ሃድሰን ቴለር፦ እንግዳ ሆኖ መቅረት ያልፈለገው ሰው

ሃድሰን ቴለር ለቻይና ሕዝብ ስለ ኢየሱስ ለመንገር የሚናፍቅ፣ ከእንግሊዝ የመጣ ወጣት ነበር። በእርሱ ዘመን ቻይና በዓለም ላይ ትልቋ አገር ነበረች፤ አብዛኛው ክፍሏም የምሥራቹን አንድ ጊዜ እንኳ ሰምቶ አያውቅም ነበር።

ሃድሰን እዚያ ሲደርስ ያሳሰበውን አንድ ነገር አስተዋለ። በዚያ የነበሩት ሚስዮናውያን የእንግሊዝ ልብስ ይለብሱ፣ በእንግሊዝ ዓይነት ቤት ይኖሩ፣ የእንግሊዝ ምግብም ይበሉ ነበር። ለቻይና ሕዝብ እንደ ባዕድ እንግዶች ይታዩ ነበር፤ እንግዳ ሰውን ማመንና የሚናገረውን መቀበል ደግሞ ከባድ ነበር።

ስለዚህ ሃድሰን ሌሎቹን ሚስዮናውያን ያስደነገጠ ነገር አደረገ። የእንግሊዝ ሱፉን አውልቆ አስቀመጠ። የቻይና ሰዎች የሚለብሱትን ልብስ ለበሰ። በዚያን ዘመን የቻይና ወንዶች እንደሚያደርጉት፣ ፀጉሩን ከኋላ አሳድጎ ጠለፈው። ከገዛ ወዳጆቹ አንዳንዶቹ ሳቁበት፤ ከልክ በላይ እንደሄደም ነገሩት። አሁን ግን ሃድሰን በአንዲት ከተማ ውስጥ ሲያልፍ ሰዎቹ የውጭ አገር ሰው አልታያቸውም። የታያቸው ወደ እነርሱ የቀረበ ሰው ነበር፤ እንዲሰሙት ብሎ ከእነርሱ እንደ አንዱ የሆነ ሰው ነበር።

ሃድሰን መድረስ የፈለገው የቻይናን የባሕር ዳርቻ ብቻ ሳይሆን፣ ማንም ሚስዮናዊ ሄዶበት የማያውቀውን ሰፊውን የውስጥ አገር ጭምር ነበር። ይህን ለማድረግ ብዙ ሠራተኞችና ብዙ ገንዘብ ያስፈልጉት ነበር — እርሱ ግን ምንም ማለት ይቻላል አልነበረውም። ስለዚህ ሃድሰን ጸጥ ያለ ነገር ግን ድፍረት የሞላበት ውሳኔ አደረገ። ማንንም ሰው ገንዘብ አይለምንም። በጸሎት የሚለምነው እግዚአብሔርን ብቻ ነው፤ የሚያስፈልገውንም እግዚአብሔር እንዲልክለት በእርሱ ይታመናል።

ይህ የሚያስፈራ የአኗኗር መንገድ ነበር። በቤቱ ውስጥ ጥቂት ምግብ ብቻ፣ በኪሱም ምንም ገንዘብ ያልነበረባቸው ጊዜያት ነበሩ። ነገር ግን ገንዘቡ ደጋግሞ ይመጣ ነበር — አንዳንድ ጊዜ በሚያስፈልግበት በዚያው ሰዓት፣ ችግሩ ምን ያህል ትልቅ እንደሆነ ፈጽሞ ከማያውቁ ሰዎች ይመጣ ነበር።

ሃድሰን ቴለር በመቶዎች የሚቆጠሩ ሠራተኞችን ወደ ቻይና ውስጠኛ ክፍል ራቅ ወዳሉ ስፍራዎች የሚልክ ሚስዮን ጀመረ፤ እነዚያ ስፍራዎች የኢየሱስን ስም ለመስማት በመቶዎች የሚቆጠሩ ዓመታት ሲጠብቁ የኖሩ ነበሩ። በዚህ ሥራ ከሃምሳ ዓመት በላይ ቆየ፤ አገሪቱም ሆነች ሕዝቧ ፈጽሞ አልሰለቹትም።

ሃድሰን ፈጽሞ ያልረሳውን አንድ ትምህርት ተምሮ ነበር፦ ሰዎችን ለመድረስ በመጀመሪያ ወደ እነርሱ መቅረብ አለብህ። እርሱ ርቆ ቆሞ አይጮኽም ነበር። ይቀርባል፤ ወዳጅም ይሆናል፤ እንግዳ ሆኖም አይቀርም።