የአሮጊቷ ሴት ጓዝ

«በወርቅ ቢሆን በብርም … በእንጨትም በሣርም ወይም በአገዳ ቢያንጽ፥ የእያንዳንዱ ሥራ ይገለጣል።» — ከ1ኛ ቆሮንቶስ 3

ቤልፋስት የተልባ እግር ፋብሪካዎችና የመርከብ መሥሪያዎች የሞሉባት ሥራ የበዛባት ከተማ ነበረች። የካርማይክል ቤተሰብ በከተማዋ ጥሩ ሰፈር ይኖሩ ነበር፤ ገንዘብ ግን እያጠራቸው መጣ። ከዚያም በ1885 የኤሚ አባት ሞተ። ኤሚ ያን ጊዜ አሥራ ሰባት ዓመቷ ነበር። ከዚያ በኋላ ታናናሾቹን ልጆችና ቤቱን በመንከባከብ እናቷን ትረዳት ነበር።

በዚህ ጊዜ ገደማ ኤሚ ነርቮቿን የሚይዝ ኃይለኛ ሕመም ይነሣባት ጀመር፤ ይህም ኒውራልጂያ ይባላል። አንዳንድ ጊዜ ሕመሙ ለብዙ ቀናት ይቆይ ነበር። በቀረው ሕይወቷ ሁሉ ያስቸግራት ነበር።

በአንድ ደብዛዛ የእሑድ ጠዋት፣ ቤተሰቡ ከቤተ ክርስቲያን ወደ ቤት በእግር እየተመለሱ ነበር። ኤሚና ሁለት ወንድሞቿ አንዲት ድሀ አሮጊት ከባድ ጓዝ ተሸክማ በመንገዱ ላይ በጭንቅ ስትጓዝ አዩ። ተመልሰውም ረዷት። ክንዶቿን ይዘው ሸክሟን ተሸከሙላት። ከቤተ ክርስቲያን የሚወጡት ያማረ ልብስ የለበሱ ሰዎች ሁሉ ያዩአቸው ነበር፤ ኤሚም በኀፍረት ፊቷ ጋለ።

በመንገድ ላይ ያለውን አንድ የውኃ ምንጭ ሲያልፉ፣ ከመጽሐፍ ቅዱስ የሆኑ ቃላት በኀይል ወደ ኤሚ አእምሮ ስለ መጡ፣ ማን እንደ ተናገረ ለማየት ዘወር አለች። ቃላቱ ጳውሎስ «በወርቅ፣ በብር፣ በከበረ ድንጋይ፣ በእንጨት፣ በሣር፣ በአገዳ» ስለ መገንባት የተናገራቸው ነበሩ። ነገር ግን ማንም በዚያ አልነበረም። ምንጩ ውኃ ይረጭ ነበር፤ እነርሱም ከአሮጊቷ ጋር መንገዳቸውን ቀጠሉ።

ወደ ቤት ስትደርስ ኤሚ ወደ ክፍሏ ገብታ ለረጅም ጊዜ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻዋን ቆየች። በኋላም በዚያ ቀን ከእግዚአብሔር ጋር አንድ ነገር እንደ ወሰነች ተናገረች። በሰዎች መደነቅ እንደሚቃጠል ሣርና አገዳ ነው። ችግር ያለበትን ሰው ለመርዳት ጐንበስ የሚል ፍቅር ግን እንደ ወርቅ ነው። ጸንቶ ይኖራል።

እግዚአብሔር እኛ ምን ያህል አስፈላጊ መስለን እንደምንታይ አይመለከትም። ማንም ሳያጨበጭብልን የምናደርገውን መልካም ነገር ያያል። ሞኝ እንደ ሆንህ ቢሰማህም እንኳ፣ እርዳታ የሚያስፈልገውን ሰው መርዳት በወርቅ እንደ መገንባት ነው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ሌሎች ሰዎች ስለ እኔ በሚያስቡት ነገር እንዳልጨነቅ እርዳኝ። እርዳታ ለሚያስፈልጋቸው ሰዎች ደግ እንድሆንና ሕይወቴን በወርቅ እንድገነባ እርዳኝ። አሜን።