በፈትል ማሽኑ ላይ የተቀመጠው መጽሐፍ

«እጅህ ለማድረግ የምታገኘውን ሁሉ በኃይልህ አድርገው።» — ከመክብብ 9

ከብዙ ዘመን በፊት፣ በማርች 19 ቀን 1813፣ በስኮትላንድ፣ በክላይድ ወንዝ ዳር ብላንታየር በምትባል መንደር አንድ ወንድ ሕፃን ተወለደ። ስሙም ዴቪድ ሊቪንግስተን ነበር። በዚያ የሚኖሩት ሰዎች ሁሉ ማለት ይቻላል በታላቁ የጥጥ ፋብሪካ ይሠሩ ነበር።

የዴቪድ ቤተሰብ የሚኖረው ሻትል ሮው በሚባል ረጅም ሕንፃ ውስጥ፣ በአንድ ክፍል ብቻ ነበር። በዚያች አንድ ክፍል ውስጥ እናቱና አባቱ ያበስሉ፣ ይበሉ፣ ያነብቡ፣ ይጸልዩና ይተኙ ነበር፤ አምስት ልጆቻቸውንም በዚያው አሳደጉ። ክፍሉ የተጨናነቀ ነበር፤ ነገር ግን ንጹሕና የተስተካከለ ነበር፤ በዚያም በየቀኑ መጽሐፍ ቅዱስ ይነበብ ነበር።

አባቱ ኒል ከቤት ወደ ቤት እየዞረ ሻይ ይሸጥ ነበር፤ በጎበኛቸው ቤቶችም ትንንሽ የክርስትና መጻሕፍትን ትቶ ይሄድ ነበር። እናቱ አግነስ አጭር፣ ሥርዓታማና ደስተኛ ሴት ነበረች። ዴቪድ አንድ የቆየ የቤተሰብ ታሪክ ይወድ ነበር። ከብዙ ዘመን በፊት፣ በኡልቫ ደሴት ላይ፣ አንድ ጠቢብ ቅድመ አያት በሕይወቱ መጨረሻ ልጆቹን በአንድነት ጠርቶ አንድ ሕግ ሰጣቸው፦ ሐቀኞች ሁኑ። ዴቪድ ያንን ሕግ በሕይወቱ ዘመን ሁሉ ጠበቀ።

ዴቪድ ዐሥር ዓመት ሲሆነው፣ ቤተሰቡ የእርሱን ደመወዝ ያስፈልገው ስለ ነበር፣ በፋብሪካው ውስጥ ክር ቀጣይ ሆኖ መሥራት ጀመረ። ክር ቀጣይ የፈትል ማሽኖቹን ይከታተል ነበር፤ ክሮቹ ሲበጠሱም ፈጥኖ ያቀጥላቸው ነበር። ሥራው ከጠዋቱ 12 ሰዓት እስከ ምሽቱ 2 ሰዓት ድረስ፣ በአቧራና በጩኸት በተሞላ ሞቃት ክፍል ውስጥ ይቀጥል ነበር።

ዴቪድ ግን መማር እጅግ ይወድ ነበር። በመጀመሪያው ሳምንት ከተከፈለው ደመወዝ በከፊሉ ላቲን መማሪያ መጽሐፍ ገዛ። ከሥራ በኋላ ወደ ማታ ትምህርት ቤት ይሄድ ነበር፤ ከዚያም እናቱ ብድግ ብላ መጻሕፍቱን ከእጁ ወስዳ ወደ መኝታ እስክትልከው ድረስ፣ እስከ እኩለ ሌሊት በቤት ያጠና ነበር! በፋብሪካውም መጽሐፉን በማሽኑ ላይ አስቀምጦ፣ በአጠገቡ ባለፈ ቁጥር አንድ ዓረፍተ ነገር ያነብብ ነበር።

መጽሐፍ ቅዱስ ሥራችንን በኃይላችን እንድናደርገው ይነግረናል። ዴቪድ በትንሽና አሰልቺ ሥራ ላይ በትጋት ሠራ፤ እግዚአብሔርም ለታላላቅ ሥራዎች እያዘጋጀው ነበር። እግዚአብሔር አንተ ዛሬ የምትሠራውንም ሥራ ሊጠቀምበት ይችላል።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ ቤቴና ስለሚወዱኝ ሰዎች አመሰግንሃለሁ። ሐቀኛ እንድሆን፣ ሥራዬንም ከባድ በሚሆንበት ጊዜ እንኳ በሚገባ እንድሠራ እርዳኝ። አሜን።