አራተኛ ንግግር

ውድ ወዳጆቼ፣ አሁን የምነግራችሁ በጣም ጥቂት ቃላት ብቻ እንደ ሆኑ አስባለሁ። ቃላቱ ወደ ልባችሁ ጠልቀው ገብተው በሕይወታችሁ ውስጥ ፈጣንና ዘላቂ ፍሬ እንዲያፈሩ፣ የምናገርበትን ኃይል ለማግኘት፣ ለማለት ያህል፣ እግዚአብሔርን አጥብቄ ይዤዋለሁ። ሕዝቡ ተሰብስበው ሲነጋገሩ፣ ሲዘምሩና ሲጸልዩ፣ ከዚያም አንዳች የተወሰነ ውጤት ላይ ሳይደርሱ—አንዳች ነገር ለእርሱ ሳይሰጡ ወይም አንዳች ነገር ከእርሱ ሳይቀበሉ—ተበትነው ሲሄዱ ጌታ የሚያዝንና ቅር የሚሰኝ ብቻ ሳይሆን የሚቈጣም እንደ ሆነ አምናለሁ። በሚልክያስ 2:13 ስለ ጥንቱ ሕዝቡ እንደ ተሰማው ሁሉ ስለ እኛም እንደሚሰማው አምናለሁ፤ በዚያም እንዲህ አለ፦ «...ቍርባኑን ዳግመኛ ስለማይመለከት፥ ከእጃችሁም በደስታ ስለማይቀበል፥ የእግዚአብሔርን መሠዊያ በእንባና በልቅሶ በጩኸትም ትሸፍናላችሁ።» እንዲህ ያለ ያህል ነው፦ «እንድታደርጉ የምፈልገውን ታውቃላችሁ፤ ኑና አድርጉት፤ ስታደርጉትም የሰማይን መስኮቶች እከፍትላችኋለሁ፤ በረከትንም አፈስስላችኋለሁ።»

ወደዚህ አዳራሽ ከመምጣቴ በፊት ዛሬ ጠዋት አንዲት ሴት የነገረችኝ ነገር ልቤን አሳመመው። እንዲህ አለች፦ «አንዲት ወዳጄ፦ ‹አራት ሺህ ሰዎችን ለመንፈስ ቅዱስ እንዲጮኹ ልትሰበስቢ ነው ማለትሽ አይደለም?› አለች። እርሷም፦ ‹አዎን፣ ማለቴ ነው› አለች። ‹እንግዲያውስ ያስፈራኛል። አንዳች ነገር ቢከሰትስ? አንዳች ነገር ቢደረግስ?›» ምነው እግዚአብሔር ፈቅዶ አንዳች ነገር በተከሰተ! ምነው እግዚአብሔር ፈቅዶ አንድን ሰው የሚያስፈራ አንዳች ነገር በተደረገ! ነገር ግን ወይ! ይህ ምን ገለጠ? የጥርጣሬንና የአለማመንን ጥልቀት ነው፤ ሰዎች ግን ጥርጣሬ እየጨመረ መሄዱ ያስደንቃቸዋል። ተጠራጣሪዎች ቢሥቁብንና ቢያፌዙብን ምን ያስደንቃል? በክርስቲያን ማስረጃ ማኅበራት ስብሰባዎች ሰዎች ተነሥተው የክርስትና ሥርዓት ጊዜው ያለፈበት ሆኗል ቢሉ ምን ያስደንቃል? የጌታ ሕዝብ የልብ ሁኔታ ይህ ሲሆን ምንም አያስደንቅም።

ሰዎች ተሰብስበው ይጸልያሉ፣ ይነጋገራሉ፣ «ከበረዶ ይልቅ ነጭ» ብለው ይዘምራሉ፤ ነገር ግን ከአረማውያን የበለጠ አያምኑትም። ለመንፈስ ቅዱስ ይጸልያሉ፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ መኖሩን እንኳ አያምኑም። እግዚአብሔር አንዳች ነገር ሲያደርግ አይተው ሳያውቁ፣ ወደ ፊትም ያደርጋል ብለው ሳይጠብቁ አንዳች ነገር እንዲያደርግ ይለምኑታል። ዓለም በዚህ ከእውነት በራቀ ሁኔታ ምክንያት እየሞተ ነው፤ በእርሱም እየጠፋ ነው።

