ቀን 29 — «ማርያም!»

«ኢየሱስም። ማርያም አላት። እርስዋ ዘወር ብላ በዕብራይስጥ። ረቡኒ አለችው፤ ትርጓሜውም። መምህር ሆይ ማለት ነው።»

— ዮሐንስ 20:16

እሑድ ማለዳ፣ ገና ጨለማ ሳለ፣ መግደላዊት ማርያም ወደ ኢየሱስ መቃብር ሄደች። ሲሞት አይታ ነበር። ሲቀበርም አይታ ነበር። አሁን ደግሞ በሐዘን ተውጣ ከሥጋው አጠገብ ለመሆን መጣች።

እዚያ ስትደርስ ግን ድንጋዩ ተንከባሎ ነበር። መቃብሩ ባዶ ነበር!

ማርያም ለጴጥሮስና ለዮሐንስ ልትነግራቸው ሮጠች፤ እነርሱም መጥተው ባዶውን መቃብር አዩ። ከዚያም ወደ ቤታቸው ተመለሱ። ማርያም ግን እዚያው ቆየች። ከመቃብሩ ውጭ ቆማ ታለቅስ ነበር።

ከዚያም አንድ ሰው እዚያ ቆሞ አየች። እርሱም «አንቺ ሴት፥ ስለ ምን ታለቅሻለሽ? ማንንስ ትፈልጊያለሽ?» ብሎ ጠየቃት። ማርያም የአትክልት ጠባቂ መስሎአት ነበር። እርሷም «ጌታ ሆይ፥ አንተ ወስደኸው እንደ ሆንህ ወዴት እንዳኖርኸው ንገረኝ እኔም እወስደዋለሁ» አለችው።

ከዚያም ሰውየው አንዲት ቃል ብቻ ተናገረ፦ «ማርያም።»

ወዲያውኑ አወቀች። ያሳወቃት ስሟን የጠራበት መንገድ ነበር። እርሱ ኢየሱስ ነበር፤ ሕያው ሆኖ!

ዘወር ብላ «ረቡኒ!» ብላ ጮኸች፤ ትርጓሜውም መምህር ማለት ነው።

እስቲ አስቢው። ኢየሱስ ከሙታን ከተነሣ በኋላ ሕያው ሆኖ ያየችው፣ በዓለም ላይ ካሉት ሰዎች ሁሉ የመጀመሪያዋ ሰው መግደላዊት ማርያም ነበረች። ንጉሥ አልነበረም። ካህን አልነበረም። ጴጥሮስ እንኳ አልነበረም። ኢየሱስ ሕይወቷን የታደገላት፣ በታማኝነት የተከተለችው፣ ሌሎቹ ሁሉ ወደ ቤታቸው ሲሄዱ በመስቀሉም በመቃብሩም አጠገብ የቆየች ሴት ነበረች።

ኢየሱስ ታማኝነቷን አከበረ። በስሟም ጠራት።

የመጽሐፍ 1ን ቀን 1 ታስታውሺያለሽ? እግዚአብሔር «በስምህ ጠርቼሃለሁ፥ አንተ የእኔ ነህ!» ብሏል። በዚህ የአትክልት ስፍራ የሆነው በትክክል ይህ ነው። ኢየሱስ ስሟን ሲጠራ በሰማችበት ቅጽበት የማርያም ሐዘን ወደ ደስታ ተለወጠ።

ኢየሱስ ያንቺንም ስም ያውቃል። ስታዝኚ፣ ግራ ሲገባሽ ወይም ስታለቅሺ ከምታስቢው በላይ ወደ አንቺ ቅርብ ነው። ደግሞም በስምሽ ይጠራሻል።

አስቢበት፦ ኢየሱስ በመጀመሪያ ለመግደላዊት ማርያም የተገለጠላት ለምን ይመስልሻል? ኢየሱስ ስምሽን እንደሚያውቅ ማወቅ ምን ስሜት ይሰጥሻል?

ሞክሪው፦ ኢየሱስ ስምሽን በለዘብታና በፍቅር ሲጠራ በዓይነ ሕሊናሽ ሣዪ። ከዚያም ማርያም እንዳደረገችው፣ እንደ መምህርሽና እንደ ጌታሽ አድርገሽ አነጋግሪው።

ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ ከሙታን ስለ ተነሣህና ማርያምን በስሟ ስለ ጠራሃት አመሰግንሃለሁ። የእኔንም ስም ስለምታውቅ አመሰግንሃለሁ። ሳዝን ወይም ግራ ሲገባኝ ድምፅህን እንድሰማና ሕያው እንደ ሆንህ፣ ቅርቤም እንዳለህ እንዳውቅ እርዳኝ። በስምህ፣ አሜን።