Wanaume Waliozitikisa Mbingu
Rees Howells — Mwombezi Aliyepigana Vita Akiwa Magotini

Sura 4 · dakika 4 za kusoma · dakika 6 za kusikiliza

Rees Howells — Mwombezi Aliyepigana Vita Akiwa Magotini

Alikuwa Nani

Rees Howells alizaliwa tarehe 10 Oktoba 1879, katika mabonde ya machimbo ya makaa ya mawe ya Wales Kusini — mtoto wa sita kati ya kumi na mmoja katika familia ya wafanyakazi wa madhehebu huru, iliyozama katika mapokeo ya makanisa ya Kiwelisi. Alihamia Amerika kwa muda mfupi katika miaka yake ya ishirini, akifanya kazi huko Pittsburgh, kabla ya kurudi Wales mwaka 1904 na kuchukuliwa na uamsho mkuu wa Wales — mwamko uliowaongoa watu zaidi ya 100,000 chini ya mwaka mmoja. Kukutana kwake kwa namna ya maamuzi na Roho Mtakatifu mwaka 1906 kulimwingiza katika maisha ya maombezi. Yeye na mkewe walianzisha Chuo cha Biblia cha Wales huko Swansea mwaka 1924, na wakati wa Vita vya Pili vya Dunia chuo hicho kilijulikana kimataifa kwa maombezi yake ya kudumu na mahususi kwa ajili ya upande wa Washirika. Howells alikufa mwaka 1950, akiacha urithi — uliohifadhiwa katika wasifu wake ulioandikwa na Norman Grubb, “Rees Howells: Mwombezi” — ambao umewaingiza watu wengi katika maombezi ya kina kuliko pengine kitabu kingine chochote cha kisasa juu ya maombi.

Fundisho Lake Kuu Juu ya Maombi

Howells aliweka tofauti makini na muhimu kati ya maombi ya kawaida na maombezi.

Maombi, alifundisha, yanaweza kutolewa na mwamini yeyote wakati wowote — kuleta mahitaji mbele za Mungu, kutoa shukrani, kuomba neema. Maombezi ni jambo lenye gharama zaidi na mahususi zaidi: ni utayari wa kusimama mbele za Mungu mahali pa mwingine, kuubeba mzigo wake kana kwamba ni wako mwenyewe, kuichukua hali yake ya kiroho juu yako na kukataa kuiachilia mpaka Mungu atende. Tofauti hii, iliyokitwa katika kielelezo cha Kristo mwenyewe kama Mwombezi Mkuu, haikuwa nadharia tu kwa Howells. Ilikuwa kanuni iliyoendesha maisha yake yote.

Howells aliijenga theolojia hii juu ya Ezekieli 22:30, ambapo Mungu asema: “Nami nikatafuta mtu miongoni mwao atakayelitengeneza boma, na kusimama mahali palipobomoka mbele zangu kwa ajili ya nchi, ili nisiiharibu; lakini sikupata mtu.” Kwa Howells, maneno haya yalieleza hitaji la haraka kuliko yote katika kila kizazi — si programu zaidi, wala rasilimali, wala wazungumzaji wenye vipawa, bali waombezi walio tayari kusimama mahali palipobomoka. Kukosekana kwa waombezi, aliamini, kulikuwa na matokeo ya moja kwa moja ya kiroho katika ulimwengu unaoonekana. Hili halikuwa ufumbaji. Kwa Howells, lilikuwa la vitendo kama aina nyingine yoyote ya vita: “Kwa maana kushindana kwetu sisi si juu ya damu na nyama; bali ni juu ya falme, na mamlaka, na wakuu wa giza hili” (Waefeso 6:12).

