ወደ መንግሥቱ በኃይል መግባት

«ሕግና ነቢያት እስከ ዮሐንስ ነበሩ፤ ከዚያ ጀምሮ የእግዚአብሔር መንግሥት ይሰበካል፤ ሁሉም ወደ እርስዋ በኃይል ይገቡባታል።» (ሉቃስ 16:16)

በኤንፊልድ የተሰበከው ስብከት ኃጢአተኞች እንዲሮጡ በመንገር ይደመደማል። እንዴት እንደሚሮጡ ግን አይናገርም። ኤድዋርድስ ለዚያ ጥያቄ ከዓመታት በፊት፣ በ1734 እና በ1735 በኖርዝሃምፕተን በሆነው መነቃቃት ወቅት መልስ ሰጥቶ ነበር። ከሉቃስ ወንጌል አንዲት ሐረግ ወሰደ — ሁሉም ወደ መንግሥቱ በኃይል ይገቡባታል የምትለውን — ከእርስዋም ግልጽ የሆነ ትምህርት አወጣ፦ «የእግዚአብሔርን መንግሥት ለማግኘት የሚሻ ሁሉ ወደ እርስዋ በኃይል ሊገባ ይገባዋል።» «ወደ እግዚአብሔር መንግሥት በኃይል መግባት» የተባለው ስብከት ለነቁ ነገር ግን ገና ዕረፍት ላላገኙ ሰዎች አንድ እረኛ የሰጠው ምክር ነው።

በኃይል መግባት ምን ማለት ነው

ኤድዋርድስ እንደ ልማዱ ቃሉን በጥንቃቄ ፈታታው። ወደ መንግሥቱ በኃይል መግባት፣ እንዳለው፣ በመጀመሪያ የብርቱ ፍላጎት ጉዳይ ነው፦ ሌሎች ጉዳዮች ሁሉ ወደ ዳር እስኪገፉ ድረስ መዳንን ከሁሉ በላይ መሻት ነው። ሁለተኛ፣ የጸና ቍርጥ ውሳኔ ነው። ቍርጥ ውሳኔ የሌለው ፍላጎት እንደ አየሩ ጠባይ ይመጣል ይሄዳልም፤ ሁለቱም በአንድነት እንደሚሄዱ ለማሳየትም የመዝሙረኛውን ቃል ጠቀሰ።

«እግዚአብሔርን አንዲት ነገር ለመንሁት፥ እርስዋንም እሻለሁ…» (መዝሙር 27:4)

ሦስተኛ፣ የታላቅ ትጋት ጉዳይ ነው — ፍላጎትና ቍርጥ ውሳኔ በተፈጥሮ የሚያስገኙት ጥረት ነው። አራተኛ ደግሞ ተቃውሞን ጥሶ ማለፍ ነው። ቃሉ ራሱ የተጨናነቀ ሕዝብን፣ ጠባብ በርንና በመንገድ ላይ የቆሙ ሰዎችን ያመለክታል። መንገዱ ክፍት ቢሆን ኖሮ የሚገፋ ነገር ባልኖረ ነበር። ፈላጊው የራሱን ዳተኝነት፣ የቆዩ ልማዶቹንና ይህ ሊሆን አይችልም የሚለውን ድምፅ ይገጥማል፤ ቢሆንም ወደ ፊት ይቀጥላል።

«ከመጥምቁም ከዮሐንስ ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ መንግሥተ ሰማያት ትገፋለች፥ ግፈኞችም ይናጠቋታል።» (ማቴዎስ 11:12)

«በጠበበው በር ለመግባት ተጋደሉ፤ እላችኋለሁና፥ ብዙዎች ሊገቡ ይፈልጋሉ አይችሉምም።» (ሉቃስ 13:24)

