«ተወስኗል»

«የጌታንም ድምፅ፦ ‹ማንን እልካለሁ? ማንስ ይሄድልናል?› ሲል ሰማሁ። እኔም፦ ‹እነሆኝ፥ እኔን ላከኝ› አልሁ።» — ከኢሳይያስ 6

ጆን ወጣት በነበረ ጊዜ አገልጋይ ለመሆን ለመማር ቺካጎ ወደምትባል ትልቅ ከተማ ሄደ። ከአንድ ዓመት በኋላ ወንድሙ ኤድመንድም ለመማር ወደዚያው መጣ። ኤድመንድ እግዚአብሔር ቢፈቅድለት ሚስዮናዊ ሆኖ ወደ ሩቅ አገር እንደሚሄድ ለእግዚአብሔር ቃል ገብቶ ነበር።

አንድ በጋ ኤድመንድ የሰንበት ትምህርት ቤትን ሥራ ለማገዝ ወደ ምዕራብ፣ ወደ ሞንታና ሄደ። በዚያም ክፉ ትኩሳት ያዘው። እጅግ ከመታመሙ የተነሣ ወደ ቤቱ እንዲደርስ ሰዎች የባቡር ትኬቱን በኮቱ ላይ በመርፌ አያያዙለት። ቤቱ ደረሰ፤ ከጥቂት ቀናት በኋላ ግን፣ በኦገስት 1891፣ ሞተ። ጆንም እጅግ አዘነ።

አሁን ጆን ማሰብ ጀመረ። ኤድመንድ ሚስዮናዊ መሆን ፈልጎ ነበር፤ አሁን ግን መሄድ አይችልም። እግዚአብሔር በእርሱ ፋንታ ጆን እንዲሄድ ይፈልግ ይሆን? ጆን ለመወሰን አልቸኮለም። ለአንድ ዓመት ያህል ስለዚህ ነገር አሰበ።

አንድ ቅዳሜ ሌሊት በጣም ዘግይቶ፣ ጆን ወደ አንድ ወዳጁ ክፍል ሄደ። ለመሄድም ለመቅረትም ያሉትን ምክንያቶች ሁሉ እንዲነግረው ወዳጁን ለመነው። ወዳጁ ግን ሊከራከረው አልፈለገም። ወደ ገዛ ክፍሉ እንዲሄድ፣ በእግዚአብሔር ፊት እንዲንበረከክ፣ ጥያቄውም እስኪወሰን ድረስ በዚያ እንዲቆይ ነገረው።

ጆንም እንዲሁ አደረገ። በዚያች ሌሊት ምን ያህል ጊዜ እንደ ጸለየ ማንም አያውቅም። በማግስቱ ጠዋት ግን በጸሎት ቤቱ ወዳጁን አግኝቶ «ተወስኗል» አለው። ፊቱ ያበራ ነበር። ሊሄድ ነው።

በ1892 ጆን አገልጋይ ሆነ፤ ቤተ ክርስቲያኑም በሰሜን ሕንድ ወዳለው ወደ ፑንጃብ ላከችው። በኦክቶበር 15 ቀን 1892 ከኒው ዮርክ በመርከብ ተነሣ። ዕድሜውም ሀያ ስድስት ዓመት ነበር።

አንዳንድ ጊዜ ትልቅ ጥያቄ ይገጥመናል፤ ምን እንደምናደርግም አናውቅም። ጠቢባን ሰዎችን እርዳታ መጠየቅ መልካም ነው። አንዳንድ ጥያቄዎችን ግን ወደ እግዚአብሔር ማቅረብ ይበልጣል። ሁሉንም ልትነግረው፣ በጸጥታ ልትጠብቅ፣ መንገዱንም እንደሚያሳይህ ልትታመነው ትችላለህ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ምን እንደማደርግ ሳላውቅ ወደ አንተ መጥቼ እንዳነጋግርህ እርዳኝ። እንደ ጆን «እነሆኝ፤ ላከኝ» ማለት እፈልጋለሁ። አሜን።