ጆሴፊን በትለር ስለ ፈረንሳይ፦ «ፈረንሳይ እውነተኛነትን እየጠበቀች ነው» ትላለች፤ እንግሊዝም እንዲሁ፣ ዓለምም እንዲሁ እውነተኛነትን እየጠበቀ ነው። እግዚአብሔር እውነተኛ ሰዎችን እንድናፈራ ይርዳን። ከእናንተ አንዳንዶቻችሁ ምንም ነገር እንደማይሆን ታምናላችሁ። እግዚአብሔር አንዳች ነገር እንደሚያደርግ አታምኑም—ስለዚህም በእናንተ ተሞክሮ አያደርግም። በናዝሬት ብትኖሩ ኖሮ ኢየሱስ ክርስቶስ አንዳች ነገር ያደርግላችሁ ነበር ብላችሁ ታስባላችሁን? ደንቆሮና ዲዳ ብትሆኑ ኖሮ እንደዚያው በቀራችሁ ነበር፤ ከአለማመናችሁ የተነሣ በእናንተ ላይ ተአምራትን ሊያደርግ አይችልም ነበርና! እርሱ አሁንም ያው ነው፤ ወንድሜ ሆይ፣ አንዳች እንዲያደርግ ካልጠበቅህ አያደርግም። ነገር ግን አንዳንዶቻችን አንዳች እንዲያደርግ እንጠብቃለን። አንዳንዶቻችን አንዳች ነገር እንደሚያደርግ፣ ያለ እጅ ከተራራ በተፈነቀለችው በዚህች ትንሽ ድንጋይ አማካይነት ታላቅ መንግሥት ሊያቆም እንዳሰበ እናምናለን። ኢየሱስ ክርስቶስ ተስፋው አይቈረጥም፤ ዲያብሎስም፦ «ርስትህን አታልዬ ወሰድሁብህ» እያለ ለዘላለም በፊቱ እንዲስቅበት አይፈቅድም። አንዳች ነገር እናደርጋለን፤ አለዚያም ስንሞክር እንሞታለን።

ለመሆኑ እግዚአብሔር ከእኛ ምን ይፈልጋል? እንድንሆንና እንድናደርግ ብቻ ይፈልጋል። ልጁን እንድንመስል፣ ከዚያም ልጁ እንዳደረገው እንድናደርግ ይፈልጋል፤ እዚያ ስንደርስ በእኛ አማካይነት ዓለምን ያናውጣል። ሰዎች፦ «ልጁን ልትመስሉ አትችሉም» ይላሉ። እንግዲያውስ መልካም፤ ካመናችሁበት በላይ ከቶ አታገኙም። ኢየሱስ ክርስቶስ የዲያብሎስን ሥራ ሊያፈርስና ወደ እግዚአብሔር የመጀመሪያ አምሳል ሊመልሰን የሚበቃ ብርቱ እንደ ሆነ ባላስብ ኖሮ፣ ነገሩን ሁሉ ለዘላለም በተውሁት ነበር። ምን! ልንኖርበት የማንችለውን ሃይማኖት ሰጠን? እኔ አይደለም እላለሁ፤ ሊያፌዝብን አልመጣም። ምን? ሊያድን የማይችል አዳኝ ሰጠን? እንግዲያውስ ከእርሱ ጋር ምንም ግንኙነት እንዲኖረኝ አልፈልግም። ምን! ሊያደርግልኝ የማይችለውን አደርግልሃለሁ ይላልን? አይደለም፣ አይደለም። ዘኍልቍ 23:19 እንዲህ ይለናል፦ «እግዚአብሔር ይዋሽ ዘንድ ሰው አይደለም፤ ይጸጸትም ዘንድ የሰው ልጅ አይደለም።» እኔም እላችኋለሁ፣ የመዳን ዕቅዱ ሁለት ገጽታ አለው—ወደ እግዚአብሔርም ወደ ሰውም የሚመለከት ነው። ታላቁን እግዚአብሔርን እንደሚመለከት ሁሉ እኔንም ይመለከታል። የመዳን ዕቅድ ብቻ አይደለም—የማደስ ዕቅድ ነው።