የሚያቀርባቸው ምክንያቶች ማናቸውንም አነስተኛ አደጋ በተመለከተ የምንጠቀምባቸው ምክንያቶች ናቸው። አስፈላጊነቱ እጅግ ታላቅ ነው፤ ከመንግሥቱ ውጭ ደኅንነት የለምና። ዕድሉ አጭር ነው፤ መቼ እንደሚያበቃም አይታወቅም። መንገዱ አስቸጋሪ ነው፤ በግማሽ ልብ የሚሞክሩት አብዛኞቹም ተስፋ ቆርጠው ያቋርጣሉ። ሽልማቱም አሁን በትጋት ከምናሳድደው ከማንኛውም ነገር ወሰን በሌለው መጠን ይበልጣል።

መጨነቅ መፈለግ ማለት አይደለም

በዚህ ስብከት ውስጥ ያለ አንድ ክፍል አሁን ከሚታወቅበት እጅግ በላቀ ሊታወቅ ይገባዋል፤ ኤድዋርድስን እጅግ አስተዋይ እረኛ ሆኖ ያሳየዋልና። ሰዎች ስለ ነፍሳቸው በታላቅ ጭንቀት ውስጥ ሆነው ሳለ ወደ መንግሥቱ ፈጽሞ በኃይል እየገቡ ላይሆኑ እንደሚችሉ አስተዋለ፤ ምክንያቱም ኃይላቸውን ወደ እግዚአብሔር ለመሄድ ሳይሆን የራሳቸውን ሁኔታ ደጋግሞ ለማውጠንጠን አውለውታልና። ስለ መመረጥ ወይም ይቅር ስለማይባል ኃጢአት በሚነሡ ጥያቄዎች ራሳቸውን ያሠቃያሉ፤ ሥቃዩንም እንደ እድገት ይቈጥሩታል። ኤድዋርድስ እንዳለው፣ የፈላጊን ተስፋ በጭንቀቱ መጠን ልንመዝን አይገባንም፤ «ብዙ ሰዎች ባይኖሩባቸው እጅግ የሚሻላቸው አላስፈላጊ ጭንቀቶች አሉባቸውና»። በትካዜ የተዋጡ ሰዎች ብዙ ጊዜ እንዲህ እንደ ሆኑ፣ የነፍሳት ጠላትም ከዚህ ታላቅ ጥቅም እንደሚያገኝ ጨምሮ ተናገረ።

ይህ በመነቃቃት መካከል ከቆመ የመነቃቃት ሰባኪ መሰማቱ የሚያስደንቅ ነው። ኤድዋርድስ ጭንቀትን እንደ መንፈሳዊ ስኬት አልቈጠረውም። ጥያቄው ምን ያህል እንደ ተጨነቅህ ሳይሆን ፊትህን ወዴት እንዳዞርህ ነው።

«እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥ እኔም አሳርፋችኋለሁ።» (ማቴዎስ 11:28)

ግን ይህ በእኔ አቅም ያለ ነገር ነውን?

ኤድዋርድስ ግልጽ የሆነውን ተቃውሞ አስቀድሞ ገመተው፤ አድማጮቹም አነሡት። አጥብቀን እንድንሻና በጽናት እንድንወስን ትነግረናለህ፣ አሉ፤ እኛ ግን ፍላጎትን ልንፈጥር አንችልም። እንሞክራለን፤ አእምሮአችንም ይባዝናል፤ ትጋታችንም ተንጠፍጥፎ ያልቃል። የሰጠው መልስ በሌላው ስፍራ ሁሉ የሰበከውን የእግዚአብሔርን ሉዓላዊነትና እዚህ ያሳሰበውን ጥረት በአንድነት ይዟል። ማንም በዚህ ጉዳይ ሙሉ በሙሉ የሚሰማራው በእግዚአብሔር ተጽዕኖ ብቻ እንደ ሆነ እውነት ነው ብሎ አመነ፤ «ነገር ግን እግዚአብሔር በሰዎች ላይ የሚሠራው በመንገዶች አማካይነት ነው»። እውነትን መስማት፣ መጸለይ፣ ልብን መጠበቅና ከሚታወቅ ኃጢአት መመለስ ያ ተጽዕኖ በተለምዶ የሚፈስባቸው መስመሮች ናቸው። ሰው ራሱን ሊያስጠማ አይችልም፤ ወደ ውኃው ጕድጓድ ግን ሊራመድ ይችላል።

