ቀን 9 — የዋህነት

«የለዘበ መልስ ቍጣን ይመልሳል፤ ሸካራ ቃል ግን ቍጣን ያስነሣል።»

— ምሳሌ 15:1

የሶፊያ ወንድም በድንገት ዘው ብሎ ወደ ክፍሏ ገባና «ቻርጀሬን እንደ ገና ወሰድሽብኝ!» ብሎ ጮኸ። ሶፊያ ፊቷ ሲግል ተሰማት። እርሷም መልሳ ልትጮኽበት ተዘጋጅታ ነበር፦ «በፍጹም አልወሰድኩም! ከክፍሌ ውጣልኝ!» እንደዚያ ብትል ኖሮ ነገሩ በሦስት ሰከንድ ውስጥ ወደ ጩኸት ግጥሚያ ይለወጥ ነበር።

ሶፊያ ግን በረጅሙ ተነፈሰችና «የወሰድኩት አይመስለኝም። ግን እንድትፈልገው አግዝሃለሁ» አለች። ወንድሟ ቆም አለ። «ኦ። እሺ።» ከሁለት ደቂቃ በኋላ ከሶፋው ሥር አገኙት።

ምሳሌ 15:1 ለጭቅጭቅ እንደ ተፈጥሮ ሕግ ነው፦ «የለዘበ መልስ ቍጣን ይመልሳል፤ ሸካራ ቃል ግን ቍጣን ያስነሣል።» ሸካራ ቃላት በእሳት ላይ ቤንዚን እንደ ማርከፍከፍ ናቸው። የለዘቡ ቃላት ግን በእሳቱ ላይ ውኃ እንደ ማፍሰስ ናቸው።

ይህ የዋህነት ነው። የዋህነት ማለት ሸካራ፣ ጮኸተኛና ገፊ ከመሆን ይልቅ ከሰዎች ጋር ረጋ ያለ፣ ለስላሳና ጠንቃቃ መሆን ነው። የዋህ መሆን ደካማ መሆን ማለት አይደለም! እንዲያውም አንድ ሰው እየጮኸብህ ሳለ የዋህ ሆኖ መቆየት ብዙ ብርታት ይጠይቃል። ከኖሩት ሰዎች ሁሉ እጅግ ብርቱ የነበረው ኢየሱስ ራሱን «የዋህ በልቤም ትሑት» ብሎ ገልጿል (ማቴዎስ 11:29)።

መጽሐፍ ቅዱስ በመሳፍንት መጽሐፍ ውስጥ ጥሩ ምሳሌ ይሰጠናል። ጌዴዎን በአንድ ታላቅ ጦርነት ድል ካደረገ በኋላ የኤፍሬም ሰዎች በቍጣ ተሞልተው ወደ እርሱ መጡ፦ «ለመዋጋት ስትሄድ ለምን አልጠራኸንም?» ጌዴዎን መልሶ ሊከራከራቸው ይችል ነበር። ይልቁንም በየዋህነት መለሰላቸው፤ ስላደረጉትም ነገር አወደሳቸው። መጽሐፍ ቅዱስም ይህን ሲናገር ቍጣቸው እንደ በረደ ይነግረናል (መሳፍንት 8:1-3)።

የዋህነት ደግሞ ሰዎችን እንዴት እንደምንይዝ ላይ ይታያል። ከአንተ የሚያንስን ልጅ በጥንቃቄ መያዝ ነው። ላዘነ ሰው በለሰለሰ ድምፅ መናገር ነው። ጓደኛህን ሞኝ እንደ ሆነ እንዲሰማው ከማድረግ ይልቅ በደግነት ማረም ነው።

ሌሎች ሰዎች የሚሉህን ሁልጊዜ መቆጣጠር አትችልም። በእግዚአብሔር እርዳታ ግን እንዴት እንደምትመልስ መምረጥ ትችላለህ።

አስብበት፦ ለመጨረሻ ጊዜ የተጨቃጨቅህበትን ጊዜ አስብ። የለዘበ መልስ ሰጥተህ ቢሆን ኖሮ ነገሩ እንዴት በተለየ መንገድ ሊሄድ ይችል ነበር?

ሞክረው፦ በሚቀጥለው ጊዜ አንድ ሰው ሸካራ ቃል ሲናገርህ «የሶፊያን ፈተና» ሞክር። በረጅሙ ተንፍስና የለዘበ መልስ ስጥ። ምን እንደሚሆን ተመልከት።

ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ አንተ የዋህ በልብህም ትሑት ነህ። ሰዎች ሸካራ ሲሆኑብኝ እኔም መልሼ ሸካራ እንዳልሆን እርዳኝ። ቍጣን የሚመልሱ የለዘቡ ቃላትን ስጠኝ። የየዋህነትን ፍሬ በስምህ፣ አሜን።