ሊያድሰኝ ካልቻለ ሊኰንነኝ ግድ ነው። ሊፈውሰኝና እንደ ገና ሊሠራኝ፣ እንድሆንበት ወዳሰበው አምሳል ሊያድሰኝ ካልቻለ፣ ለራሱ ሌላ ምርጫ አላስቀረም።

እኔን—አእምሮዬን፣ ልቤን፣ ነፍሴን፣ መንፈሴን፣ ሰውነቴን፣ የባሕርዬን ቃጫ ሁሉ—ሊያድሰኝ፣ ፍጹም አድርጎ ሊያድሰኝ፣ የልጁንም መልክ ሙሉ በሙሉ እንድመስል ሊያደርገኝ እንዳሰበ ማንም በመጽሐፍ ቅዱስ እንዲያስተባብል እሞግታለሁ። ሳያድሰኝ ሊያድነኝ ቢችል ኖሮ፣ ያለ አዳኝ ሊያድነኝ በቻለ ነበር። መጽሐፍ ቅዱሳችሁን እንዴት ታነባላችሁ? የተአምራቱን ታሪክ—ዓይንን ሲከፍት፣ ጆሮን ሲያሰማ፣ ለምጻሙን ሲያነጻና ሙታንን ሲያስነሣ—እንዴት ታነባላችሁ? ብትፈቅዱለት ይፈውሳችኋል።

ዓለም የሚፈልገው እንደነዚህ ያሉትን ቃላት ነው—ሕያው ቃላትን፣ የክርስትና ሕያው መገለጫዎችን፣ የኢየሱስ ክርስቶስን መንፈስ፣ ሕይወትና ኃይል በእግር ተመላልሰው የሚያሳዩ መገለጫዎችን። እስከ ዛሬ እንዳደረጋችሁት መጽሐፍ ቅዱሶችን በዓለም ሁሉ ልትበትኑ ትችላላችሁ። ልትሰብኩ፣ ልትዘምሩ፣ ልትነጋገሩ፣ የፈለጋችሁትን ልታደርጉ ትችላላችሁ፤ ነገር ግን ለሰዎች ሕያዋን መልእክቶችን ካላሳያችኋቸው፣ በእግዚአብሔር ኃይልና ጸጋ የሚመጣውን የባሕርይና የሕይወት ለውጥ በራሳችሁ ላይ ካላሳያችኋቸው—ወደ እነርሱ ሄዳችሁ የኢየሱስ ክርስቶስን ሥራ ካልሠራችሁ፣ መስበካችሁን ልትቀጥሉ ትችላላችሁ፤ ዓለም ግን እየባሰበት ይሄዳል፤ ቤተ ክርስቲያንም እንዲሁ። የክርስትና ሕያው መገለጫ ያስፈልገናል። ኢየሱስ እንደ ገና በሥጋ እንዲመጣ እንፈልጋለን።

