ፌስቶ ኪቨንጌሬ፦ ጠላቱን የወደደው ሰው

ፌስቶ ኪቨንጌሬ በአፍሪካ እምብርት፣ በኡጋንዳ አረንጓዴ ኮረብቶች ላይ ከብት እየጠበቀ አደገ። ወጣት ሳለ፣ በምሥራቅ አፍሪካ እንደ ማዕበል በተዛመተ ታላቅ የአዲስ እምነት መነቃቃት ወቅት ኢየሱስን አገኘ፤ ልቡም ለራሱ ብቻ ሊይዘው በማይችል ደስታ ተሞላ። በአገሩ ከታወቁ እጅግ ተወዳጅ ሰባኪዎች አንዱ ሆነ — አንዳንዶችም «የአፍሪካው ቢሊ ግራሃም» ብለው ይጠሩት ነበር።

ነገር ግን በኡጋንዳ የጨለማ ጊዜ መጣ። ኢዲ አሚን የሚባል ጨካኝ ገዥ ሥልጣኑን በኃይል ያዘ፤ ለእርሱ የማይሰግደውን ሰው ሁሉ እጅግ ይፈራ ነበር። ወታደሮቹ ብዙ ሰዎችን ያዙ፤ ገደሉም፤ ከእነርሱም መካከል እውነትን የተናገሩ ክርስቲያኖች ነበሩ። ከእነዚህ አንዱ የፌስቶ የቅርብ ወዳጅ ሊቀ ጳጳስ ጃናኒ ሉዉም ነበሩ፤ እርሳቸውም አምባገነኑን ፊት ለፊት በመቃወማቸው ተገደሉ።

ፌስቶ ቀጣዩ ሰው እርሱ ሊሆን እንደሚችል አወቀ። ወታደሮች እየፈለጉት ነበር። ስለዚህ አንድ ሌሊት እርሱና ሚስቱ ሸሹ፤ በጨለማ ውስጥ በድንበሩ ላይ ያሉትን ገደላማ ተራሮች በእግራቸው ወጥተው፣ በሰላም ወደ ጎረቤት አገር እስኪሻገሩ ድረስ ተጓዙ። ቤቱን አጥቷል፤ ወዳጁን አጥቷል፤ ሕይወቱንም ሊያጣ ትንሽ ቀርቶት ነበር።

ፌስቶ ኢዲ አሚንን ቢጠላው ኖሮ ማንም ሰው ይረዳው ነበር። ፌስቶ ግን በኢየሱስ መስቀል ሥር አንድ ነገር ተምሮ ነበር፤ በዚያም በመስቀል ላይ እየሞተ ሳለ አባት ሆይ፥ … ይቅር በላቸው ብሎ ጸልዮ ነበር። ፌስቶ በጥላቻ ፋንታ ፍቅርን መረጠ። ሰዎችን ያስገረመ ርዕስ ያለው አንድ ሙሉ መጽሐፍ እንኳ ጻፈ፦ ኢዲ አሚንን እወደዋለሁ። ይህን ሲል ጨካኝ ሥራዎቹ መልካም ናቸው ማለቱ አልነበረም — ክፉ ነበሩ፤ እርሱም ይህን በግልጽ ተናግሯል። ማለቱ ግን ኢየሱስ ይቅር ስላለው፣ እርሱም ይቅር ማለት ስለሚችል፣ ጥላቻ በልቡ እንዲያድግ አይፈቅድም ማለት ነበር።

ፌስቶ ኪቨንጌሬ የቀረውን ዕድሜውን ያንኑ መልእክት ይዞ በዓለም ሁሉ እየዞረ አሳለፈ፦ የእግዚአብሔር ፍቅር ክፋት ሊያደርገው ከሚችለው ከከፋው ነገር ሁሉ እንደሚበልጥ፣ ጠላትም እንኳ ሊወደድ እንደሚችል።