ቀን 1 — የመሳቅ ጊዜ፣ የማልቀስ ጊዜ

«…ለማልቀስ ጊዜ አለው፥ ለመሳቅም ጊዜ አለው፤ ለማዘን ጊዜ አለው፥ ለመዝፈንም ጊዜ አለው።»

— መክብብ 3:4

ስሜቶችሽ ከበፊቱ የገዘፉ መስለው እንደሚታዩሽ አስተውለሽ ታውቂያለሽ? አንድ ደቂቃ ሆድሽ እስኪያምሽ ድረስ ትስቂያለሽ። በሚቀጥለው ደቂቃ ደግሞ ታለቅሻለሽ፤ ለምን እንደምታለቅሺም እንኳ እርግጠኛ አይደለሽም። አንዲት ትንሽ ነገር ከሚገባው በላይ ታበሳጭሻለች። ደስ ይልሻል፤ ከዚያም ትበሳጪያለሽ፤ ከዚያም ታዝኛለሽ፤ ይህ ሁሉ በአንድ ከሰዓት በኋላ ውስጥ ይሆናል።

ይህ አንቺን የሚገልጽ ከሆነ፣ የተለየሽ እንግዳ ልጅ አይደለሽም። ልጃገረዶች ሲያድጉ ስሜቶቻቸው ብዙ ጊዜ ይገዝፋሉ፤ ቶሎ ቶሎም ይለዋወጣሉ። ይህ የማደግ አንዱ ክፍል ነው።

ልታውቂው የሚገባሽ አንድ አስፈላጊ ነገር ይህ ነው፦ ስሜቶችን የፈጠረው እግዚአብሔር ነው። ደስታ፣ ሐዘን፣ ጉጉት፣ ቁጣ፣ ፍቅር፣ ፍርሃትና ሰላም፦ እግዚአብሔር እነዚህ ሁሉ እንዲሰሙሽ አድርጎ ሠራሽ። መጥፎ አይደሉም። በእርሱ መልክ የተፈጠረ ሰው የመሆን አንዱ ክፍል ናቸው። እግዚአብሔር ራሱም ስሜቶች አሉት! መጽሐፍ ቅዱስ እርሱ ደስ እንደሚለው፣ እንደሚያዝን፣ እንደሚወድና በክፋት ላይ እንደሚቆጣ ይናገራል። ኢየሱስ ከጓደኞቹ ጋር ሳቀ፤ በአንድ ወዳጁ መቃብር አጠገብም አለቀሰ።

ንጉሥ ሰሎሞን «ለማልቀስ ጊዜ አለው፥ ለመሳቅም ጊዜ አለው፤ ለማዘን ጊዜ አለው፥ ለመዝፈንም ጊዜ አለው» ብሎ ጻፈ። ሕይወት ሁሉም ዓይነት ወቅቶች አሏት፤ ከእነርሱም ጋር አብረው የሚሄዱ ሁሉም ዓይነት ስሜቶች አሉ።

ስለዚህ ችግሩ ስሜቶች አይደሉም። ነገር ግን ስሜቶች ሊያሳስቱ ይችላሉ፤ ምክንያቱም ሁልጊዜ እውነቱን አይናገሩም። በእውነቱ ብዙ ሰዎች እየወደዱሽ ማንም እንደማይወድሽ ሊሰማሽ ይችላል። በእውነቱ አስቸጋሪ ቀን ብቻ ሆኖ ሳለ የዓለም መጨረሻ እንደ ደረሰ ሊሰማሽ ይችላል። ስሜቶች እውነተኛ ናቸው፤ ሁልጊዜ ትክክል ግን አይደሉም።

በዚህ ሳምንት ትልልቅ ስሜቶችን፣ ማለትም ቁጣን፣ ሐዘንን፣ ኀፍረትንና ስሜት የሚለዋወጥባቸውን ቀናት እንዴት መያዝ እንደምንችል እንመለከታለን። ማንኛውንም ስሜት ወደ እግዚአብሔር ማምጣት እንደምትችዪም እንማራለን።

ጥሩ መነሻ ይኸውልሽ። አንድ ነገር አጥብቆ ሲሰማሽ በስሙ ልትጠሪው ሞክሪ። ተበሳጭቻለሁ። ብቸኝነት ይሰማኛል። ጭንቀት ይሰማኛል። በጣም ደስ ብሎኛል! አንድን ስሜት በስሙ መጥራት ብቻ እንኳ እንድትረጂው ይረዳሻል፤ በእርሱ ምን እንደምታደርጊም ለመወሰን ያግዝሻል።

አስቢበት፦ በዚህ ሳምንት ከሁሉ አጥብቆ የተሰማሽ ስሜት የትኛው ነው? ስሜቶችሽን በስማቸው መጥራት ለአንቺ ቀላል ነው ወይስ ከባድ?

ሞክሪው፦ ዛሬ ሦስት ጊዜ ቆም ብለሽ የሚሰማሽን ስሜት በስሙ ጥሪው። ከዚያም ስለ እርሱ ለእግዚአብሔር ንገሪው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስሜቶች እንዲኖሩኝ አድርገህ ስለ ፈጠርከኝ አመሰግንሃለሁ። ለመሳቅ ጊዜ፣ ለማልቀስም ጊዜ ስላለ አመሰግንሃለሁ። ስሜቶቼን እንድረዳ፣ በስማቸው እንድጠራቸውና እያንዳንዳቸውን ወደ አንተ እንዳመጣ እርዳኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።