በዚያ ክፍል ውስጥ ያለውን የግሡን ጊዜ አስተውላችሁ ታውቃላችሁን—1ኛ ዮሐንስ 4:2፦ «...ኢየሱስ ክርስቶስ በሥጋ እንደ መጣ የሚታመን መንፈስ ሁሉ ከእግዚአብሔር ነው»—በአንድ ወቅት መጣ ወይም መጥቶ ነበር ማለት ሳይሆን፣ አሁንም በሥጋ መጥቶ አለ ማለት ነው። ኦ! ሰዎች ኢየሱስ ክርስቶስን በሥጋ ምንኛ ይጠሉታል! እጅግ ጻድቃንና እጅግ ሕግ አክባሪዎች ብትሆኑ ችግር የለም፤ ወደ ኢየሱስ በሥጋ ስትደርሱ ግን በክርስቶስ ላይ ጥርሳቸውን እንዳፋጩበት በእናንተም ላይ ጥርሳቸውን ያፋጩባችኋል። እንደነዚህ ያሉትን ሰዎች ሊቋቋሟቸው አይችሉም። ዓለም የሚፈልገው ይህን ነው—ቅዱሳን ሰዎችን፤ ሌላ ምንም አይበቃም። ሌላውን ሁሉ ሞክረናል። እናንተ ከሌሎች የጌታ ሠራዊት ክፍሎች የመጣችሁ ክርስቲያኖች፣ መጽሐፍ ቅዱሶችን፣ ስብከትን፣ ዝማሬን፣ አገልግሎቶችንና የሰንበት ትምህርት ቤቶችን ሞክራችኋል። በቅርቡ ወደ አንድ የአገሪቱ ክፍል ሄጄ ነበር፤ በዚያም የሕዝቡ አባላት በሙሉ ማለት ይቻላል በሰንበት ትምህርት ቤቶቻቸው እንዳለፉ ነገሩኝ፤ ሆኖም በዚያ አንዲትን ወጣት ልጃገረድ በድንጋይ ደረጃዎች ላይ ጐትተው የሚያወርዱና ሰውነቷ እስኪበልዝ ድረስ በእርግጫ የሚደበድቧት ሰዎች አሉ። በላንካሻየር ሁከት የተሳተፉት አብዛኞቹ ሰዎች በእናንተ የሰንበት ትምህርት ቤቶች ያለፉ ናቸው።

እንግዲህ እላለሁ፣ ብትሰሙት እግዚአብሔር በእነዚህ ነገሮች ይናገራችኋል፤ ፊደል ይገድላል እያለ ነው፤ መገረዝ፣ ጥምቀት፣ ሥርዓቶችና ልማዶች፣ ወደ ቤተ ክርስቲያን መሄድና መጽሐፍ ቅዱስ ማንበብ መንፈስ ቅዱስ በውስጣቸው ከሌለ ሁሉም ከንቱ እንደ ሆኑ እየነገራችሁ ነው። እንደ ገና እውነተኛና ሕያው የክርስትና መገለጫ ያስፈልጋችኋል፤ የድነት ሠራዊት (ሳልቬሽን አርሚ) ያ የማይሆን ከሆነ እግዚአብሔር ያጥፋው! ያ እንደሚሆን ባላምን ኖሮ በሠራዊቱ ቀብር ላይ ለመናገር ፈቃደኛ በሆንሁ ነበር። ዓለም ይህን በመናፈቅ እየሞተ ነው።

ትናንት አሁን ከፓሪስ የተመለሰች አንዲት ወጣት ሴት ስለ ውድ ልጄ ስትነግረኝ የተናገረችው ታሪክ እጅግ ልቤን ነካው። ታሪኩ ይህ ነው፦ አንዲት ሴት አንድ ቀን ጠዋት መጥታ እመቤቲቱን ጠየቀች። ሊመልሷት ሞከሩና፦ «ሌላ ሰው አይበቃሽምን?» ብለው ጠየቋት። «አይበቃኝም» አለች ሴቲቱ፤ «እመቤቲቱን ራሷን ማየት በእርግጥ እፈልጋለሁ።» እነርሱም፦ «ዛሬ ልታይያት አትችዪም—በጣም ታማለች!» አሏት። «እንግዲያውስ» አለች እርሷ፣ «መቼ ላያት እችላለሁ?» በማግሥቱ ከሰዓት በኋላ ቀጠሮ ሰጧት፤ ይህችም ምስኪን ሴት መጥታ ይህን ታሪክ ነገረች፦ «ከስድስት ዓመት በፊት ዲያብሎስን ሊያወጣ የሚችል አንድ ሰው እንዳለ ሰማሁ። እነሆ፣ በውስጤ ዲያብሎስ አለ፤ ክፉና ጐስቋላ ያደርገኛል፤ እንዲወጣልኝም በእርግጥ እፈልጋለሁ፤ ሊያወጣው የሚችል ሰው ፍለጋ እነዚህን ስድስት ዓመታት ስሯሯጥ ኖሬአለሁ። ወደ ብዙ ካህናት ሄጃለሁ፤ ነገር ግን በውስጣቸው ዲያብሎስ ስለ ነበረ ሊያወጡት አልቻሉም፤ አያችሁ፣ በእኔ ውስጥ ዲያብሎስ፣ በእነርሱም ውስጥ ዲያብሎስ ሲኖር እንጣላለን፤ ሊያወጡትም አልቻሉም።» የሐዋርያት ሥራ 19:15 ምንኛ ግልጽ ማብራሪያ አገኘ፦ «ክፉው መንፈስ ግን መልሶ፦ ‹ኢየሱስንስ አውቀዋለሁ ጳውሎስንም አውቀዋለሁ፤ እናንተሳ እነማን ናችሁ?› አላቸው።» በእርግጥ በውስጡ ዲያብሎስ ያለበት ማንም ዲያብሎስን ሊያወጣ አይችልም። የዚያች ምስኪን አሮጊት ሴት የተፈጥሮ ማስተዋል ይህን ነገራት።

