ቀን 3 — ስታዝኚ

«ነፍሴ ሆይ፥ ለምን ትተክዢያለሽ? ለምንስ በውስጤ ትታወኪያለሽ? በእግዚአብሔር ተስፋ አድርጊ፤ ስለ ፊቱ ማዳን ገና አመሰግነዋለሁና።»

— መዝሙር 42:5

አንዳንድ ጊዜ ሐዘን ግልጽ በሆነ ምክንያት ይመጣል። አንዲት ጓደኛሽ ወደ ሌላ ቦታ ትዛወራለች። የቤት እንስሳሽ ይሞታል። አንቺ ሳትመረጪ ትቀሪያለሽ። ወላጆችሽ ይጣላሉ። አንዳንድ ጊዜ ግን ሐዘን ይመጣል፤ ለምን እንደ መጣም እንኳ እርግጠኛ አይደለሽም። ዝም ብሎ ክብደት፣ ድብርት ወይም ዝቅ ያለ ስሜት ይሰማሻል።

የመዝሙር 42 ጸሐፊ ያንን ስሜት ያውቀው ነበር። ስለ እርሱም ራሱን እንኳ አነጋገረ፦ «ነፍሴ ሆይ፥ ለምን ትተክዢያለሽ?» መተከዝ ማለት መንፈስሽ ዝቅ ዝቅ እንዳለ ያህል በሐዘን መዋጥ ማለት ነው። «ለምንስ በውስጤ ትታወኪያለሽ?»

መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ማዘን የሚናገር መዝሙር መያዙ የሚገርም አይደለም? እግዚአብሔር ልጆቹ ሁልጊዜ ደስተኞች እንዲሆኑ አይጠብቅም። ሐዘን የሕይወት አንዱ ክፍል መሆኑን ያውቃል። ሐዘን ሲሰማሽም ቅር አይሰኝብሽም።

ነገር ግን የመዝሙሩ ጸሐፊ ያደረገውን ልብ በዪ። በሐዘኑ ውስጥ ተቀርቅሮ ብቻ አልቀረም። ለገዛ ልቡ እንዲህ ብሎ ተናገረ፦ «በእግዚአብሔር ተስፋ አድርጊ፤ … ገና አመሰግነዋለሁና።»

ገና የምትለዋ ያቺ ትንሽ ቃል ትልቅ ትርጉም አላት። እንዲህ ማለቱ ነበር፦ አሁን አዝኛለሁ። ይህ ግን መጨረሻው አይደለም። እግዚአብሔርን ዳግመኛ አመሰግነዋለሁ። ስሜቱ ገና ባይስማማም እንኳ እውነት የሆነውን ነገር ለራሱ አሳሰበ።

ስታዝኚ ሊረዱሽ የሚችሉ አንዳንድ ነገሮች እነሆ፦

• ለእግዚአብሔር ንገሪው። ልክ የመዝሙሩ ጸሐፊ እንዳደረገው፣ ሐዘንሽን በፊቱ ማፍሰስ ትችያለሽ።
• ለአንድ ሰው ንገሪ። ከእናትሽ፣ ከአባትሽ ወይም ከምታምኚው ሌላ ትልቅ ሰው ጋር ተነጋገሪ። ሐዘንን ብቻሽን መሸከም የለብሽም።
• እውነት የሆነውን አስታውሺ። እግዚአብሔር ይወድሻል። ከአንቺ ጋር ነው። የሐዘን ቀናት ለዘላለም አይቆዩም።
• ለሰውነትሽ መልካም ነገር አድርጊ። በቂ እንቅልፍ ተኚ፣ ወደ ውጭ ውጪ፣ ውኃ ጠጪ፣ ሰውነትሽንም አንቀሳቅሺ።
• ማልቀስ ካስፈለገሽ አልቅሺ። እንባ ድካም አይደለም።
• እግዚአብሔር ከዚህ በፊት የረዳሽን ጊዜ አስታውሺ።

ደግሞም በጣም አስፈላጊ የሆነ ነገር ይኸውልሽ፦ አብዛኛውን ጊዜ፣ ለረጅም ጊዜ የምታዝኚ ከሆነ፣ ወይም ሐዘኑ የዕለት ተዕለት ነገሮችን ማድረግ ከባድ ካደረገብሽ፣ እባክሽ ለወላጅሽ ወይም ለምታምኚው ትልቅ ሰው ንገሪ። አንዳንድ ጊዜ ሐዘን ከአንድ መጥፎ ቀን በላይ ነው፤ ሊረዱሽ የሚችሉ እንደ ሐኪሞችና አማካሪዎች ያሉ ሰዎችም አሉ። እርዳታ መጠየቅ ድፍረት ነው።

አስቢበት፦ ስታዝኚ ከሁሉ ይበልጥ የሚረዳሽ ምንድን ነው? ማንን ልታነጋግሪ ትችያለሽ?

ሞክሪው፦ ሐዘን ከተሰማሽ ስለ እግዚአብሔር እውነት የሆኑ ሦስት ነገሮችን ጻፊ። ለራስሽ ጮክ ብለሽ አንብቢያቸው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ አንዳንድ ጊዜ አዝናለሁ፤ እተክዛለሁም። ስለምትረዳኝና ቅር ስለማትሰኝብኝ አመሰግንሃለሁ። ተስፋዬን በአንተ ላይ እንዳደርግ፣ ሳዝንም ከአንድ ሰው ጋር እንድነጋገር እርዳኝ። ዳግመኛ አመሰግንሃለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።