ቀን 25 — ዝም ብለህ ጠይቅ

«ከእናንተ ግን ማንም ጥበብ ቢጎድለው፥ ሳይነቅፍ በልግስና ለሁሉ የሚሰጠውን እግዚአብሔርን ይለምን፥ ለእርሱም ይሰጠዋል።»

— ያዕቆብ 1:5

ሰሎሞን የእስራኤል ንጉሥ በሆነ ጊዜ ገና ወጣት ነበር፤ አንድን ሕዝብ ሙሉ እንዴት መምራት እንዳለበት ምንም የማያውቅ ሆኖ ተሰማው። አንድ ሌሊት እግዚአብሔር በሕልም ተገለጠለትና አንድ አስደናቂ ነገር ነገረው፦ «የምሰጥህን ለምን!»

እስቲ አስበው! ሰሎሞን ማንኛውንም ነገር መለመን ይችል ነበር፦ የወርቅ ተራራ፣ ረጅም ዕድሜ፣ በጠላቶቹ ሁሉ ላይ ድል። ሰሎሞን ግን የለመነው ጥበብን ነበር። የእግዚአብሔርን ሕዝብ በሚገባ ለመምራትና ትክክለኛውን ከስሕተቱ ለመለየት እንዲችል አስተዋይ ልብን ለመነ።

እግዚአብሔር በሰሎሞን ልመና እጅግ ደስ ስለ ተሰኘ ጥበብን ሰጠው፤ ከዚያም በላይ ባለጠግነትንና ክብርን ጨመረለት። ሰሎሞን ከኖሩት ነገሥታት ሁሉ እጅግ ጥበበኛ ንጉሥ ተብሎ ዝነኛ ሆነ። (ይህንን ታሪክ በ1ኛ ነገሥት 3 ላይ ማንበብ ትችላለህ።)

በጥበብና በእውቀት መካከል ያለው ልዩነት ምንድን ነው? እውቀት እውነታዎችን ማወቅ ነው። ጥበብ ደግሞ በእነዚያ እውነታዎች ምን ማድረግ እንዳለብህ ማወቅ ነው። እውቀት ምድጃው እንደሚያቃጥል ያውቃል። ጥበብ ግን አትነካውም! በጣም ጎበዝ ሆነህ እንኳ የሞኝነት ምርጫ ልታደርግ ትችላለህ። ጥበብ ሕይወትን እግዚአብሔር በሚያይበት መንገድ ማየትና በዚያም ምክንያት መልካም ምርጫ ማድረግ ነው።

በየቀኑ ውሳኔዎች ይገጥሙሃል። ምሳ ስበላ ከማን ጋር ልቀመጥ? ይህንን ጭቅጭቅ እንዴት ልያዘው? ይህንን ልመልከት ወይስ አልመልከት? ጓደኛዬ ለእርሱ ብዬ እንድዋሽ ሲጠይቀኝ ምን ላድርግ? ጥበብ ያስፈልግሃል!

ታላቁ የምሥራች ደግሞ ይህ ነው፦ ያዕቆብ እንደሚለው ጥበብ ካስፈለገህ ዝም ብለህ ጠይቅ። እግዚአብሔር ጥበብን የሚሰጠው ለነገሥታት ወይም ለአዋቂዎች ወይም በጣም ጎበዝ ለሆኑ ሰዎች ብቻ አይደለም። እርሱ «በልግስና ለሁሉ የሚሰጠው» አምላክ ነው።

ይህንንም ክፍል ተመልከት፦ «ሳይነቅፍ»። እግዚአብሔር «ኡፍ፣ አሁንም አንተ ነህ? ይህንን እስካሁን ለምን አታውቅም?» አይልህም። እርዳታ ስትለምነው ፈጽሞ አይሰለችም። ጥበብን መስጠት ይወዳል።

እግዚአብሔር ብዙውን ጊዜ ጥበብን የሚሰጠው በቃሉ፣ እንደ ወላጆችና መጋቢዎች ባሉ ጥበበኛ ሰዎች፣ እንዲሁም በመንፈሱ ጸጥ ያለ አመራር ነው። ስለዚህ ስትለምን ዓይንህንና ጆሮህን ክፍት አድርገህ ጠብቅ።

አስብበት፦ አሁን የሚገጥምህና ጥበብ የሚያስፈልግህ አንድ ውሳኔ ምንድን ነው?

ሞክረው፦ ዛሬ ከእያንዳንዱ ውሳኔ በፊት፣ ትልቅም ይሁን ትንሽ፣ «እግዚአብሔር ሆይ፣ ጥበብን ስጠኝ» የሚል የአንድ ዓረፍተ ነገር ጸሎት ጸልይ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ጥበብ ያስፈልገኛል። ስለምንህ በልግስና ልትሰጠኝ ቃል ስለ ገባህ አመሰግንሃለሁ። ሕይወትን አንተ በምታያት መንገድ እንዳይና መልካም ምርጫዎችን እንዳደርግ እርዳኝ። ለ[አንድ ውሳኔ ጥቀስ] ጥበብን ስጠኝ። ስለምንህ ፈጽሞ ስለማትነቅፈኝ አመሰግንሃለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።