«ደግሞም» አለች ቀጥላ፣ «አንድ ጨዋ ሰው እዚህ የመጣችው ይህች እመቤት ልታወጣው እንደምትችል ነገረኝ፤ እንድታወጣልኝም ወደ እርሷ መጥቻለሁ፤ እንዲወጣልኝ እፈልጋለሁና።» ኦ፣ አዎን! አልሁ በልቤ፤ ምስኪኑ የሰው ልጅ በዓለም ሁሉ የሚፈልገው ይህን ነው። ዲያብሎስን ሊያወጡ የሚችሉ ሰዎችን ይፈልጋሉ—ይህን ለማድረግ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል በውስጣቸው ያለ ሰዎችን። ኦ! እናንተስ እንደዚህ ያሉ ሰዎች ትሆናላችሁን?

«እግዚአብሔር የት አለ?» አለኝ አንድ ሰው በቅርቡ በጭንቀት—«እግዚአብሔር የት አለ?» በእርግጥም የት አለ!

«ለምን ራሱን አይገልጥም? ለምን አንዳች ነገር አያደርግም?» ያቺ ሴት 4,000 ሰዎች ለመንፈስ ቅዱስ ለመጸለይ ሲሰበሰቡ አንዳች ነገር ይከሰታል ብላ ፈራች! ለምን አይከሰትም? እርሱ አልተለወጠም ትላላችሁ። የእምነት መግለጫችሁ እንዲህ ይላል። ትናንትና ዛሬ እስከ ለዘላለምም ያው ነው ትላላችሁ።

የዓለም ፍላጎት ያኔ እንደ ነበረው ታላቅ ነው ትላላችሁ። ታላቁና አፍቃሪው ልቡ ለወደቀው፣ ኃጢአተኛና ለሚስተው የሰው ቤተሰቡ ይመታል ትላላችሁ። ይወደናል ትላላችሁ። ስለ ፍቅሩ ዘወትር ትናገራላችሁ። ታዲያ አንዳች ነገር የማያደርግልን፣ በበዓለ ኀምሳ እንዳደረገው በዚያው የመንፈሳዊ ኃይል ሙላት የማይወርደው ለምንድን ነው? ለምን? በቀድሞ ዘመን የነበሩት ሰዎች እንደ ነበሩት ራሳችሁን ለእርሱ ስላልሰጣችሁና ለማድረግ ፈቃደኞች ስላልሆናችሁ ብቻ ነው። ሁሉን እንደ ጉዳትና እንደ ጕድፍ አልቈጠራችሁም። ያላችሁን ሁሉ በሚዛኑ ላይ አልጣላችሁም፤ ስለዚህም በዚህ መንገድ በመንፈስ ቅዱስ አያጠምቃችሁም። ዓለም የሚፈልጋቸው እንደነዚህ ያሉትን ሰዎች ነው—አንድ ሐሳብ ብቻ ያላቸውን ሰዎች፤ ያም ክርስቶስ ነው፣ እርሱም እንደተሰቀለ። ስለ ክርስቶስ ብላችሁ ክርክርን ተዉ።

