Lottie Moon: Mama wa Biskuti wa Uchina

Lottie Moon alikuwa mwanamke mdogo — mrefu kwa shida futi nne na nusu — lakini alikuwa na mmojawapo wa mioyo mikubwa na akili zenye ukali kuliko za wengi wa siku zake. Alikuwa miongoni mwa wanawake wa kwanza katika Kusini mwa Amerika kupata shahada kamili ya chuo kikuu, wakati ambapo watu wengi walidhani wasichana hawakuihitaji. Angeweza kufanya jambo lolote. Alichagua kwenda Uchina.

Lottie alipofika katika mji wake wa Kichina, watoto walimwaibikia yule mama mgeni wa ajabu na wakamkimbia. Kwa hiyo Lottie akawaza wazo tamu. Aliingia jikoni kwake kudogo na akaoka sinia za keki tamu za chai na biskuti, akawapa watoto. Punde si punde watoto hawakuwa wakikimbia hata kidogo — walikuwa wakimkimbilia, na mama zao pia wakaja, naye Lottie akawaambia wote, wakiwa na zile biskuti, jinsi Mungu alivyowapenda sana.

Lottie aliishi Uchina kwa karibu miaka arobaini. Alijifunza kuvaa na kuzungumza na kupika kama watu waliomzunguka, hadi hakujihisi tena kuwa mgeni hata kidogo bali kama mmoja wao. Aliwapenda Wachina kama familia yake mwenyewe, nao wakampenda.

Kisha ikaja njaa kali ya kutisha, na watu wote waliomzunguka Lottie wakaanza kufa kwa njaa. Lottie hakuweza kuvumilia. Aligawa chakula chake. Aligawa fedha zake. Alitoa na kutoa hadi karibu hakubaki na chochote kwa ajili yake mwenyewe, akizidi kukonda na kudhoofika kwa sababu hakutaka kula wakati majirani zake hawakuwa na kitu.

Wakati wengine walipogundua ni kidogo kiasi gani alichokuwa amejiwekea, Lottie alikuwa dhaifu sana. Alifariki mwaka 1912 akiwa melini iliyokuwa ikimpeleka nyumbani kupumzika, akiwa amekwisha kutoa kihalisi kila kitu alichokuwa nacho kwa ajili ya watu aliowapenda. Hadi leo Wakristo humkumbuka Lottie Moon kila Krismasi — yule mwanamke mdogo mwenye sahani ya biskuti aliyejitoa mwenyewe wote kwa ajili ya Uchina.