«…በፍርሃትና በመንቀጥቀጥ የራሳችሁን መዳን ፈጽሙ፤ ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነውና።» (ፊልጵስዩስ 2:12-13)

ሁለተኛው ተቃውሞ ይበልጥ ረቂቅ ነበር፦ አጥብቀን ብንደክም በድካማችን መታመን አንጀምርምን? ኤድዋርድስ ተቃውሞውን ገለበጠው። «በሚያደርጉት ነገር እንደ ዳተኞችና እንደ ደንታ ቢስ ፈላጊዎች አብዝተው የሚታመኑ ሌሎች ፈላጊዎች በተለምዶ የሉም።» በግማሽ ልብ የሚፈልግ ሰው ሃይማኖቱን ፈትኖት ስለማያውቅ በትንሹ ሃይማኖቱ ያርፋል። ትጉ ፈላጊ ግን የሚያደርገው ሁሉ ከንቱ መሆኑን ቶሎ ይረዳል፤ ከማንም ይልቅ ፈጥኖም ከገዛ ጽድቁ ላይ ተገፍቶ ይወርዳል።

እዚህ ላይ አንባቢው መጠንቀቅ አለበት፤ የኤድዋርድስ የራሱ ትውፊትም በዚህ ጉዳይ ተከፋፍሎ ኖሯል። የኒው ኢንግላንድ አገልጋዮች የዝግጅት ትምህርት የሚባል አስተምህሮ አዳበሩ፤ በዚህ ትምህርት መሠረት ያልተለወጡ ሰዎች ጸጋን ተስፋ ከማድረጋቸው በፊት የመፈለግና በኃጢአት የመወቀስ ወቅትን እንዲያልፉ ይጠበቅባቸው ነበር፤ ትምህርቱም በከፋ መልኩ የወንጌልን በር ወደ ረጅም መተላለፊያ ለወጠው። ኤድዋርድስ ከብዙዎቹ ይልቅ ጠንቃቃ ነበር፤ እግዚአብሔር ስለ ጊዜው እንደ ሉዓላዊ በጎ ፈቃዱ እንደሚያደርግ፣ አንዳንዶችንም ፈጥኖ እንደሚያስገባ ለአድማጮቹ ነገራቸው። ሐዋርያት ግን ማንንም ከማመኑ በፊት ለወራት እንዲፈልግ አልነገሩም። እመን አሉ፤ ያውም አሁኑኑ አሉ።

«በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ እመን አንተና ቤተ ሰዎችህ ትድናላችሁ።» (የሐዋርያት ሥራ 16:31)

የኤድዋርድስን ስብከት በትክክል መጠቀም በኃጢአተኛውና በክርስቶስ መካከል የመቆያ ክፍል ማስቀመጥ አይደለም። ከቶ ተነሥቶ ወደ እርሱ የማይሄደውን ግድ የለሽነት እንቢ ማለት ነው።

ወቅቱ አሁን ነው

የስብከቱ የመጨረሻው ሲሶ ተማጽኖ ነው፤ ክፍት ሆኖ እንደማይቆይ የሚያውቀውን በር የሚመለከት ሰው ባለው ጥድፊያ የቀረበ ተማጽኖ። እግዚአብሔር በከተማዪቱ ላይ መንፈሱን እያፈሰሰ ነበር። ኤድዋርድስ የነቁትንም ያልነቁትንም፣ ወጣቶችንም ሽማግሌዎችንም ወቅቱ እንዲያልፍ እንዳይፈቅዱ ተማጸናቸው፤ ምርጫውንም አድማጮቹ ሊረሱት በማይችሉት አንድ ዓረፍተ ነገር አስቀመጠው፦ «ዝም ብላችሁ ብትቀመጡ ትሞታላችሁ።»

«እግዚአብሔርን በሚገኝበት ጊዜ ፈልጉት፤ ቀርቦም ሳለ ጥሩት።» (ኢሳይያስ 55:6)

«እነሆ፥ የተወደደው ሰዓት አሁን ነው፤ እነሆ፥ የመዳን ቀን አሁን ነው።» (2ኛ ቆሮንቶስ 6:2)