ይህን በረከት ለተቀበለች አንዲት ሴት—አንድ ሰው ወደ እርሷ መጥቶ በዚህ ጥቅስና በዚያ ጥቅስ፣ በዚህ ትርጉምና በዚያ ትርጉም ይከራከራት በጀመረ ጊዜ—እንዲህ አልኋት፦ «ማመዛዘን እንዳትጀምሪ ተጠንቀቂ፤ በረከትሽን ታጫለሽ»—እርሷም አጣችው። ይህን በአእምሮ ማስተዋል ልታውቁት አትችሉም። ኦ! ዓለም በማስተዋል ሊያውቀው ቢችል ኖሮ ምንኛ ብዙ ባወቀ ነበር! እርሱ ግን ፍልስፍናችሁን ሁሉ ይጥላል። በማስተዋል አይደለም፣ በእምነት ነው እንጂ! እግዚአብሔርን መቼም የምታውቁት ከሆነ በእምነት ነው፤ እንደ ሕፃን በመሆን—አፋችሁን ከፍታችሁ፦ «ጌታ ሆይ፣ አፍስስልኝ» በማለት፤ ያን ጊዜ ክርክራችሁና ችግራችሁ ይወገዳል፤ ቅድስናን፣ መቀደስን፣ ንጽሕናን፣ ፍጹም ፍቅርን በእግዚአብሔር ቃል በእያንዳንዱ ገጽ ላይ ሲነድ ታያላችሁ። ልጆች ምግቡን መመኘት በጀመሩበት ቅጽበት እንጀራውን ከአፋቸው የመንጠቅ በአንዳንድ ሰዎች ዘንድ ባለው በዚህ አስከፊ ልማድ ምክንያት በእግዚአብሔር ፊት አለቅሳለሁ፤ ልሸከመው ከምችለው በላይ የሆነ ያህል ይሰማኛል። ጌታ ይማራቸው! እናንተ ራሳችሁ ካልገባችሁ፣ ስለ ክርስቶስ ብላችሁ ሌሎችን አትከልክሉ።

አንድ አገልጋይ—ራሱን የሰጠ መልካም ሰው—ይህ መቀደስ ለማግኘትና ጠብቆ ለመኖር እጅግ ታላቅ እንደ ሆነ ሊያሳየኝ ይሞክር ነበር። እኔም እንዲህ አልሁት፦ «ውድ ጌታዬ፣ እንዴት ያውቃሉ? ሌላ ሰው ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ቀርቦ፦ ‹እነሆ፣ ይህን በመጽሐፍህ አያለሁ፤ ይህን ለእኔ ተስፋ ሰጥተሃል፤ እንግዲህ ጌታ ሆይ፣ ልቀበለው እምነት አለኝ› ለማለት እምነት ቢኖረው፣ የእርሱን መብት በእርስዎ እምነት እንዳይለኩ ይጠንቀቁ። ቤተ ክርስቲያን እርሱ ወዳስቀመጠው የመብትና የግዴታ መለኪያ ደርሳለች ብለው ያስባሉን? እኔ አላስብም። ገና ብዙ እርምጃዎችን መራመድ አለባት። ማንንም እንዳያደናቅፉ ይጠንቀቁ።» የመንግሥቱ ሕግ ከመጀመሪያ እስከ መጨረሻ፦ «እንደ እምነታችሁ ይሁንላችሁ» የሚል ይሆናል። ይህን በረከት ከፈለጋችሁ ክርክራችሁን አስቀምጡ፤ ሙግታችሁን ከእግራችሁ በታች ረግጡ፤ ወደ ዙፋኑ ቀርባችሁ ለምኑት፤ የሚከለክለውንም የተረገመ ነገር ግደሉ፣ ስቀሉ፣ ከእናንተም ጣሉ፤ ያን ጊዜ ታገኙታላችሁ፤ ጌታም አሁን በኃይሉና በክብሩ ይሞላችኋል፤ አንዳች ነገርም ይሆናል። ጌታ ይስጠን። አሜን።

ፍጻሜ