዝ የሩብ ዓመት ስብሰባ ሄድሁ። አምስት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ የማያስደስቱ ብዙ ነገሮችንም አሳለፍሁ፤ ግዴታ ግን ድካምን ቀላል ያደርጋል። ደግሞም ለአንድ የነጮች ጉባኤ ተናገርሁ። አምስት ወይም ስድስት ማይል ተጕዤ በዚያው ሌሊት ከተመለስሁና በከተማዪቱ ሁለት ስብከቶችን ከሰበክሁ በኋላ፣ እንደ ገና ወደ ቢንግሃምፕተን ተመለስሁ፤ የገናን የሌሊት ትጋት ስብሰባ ሊቀር መሆኑን ስላወቅሁና ስለ ገደደኝ፣ ሽማግሌው ስላልነበሩ ለባለአደራዎቹ ጥያቄ አቅርቤ ፈቃድ አገኘሁ፤ ስብሰባውንም አደረግሁ። እኅት ቲልማን ታማ ስለ ነበር ለእኔ ከባድ ሥራ ነበር፤ ነገር ግን ወደ ዓለም በመጣው ብርሃን ደስ ሲለን ጌታ ከእኛ ጋር ነበረ። ልጁን ስለ ሰጠን ክብር ለእግዚአብሔር ይሁን። በጠዋት ሦስታችን ወደ ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን ሄደን የጌታን እራት ከእነርሱ ጋር በኅብረት ተቀበልን። በሌሊት እንደ ገና ሰበክሁ፤ ለገባው ተስፋ ቃል ትናንትም ዛሬም ሁልጊዜ ታማኝ ለሆነው ለእግዚአብሔር ዓላማ ቅንዓት ተሰማኝ፤ «እነሆ፥ እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ።»

ከዚያም ሽማግሌው ተመልሰው እንድቆይ አጥብቀው ለመኑኝ፤ እኔ ግን መንገዴ ወደ ፊት እንደ ሆነ አየሁ። አንድ ጊዜ ደግሞ ከሰበክሁ በኋላ ወደ ኦዊጎ እንድሄድ ተረዳሁ፤ በዚያም ሴቶች መስበካቸውን፣ ወይም ማንኛውንም ዓይነት ሰባኪ የሚቃወሙ ብዙ ጠላቶችን አገኘሁ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ለሕዝቡ ሁልጊዜ መንገድን ያጠራል። ስብከትን ለመስማት ከመምጣት ይልቅ ዳንስ ለማድረግ እየተዘጋጁና ሽማግሌውን ወደ ዳንሱ እንደሚጋብዙ እየተመኩ ሳሉ፣ እግዚአብሔር ቫዮሊን ሊጫወትላቸው በነበረው ሰው ላይ ከባድ እጁን ጫነበት፤ እርሱም ታሞ በወለሉ ላይ ወደቀ፤ ነገር ግን ሊፈጽመው ቆርጦ ስለ ነበር ሌላ ሰው አስጠራ፤ ያም ሰው እምቢ አለ፤ በመጨረሻም ይህ እንደ ጎልያድ ያለ ሰው መጥተው እንዲጸልዩለት ሽማግሌውን ለማስጠራት ደስ አለው። «ኃጢአተኛ ሆይ፣ አንተ ከእግዚአብሔር ጋር ክንድ ልትለካ አትችልም! እርሱ ተዋጊ ነው፤ ስሙም እግዚአብሔር ነው።» በዚሁ ስፍራ እግዚአብሔር በመካከላቸው ተአምራትን አደረገ። ዓርብ ሌሊት፣ የሰንበት ጠዋት፣ ከሰዓት በኋላና ሌሊት ሰበክሁ—እግዚአብሔርም ድንቅን አደረገ፤ ከመካከላቸው እጅግ ክፉ የሆኑትን አንዳንዶቹን መለሳቸው።

