ቀን 18 — አልዓዛር ሆይ፥ ወደ ውጭ ና!

«ኢየሱስም። ትንሣኤና ሕይወት እኔ ነኝ፤ የሚያምንብኝ ቢሞት እንኳ ሕያው ይሆናል፤ ሕያው የሆነም የሚያምንብኝም ሁሉ ለዘላለም አይሞትም፤ ይህን ታምኚያለሽን? አላት።»

— ዮሐንስ 11:25-26

አልዓዛርና እኅቶቹ ማርያምና ማርታ ከኢየሱስ በጣም የቅርብ ወዳጆች መካከል ነበሩ። አልዓዛር በጠና በታመመ ጊዜ እኅቶቹ «ጌታ ሆይ፥ እነሆ የምትወደው ታሞአል» ብለው ወደ ኢየሱስ መልእክት ላኩ። ኢየሱስ ሊፈውሰው ፈጥኖ እንደሚመጣ እርግጠኞች ነበሩ።

ኢየሱስ ግን ከመሄዱ በፊት ሁለት ቀን ተጨማሪ ቆየ። በደረሰ ጊዜ አልዓዛር ሞቶ ነበር። በመቃብር ውስጥ አራት ቀን ሆኖት ነበር።

ማርታ ኢየሱስን ለመቀበል ሮጣ ሄደችና «ጌታ ሆይ፥ አንተ በዚህ ኖረህ ብትሆን ወንድሜ ባልሞተም ነበር» አለችው። አንተስ እንደዚህ ተሰምቶህ ያውቃል? እግዚአብሔር ሆይ፣ የት ነበርክ? ይህን ለምን አላስቆምከውም?

ኢየሱስም ከተናገራቸው እጅግ አስደናቂ ቃላት መካከል በአንዳንዶቹ መለሰላት፦ «ትንሣኤና ሕይወት እኔ ነኝ፤ የሚያምንብኝ ቢሞት እንኳ ሕያው ይሆናል።»

ከዚያም ኢየሱስ ወደ መቃብሩ ሄደ። ማርያም ስታለቅስ፣ ከእርሷ ጋር የሚያለቅሱትንም ወዳጆች አየ። መጽሐፍ ቅዱስም «ኢየሱስም እንባውን አፈሰሰ» ይላል (ዮሐንስ 11:35)። ይህ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ካሉት በጣም አጫጭር ጥቅሶች አንዱ ነው፤ ነገር ግን እጅግ አስፈላጊ ከሆኑትም አንዱ ነው። ኢየሱስ አልዓዛርን ወደ ሕይወት ሊመልሰው መሆኑን ያውቅ ነበር፤ ቢሆንም አለቀሰ። ከወዳጆቹ ጋር አዘነ። ሐዘናቸው ግድ ይለው ነበር።

ከዚያም ኢየሱስ ድንጋዩን ከመቃብሩ ላይ እንዲያንከባልሉ ነገራቸው። ማርታ ከአራት ቀን በኋላ በጣም ይሸታል ብላ ተጨነቀች! ኢየሱስ ግን ጸለየ፤ ከዚያም በታላቅ ድምፅ «አልዓዛር ሆይ፥ ወደ ውጭ ና!» ብሎ ጮኸ።

አልዓዛርም ወጣ! ሞቶ የነበረው ሰው አሁንም በመግነዝ እንደ ተጠቀለለ ከመቃብሩ ወጥቶ መጣ!

ይህ ታሪክ ኢየሱስ ከሞት ራሱ እንደሚበረታ ያሳየናል። ሞት ማንም ሊያሸንፈው የማይችል ብቸኛው ጠላት ነው፤ ኢየሱስ ግን አሸነፈው። በእርሱ የሚያምኑ ሁሉ ሥጋቸው ቢሞትም እንኳ ለዘላለም እንደሚኖሩ ቃል ገብቷል። በኢየሱስ ለሚታመኑ ሞት መጨረሻ አይደለም። እንቅልፍ ወስዶ ከእርሱ ጋር እንደ መንቃት ነው።

ደግሞም ስናዝን ኢየሱስ ደስ ይበልህ ብሎ ብቻ እንደማያልፈን ያሳየናል። ከእኛ ጋር ያለቅሳል።

አስብበት፦ ኢየሱስ ማርታን «ይህን ታምኚያለሽን?» ብሎ ጠየቃት። አንተ ምን ብለህ ትመልስለታለህ?

ሞክረው፦ የሚወዱት ሰው ስለ ሞተባቸው የሚያዝኑ ሰዎችን የምታውቅ ከሆነ ዛሬ ጸልይላቸው። ደግ ቃላት የያዘ አጭር ማስታወሻም ልትልክላቸው ትችላለህ።

ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ ትንሣኤና ሕይወት አንተ ነህ። ከሞት ይልቅ ብርቱ ስለሆንክ አመሰግንሃለሁ። ሳዝን ስለምታስብልኝና ከእኔ ጋር ስለምታለቅስ አመሰግንሃለሁ። አምንሃለሁ፤ ፍጻሜ የሌለውን ሕይወት እንደምትሰጠኝም እታመንብሃለሁ። በስምህ፣ አሜን።