ሄለን ሮዝቪር — መከራን መብት ብላ የጠራችው ሐኪም

ማን ነበረች?

ሄለን ሮዝቪር ሴፕቴምበር 21 ቀን 1925 በእንግሊዝ አገር በሄይሊበሪ ከተማ፣ ኑሮው ከመካከለኛው መደብ ከፍ ካለ ቤተሰብ ተወለደች፤ በካምብሪጅ ትምህርቷን ስትከታተልም ወደ ክርስትና እምነት ተመለሰች። በሕክምና ሙያ ሠልጥና በ1953 በደብሊው.ኢ.ሲ. ኢንተርናሽናል ሥር ወደ ቤልጅየም ኮንጎ (የአሁኗ የኮንጎ ዲሞክራሲያዊ ሪፐብሊክ) በመርከብ ተጓዘች። ከዚያ በኋላ ከነበሩት ሃያ ዓመታት አብዛኛውን በኮንጎ አሳለፈች፤ እጅግ አስቸጋሪ በሆኑ ሁኔታዎች ውስጥ ሆስፒታል ሠራች፣ ነርሶችን አሠለጠነች፣ የሕክምና ትምህርት ቤትም አቋቋመች። በ1964 ኮንጎ ነጻነቷን ካገኘች በኋላ በተነሣው የሲምባ አመፅ ወቅት በአማፂ ወታደሮች ተማርካ፣ ነጻ እስክትወጣ ድረስ ለበርካታ ወራት አሰቃቂ ግፍ ተፈጸመባት። ካገገመች በኋላ ወደ ኮንጎ ለመመለስ ወሰነች — ይህንንም «ይህን ተራራ ስጠኝ» በተሰኘው የሕይወት ማስታወሻዋ ገልጻዋለች — እስከ 1973 ድረስም በዚያ አገለገለች። የቀሩትን የሕይወቷን አሥርት ዓመታት በክርስቶስ አገልግሎት ውስጥ መከራን መቀበል ስለሆነው መብት በመናገርና በመጻፍ አሳለፈች፤ በ2016 በዘጠና አንድ ዓመቷ እስክታርፍ ድረስ።

ስለ ተልእኮና ስለ መሥዋዕትነት አገልግሎት የነበራት ራእይ

ሄለን ሮዝቪር ስለ ተልእኮ መሥዋዕትነት ለሚናገረው ሥነ መለኮት ካበረከተችው አስተዋጽኦ ሁሉ የሚበልጠው፣ በምርኮዋ ወቅት ከሁሉ በጨለመው ሌሊት እግዚአብሔር እንደ ጠየቃት የተናገረችው አንድ ጥያቄ ነው፦ «ለምን እንደ ሆነ ፈጽሞ ባልነግርሽ እንኳ፣ ይህን ተሞክሮ በአደራ ስለ ሰጠሁሽ ልታመሰግኚኝ ትችያለሽ?» ያ ጥያቄ ሁሉንም ነገር በአዲስ ዓይን እንድታይ አደረጋት። መከራ የሚፈታ የሥነ መለኮት እንቆቅልሽ ወይም የሚብራራ ጨካኝ አጋጣሚ አልነበረም፤ ይልቁንም መለኮታዊ አደራ ነበር — አንድ የተወሰነ ፈተና ለአንድ የተወሰነ ሰው በአደራ ይሰጣል፤ ምክንያቱም ያ ሰው በእርሱ ውስጥ የሚያልፍበት ተሞክሮ በሌላ በምንም መንገድ ሊፈጸም የማይችልን ነገር ይፈጽማልና። እርሷም በጨለማው ውስጥ ለዚያ ጥያቄ አዎን ለማለት መረጠች። ያም በአሥር ሺዎች የሚቆጠሩ ክርስቲያኖች የራሳቸውን መከራ በቅንነት እንዲጋፈጡ ለረዳው የንግግርና የጽሑፍ አገልግሎቷ መሠረት ሆነ።

ሮዝቪር ሚስዮናዊውን በተሰባሪ ዕቃ ውስጥ መዝገብን እንደሚሸከም ሰው አድርጋ የተረዳችበት ሥነ መለኮት በቀጥታ የተቀዳው ጳውሎስ ራሱ ስለ ሐዋርያዊ አገልግሎት ከሰጠው መግለጫ ነው፦ «ነገር ግን የኃይሉ ታላቅነት ከእግዚአብሔር እንጂ ከእኛ እንዳይሆን ይህ መዝገብ በሸክላ ዕቃ ውስጥ አለን፤ በሁሉ እንገፋለን እንጂ አንጨነቅም፤ እናመነታለን እንጂ ተስፋ አንቆርጥም፤ እንሰደዳለን እንጂ አንጣልም፤ እንወድቃለን እንጂ አንጠፋም» (2ኛ ቆሮንቶስ 4:7-9)። መዝገቡ ወንጌል ነበር።

የሸክላው ዕቃ ደግሞ እርሷ ነበረች — የሰው ሥጋ የሚሸከመውን ደካማነት፣ ለጉዳት ተጋላጭነትና ስብራት ሁሉ የያዘች አንዲት እንግሊዛዊት ሐኪም። ዋናው ቁም ነገርም ደካማነቷ ራሱ ነበር፤ በኮንጎ እየሆነ ያለው ነገር ታላቅ ኃይል የእርሷ እንዳልሆነ ፈጽሞ የማያጠራጥር አደረገው።