ከዚህ በኋላ ወደ ስሚዝቦሮ ሄድሁ፤ በእውነት አስቸጋሪ ስፍራ መሰለ፤ ድካሜም ጥቂት ስኬት ብቻ ነበረው። ለአምልኮ የሚሰበሰቡ ጥቂት የተበታተኑ ሜቶዲስቶች ነበሩ፤ በዚህም የተጠቀሙ ይመስሉ ነበር። መልእክቴን ካደረስሁ በኋላ ወደ ቶዋንዳ ሄድሁ፤ በዚያም እጅግ የሚያጽናኑ ስብሰባዎች ሆኑልን። ከዚያም አሥር ማይል ወደ ፊት ቀጥዬ ሰበክሁ፤ በዚያ ስምንት ሰዎች ነበሩ፤ ከእነርሱም አንዱ መካሪ ነበር። በወንጌል መንፈስ ተቀበሉን። ግዴታዬን ከፈጸምሁ በኋላ ወደ ቶዋንዳ ተመለስሁ፤ ረቡዕም ወደ አቴንስ ሄድሁ፤ ሁለት ቀን ቆይቼ በአካዳሚው ውስጥ ሁለት ስብከቶችን ሰበክሁ። በማግሥቱ ጠዋት ሁለት ማይል ያህል ተጓዝሁ፤ ነገር ግን የጐርፉ ብዛት የተነሣ እስከ ቀጣዩ ማክሰኞ ድረስ መጠበቅ ግድ ሆነብን። አሁን በጣም ጥቂት ገንዘብ ይዤ በእንግዶች መካከል ነበርሁ፤ ነገር ግን የቤቱ እመቤት ክርስቲያን እንደ ሆነች ባገኘሁ ጊዜ የተልእኮዬን ምንነት እየነገርኋት ልቤን ልከፍትላት ደፈርሁ። እርሷም ለባሏ ነገረችው፤ እርሱም ስድስት ሺሊንግ ብቻ እንደሚያስከፍለኝ ተናገረ። እርሷ እንድትጠቀልለው ሦስት የአልጋ ልብሶችን አንድ ላይ ሰፋሁላት። ከዚያም አንድ ማይል ርቃ በሰፈሩ የምትኖር አንዲት ሴት ሰባኪ እንዳለች ነገረችኝ። እርሷም በደግነት ተቀበለችኝ፤ በዚያም በእጅጉ የተነካ የሚመስል ሌላ ሰው አገኘሁ። ወቅቱን የጠበቀ የምክር ቃል ከሰጠሁ በኋላ ከእነርሱ ጋር ሻይ ጠጣሁ። በሦስት ቀን ውስጥ እንደ ገና ወደ ቶዋንዳ ሄድሁ፤ በግል ቤቶች ውስጥ በመስበክም ታላቅ ስኬት አገኘሁ። በሕይወቱ ዘመን ሁሉ ስለ እግዚአብሔር ከቶ ያላሰበ የሚመስል አንድ ጨዋ ሰው ነበረ፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር መንፈስ ወቀሳ ተያዘ፤ መጥቼ ለእርሱና ለቤተ ሰቡ እንድጸልይም አስጠራኝ። በዚህም ነፍሴ እጅግ ደስ አላት፤ እንደ ገና እንደምመጣ ቃል ገብቼለት ተለየሁት፤ እንዲሁም አደረግሁ። እንዴት እንደምጓዝና ለኑሮዬ በምን ላይ እንደምደገፍ ጠየቀኝ። እኔም እንዴት እንደምጓዝ በማስረዳት መለስሁለት፤ እርሱም በደግነት በስጦታ ረዳኝ፤ እንዲሳካልኝም ተመኘልኝ፤ ከመለየቴም በፊት ለእርሱና ለቤተ ሰቡ እንድጸልይ ለመነኝ፤ ያን ጊዜም ለዘላለም ብፅዕና በፍጥነት እየበሰለ ሲሄድ ያየሁት አምናለሁ።

