በሆስፒታል የተደረገ ሠርግ

«የእምነትም ጸሎት ድውዩን ያድናል ጌታም ያስነሣዋል።» — ከያዕቆብ 5

በኒው ዮርክ ጆይ ዴቪድማን የምትባል ብልህ ጸሐፊ ትኖር ነበር። ያደገችው በእግዚአብሔር ሳታምን ነበር። በ1946 አንድ ሌሊት ባሏ ችግር ላይ ወድቆ ወደ ቤት መምጣት ባልቻለ ጊዜ፣ ከሁለቱ ትናንሽ ልጆቿ ጋር ብቻዋን ሆና ፈርታ ነበር። በሕይወቷ ለመጀመሪያ ጊዜ እግዚአብሔር በዚያ ከእርሷ ጋር እንዳለ ተሰማት። ራሷንም ተንበርክካ ስትጸልይ አገኘችው።

ጆይ የጃክን መጻሕፍት አነበበች፤ በ1950 ደብዳቤ ጻፈችለት። እርሱም መልሶ ጻፈላት። በ1952 ወደ እንግሊዝ መጣች፤ በኦክስፎርድም ለምሳ ተገናኙ። ጆይ ቀልደኛና የማትፈራ ነበረች፤ ከጃክ ጋር ተከራክራ ልታሸንፈውም ትችል ነበር! ዋርኒም ወደዳት። በኋላ ከልጆቿ ከዴቪድና ከዳግላስ ጋር በእንግሊዝ ልትኖር መጣች፤ የመጀመሪያው ትዳሯም አበቃ።

በ1954 ጃክ በካምብሪጅ ዩኒቨርሲቲ ፕሮፌሰር ሆነ፤ ነገር ግን በሳምንቱ መጨረሻ ወደ ኪልንስ ይመለስ ነበር።

በ1956 ጆይ ከዚያ በኋላ በእንግሊዝ መቆየት እንደማትችል ተነገራት። ጃክ እርሷና ልጆቿ ከአገሩ እንዲወጡ አልፈለገም። ስለዚህ እንድትቆይ በአንድ ቢሮ ውስጥ አጭርና ቀላል በሆነ ሥርዓት አገባት። ይህንንም አንዲት ጓደኛውን እንደ መርዳት ቈጠረው።

ከጥቂት ወራት በኋላ ግን የጆይ እግር አጥንት ተሰበረ፤ ሐኪሞቹም ካንሰር እንዳለባት አገኙ። ብዙ እንደማትኖር አሰቡ። ያን ጊዜ ጃክ አንድ ነገር ተገነዘበ፦ ይወዳት ነበር! በእግዚአብሔር ፊት በእውነት ሊያገባት ፈለገ።

ማርች 21 ቀን 1957፣ ቀድሞ የጃክ ተማሪ የነበረው ፒተር ባይድ የሚባል ካህን በጆይ የሆስፒታል ክፍል ውስጥ አጋባቸው። ከዚያም እጆቹን በእርሷ ላይ ጭኖ እንድትፈወስ ጸለየላት። ሐኪሞቿ እጅግ እስኪገረሙ ድረስ ጆይ መሻል ጀመረች! አጥንቶቿ መዳን ጀመሩ፤ በዓመቱ መጨረሻም በምርኩዝ መራመድ ቻለች።

ጃክና ጆይ እግዚአብሔር ጸሎታቸውን እንደ ሰማ አመኑ። እግዚአብሔር ሁልጊዜ በለመንነው መንገድ ሰዎችን አይፈውስም። ነገር ግን ሁልጊዜ ይሰማናል፤ የምንወዳቸውን ሰዎችም ሁልጊዜ ወደ እርሱ ልናመጣቸው እንችላለን።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ጸሎታችንን ስለምትሰማ አመሰግንሃለሁ። እባክህ ከታመሙት ሁሉ ጋር ሁን፤ ስለ እነርሱም እንድጸልይ እርዳኝ። አሜን።