ይህን የተናገረው ላልተለወጡት ነበር፤ መርሑ ግን ሰው ሲለወጥ የሚያበቃ አይደለም። ከሰጣቸው መመሪያዎች አንዱ በኋላ ያለውን መርሳት ነበር — በተደረገው ነገር ላይ ሳይቆዩ አእምሮን ሙሉ በሙሉ ገና በሚቀረው ላይ ማኖር፤ ይህም ሐዋርያው ለክርስቲያን ሕይወት ሁሉ የሰጠው ሕግ ነው።

«…በኋላዬ ያለውን እየረሳሁ በፊቴ ያለውን ለመያዝ እዘረጋለሁ፥ በክርስቶስ ኢየሱስ ከፍ ከፍ ያለውን የእግዚአብሔርን መጥራት ዋጋ እንዳገኝ ምልክትን እፈጥናለሁ።» (ፊልጵስዩስ 3:13-14)

ወንጌልን ፈጽሞ የማይክዱ ብዙ ክርስቲያኖች በቀላሉ ተቀምጠዋል። በአስተምህሮአቸው ላይ ምንም ስሕተት የለም። ወደ ፊት በኃይል መግፋትን ብቻ አቁመዋል። ኤድዋርድስ ኖርዝሃምፕተንን የጠየቀውን እነርሱንም ይጠይቃቸው ነበር፦ ሁሉን የሚያህል ዋጋ ያለው ነገር እስኪመቻቸው ድረስ እየጠበቁ ሊያገኙት የሚችሉ ይመስላቸዋልን?

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. በዚህ ዓመት ከሁሉ አብልጠህ በትጋት የምትሻውን ነገር በስሙ ጥቀስ። የእግዚአብሔር መንግሥት በዝርዝሩ አናት አካባቢ ከሌለ ይህን በግልጽ አምነህ ተቀበል፤ ቅደም ተከተሉን እንዲለውጥም እግዚአብሔርን ለምን።

2. ስለ ነፍስህ የምትጨነቅ ከሆንህ ፊትህን ወዴት እንዳዞርህ ራስህን ጠይቅ። ራስህን በመመርመር የምታጠፋውን ኃይል ወደ ክርስቶስ ወደ መሄድ ወደ አንድ ግልጽ ተግባር ለውጠው።

3. ቸል ያልኸውን አንድ የጸጋ መንገድ — መጽሐፍ ቅዱስን፣ ጸሎትን፣ የጌታን ማዕድ ወይም የአማኞችን ኅብረት — ለይተህ እወቅ፤ በዚህ ሳምንትም እንደ ገና ጀምረው።

4. ወደ ፊት በኃይል ከመግፋት ሊያስቆምህ ከሁሉ ይበልጥ የሚችለውን አንድ ነገር ጻፍ። ሲመጣ ምን እንደምታደርግ አሁኑኑ ወስን።

5. እግዚአብሔርን በቁም ነገር ለመያዝ የተሻለ ወቅት እየጠበቅህ ከነበርህ መጠበቁ ራሱ ውሳኔ እንደ ሆነ ተገንዘብ፤ ዛሬውኑም አቁመው።

ጸሎት

ጌታ ሆይ፣ ተነሥቼ ለማምጣት ከቶ እንደማልደክምባቸው እንደ ብዙ ነገሮች አንተንም በስንፍና ፈልጌሃለሁ።

ራሴን ለአንተ እንዲርበኝ ማድረግ አልችልም። ነገር ግን የጸጋን መንገዶች ሰጥተኸኛል፤ ወደ ውኃው ጕድጓድም መራመድ እችላለሁ። እዚያ ተገናኘኝ።

ጭንቀቴን እንደ መፈለግ፣ ምቾቴንም እንደ እምነት ከመቍጠር ጠብቀኝ። ፊቴን ወደ ክርስቶስ መልሰው፤ በዚያም አጽናው።

የተወደደው ሰዓት አሁን ነው። ዝም ብዬ እንድቀመጥ አትተወኝ። አሜን።