ከዚያም 38 ማይል ርቆ ወደሚገኘው ወደ ኦዊጎ እንደ ገና እንድመለስ ተላከብኝ፤ ወደ ፊላደልፊያ በምሄድበት መንገድ ላይ እስከ ሞንትሮዝ ድረስ ያለውን ወጪዬን እንደሚከፍሉም ተናገሩ። ጥያቄውን ተቀብዬ ሄድሁ፤ ነገሮችም በእውነት እጅግ በብልጽግና ላይ ሆነው አገኘኋቸው። በሌሊት የጸሎት ስብሰባዎች ነበሩን፤ ጌታም መንፈሱን በሕዝቡ ላይ ማፍሰሱን ቀጠለ፤ በየሌሊቱም ስብሰባ ነበረን። ቀድሞ የኮሎምቢያ ነዋሪ የነበሩት አቶ ጄ. ኤች.፣ የሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን አባላት የሆኑ ጥቂት ሰዎች ብቻ ባሉበት ስፍራ እንደ ባዕድ አገር ሆኖ ዕጣቸው ወድቆ ነበር፤ እስከዚያ ጊዜ ድረስ ለእግዚአብሔር እንግዶች የነበሩ ብዙ ባሎችና የልዑል አምላክ አገልጋዮች የሆኑ ሚስቶቻቸው፣ እንዲሁም የአቶ ጄ. ኤች. ሁለት ሴቶች ልጆች በእምነት ጸደቁ—ሦስቱ ቀደም ብለው ቤተ ክርስቲያንን ተቀላቅለው ነበር። የክፍል መዝገብ እንዳዘጋጅ ተመረጥሁ፤ ከእኛ ጋር ያሉት ስንት እንደ ሆኑ ለማየት ፈልጌ ነበርና አዘጋጀሁ። ባፕቲስቶቹ የንስሐ ፈላጊዎች ስብሰባ አድርገው ነበር፤ ከዚያም በኋላ አምስት ሰዎች ተቀላቀሏቸው። እኔም በልዩ ግብዣ ሙከራውን አደረግሁ፤ አሥራ ሦስትም ተቀላቀሉን። በሰንበት ጠዋትና ሌሊት ሰብኬ ነበር፤ ከዚያም በዚያ ሳምንት ከቅዳሜ ሌሊት በቀር በየሌሊቱ የጸሎት ስብሰባዎችን አደረግሁ፤ አንድ ሰውና ሚስቱ በወለሉ ላይ ወድቀው ምሕረትን ለማግኘት ጮኹ፤ ሁለቱም በዚያው ሰዓት ፈጽመው ተለውጠው ለእግዚአብሔር ክብርን እየሰጡ ተነሡ። በቀጣዩ የሰንበት ጠዋት ሰበክሁ፤ ከዚያም ክፍሉን መራሁ፤ በሌሊትም እንደ ገና ሰበክሁ—ጥቅሱ መሳፍንት 4:25-26 ነበር። አንዲት ሴት እንዲህ ያለ ጥልቅ ርእስ መውሰዷ ሁሉንም አስደነቃቸው፤ ነገር ግን ጌታ የጭቃውን መሣሪያ ረዳው፤ ድልም አገኘን፤ ከዚያ መነቃቃት ሀያ አንድ ሰዎች ተቀላቅለዋልና፤ ሁሉም ማለት ይቻላል የሚያጸድቀውን ጸጋ አሳዩ። በሦስተኛው ቀን ሌሊት ስብሰባውን ዘጋን፤ በማግሥቱ ጕዞዬን ልጀምር ነበርና፤ እንዲሁም አደረግሁ—አንድ ወንድም የጕዞዬን ዋጋ ከፈለልኝ። ወደ ኒው ዮርክ ከሚሄዱ ከአንዲት ሴትና ከአንድ ጨዋ ሰው ጋር በመልካም ጓደኝነት 28 ማይል ተጓዝሁ። እርሷም በመለያየታችን እንዳዘነች ተናገረች፤ ከባድ ነጐድጓድና ዝናብ ነበረ፤ እጅግም ጨለማ ነበር፤ ነገር ግን እጅግ ጠንቃቃ የሆነ ነጂ ነበረን፤ በደኅናም ሞንትሮዝ ደርሰን እራት በላን—ከሌሊቱ 12 እና 1 ሰዓት መካከል ወደ ዊልክስባሪ በፈረስ ሠረገላ ተሳፍሬ በማግሥቱ ጠዋት በ8 ሰዓት ደረስሁ፤ በዚያም የሳስኩሃናን ወንዝ ተሻገርሁ፤ እጅግ ተርቤ ስለ ነበር ትንሽ ጊዜም ስላገኘሁ ወደ አንድ ቤት ሄጄ ቍርስ እንድትሰጠኝና እንደምከፍላት የቤቱን እመቤት ጠየቅኋት። እርሷም ምንም እንደሌላት ተናገረች፤ ነገር ግን ሞክራ መልካም ቍርስ እንደምታዘጋጅልኝና ክፍያ እንደማትቀበል ነገረችኝ፤ እንዲሁም አደረገች። እግዚአብሔር በምድረ በዳ ማዕድ ሆኖ ራሱን ስለ ገለጠልኝ በእውነት አመሰግነዋለሁ። ከቀትር በኋላ በ4 ሰዓት ገደማ በደኅና ደረስሁ፤ በደግነትም ተቀበሉኝ፤ በሰንበት ጠዋትና ሌሊት ሰበክሁ። በሁለቱ የመስበክ ተራዎች መካከል ሁለት ማይል ተጕዤ ከሰዓት በኋላ ሰበክሁ። በዚያ ቀን ጌታ በኃይል በቤቱ ውስጥ ነበረ። ማክሰኞ ምሽት የከበረ የጸሎት ስብሰባ ነበረን። ሌሊቱን ሁሉ ተራራውን ዞሬ ተጓዝሁ፤ አንዳንዶቹ በእግር ሄዱ፤ የሩብ ማይል ያህል ርቀው የሚታዩ ይመስሉ ነበር። ነገር ግን ጌታ በፖስታ ሠረገላው ውስጥ ብቻዬን ሳለሁ ጠበቀኝ። አሁን ስሙን አመልካለሁ፤ ለዘላለምም አመልካለሁ። ኃላፊ ሰባኪው እኔ በደረስሁ በማግሥቱ መጡ፤ የፍቅር ድካማቸውንም በሕዝቡ መካከል አሳለፉ። በቀጣዩ ረቡዕ እርሳቸው ሄዱ፤ ክፍሉንም (ስምንት ሰዎችን) በሥርዓት እንድመራቸው በእኔ ኃላፊነት ተዉልኝ፤ እኔም በሽማግሌው ፈቃድ ተናገርኋቸው። አእምሮዬን አሳርፌ ከተቀመጥሁ በኋላ ሰባኪው ክፍል አድርገው አደራጇቸው፤ ከሦስት ወር በፊት ገና ያልተለወጠ የነበረውን አንድ ሰው መሪ አድርገው ሾሙ፤ እርሱ ግን ለጽዮን ብልጽግና እጅግ ይገደው ስለ ነበር ለሹመቱ የተገባ ይመስል ነበር። ከዚህ በኋላ በሳምንቱ ውስጥ የጸሎት ስብሰባዎችን ለማድረግ ጣርሁ፤ በሰንበት ቀን ሁለት ጊዜ ሰበክሁ፤ ወንድም ወጣት ስለ ነበርም ክፍሉን ለመምራት ረዳሁ—ነገር ግን ሁሉም ፈቃደኛ ሰዎች ነበሩ፤ በእውነትም በመካከላቸው የእግዚአብሔር ኃይል ቀን የሆነ ይመስል ነበር፤ «ሰላምም በቤታችን አደረ»።