Dhana ya “kujifananisha” na mwombewa ilikuwa kiini cha maombezi ya Howells. Alifundisha — na kutenda daima — kwamba mwombezi wa kweli lazima aingie katika uzoefu wa yule anayeombewa. Hii ilimaanisha zaidi ya kuona huruma au kubeba orodha. Ilimaanisha utayari, chini ya uongozi wa Roho Mtakatifu, kuchukua sehemu ya gharama, udhaifu, au upungufu wa yule anayeombewa. Howells alieleza matukio mengi ambapo Mungu alimwongoza kutoa dhabihu mahususi za fedha, kugawa mali zake, au kuingia katika misimu ya kufunga na taabu ya mwili kama udhihirisho unaoonekana wa maombezi yake kwa ajili ya watu au hali fulani. Dhabihu hiyo haikuwa biashara — ilikuwa uthibitisho wa kujifananisha kwa kweli na mwombewa, mahali ambapo maombezi yalihama kutoka kichwani hadi moyoni, na kutoka moyoni hadi katika matendo halisi yenye gharama.

Wakati wa Vita vya Pili vya Dunia, Howells na wanafunzi wa Chuo cha Biblia cha Wales walijitoa kwa maombezi ya kudumu kwa ajili ya upande wa Washirika, wakiomba kila jioni kuanzia saa moja usiku hadi saa sita usiku, na mara nyingi hadi usiku sana.

Waliomba mahususi — na kuandika katika daftari zao za maombi — kwa ajili ya kuokolewa kwa majeshi Dunkirk, Mapigano ya Anga ya Uingereza, kampeni ya Afrika Kaskazini, na kutua kwa D-Day.

Kumbukumbu za daftari hizo zinaonyesha mikesha ya maombi ya uchungu na machozi, ikifuatwa na hisia ya ghafla ya kupenya kiroho. Howells alisadiki kwamba maneno ya Yesu hayahusu utawala wa kanisa tu, bali pia vita vya kiroho vya maombezi: “Yo yote mtakayoyafunga duniani yatakuwa yamefungwa mbinguni; na yo yote mtakayoyafungua duniani yatakuwa yamefunguliwa mbinguni” (Mathayo 18:18). Mwombezi aliyeitwaa nchi kweli katika maombi alikuwa ameibadili kweli mandhari ya kiroho ambamo matukio yalipita.

Howells alifundisha pia theolojia ya maombezi iliyokitwa katika utambulisho wa Kristo kama Mwombezi mkuu kuliko wote. “Aweza kuwaokoa kabisa wao wamjiao Mungu kwa yeye, kwa kuwa yu hai siku zote ili awaombee” (Waebrania 7:25). Wanafunzi wa Howells walipopiga magoti usiku kucha katika kanisa lao dogo huko Swansea, hawakuwa wakijaribu kuvuta usikivu wa Mungu — walikuwa wakijiunga na maombezi ya Mwana aliye mkono wa kuume wa Baba, wakiongeza sauti yao ya duniani kwa maombi ya mbinguni yaliyokwisha kuanza. Walikuwa watendakazi pamoja na Bwana aliyefufuka katika kazi muhimu kuliko zote ulimwenguni.

Gharama ya maombezi ya namna hii ilikuwa kubwa, na Howells hakuwahi kuipunguza. Lakini matunda yake hayakukanushika vilevile. Aliamini kwamba Isaya 62:6-7 ilieleza agizo la mwombezi: “Nimeweka walinzi juu ya kuta zako, Ee Yerusalemu; hawatanyamaza kamwe, mchana wala usiku; ninyi mnaomkumbusha Bwana, msinyamaze; wala msimwache apumzike, hata atakapoufanya imara Yerusalemu” (Isaya 62:6-7). Mlinzi hakuomba alipojisikia tu. Hakuacha zamu yake usiku ulipokuwa mrefu. Alikesha na kuomba bila kupumzika kwa sababu mji uliokuwa nyuma yake ulimtegemea. Huu haukuwa wito wa maonyesho ya kidini. Ulikuwa wito wa upendo — upendo wenye kina kiasi kwamba usingeweza kukaa bila kutenda wakati nafsi na mataifa yakining’inia mizanini.

Sala

Bwana, inua katika kizazi chetu waombezi watakaosimama mahali palipobomoka kama alivyofanya Rees Howells — wale wanaohesabu gharama, wanaoingia vitani, na wanaokataa kupumzika mpaka mapenzi ya mbinguni yatimizwe duniani. Makanisa yetu na yawe kweli nyumba za sala kwa mataifa yote. Amina.