ቀን 5 — ወላጆችህ እምቢ ሲሉ

«ልጄ ሆይ፥ የአባትህን ምክር ስማ፥ የእናትህንም ትምህርት አትተው፤ ለራስህ የሞገስ አክሊል፥ ለአንገትህም ድሪ ናቸውና።»

— ምሳሌ 1:8-9

«ጓደኛዬ ቤት ሄጄ ላድር?» «አይሆንም።» «ያንን ጨዋታ ትገዙልኛላችሁ?» «አይሆንም።» «ትንሽ አምሽቼ ልተኛ?» «አይሆንም።» «ስልክ ይገዛልኛል?» «ገና ነው።»

አንዳንድ ጊዜ ወላጆች ለሁሉም ነገር እምቢ የሚሉ ይመስላል። ይህ ደግሞ ያበሳጫል! ምናልባት በቃ አይገባቸውም፣ ወይም እንድትደሰት አይፈልጉም፣ ወይም ፍትሐዊ አይደሉም ብለህ ታስብ ይሆናል።

ንጉሥ ሰሎሞን የምሳሌን መጽሐፍ ጻፈ፤ መጽሐፉንም የጀመረው ለወጣቶች በሰጠው ምክር ነው፦ «ልጄ ሆይ፥ የአባትህን ምክር ስማ፥ የእናትህንም ትምህርት አትተው»። (ይህ ለሴቶች ልጆችም ነው!) መተው ማለት መጣል ወይም ችላ ማለት ነው።

ታዲያ ለምን መስማት አለብህ? ሰሎሞን የወላጆችህ ትምህርት «ለራስህ የሞገስ አክሊል፥ ለአንገትህም ድሪ» እንደ ሆነ ይናገራል። በዚያ ዘመን አክሊል ከአበባ የሚሠራ ያማረ ዘውድ ነበር፤ ድሪ ደግሞ የአንገት ጌጥ ነው። በሌላ አነጋገር፣ የወላጆችህ ጥበብ ሕይወትህን ያስውባል። እንደምታደርገው ጌጥ ነው።

ይህን አስታውስ፦ ወላጆች አንተ ገና ልታያቸው የማትችላቸውን ነገሮች ብዙ ጊዜ ማየት ይችላሉ። ከአንተ ይልቅ ረጅም ዘመን ኖረዋል። አንተ ላታውቃቸው የምትችላቸውን አደጋዎች ያውቃሉ። አንድ ምርጫ ወዴት ሊያደርስ እንደሚችል ማየት ይችላሉ። እምቢ ሲሉ ብዙውን ጊዜ ምክንያቱ ስለሚወድዱህና ሊጠብቁህ ስለሚፈልጉ ነው።

በመዋኛ ገንዳ ላይ ዋናተኞችን የሚጠብቅ ሰው አስብ። ጠባቂው ፊሽካውን ነፍቶ «አትሩጡ!» ሲል ሊያናድድህ ይችላል። ጠባቂው ግን ደስታህን ሊያበላሽ እየሞከረ አይደለም። ልጆች ተንሸራተው ሲወድቁና ሲጎዱ አይቷል።

ታዲያ ይህ ማለት ፈጽሞ በሐሳባቸው አለመስማማት አትችልም ማለት ነው? አይደለም። በአክብሮት «ለምን እንደ ሆነ እንድረዳ ልታስረዱኝ ትችላላችሁ?» ብለህ መጠየቅ ትችላለህ። የሚሰማህንም በእርጋታ መናገር ትችላለህ። በመጨረሻ ግን እግዚአብሔር በአንተ ላይ ኃላፊ አድርጎ ያስቀመጣቸውን ሰዎች እንድታምናቸውና እንድትታዘዛቸው ይጠይቅሃል። (ደግሞም አስታውስ፦ ማንኛውም ትልቅ ሰው መቼም ቢሆን ስሕተት ወይም አደገኛ ነገር እንድታደርግ ቢጠይቅህ፣ እምቢ ማለትና ለምታምነው ለሌላ ትልቅ ሰው መንገር አለብህ።)

ደስ የሚለው ዜና ደግሞ ይህ ነው፦ ለ«አይሆንም» በመልካም አመለካከት ስትመልስ፣ ወላጆች እያደግህ ስትሄድ በብዙ ነገር «እሺ» ሊሉህ እንደሚችሉና ሊያምኑህ እንደሚችሉ ብዙ ጊዜ ይማራሉ!

አስብበት፦ ያበሳጨህ ከወላጆችህ የመጣ አንድ «አይሆንም» የትኛው ነው? ከፍቅር የተነሣ ያንን ያሉበትን አንድ ምክንያት ልታስብ ትችላለህ?

ሞክረው፦ በሚቀጥለው ጊዜ ወላጆችህ እምቢ ሲሉ፣ ከመከራከር ይልቅ በተረጋጋ መንፈስ «እሺ» ብለህ ለመመለስ ሞክር። በኋላ ከፈለግህ ለምን እንደ ሆነ በአክብሮት መጠየቅ ትችላለህ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ወላጆቼ እምቢ ሲሉ አንዳንድ ጊዜ ይከብደኛል። ምክራቸውን እንድሰማና እንደሚወድዱኝ እንድታመን እርዳኝ። ባዘንሁ ጊዜም እንኳ መልካም አመለካከት ስጠኝ። ስለ እኔ የሚያስቡ ሰዎችን ስለ ሰጠኸኝ አመሰግንሃለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።