ሦስት ሳምንትና አራት ቀን ሲፈጸም በክፍል መዝገባቸው ላይ አሥራ አምስት ስሞችን ትቼላቸው ተለየሁ። ከዚያም ኮረብቶችንና ተራሮችን አቋርጦ በሚያልፍ አስቸጋሪ መንገድ ስድሳ ማይል ተጓዝሁ (ከዊልክስባሪ እስከ ኢስተን ባለው በዚያ መንገድ የክፍያ መንገድም ሆነ የባቡር ሐዲድ አልነበረምና)፤—በአንዳንዱ የመንገዱ ክፍል በበረዶ ላይ መንሸራተቻ መልካም ነበረ። በመግቦት ርዳታ ከቀትር በኋላ በ8 ሰዓት ገደማ ኢስተን ደረስን። በሆቴሉ እራቴን በልቼ አደርሁ፤ በዚያም በመልካም ተስተናገድሁ፤ ከዚያ በኋላ ጥቂት ጥቁር ወዳጆችን አገኘሁ። ስብሰባ አደረግን፤ «በዚህ መሆን ለእኛ መልካም ነበር»። ከዚህ በኋላ ከፊላደልፊያ ሠላሳ ሁለት ማይል ያህል እንደሚርቅ በማስበው በኒው ሆፕ ጐራ አልሁ፤ ያደግሁበትን ቤተ ሰብ ጐበኘሁ፤ በክረምትም በበጋም እጅግ ብዙ በመጓዜ እጅግ ደክሞኝ ስለ ነበር ቆም ብዬ አረፍሁ። ሁለት ወይም ሦስት ጊዜ ሰበክሁ። ወንድም ጄ. ቢ. — የተራዘመ የመነቃቃት ስብሰባ እያደረገ ነበር። ብርታት አገኘሁ፤ ጌታ ይመስገን፤ ከዚያም ወደ ቤቴ ተነሣሁ፤ ጥቂት ቀናት ሲቀሩት ሁለት ዓመት ያለ ማቋረጥ ከሞላ ጎደል ስጓዝ ከቆየሁ በኋላ፣ በማርች 1842 የመጨረሻ ቀን ወደ ከተማዪቱ ደረስሁ። ልጄንና የቀሩትንም ዘመዶቼን ሁሉ በጥሩ ጤንነት አገኘኋቸው፤ ሆኖም እምቢታን ከቶ የማይቀበለው ርኅራኄ የሌለው ነፍሰ ገዳይ የሆነው ሞት ያደረሰውን ጥፋት ሰማሁ፤ በእውነት ተስፋ የሚጣልባት ልጅ የነበረችው ትንሿ የልጅ ልጄ ከሌሎቹ ጋር ተወሰደች። ኦ! ደስታዎች እንዴት ፈጥነው ሊጠፉ ይችላሉ! ልቤም፦ «የጌታ ፈቃድ ይሁን» ብሎ ይመልሳል።

