ቀን 25 — ሐና ልቧን አፈሰሰች

«ሐናም መልሳ። ጌታዬ ሆይ፥ እንዲህ አይደለም፤ እኔ በመንፈሴ የተጨነቀች ሴት ነኝ፤ የወይን ጠጅና የሚያሰክር መጠጥ አልጠጣሁም፥ ነገር ግን ነፍሴን በእግዚአብሔር ፊት አፈሰስሁ አለች።»

— 1ኛ ሳሙኤል 1:15

ሐና ከምንም ነገር በላይ ልጅ ትፈልግ ነበር። ዓመት ከዓመት ግን ልጅ አልመጣላትም። ነገሩን ይበልጥ የከፋ ያደረገው ደግሞ በቤቷ ውስጥ የምትኖር ሌላ ሴት ብዙ ልጆች ስለ ነበሯት በዚህ ጉዳይ ደጋግማ ታሾፍባት ነበር። ሐና እጅግ ከማዘኗ የተነሣ ታለቅስ ነበር፤ መብላትም አትችልም ነበር።

አንድ ዓመት ቤተሰቧ ወደ እግዚአብሔር ቤት በሄዱ ጊዜ ሐና ለመጸለይ ቀስ ብላ ወጣች። በሙሉ ልቧም ጸለየች። እጅግ ከመጨነቋ የተነሣ ከንፈሮቿ ይንቀሳቀሱ ነበር፤ ድምፅ ግን አይወጣም ነበር። አለቀሰች፤ ደጋግማም አለቀሰች።

ካህኑ ዔሊ ይመለከታት ነበር። ከንፈሮቿ ያለ ድምፅ ሲንቀሳቀሱ አየ፤ የሰከረች መሰለው! ገሠጻትም።

ሐና ግን እንዲህ ብላ መለሰች፦ «ጌታዬ ሆይ፥ እንዲህ አይደለም፤ እኔ በመንፈሴ የተጨነቀች ሴት ነኝ… ነፍሴን በእግዚአብሔር ፊት አፈሰስሁ።»

ከእንስራ ውኃ ስታፈሺ እስቲ አስቢ። እንስራውን ታዘነብዪዋለሽ፤ በውስጡ ያለውም ሁሉ፣ አንዳች ሳይቀር ይወጣል። ሐና የጸለየችው እንደዚያ ነው። ምንም ነገር አልደበቀችም። የተሰማትን ሁሉ ለእግዚአብሔር እንዳለ ነገረችው፦ ኀዘኗን፣ ቁስሏንና ናፍቆቷን።

ከጸለየችም በኋላ አንድ ነገር ተለወጠ። መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚለው መንገዷን ሄደች፤ ጥቂት በላች፤ «ፊቷም ከዚያ ወዲያ አላዘነም»። ገና መልሷን አላገኘችም ነበር። ነገር ግን ሸክሟን ለእግዚአብሔር ሰጥታ ነበር፤ እርሱም ሰላምን ሰጣት።

እግዚአብሔርም በእርግጥ መለሰላት። ሐና ወንድ ልጅ ወለደች፤ ስሙንም ሳሙኤል ብላ ጠራችው፤ ይህ ስም በዕብራይስጥ «በእግዚአብሔር የተሰማ» ከሚለው ቃል ጋር ይመሳሰላል። ሳሙኤልም አድጎ ከእስራኤል ታላላቅ ነቢያት አንዱ ሆነ።

አንዳንድ ልጃገረዶች ሁልጊዜ ምንም እንዳልሆኑ መምሰል ያለባቸው ይመስላቸዋል። ፈገግ ማለት። ሁሉ ነገር ደህና እንደ ሆነ ማስመሰል። ምናልባት አንቺም ስሜትሽ «ከልክ ያለፈ» እንደ ሆነ ይሰማሽ ይሆናል። ሐና ግን ከእግዚአብሔር ጋር ፍጹም ግልጽ መሆን እንደምንችል ታስተምረናለች። ነፍስሽን ለእርሱ ማፍሰስ ትችያለሽ፦ እንባሽን፣ ፍርሃትሽን፣ ቁጣሽንና ተስፋሽን። እርሱ ይህን ሁሉ መሸከም ይችላል፤ ደግሞም ስለ አንቺ ግድ ይለዋል።

ሐና ጸሎት ትክክለኛ ቃላትን ስለ መጠቀም እንዳልሆነ ታሳየናለች። ጸሎት እውነተኛ ልብሽን ወደሚሰማ አምላክ ማምጣት ነው።

አስቢበት፦ ልብሽን የሚከብድና ገና ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር «ያላፈሰስሽው» ነገር አለ?

ሞክሪው፦ ዛሬ ጸጥ ያለ ቦታ ፈልጊና ልብሽን ለእግዚአብሔር አፍስሺ፤ ጮክ ብለሽ ወይም በማስታወሻ ደብተርሽ ላይ በመጻፍ። ሁሉን ነገር ንገሪው፤ ምንም አታስቀሪ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ልክ እንደ ሐና ልቤን ለአንተ ማፍሰስ ስለምችል አመሰግንሃለሁ። በአንተ ፊት ማስመሰል አያስፈልገኝም። በልቤ ያለው ይህ ነው፦ [ንገሪው]። ስለምትሰማኝና ሰላምን ስለምትሰጠኝ አመሰግንሃለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።