ቀን 4 — የሜዳ አበቦችን ተመልከቺ

«ስለ ልብስስ ስለ ምን ትጨነቃላችሁ? የሜዳ አበቦች እንዴት እንዲያድጉ ልብ አድርጋችሁ ተመልከቱ፤ አይደክሙም አይፈትሉምም፤ ነገር ግን እላችኋለሁ፥ ሰሎሞንስ እንኳ በክብሩ ሁሉ ከነዚህ እንደ አንዱ አልለበሰም። እግዚአብሔር ግን ዛሬ ያለውን ነገም ወደ እቶን የሚጣለውን የሜዳን ሣር እንዲህ የሚያለብሰው ከሆነ፥ እናንተ እምነት የጎደላችሁ፥ እናንተንማ ይልቁን እንዴት?»

— ማቴዎስ 6:28-30

ይህ ያምርብኛል? ጸጉሬ እንግዳ ይመስላል? ልብሶቼ ልክ ናቸው? እርሷ ከእኔ ይልቅ እጅግ የምታምረው ለምንድን ነው?

ብዙ ልጃገረዶች ስለ መልካቸው ይጨነቃሉ። ምናልባት ልብስ እየቀያየርሽ በመስተዋት ፊት ለረጅም ጊዜ ትቆሚ ይሆናል። ምናልባት ሌሎቹ ልጃገረዶች ምን ያስባሉ ብለሽ ትሰጊ ይሆናል። ምናልባትም ስለ ሰውነትሽ፣ ስለ ፊትሽ ወይም ስለ ክብደትሽ መጨነቅ ጀምረሽ ይሆናል።

ኢየሱስ የተናገረው በትክክል ስለዚህ ዓይነቱ ጭንቀት ነው፦ «ስለ ልብስስ ስለ ምን ትጨነቃላችሁ?» ከዚያም ወደ አንድ ውብ ነገር አመለከተ፦ ወደ አበቦች።

«የሜዳ አበቦች እንዴት እንዲያድጉ ልብ አድርጋችሁ ተመልከቱ»። የዱር አበቦች አይሠሩም። አይሰፉም፤ ወደ ገበያም አይሄዱም። በመስተዋት ፊትም አይቆሙም። ያም ሆኖ በእስራኤል ታሪክ ከሁሉ ይበልጥ ባለጠጋና ግርማ ያለው ንጉሥ የነበረው ሰሎሞን የንግሥና ልብሱን ሁሉ ለብሶ ካማረበት ይልቅ እነርሱ ያምራሉ!

አበቦቹን ይህን ያህል ውብ ያደረጋቸው ማን ነው? እግዚአብሔር ነው። ኢየሱስም እንዲህ ይላል፦ እግዚአብሔር ዛሬ ለሚያብብና ነገ ለሚጠፋ አበባ ይህን ያህል የሚጠነቀቅ ከሆነ፣ ለአንቺማ ይልቁን እንዴት አይጠነቀቅም?

እግዚአብሔር ፈጠረሽ። ስለ አንቺ ያስባል፤ ስለ ሁለንተናሽ፣ ስለ ሰውነትሽም ጭምር። በእርሱ ዘንድ ያለሽ ዋጋ እንደ ልብስሽ፣ እንደ ጸጉርሽ ወይም ሚዛኑ እንደሚያሳየው ቁጥር ከፍ ዝቅ አይልም።

ልብስን መውደድና መልክሽን መንከባከብ ምንም ችግር የለውም። ነገር ግን ስለ መልክሽ ያለሽ ጭንቀት እየተቆጣጠረሽ ሲመጣ፣ ማለትም ሲያሳስብሽ፣ ደስታሽን ሲነጥቅሽ ወይም ለራስሽ ጨካኝ ሲያደርግሽ፣ «የሜዳ አበቦችን ልብ አድርገሽ የምትመለከቺበት»፣ የሚንከባከብሽ ማን እንደ ሆነም የምታስታውሺበት ጊዜ ደርሷል።

አንድ ተጨማሪ አስፈላጊ ነገር እነሆ። ስለ ሰውነትሽ፣ ስለ ክብደትሽ ወይም ስለ አመጋገብ ያለሽ ጭንቀት በጣም እየገዘፈ እንደ ሄደ ከተሰማሽ፣ ለምሳሌ መብላት የምትፈሪ ከሆነ ወይም በሰውነትሽ ሁልጊዜ ደስተኛ ካልሆንሽ፣ እባክሽ ለእናትሽ፣ ለአባትሽ ወይም ለምታምኚው ሌላ ትልቅ ሰው ንገሪ። እነዚያን ስሜቶች ብቻሽን መሸከም አያስፈልግሽም።

አስቢበት፦ ስለ መልክሽ በመጨነቅ ምን ያህል ጊዜ ታሳልፊያለሽ? ይልቁንስ «የሜዳ አበቦችን ልብ አድርጎ መመልከት» ለአንቺ ምን ሊመስል ይችላል?

ሞክሪው፦ ወደ ውጭ ወጥተሽ አንዲት አበባ ፈልጊ። በቅርበት ተመልከቺያት። እግዚአብሔር እርሷን ውብ አድርጎ ስለ ሠራት፣ አንቺንም ከዚያ በበለጠ ጥንቃቄ ስለ ሠራሽ አመስግኚው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ ሜዳ አበቦችና ስለምታደርግላቸው እንክብካቤ አመሰግንሃለሁ። ስለ መልኬ ይህን ያህል እንዳልጨነቅ እርዳኝ። ስለ ፈጠርከኝና ስለምትንከባከበኝ፣ ዋጋዬም በልብሴ ወይም በሰውነቴ ላይ የተመሠረተ ስላልሆነ አመሰግንሃለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።