ጤንነቴ እጅግ ተጐድቶ ስለ ነበር ቀጥሎ የምጠራው እኔ እንደ ሆንሁ አላውቅም ነበር፤ ነገር ግን ጌታ ስለ ሌላ ዓላማ አቆየኝ፤ በዳንሁም ጊዜ በዝጎ ከማለቅ ይልቅ እየሠሩ ማለቅ እንደሚሻል ተሰምቶኝ እንደ ገና መጓዝ ጀመርሁ—ሞት ትግሉን እስኪፈጽመው ድረስም እንዲሁ ለማድረግ አስባለሁ—ስለ ክርስቶስ ብዬ ነፍሴን ባጠፋ እንደ ገና እንደማገኛት አውቃለሁና።

አሁን እፈጽማለሁ—በቅዱስ ፍርሃቱ የሚያመልኩትን በየስፍራው ያሉትን የእግዚአብሔርን ሕዝብ ጸሎት እለምናለሁ፤ በእግዚአብሔርና በሰው ፊት ሁልጊዜ ነውር የሌለባት ሕሊና እንዲኖረኝ ዘወትር እንድተጋ ጸልዩልኝ—በጽዮን መለከትን ለመንፋትና በእግዚአብሔር ቅዱስ ተራራ ላይ የማስጠንቀቂያ ድምፅ ለማሰማት እንደ ቀድሞው ሁሉ አሁንም እጓጓለሁና፤—

የተፈጥሮ ብርታት ቢደክም፣
ምድርና ሲኦልም ቢቃወሙ—
ወደ ከነዓን ምድር መንገዴን እገፋለሁ፣
በእርሱ መለኮታዊ ትእዛዝ።

ነገር ግን የዚህ ትንሽ መጽሐፍ መጠን አነስተኛ ስለ ሆነ የዕለት ማስታወሻዬን በሙሉ ላቀርብ አልችልም፤ ምናልባት ሁለት መቶ ገጾች ያሉት መጽሐፍ ሊሆን ይችላልና፤ ስለዚህም እዚህ ላይ ለማቆም ግድ ሆኖ ይሰማኛል፤ ጌታ ቢፈቅድ ግን ወደ ፊት አንድ ቀን ሊታተም ይችላል። ነገር ግን እኔ ከዚህ ዓለም ካለፍሁ በኋላ ከእኔ በኋላ ለሚመጡት እርካታ እንዲሆን፣ ጌታ ወደ ሥራው እንዴት እንደ ጠራኝ፣ እፈራ እንደ ነበረው ከጸጋ እንዳልወድቅም እንዴት እንደ ጠበቀኝ መዝግቤአለሁ። በነገር ሁሉ ለእኔ የእውነት አምላክ መሆኑን አሳይቶኛል፤ በአገልግሎቱም ውስጥ ልክ እንደ መጀመሪያው ያለኝን ሁሉ ልከፍልና ራሴንም እንኳ ልከፍል አሁንም ቆርጬአለሁ። እኔ እስከምገምተው ድረስ፣ ምንም እንኳ አሁን ዕድሜዬ ከሃምሳ ዓመት በጥቂቱ የሚበልጥ ቢሆንም፣ ለዓላማው መስፋፋት ያለኝ ግለት ቅንጣት ታህል አልቀነሰም።