መከራን በክርስቶስ መከራ እንደ መካፈል አድርጋ መረዳቷ፣ የደረሰባትን ግፍ እምነቷን ሳያጠፋባት ልትቀበለው የምትችልበትን ማዕቀፍ ሰጣት። ጳውሎስ ለፊልጵስዩስ ሰዎች በጻፈው አስደናቂ ቃል ውስጥ ራስን የማሠቃየት ዝንባሌ ሳይሆን ጥልቅ የተልእኮ ሥነ መለኮት አገኘች፦ «እርሱንና የትንሣኤውን ኃይል የመከራውንም ኅብረት አውቅ ዘንድ፥ በሞቱም እመስለው ዘንድ» (ፊልጵስዩስ 3:10)። በ1964 በሰውነቷ ላይ የተፈጸመው ነገር፣ እግዚአብሔር ክርስቶስ ራሱ በተቀበለው ግፍና መተው እንድትካፈል የፈቀደበትን የቅርበት መጠን የሚያሳይ ነው ብላ ለማመን በጊዜ ሂደት ደረሰች።

ከአንድ ነገር በሕይወት መትረፍ ብቻ አልነበረም ያደረገችው። በአንድ ነገር ተካፋይ እየሆነች ነበር።

ከምርኮዋ በኋላ ወደ ኮንጎ ለመመለስ የወሰነችው ውሳኔ ምናልባትም በአገልግሎት ዘመኗ ሁሉ ከፈጸመቻቸው ተግባራት እጅግ ግልጽ የሆነው የተልእኮ ተግባር ነው። በእንግሊዝ ለመቆየት ሰዋዊ ምክንያት ሁሉ ነበራት። ግፍ ተፈጽሞባታል፤ ከባድ የሥነ ልቡና ቍስልም ደርሶባታል። አገሪቱ አሁንም አደገኛ ነበረች። ብትቀር ኖሮ ማንም ባልነቀፋት ነበር።

ነገር ግን ወደ አንድ የተወሰነ ስፍራ የተለየ ጥሪ ሰምታ ነበር፤ በዚያው ስፍራ የደረሰባት ግፍም ጥሪውን አልሻረውም። ለመመለስ የሚያስፈልጋትን ፈቃድ በጴጥሮስ ቃል ውስጥ አገኘች፦ «ወዳጆች ሆይ፥ በእናንተ መካከል እንደ እሳት ሊፈትናችሁ ስለሚሆነው መከራ ድንቅ ነገር እንደ መጣባችሁ አትደነቁ፤ ነገር ግን ክብሩ ሲገለጥ ደግሞ ሐሤት እያደረጋችሁ ደስ እንዲላችሁ፥ በክርስቶስ መከራ በምትካፈሉበት ልክ ደስ ይበላችሁ» (1ኛ ጴጥሮስ 4:12-13)። በመከራው ተካፍላለች። ክብሩ ግን ገና ይመጣል። እርሷም ያ ሲሆን በዚያ ለመገኘት ተመለሰች።

ሮዝቪር የተልእኮን መሥዋዕትነት በተመለከተ ለቤተ ክርስቲያን ያስቀረችው ቅርስ መከራን የሚነገር ነገር ማድረጓ ነው — አብዛኞቹ ሚስዮናውያን በዝምታ ለቀበሩት ወይም ለሰሚ እንዲጥም በድል አድራጊነት ላስዋቡት ተሞክሮ ቋንቋ መስጠቷ ነው። ስለ ራሷ ስብራት ሳትሸማቀቅ ተናገረች፤ በዚህም ሺዎች የራሳቸውን ስብራት እንዲያምኑ ፈቃድ ሰጠች። ጳውሎስ የገለጸውን፣ ከሰው አስተሳሰብ ፈጽሞ የሚቃረነውን የወንጌል ስሌት አግኝታ ነበር፦ «…ስደክም ያን ጊዜ ኃይለኛ ነኝና» (2ኛ ቆሮንቶስ 12:10)። ድካሟን ያመነች ሚስዮናዊት በምስክርነቷ አላነሰችም። ይልቁንም ድካሟን በዚያው በማመኗ የራሷ ያልሆነውን ኃይል ከምንም በላይ በግልጽ ታሳይ ነበር።

ጸሎት

ስለ እኛ የተሰበርህ ጌታ ሆይ፥ ስብራትን እንዳንንቅ አስተምረን። ቍስላችንን በምንሸሽግበትና ብርታታችንን ለታይታ በምናሳይበት ስፍራ፣ የሮዝቪርን ቅንነት ስጠን። መከራ እምነታችንን ሊያጠፋ በሚያሰጋበት ጊዜ፣ ይልቁንም እንዲያጠልቀው አድርግ። ከእርሷ ጋር ሆነን ከባድ ነገሮችን በአደራ ስለ ሰጠኸን ልናመሰግንህ እንችል እንደ ሆነ ለመጠየቅ ጸጋን ስጠን — አዎን ስንልም ከልባችን እንድንለው ጸጋን ስጠን። አሜን።