አንባቢው ሊያስተውላቸው የማይቀሩትን፣ ምናልባትም በእነዚህ ገጾች ውስጥ ያፌዘባቸውን ያልተለመዱ የውስጥ ግፊቶች ምንነት በተመለከተ፣ በዚህ መንገድ ሊብራሩ ይችላሉ፦ ዓይነ ስውራን ከሚያዩት ሰዎች ይልቅ እጅግ የተሳለ የመስማት ችሎታ እንዳላቸው የታወቀ ነው፤ ደግሞም የመዳሰስ ችሎታቸው እጅግ ረቂቅ ነው፤ የሚያዩ ሰዎች ምንም ሻካራነት በማያገኙበት እጅግ ለስላሳ በሆነ ገጽ ላይ እንኳ ማናቸውንም ሻካራነት ሲለዩ ይገኛሉ። ከሦስት ወር የሚበልጥ ትምህርት ከቶ ላላገኘሁ ለእኔ ላሉትም እንዲሁ ሊሆን ይችላል፤ የእግዚአብሔርን መንገድና ሕግ በብዙ ለማወቅ ስለ ፈለግሁ፣ የመንፈስን አሠራር አጥብቄ ተመልክቻለሁ፤ በዚህም ምክንያት በእርሱ ተመርቻለሁ። ነገር ግን እኔ እንደምረዳቸው፣ ያ መንፈስ ከእውነት መጻሕፍት ጋር የሚቃረን ነገር ውስጥ ከቶ እንዳልመራኝ ይታወቅ። «በእግዚአብሔር መንፈስ የሚመሩ ሁሉ እነዚህ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸውና።»—ሮሜ 8:14።

አሁን የምለው ይህን ብቻ ነው፦ የአብና የወልድ የመንፈስ ቅዱስም በረከት ስሙን በመልካም ለመናገር የተደረገውን ይህን ደካማ ጥረት በሚነበብበት ስፍራ ሁሉ ከንባቡ ጋር ይሁን። አሜን።

ተጨማሪ፦ የትምህርት ዕድል ስለ ተነፈግሁ (ይህንንም ሁሉ ሰው እንዲያደንቀው ተስፋ አደርጋለሁ)፣ በአብዛኛውም ራሴን ያስተማርሁ ሰው ስለ ሆንሁ፣ እባካችሁ ስሕተቶቼን ይቅር በሉ፤ ጕድለቶቼንም ሁሉ ታገሡ። የዚህ ሥራ ይዘት ንስሐ ባልገቡት ሰዎች አእምሮ ላይ ዘላቂ አሻራ ለመተው መሣሪያ እንዲሆን ተስፋ አደርጋለሁ፤ ለጸደቀችው ነፍስ ማበረታቻ፣ ለተቀደሰችውም መጽናኛ ይሁን።

ምንም እንኳ ብዙ ተቃውሞ ቢገጥመውም፣ ሚስተር ዌስሊ በጥበብ እንደሚያስተውሉት፣ ትምህርት በሕይወት ውስጥ በእርግጥ አስፈላጊ ነው። የአንደኛዪቱ የአፍሪካ ሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን የመጀመሪያዋ ሴት ሰባኪ የጃሬና ሊ ትረካ እንዲህ ይፈጸማል።

ቤቴል፣ ፊላደልፊያ፣ ፔንስልቬንያ፣ የአሜሪካ ኅብረት መንግሥታት።

ተፈጸመ።